3361 resultaten.
Latifa
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.543 Zij raakte mij, onderwees mijn ziel,
dit kind zo lief, zo wijs, zo fragiel.
Een kinderziel die ik prijs en prees,
die Mededogen onderwees. Latifa!
Zij, die mijn hart, mijn hoofd zo minde;
Zij, die mij, mijn weg liet vinden;
Zij, die mijn gevoel ontsloot,
is in mijn hart, Zij is niet dood.
Zoals Zij was, zo wil ik leven.…
Snijdend Verlangen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.086 bed
Woorden galmen op de plek
Waar ooit mijn hart gezeten heeft
Stiekem stopte ik 't in jouw tas
Je hebt het niet gemerkt
Achteraf gezien
Had ik beter
Je tas hier kunnen houden
Dan kwam je misschien terug
Ik wacht op jou
Tot je haren lang genoeg zijn
Om me van die tak
Te komen halen
Het vogeltje fluit
Een liedje dat mij raakt…
Oude Hamlet
gedicht
3.1 met 31 stemmen
9.285 te chiqueren
de neutraalste druppels in chimerische vermommingen
Waren wij een platvis wij zwommen in royale scholen
op naar de burelen van de fopneus en de klapsigaar
maar helaas wij zijn de vierdimensionale ruggengraat
die zich gratis dwars liet zetten tussen as en zode
Er is reeds een hard gelach aan witte rots ontsprongen
voor men raakt…
Vaarwel en bedankt
hartenkreet
3.3 met 79 stemmen
18.020 Het was nooit gemaakt,
Dat is wat mijn hart zo raakt
Was ik boos of had ik verdriet,
Jij was het die mij nooit in de steek liet.
Je vriendschap was zo oprecht,
Nu kan ik niet meer bij jou terecht.
Jorka, Helge ik mis jullie zo,
Daar zijn geen woorden voor.…
Geef me nog een kans!
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
3.161 Alles wat ik nodig heb dat bij jij
Ik wil mijn schatje terug aan mijn zij
Wat was ik toch zo laf
Ik wist niet dat jij zoveel om mij gaf
Geloof me ik laat je niet meer gaan
Want mijn liefde voor jou zal nooit meer vergaan
Het is niet jou leuke koppie die me raakt
Maar je liefde dat heeft mijn hart geraakt
Jij bent mijn mooie zonneschijn
Ik wil…
Zo sta je weer voor me
hartenkreet
4.0 met 50 stemmen
2.006 bries die je haar verward
De storm die je veroorzaakt in mijn hart
Maar ik blijf nog steeds lopen
met m’n gezicht in de wind
Het snijdt mijn vel open
terwijl het m’n ogen verblindt
Zo sta je weer voor me
en wil je me terug
Maar tussen jou en mij
bezweek de brug
Kijk toch achterom
Kijk alsjeblieft achterom
Zo sta je opnieuw voor me
en raakt…
Dief in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.005 boek waarvan men wist
dat niemand het wou openslaan
Verslagen was hij nu te laat
en kwam geschaad zichzelf tegen
tussen kolen die hij schiep
en hardgekafte zwarte vlijt
die met zijn naam hier werd gehoond
verstoken van de voorjaarsregen
die hem enkel met een vrijkaart
wou getuigen van de spijt
want gestolen goed gedijt niet
brandend raakt…
Schouwtoneel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
562 achter de schermen
de aap komt uit de mouw
hersenloos geval
hij tast naar een borst
en omsluit haar vijfbenig
een hoofd raakt vast
in een kraag
het heeft van die wimpers
dat alleen een bepaald
soort hoofd overvloedig heeft
het bloedtekort kinkkabelt
er een schietspoel in
de alarmbel katapulteert
een aap naar de eerste aap
tienbenige…
vlieg op
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.392 geen sjoege toch rook ik mijn kans
één schaar en het raakt van de kaart
vlieg op zo weinig heeft het om het lijf
dat ik nu de meelij uit mijn ogen wrijf
och arme pingpongbal-met-staart…
niet onvoorwaardelijk
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
618 schrijfsel
van één of andere vergeten filosoof
***
De essentie van het zijn
is de droefheid
om het eigen bestaan
de natuurlijke staat
van de mens
is het lachen
of het weglachen
van het onontkoombare leed
om ons heen
uiteindelijk
verwordt het tot
een natuurlijke reflex
om te sterven in onverschilligheid
want het onvoorwaardelijke
raakt…
Kinderleed
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
1.014 Elke hand die haar nu raakt
al is het in een warm gebaar
verstrakt haar kleine lijfje
en vindt ze nu heel raar.
Haar oogjes zijn nu nog gebroken
door zoveel kinderleed en zeer.
Haar hartje achter slot en grendel weggestoken
wenen kan ze nu niet meer...…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 Zij spreekt over stukgewaaide ramen,
een dak dat eeuwig lekt, de schoorsteen
die niet trekken wil, over hem en haar,
en hoe het uur haar slaap niet raakt.
en hoe de nacht versteend tot liggend naakt
dat zij onwennig tracht te strelen.
Achter zich weet zij de hoge, donkere muren,
de smalle deur, te smal om terug te keren.…
- De wilde roos -
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
748 Ik ben de wilde rozendoornstruik.. ik ben een wilde vrije roos,
kom niet te dicht hier bij mij staan, mijn zoete geur
die draagt, hij raakt.. die vindt.. die plukt..
die kan, die moge mijn sporen voelen, scherp snijdend in zijn vlees. Niet alle rozen verdragen.
Ik ben de wilde rozendoornstruik.. God heeft mij zo gemaakt, hij geeft.…
HET BLIJFT NIET DROOG
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
949 De lichtstraal, die in donker valt
raakt feitelijk nimmer mijn gelaat
Steeds houdt zij bij anderen halt
voordat zij in donker verdergaat
Tot zij op zekere nacht afdwaalt
van die weg die gebruikelijk was
’t Is hiervan dat dit vers verhaalt
van de lichtstraal op mijn matras
Verlegen keek die straal mij aan
en sprak van ‘t lekker zachte bed…
Blindganger [cyclus]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 zijn ogen
grijnzen tanden
geel opgegeten
stil als een dode poel
sijpelt zijn blik in de spiegel
achter hem
in zijn ogen
rilt een zenuw
een herinnering geleden
schikt zich zijn dorre geest
doorbroken wanden
blauwe beken schimmelt de huid
stromen vol van jaren
achterom
in zijn ogen
waait geen vuur vonkt nog even
als de wind hem raakt…
OP HET NIPPERTJE
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
787 één ster
zong zachtjes haar nachtelijke lied
Op school was zij zeer impopulair,
want een mooi gelaat bezat ze niet
Het treiteren deed haar altijd pijn
pijn, die ze niet meer kon stoppen
Zij wilde uitscheiden levend te zijn;
altijd weg zijn van die pestkoppen
‘t Toeval belette die wanhoopsdaad
aangezien zij struikelde op de trap
Zij raakte…
Wat is het goed aan 't hart van zacht verliefd te zijn
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.483 Want ik bemin u, vrouw; en zo mijn dralend schromen
slechts de ogen toé uw tegen-lachen is genaakt:
zo was ik als een kind dat, gerens-blij gekomen
naar glanz'ge vruchten-pracht in lomende avond-bomen,
beducht om zóveel schoons, geen enkle vrucht en ráakt.
------------------------------------
uit: Het vader-huis (1903)…
Schipbreuk
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.109 weken
Al snel volgde een maand
Mijn stemming werd niet beter
Mijn gemoedstoestand neergaand
Na twaalf maanden, het eerste jaar
Een heel jaar zonder jou
Ik kon er niet aan wennen
Dat dat zo blijven zou
Na weer een jaar alleen zijn
Kwam er iets van besef
Dat ik moest leren accepteren
Dat vergde heel veel lef
De jaren daarna iets beter
Je raakt…
het ijs is dun maar hard als steen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 ook kenden door en door
dus als je jezelf een zetje geeft
terwijl je omkijkt en een beetje beeft
maak je dan weer vrede
tenminste dan met mij
want je bent de enige in de rij
met dingen doen die moeten
of met in mijn geheugen wroeten
doe je als een suikerspin
één hap en je springt weer de leegte in
met het zoet dat je papillen raakt…
Er bestaat geen verlies van tijd.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
757 Zomers snuiven we het vluchtige meel
van molenstenen, malend onder de
wieken van de molenaar, Poëzie
waait door beide manen, verlustigd
in de schaduwen van korenschoven,
patronen van de toekomst zijn vervangen
in wat ons verder onderscheidt, raakt de
verwondering meer bevlogen, waarop
nog fraaiere bewoordingen kan bogen,
er bestaat…
Zoveel Vincent te veel te veel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
537 Zundert, Saint-Rémy, Arles, Paris, Nuenen,
's Gravenhage, Londen, Bourinage, Etten,
Auvers Sur Oise
Wil ik meer schorem noemen die door
mij zijn afgeschuimd, waar mijn kwasten
canvas raakten in het groen, heb al mijn
energie erin gestoken, noppes heb ik er
verworven, het was bijna niet te doen,
geen blik, geen streling hen nog waard
waar…
Dag zonder woord ( 19 mei 2013 )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.344 Ik raakte jou blijkbaar, zonder het te beseffen.
Jij verlangde naar me, maar maakte het niet kenbaar.
Voltrekken van een lot... buiten ons om?
Alles wat wij ervoeren: het geschiedde en ligt voor altijd
vast in de tijd.
Wat we deelden is om glorieus op terug te kijken.
Nooit zal ik vergeten, het mooiste moment met jou.…
De dichtkunst als Stilte - dief
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
782 schijn sluipt in geniepigheid
Open het luik naar een nieuwe morgen
in dit kakofonische niemandsland
Verbrand de lading aan prullaria,
de ijdelheid die niet wijken wil
Ooit zongen en stoeiden wij de werkelijkheid
Het leven rijmde en rapte zonder ongelijk
Het noodlot bracht een kentering
met soelaas – vergeefs - in herinnering
Het spel raakt…
VALENTIJN 2014
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.594 misschien
Valentijn, ik ga ‘t je maar toevertrouwen
ik wil namelijk dat jij mijn gedicht brengt
Zeg haar, ze is een fantastische vrouw en
een flink pak slaag voor wie haar krenkt
En tja Valentijn, ze is om van te dromen
zo fraai worden ze nu niet meer gemaakt
Valentijn laat liefde in haar hart stromen;
Zorg dat Cupido weldra haar hartje raakt…
De hondenlul
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
520 Haast ieder potje voetbal eindigt in een grote rel
Vanwege arbitrage of een iets te futloos spel
De aanhang raakt fors aan de kook, scandeert in luid gebrul
Van Hie van Há, van Hie van Há, van Hie-Há-Hondenlul
Men spuugt en trapt en bijt en schopt, verkoopt elkaar een lel
En ’t vuurwerk doet sterk denken aan een losgebroken hel
In één ding blijft…
Dat hij leeft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 meer passie te gaan leven
Hij heeft zich zelden zo verwonderd
Over de leegtes tussen zinnen
Hij begon net op te raken
Vol van leegte zat hij binnen
Waar de woorden net nog dansten
Speelden, tierden om hem heen
Lacht hij zich nu kapot vanbinnen
Wat maakt het uit, ik ben alleen
Dacht hij, en voordat hij beseft
Waarom de leegte hem zo raakt…
Rembrandt's Nachtwacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Als de nacht over de Nachtwacht waakt
En de schutters hun uitreden naar het heden beleven,
Spreken zij over wat iedere dag hen het meeste raakt,
Over bewondering in ontzag, over het duiden heel even,
Over toezien uit plicht en het complimenten geven.…
Vast en zeker
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
604 Versvorm: e-Rondeel
Maar één ding dat staat vast, ik weet het zeker:
Ooit komt de dag dat ik ben uitgeteld.
’t Gezicht vervaagt tot een wat wazig veld
met horen is het ook al droef gesteld
de huid verschilfert en wordt steeds iets bleker
‘t geheugen raakt zo nu en dan bekneld
en maagzuur komt op afroep als een wreker
na ’t nuttigen van…
Er is geen tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 Zomers snuiven we het vluchtige meel
van molenstenen, malend onder de
wieken van de molenaar, Poëzie
waait door beide manen, verlustigd
in de schaduwen van korenschoven,
patronen van de toekomst zijn vervangen
in wat ons verder onderscheidt, raakt de
verwondering meer bevlogen, waarop
nog fraaiere bewoordingen kan bogen,
er bestaat…
De klagende vrouw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
992 Door 't verlopen van de nering
Raakte hij eens van het pad,
Dat ik juist ook mijn vertering
Niet heel nauw genomen had.
't Ergst van alle de ongelukken,
Die daardoor mijn huis nu drukken.
Is, o bittre boezemsmart!
Dat ik knaging voel in 't hart.
Dat ik knaging voel in 't hart.…