3457 resultaten.
o Late dag
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.121 En de avond staat gestrekt aan deze muur vol bloemen
rijzig en ijl, gelijk de schaaûw der eeuwigheid...
Een bijen-zwerm die keert ik hoor dees woorden zoemen
die 'k, zwaar aan dracht, maar blijde en vroom, der Stilte wijd.…
Aan Oscar Wilde
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.424 Honger en dorst, altijd de strenge cel
Enge beklemming om uw hijgen heen,
Muur noch deur wijkt voor uw gesmoord geween
En waanzin wenkt naar zijn glimlachend spel.
Wat is hier hemel? Achter 't matte raam
Een grauwe plek, eender of de zon straalt
In lente, in zomer, één of 't najaar vaalt.
Wat is hier dag? Verneedring zonder naam.…
DE CEL
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
898 zo kan ik verder leven
een kleurrijk bestaan in deze vergetelheid
is nu mijn deel, ik beleef een andere dimensie
het bewijs is geleverd en de tekst nageleefd
ieders bewondering kan het niet wegdragen
verschillen in opvatting zijn mijn geluk
de stofjes dansen en een vlieg stoort mij
rust ligt op mijn ingeslagen weg
al wandelend langs de muren…
La Dame Blanche
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
650 mijn strand
woest vloed
blinkend als kind
met vlinders in handen
verborgen lacht
zo beef ik des nacht
in volle vallende sterren
mijn adem over jouw huid)
zing ik vlakke tonen ronder en rollend
van mijn tong het hemelbed in
op het ritme van je levenslijn
gelijk de vrucht zich naakt ontkleedt
- dansen de contouren op krijtwitte muren…
Gij die vuur en liefde zijt...
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
529 Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van 't Rijk verhaast,
met ons heil verweven.
Geest van eenheid, Geest van licht,
oeverloos verlangen,
wijsheid die de hartstocht richt,
juich in onze zangen.
Liefdegeest, vreugdegeest,
doe ons allen leven,
wil ons vrede geven.…
Monogram
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
703 Seizoenen razen in jaren als stof door het universum heen
Dat is ook mijn tempel waar het vandaag de dag stormt
Elke andere ziel een nieuwe zonsopgang alleen
langzaam waar een laatste ondergang zich vormt
Explosies erupties geboren in oorden woorden vol vuur
Nooit te laat te vroeg tevergeefs
Vreemde geuren zoet komen tevoorschijn vanachter een muur…
Koldinghus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
856 Franzosen en reiz’gers als ik
vreemden wiens waarde sterk overschat wordt:
goud vult geen muren van trouw
van trouw aan het land, het volk dat je lief kreeg
Jannie Roodhof -Pool…
Stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
828 Stilte om me heen
Alleen
Het zou een stilte kunnen zijn
die vredig is
die zacht aanvoelt
die prettig is
een stilte die omarmt als een warme deken
een stilte die troost biedt
een stilte waarin ik oplos
ik, één met de stilte
Maar zo is het niet
Het is een stilte
die me aangaapt
die me neerdrukt
die om mee heen ligt als een muur
een…
Glazen tranen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.342 Dwars door een muur van geweld
wisselen woorden van karakter
Zijn hand breekt haar glazen tranen
op de tafel
waar zij ooit aan zaten
Harten die vuur vreten
maar elkaar niets meer vragen
en duisternis verteren
in de holte van de waan
Stiekem priemen ruwe ogen
in onschuldig vlees
“ Het is genoeg geweest..!…
Teleurgesteld
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.069 gebroken ziel en hart
Krabbel je overeind
Je begint weer aan de verschrikkelijke klim
Naar de top van die mooie berg
Maar met elke stap die je zet
Weet je dat je harder zal vallen
Met een geschaad vertrouwen klim je omhoog
Op een bepaald punt durf je niet meer verder
Je zoekt de zwaarste stenen die er zijn
En je maakt een stenen muur…
Spanning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Binnen mijn zelf opgetrokken muren
Duurt een halfuur snel een eeuwigheid.…
Het dorp.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 De muren zijn gescheurd.
De ramen zijn gebroken.
Jaren is er niets gebeurd.
Dit dorp is van de wereld uitgesloten.
De fabriek is er gesloopt.
Er was voor ons geen toekomst meer.
Er was zelfs geen enk'le hoop,
maar weggaan dat deed zeer.
Het is een niemandsland,
een zwarte vlek, vervaagd.
De naam, 't heeft geen plaats.…
Laura Ashley Jurkje
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.948 Ik zie reisverhalen onder jouw naam, gedichten
langer dan mijn muren, van toneel opgetrokken.
Ik zie je staan in dat Laura Ashley jurkje.…
het ras van mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Dit ras, deze primatensoort
leeft binnen zelfgebouwde
muren van beton, opgetrokken
rond ieder deel van het eigen ik.
Het is een ras dat de hemel laat leunen
tegen hun achterdeur van duisternis.
En de engelen in de hemel vragen
verbijsterd aan hun Heer:
zijn er nog mensen in dat ras?
God zwijgt.…
intricated spheres
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 In het schemerdonker,
op het lage ligbed in haar kamertje
ligt de oude vrouw op haar zij,
het gezicht naar de muur.
Het leven is geleefd, de plicht vervuld,
maar sterven duurt eindeloos.
Achter haar rug, op het gammele altaar,
glimlachen de huisgoden
en staren in het niets.
Een verraderlijke windruk
breekt de rode draad.…
Flinterdun verweer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 buiten gaan wagen
toch denken ze er niet aan
in hun te zeer gekrenkte bestaan
zich in openbaarheid te vertonen
bespeuren acuut het gevaar
dat iemand hen weg zal honen
met “dat heb je jezelf aangedaan”
het laken verkleurt gestaag van hun tranen
hoewel zij die stilletjes samen plengen
en dan in droeve gedachten vangen
waarmee ze de eigen muren…
Hoe het ook kan (herkansing)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
652 's Zondags in de zijkapel, vooraan de eerste banken
Zaten Jan en Mien de Heere trouw en vroom te danken
Na de Mis gelijk naar huis, voorbeeldig als zij waren
Nimmer trof hen een verwijt of enige bezwaren
Eenmaal thuis klonk geen geluid van leven door de muren
Geen uiting van passie in ochtend- of avonduren
't Was wel zeker, zo dacht men…
Javaanse jongen met de bamboefluit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Boze geesten kloppen dreigend op de muren
van de macht; slopen tergend langzaam
de stenen, die daar al rusten dag en nacht.
Over de dessa klinken de tonen van
de mysterieuze bamboefluit;
leidt een beenloze Javaanse jongen
langzaam een eeuwen durend tijdperk uit.…
vreemd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
558 vreemd
ik heb mijn ogen dicht
‘k zie vrij vreemde figuren
bewegen in bijzonder licht
mijn handen niet gevouwen
in oneindig donker lange uren
’t is niet in bed te houden
ik zag bewegende structuren
steeds veranderen van vorm
ze kwamen op me af, de muren
onheilspellend, indrukwekkend
adembenemend, ’t was enorm
wat kan een mens beleven…
SONNET (Vroeg in de dageraad.....)
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.109 Vroeg in de dageraad de schone gaart ontbinden
De gouden blonde tros, citroenig van coleur,
Gezeten in de lucht, recht buiten d' achterdeur,
Waar groene wijngaardloof ooit louwe muur beminde.…
De rust in jezelf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 Gevangen door een nummer, word ik meegevoerd
Een reis door mijzelf, van buitenaf
Herleef ik het verleden, door een storm van gebeurtenissen
Het verleden, met de kennis van de toekomst
Voert mij mee tot het oog van de storm
Een oorverdovende stilte daalt neer
Plotselinge traan gevuld met het verleden, verligt mijn last
Blauwe hemel, muren…
Een belvedère op het heelal
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.973 En leegstaand lijkt het huis verbaasd
zo zorgeloos nog overeind te staan,
als wou geen mens de muren slopen
rondom een kindertijd vol spoken.
--------------------------
uit: 'Garderobe', 2010.…
Zus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
724 in de
vorm van afstand al wel, ook in het vergissen
van het onverdraagzaam vermogen om te haten
jouw altaar was mijn religie in het paleis dat schoorvoetend
zich ten hemel had gestreden, wel met wankele moed maar
dat is ons als moedermelk ingegeven
mag ik dan zeggen dat ik van je houd, weer een leugen; of toch niet
wel zijn mijn muren…
Subliem intiem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 d' Adelaar voedt zijn jongen
de zee kleurt rood
de maan kiest kleur
de Oude Stad, heel mooi verlicht
inspireert tot gedicht
Dalmatiërs hebben zich
op de reling van de vis-
sersboot reeds verschanst, klaar voor vertrek
De Strada in de zon
Vele beelden in de tuin
schilderijen aan de muur
d' historische stad lacht
In het spoor van elke nacht…
Het huis van mijn dromen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
876 Het huis van mijn dromen
had geen deur waar ik kon binnen komen
het had geen muren en geen dak
en toch was er ‘t gevoel of ik er alles had.
Het was een huis van liefde en genegenheid
gedekt met de mantel der geborgenheid
er was veel warmte en veel licht
het had een ziel en geen aanzicht.…
Het land volwassen maken voor morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Wanneer walgen jullie eens van
hardvochtig opgetrokken muren?
Volg toch onze senatoren.
Die scheppen wetten uit loyaliteit.
Wat is gerechtigheid in uw land?
Journalisten in boevencellen!
Hier dient de macht over burgers verdeeld.
Meningen worden op tronen gehesen.…
Magisch receptuur
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
921 Rond het middernachtelijk uur
Strandden wij op Aiaia,
Onwetend van oneindigheid
Van jeugdigheid in levensduur
Van 't eeuwig Elyzees elixer
In Circe's magisch receptuur
Zij, godin en kruidenmengster
Schalks, bevallig qua postuur
Troont mij naar haar rotspaleis:
Daar vleien zich tegen een muur
Negen van ons schip verbannen
Vastgeketend…
thuis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
666 een eigen thuis
is de bron waaruit leven groeit
zich vertakkend in relaties
kinderen en herinneringen
een eigen thuis
wordt door muren geschraagd
die geen andere decoratie vragen
dan vertrouwen, liefde en toewijding
een eigen thuis
na een drukke dag van werken
is iets om naar terug te gaan
om er schuilend rust te vinden
een eigen…
Corona in China
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
462 Voor één miljard
Chinezen
heeft het niet
zo mogen wezen
voor hen is viering
van Nieuwjaar
nog niet geweest
En evenmin voor
keizerlijke zaten
achter de hoge
rode muren
der Verboden Stad
Minuscule luizen
kruipen met hun
monsterlijke ziekten
als parasieten
door wijde poriën
van pauwen
Als levende have
van erf tot…
Kansloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 zou
ik ben het schilderij
in de schijnwerpers
ten gunste voor commercie
de laatste eurocent geïnvesteerd in de kunst
en aan 't eind van het jaar
klopt de penningmeester
aan mijn deur, het lijkt een klucht
't is zuur maar waar
loop daarom vastbesloten met mijn schilderij
naar de veiling
onder de hamer
de zon aan de muur…