3338 resultaten.
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
495 Zie ik onze helende handen, huid,
voel verstrengelde vingers.
Zo blij dat je van vlees en bloed,
geest en dromen bent,
dat je wilt komen....
Kom een volgende keer in een ongestreken hemd
zo uit de machine met nog een vouw.
Het is toch al een en al gekronkel.…
Speciaal voor Monique
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.343 Het gaat om het idee, dat doet me al zo goed,
het er eigenlijk niet eens toe doet,
ze dat kreetje niet uit haar vingers kan krijgen
en weet je, je moet een kreet niet dwingen,
het schiet je vaak, zomaar te binnen.…
Harpiste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
536 Je oosterse schoonheid past totaal
bij de gratie van je instrument,
de sierlijke beweging van je vingers
maken me week van binnen.
Je hanteert een spiritueel kanaal,
wat door iedereen wordt herkend,
je plaatst bonte feestslingers
en ik raak buiten zinnen.…
Huilen, elke dag even of langer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Elke dag even huilen
ik zie er dagelijks tegenop
maar het moet, ik moet huilen
En met moeite zet ik
de orgelimprovisaties aan
op www.Youtube.nl
De bijbelbelt-orgels vliegen aan
m'n vingers glijden glibberig
direct van het toetsenbord af
en deppen de eerste volschieters
En dan met het stijgen van de melodie
in forte snelheid en dynamiek…
Dan wordt het weer stil
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.685 hij streelt en hij speelt haar
heel zacht onder lakens
hij daalt en hij klimt
en hij kneedt haar en smeedt
hij opent zijn ogen
hij kijkt en bereikt haar
hij wandelt zijn vingers
langs bergen en dalen
naar mossige diepten
en vochtige dwalen
zij kreunt en ze steunt
en ze kronkelt en draait
en ze rekt en ze strekt
en ze spint in zijn…
Overal en negens thuis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
501 In het tellen van al mijn andere levens zou ik
onvoldoende hebben aan de vingers aan elke hand.
Door die drang die ander te moeten wezen,
waarbij het verlangen voortgaat aan het verstand.
De zoeker vindt nimmer zijn bevredigend eind.
die gaat voor het betere, waar de zon nog
meer schijnt.…
Leunen op steunen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 tijd
ik noem dat geen vervelen
ben blikken aan het stelen
van hem of haar
het is al helemaal geen delen
eerder een narcistisch gebaar
ja, die kan ik enkel zelf telen
in wezen een vorm van stelen
maar dat vraagt om een geweten
dat is bij mij wel mager aangemeten
erfelijk heet dat tegenwoordig
kan ook mijn keuze zijn
ach, laat mijn vinger…
Gedicht voor het mensdom
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.864 Zij zuigen bloed en
beroven ons van onze goede vingers en vleugels.
Er komt een tijd dat er geen tijd meer komt.
Vrienden, mocht ik het vertellen? Word niet boos,
want wie gedichten schrijft is stapelgek.
De dichters leven onder water van de liefde.…
Toch ging ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Zomaar een uurtje, wangen rood vingers blauw
pure gezondheid dat was het nou,
binnen wel snel de koffie aangezet
‘k zit nu te ontdooien, zo is ‘t maar net:
Maar de frisse neus heb ik desalniettemin gehaald!…
Geur glipt weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Hij glipt bijna weg tussen zijn vingers.
Paniek maakt zich meester van zijn lichaam.
Hij rent naar het schuurtje en versleept het hout voor de kachel naar binnen.
Timmeren als een bezetene.
De ramen timmert hij dicht.
Geen kier blijft onbedekt.
De voordeur, de achterdeur. Dicht.
Drijfnat, het zweet parelt van zijn voorhoofd.…
Mijmeringen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
531 Mijn moeder met haar schort,
haar vinger geheven.
Ik ben immers haar kind
dat nog de les gelezen wordt..
Mijn vader met zijn pet en brommertje.
Hij moppert wat, dat deed hij ook toen hij nog leefde.
Een persoon die zorgde dat ieder voor hem beefde.
Ik heb geen vrees meer,
alleen een beetje medelijden.…
Ruzie aan het diner
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
821 Ze legde het voor hem neer op het kleed,
haar ring, die ze van haar vinger had genomen,
toen zei ze iets, maar ik kon het niet verstaan,
Ze passeerde mij toen ze naar buiten liep
de tranen gingen nu pas komen
en namen haar mascara mee.
De man stak de ring in zijn binnenzak
en at rustig verder van zijn diner.
--------------…
Ode aan de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zo mooi kan de herfst zijn, ik heb de schoonheid in haar ogen
gezien die ook nog eens de andere seizoenen het hazenpad laat kiezen
Een melancholische blik, verdrink nog even in open hemel van koel grijs en blauw-
tinten waar ze een ieder zal verrassen met een frisse wind die zij met vinger heeft bijgevoegd.…
Onwalgvogelijk
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
436 Jongeheer Poes,
zegt u er eens wat van,
het zint u evenmin, zie ik
aan de tenhemelschreiende blik
in uw lankmoedige ogen
Bent u met ons ook niet
van mening dat Bommelstein
wordt belaagd
door 'n infantiele snoodaard
met wouldbefunny walgrijm
in zijn vingers?…
ONTHULLING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Warrig haar in vroege wind,
vingers kammen ogen vrij,
een gezicht komt naderbij:
gevoel doortast oppervlakte.
Wat geweest is even ervaren,
nieuw dat komt en achterlaat,
koesterend naakt des nachts.
Toch een jas in de morgen.…
kleuters met macht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
482 hier, een scheldwoord daar
kleuters in pakken, met stropdas en macht
achter hun blik schuilt enkel domme kracht
ze retweeten hun roem, zoeken applaus
bouwen hun ego met blokken van drijfzand
rede en verstand liggen buiten hun bereik
waar kinderen leren van fouten falen zij
ze snauwen en snateren, blazen zich op
met monden vol onzin en vingers…
de steek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 mijn zij - klein, vluchtig
hij blijft hangen, wordt erger, dwingend
wat is dit - wat betekent het
mijn hart bonkt, mijn gedachten rennen
Google weet het - vast - kent de angst
een lijst verschijnt: onschuldig of fataal
de letters schreeuwen ziektes
nestelen zich diep in mijn hoofd
misschien is het niets
Misschien is het waar
mijn vingers…
Bittere fles
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
256 Een scheur in je glas
waar je je vingers aan snijdt.
Bij jou lijkt het altijd feest.
Een doorlopend licht.
Ik sta buiten, zonder uitnodiging,
en leer het ritme van de muziek
aan de trillingen in de muur.
“Deze fles,” zeg je,
Heeft mijn plaats ingenomen.
Want jouw stem heeft geen temperatuur meer.
Het is geen beschuldiging.…
gestrengeld verlangen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
40 en dan is het jouw stem
die in het ontwaken
naar meer doet smaken
dan slechts het horen,
hoe jij de nacht van je
af geeuwt, je lenden
spreidt en het laken
bewust laat afglijden
zodat de geuren van de
nacht me gidsen naar
daar waar ik jouw edelsteen
zie schitteren in de
slagschaduw van jouw
ritmisch bewegend lijf
mijn vingers…
Nacht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.043 Duisternis sluit zich voor mijn ogen
Terwijl de wijzer richting twaalf sluipt
Ik wen langzaam aan het donker
Schaduwen tekenen zich af
Ik duw mijn handen tegen mijn oren
Om hun stemmen niet te horen fluisteren
Vingers verkrampen en angst overheerst
Bang om te verliezen wat het daglicht zag
Ze bewegen achter de meubels
Raken me aan in mijn…
Overspel
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.409 Haar vel deint van een lage lach
Toch blijft zij liever droog op haar vlot
Met zilte vingers
Knoopt ze haar bloes aan de mast
Tokkelt een toonvast lied
Tot de minnaar spartelt op haar dek
De zomer draalt op haar laatste benen
Een waakvlam prikt de zool
De hitte vlucht uit mijn wintertenen
Naar een zuiderse schoot
Ze gaat een ander ontdooien…
Schrijven
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.764 De onzekerheid overwonnen
onderneem ik mijn eerste stap
zal 't me gaan lukken
ben ik goed genoeg voor 't schrijverschap
De pen is mijn allerbeste maatje
maar af en toe voel ik vijandigheid
dan weet ik 't even niet meer
ben ik alle woorden kwijt
Soms komt er niets uit de vingers
doch... m'n hart kent mijn gevoel
op papier verschijnt…
Haan
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
1.700 Smoezelige vingers graaiden in zakken
tussen stof en knopen en moeren.
Ze vonden er gekreukte biljetten.
Hun schreeuw: “Ik zet een halve oogst in.”
Hun grimmige blikken
wanneer de hanen elkaar verwonden
met aangebonden dolken.
Koperen veren dwarrelen neer
maar het duel kent geen winnaar.…
Op een ogenblik besloot ik
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.957 blijf ik immer hopen
Kijkend door het bevroren raam langs een bloemenster
Het heeft geen zin
Ik krijg het in de gaten
[…stel de kamertemperatuur naar behoefte in…]
Om me uit deze barre situatie te praten
Gelukkig is daar de monteur
net voor het acht-uur-journaal
Met een langdurig goed humeur
Maakt hij een eind aan dit verhaal
Mijn vingers…
Wraak
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.945 Vuile sokken slingeren rond
en raken spontaan kwijt
Blauw pak melk in de koelkast
ruim twee weken over tijd
Stinkende vuilnisbak in de keuken
puilt zeer vreselijk uit
Vieze vingers vers afgedrukt op
de beslagen keukenruit
Halfopen waterkraan niet dicht
kan al uren doelloos lopen
Knie kapot, dat takkekastdeurtje
stond weer eens half open…
Metamorfose
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
6.634 Zwart zijn de toppen van m’n vingers
smart heeft maar 1 kleur: puur zwart
Niet troebelgrijs of gebroken donkergroen
dieper kan niet
Maar jij bent wit, jij bent helder
je bent groen als gras en
paars als purper
En ik ben zwart
ik ben een zilte zucht van weemoed
ik ben de zure regen
die je bevlekt voor je thuiskomt
En ik ben zwart…
Metamorfose
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
6.054 Zwart zijn de toppen van m’n vingers
smart heeft maar 1 kleur: puur zwart
Niet troebelgrijs of gebroken donkergroen
dieper kan niet
Maar jij bent wit, jij bent helder
je bent groen als gras en
paars als purper
En ik ben zwart
ik ben een zilte zucht van weemoed
ik ben de zure regen
die je bevlekt voor je thuiskomt
En ik ben zwart…
overdracht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.411 routine scheen
in de badkamer
in de geregen weken daarna
nog vaak de storing bij het minnen
overdag van hun zwoele lijven
maar de overtreden regels
keer op keer tomeloos vergeten
achtervolgden hen tot
in het kleinste kamertje waar
misselijkheid komen wonen was
het huis in verandering werd
sindsdien driftig afgeteld
op afgesleten vingers…
Ik, jij, wij .....
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.665 Ik blaas de rimpels van jouw voorhoofd
jij kust het kuiltje in mijn kin
ik laat jouw kraaienpootjes dansen
jij geeft duistere ogen weer zin
Ik proef de warmte in ons leven
jij raakt mij zachtjes even aan
ik vat teder jouw beide handen
jij laat mijn vingers zachtjes gaan
Ik voel jouw ingehouden passie
jij raakt de lijnen in mijn gezicht…
het haagse matje
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
949 jaren lang dagelijks gefietst
langs het Solleveld
met de Watertoren
tussen Monster en Loosduinen
altijd gevoeld
hier liggen rode stippen
ik had ze kunnen tippen
hield vingers op mijn lippen
nu is er het duin doorwoeld
ze vonden urnen
twee graven
van Merovingers
het vreemde is alleen
ze tekenden een vergane krijger
op een haags matje…