4358 resultaten.
Altijd gevaarlijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
531 armzalige bewakers elke avond bij mij biechten
en ik ervan tweemaal twaalf onvoltooide boeken schrijf
één voor elk verloren uur tot een doodskrans voor de dag
van vrouwen heb ik een ontluisterend vermoeden
zij zijn de mij omringende gehuchten waar dingen gebeuren
ik ben de gehate koning van een laat seizoen
waar elk kind is gestorven door het dragen…
Ontbijt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
614 Hij vraagt me: “draag jij ook wel eens een das?”
Hij kokhalst, gorgelt, rolt zijn ogen woest.
…
“Maar echt, agent, hij zei me dat het moest!”…
Herkenning
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
599 Een winter lang in duisternis begraven,
geen hoop meer op een leven in het licht,
geen ogen meer, geen glimlach, geen gezicht,
geen water dat je diepste dorst kan laven,
alleen maar pijn en vragen, kreunen, klagen,
de muren stom, je lichaam zonder kracht,
het graan sterft in de grond nog deze nacht,
maar Iemand is er die je toch blijft dragen…
Geen tijd deel 3&4
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
533 Maar ‘k draag nog steeds die zwarte jas als ’n klerk!
Die me beknelt: ik voel me erdoor betast
Voorzichtig voel ‘k de grond, waar her en der ‘k
Nog glas en veren vind; ‘k ben niet verrast
Dat dit gebeurt: de molen van Tietjerk
Staat in de rouwstand: dit is duivels werk.
O, Swarte Prinsch, jouw geestverschijning was ‘t
Fantoom verdwijn!…
Donoren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Wie heeft het hart iets af
Te dragen?; iets van zichzelf
Waar anderen om vragen? Soms
Hangt het leven van een ander
Aan een zijden draad, wanneer
Er geen donor is die iets van
Zichzelf afstaat.
Je kunt een donor zijn met
Behulp van je geld en dit
Doneren, omdat ieder leven
Telt.…
Oneindigheid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.750 Ik draag en ben het heel heelal.
O valse schijn van lichaamswal,
Waarbinnen wij schijnen, waarbuiten wij zijn,
Omvangende in een gedroomde lijn
De oneindigheid!…
Borderline
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Wie was je werkelijk mam
de moeder die me streelde
terwijl je keek
of het je niets scheelde
of die vrouw
die me aankeek als ik
haar wat vroeg
ik zag je denken
ben ik wel goed genoeg
soms in je armen
kreeg ik het gevoel
met vlagen
dat ik jou vast moest houden
en dragen
wie was je werkelijk mam
de vragen van nu
zijn…
Primair verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Martel mij barbaars, tot ik ruwheid kan dragen,
murw getemd, tot de kern van existentie.
Waar ik, dierlijk haast, het roepen heb gehoord.
Schril zwelt het aan, tomeloos van aard,
maakt mij zwoegend los van menselijk leed.…
Kruis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 “Ieder huis heeft zijn kruis”
“En ieder hart zijn smart “
Deze woorden zijn van thuis
En draag ze nog in mijn hart.
Want het is waar, wat hier staat
Niemand van ons ontkomt er aan
Op deze aarde, hetzij vroeg of laat
Het betreft een ieders bestaan.…
in rouw verzonken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 als ik naar huis rijd, de wagen
sprekend lonkend de verte neemt
mij de tijd verpacht aan het pedaal
dat rechts mijn flank mankeert
dan wil ik schreeuwen tegen al wat lijdt
zich schuwt tegen de goden die de
wegen dragen op hun gehaakte
schouderstukken langs berm en onbehagen
geschurkte bomen maskeren twijfels
die ik wil uiten, doch de stereo…
een andere bloem?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 dan bloos ik als je naar me lacht
toch wens ik me soms een andere bloem
een die kan zingen van de straat, dansen
als een honingdraak met de smaak
die mijn papillen overtreft
wat wil ik steeds vraagt mijn hoofd
aan 't verlangen, wil ik lieven als een rosarium
of me behagen aan de voeten die voor mij
jouw aarde voor een leven lang gaan dragen…
Van alles
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
642 Van alles heb ik
Moeten leren -
Koeien melken
In de grazige wei,
Aren lezen op het
Verlaten korenveld,
Maar evengoed
Over de Maagdenburger
Halve bollen moest ik alles weten,
En over het smeltpunt van goud,
Het gevaar van vloeibaar
Kwik voor de trouwring
Die ik misschien ooit dragen ging,
Van Immanuel Kant
En zijn reine Vernunft…
ontredderd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
467 waaruit ik mag bestaan
zelf ben ik de zon, de maan en de boze wolf
laaf ik me aan de keten waaruit alles is ontstaan, ben
nederig tegen al wat mij omringt, ik ben een koning
zonder land met hoge wallen van ingetogenheid
al het zoete is de honing in mijn drank,
het zout de zee waar ik in baad, het bitter
is de verwondering in mij die ik draag…
robes van klimop
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 een ongehinderde dag
waarop vrouwen hoogstemmig
zingend wel en wee vereeuwigen
hun barensnood vol woorden
als vlinders rond het dak
waar kleine kindjes smakkend vragen om een
tepel melk, zo’n dag
dat mannen hitsig tegen muren plassen
gemak zit in de wassen neus
van ruwe taal vol krachtige beweging
want ze dragen hun zachtheid in vereelte…
Het oversteken van de Maas
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.538 Droom die ik bewaar, ik draag hem met mij mee.
-----------------------------
uit 'Verdwijnpunt', 2015.…
Geen afscheid waardig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
668 het zou me zoveel meer bekoren
als de sfeer niet zo geladen was
de stilte drukt mijn borstkas naar binnen
mijn moeder zwijgt, in meer dan honderd talen
mijn adem hapert even in het halen
doodse stilte, ijzige kilte
geen sorry, geen fijn dat je er bent
slechts de tikken van de klok die
aan de stilte knagen
ik kan het even niet meer dragen…
De eindeloze bloesem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
718 hoe lang kan een tel zijn
op 't moment van vertrek
je raakt dan aan de stille waarde
en leven met liefde wordt toegedekt
onderwijl we elkaars hand dragen
op weg naar daar, de rustende aarde
hoe lang kan een tel zijn
wanneer dichtbij, als nabijheid voelt
proef dan van zoete woorden
ook als een ervan al raakt aan overvloed
maar soms zegt zwijgen…
Levensketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Ik draag hem met fierheid
en poets hem met klaarheid.…
De schone slaapster
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
608 Draag het schoentje dat je past.…
Ik danste met jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
657 naar de sterren
Wensend dat die iets konden vertellen
Over deze verre reis
Over dwaallichten
Over dat wat vrede kan ontwrichten
Ik danste met jou
Om wat er nooit zal komen
Om het uitkomen van dromen
Dromen
Die lucht geven
Zonder dromen geen leven
Ik danste met jou
Naast het vuur
Om onze liefde voor de natuur
Om handen en ruggen die dragen…
Het nieuwe jaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
583 jaar is nog niet echt begonnen
Want er is nog geen kabinet
Het nieuwe kabinet
Wordt een meesterzet
Een zet
Een duw vooruit
Met een nieuw geluid
Een samenspel
Opgewassen tegen
Elke rel in de Tweede Kamer
Waarbinnen de minderheden
blijven zoeken naar de mogelijkheden
Om hun plannen
In te voltooien
In het midden wordt geïnvesteerd
Die dragen…
Verjaren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
874 Ik hoop alleen de moed te vinden, steeds
opnieuw, tot liefde en geduld, tot dragen.
Het leven is een groot geschenk, daar wil
ik telkens voor bedanken en laat me vrede
vinden en die ook met vele anderen delen.…
Honds in de regen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
447 toch tegen weer en tegenwind vechten
Weiger ik een nederlaag te ondergaan
Wolken blijven langs de hemel jagen
Laten slechts hier en daar een zonnestraaltje door
Maar wat helpt zeuren of klagen
De ellende verdrijf je daar toch niet door
Ik wil blijven vechten tegen tegenslagen
Als een hond in wind en weer
Gewoon zwijgend mijn eigen lasten dragen…
Het wordt stil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
658 HET WORDT STIL
Geboortepijnen, in eens stil
mijn naam wordt gezegd
er ontstaat rumoer
het leven biedt zich aan
levensloop, voortgang
geduldig het leven aanvaarden
als een volwaardig mens
het opgelegde juk dragen
in het vooronder is het benauwd
de wilde zee klotst om mij heen
ik wilde alleen zijn
tot mijzelf komen in stilte
steeds…
Een artefact van kunst en kalender
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 De mens is hier om enkel zichzelf
kom laat dus zichtbare levenslijnen
op koorden ook jouw voeten dragen
strek gerust je armen uit en loop
ken ons, ken dit zoekend evenwicht.
Achter noch voorwaarts, alles mag
als je stil blijft staan ben je nergens.…
Heel dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 Ik draag 't geheel rustig mee en spiegel
doofheid elders kunnen we niet voorkomen.
Mijn handen zijn die van eekhoorntjes
benen die van een paard, ik trek een wagen.
Ik zal ook jou uilen schenken meer kan niet.…
Historie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
576 Waar we zijn, zijn we,
waar de bladzijde openvalt en
alles telt en alles ziet elkaar en alles
wordt meer dan er al was; nu
dragen we de wereld in handen,
lezen we geschiedenis, zo een-
voudig is het.…
Inleg Kruisje
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
629 Daarom zou ik hen willen vragen,
hun onderbroek aan het eind van de dag,
eens over hun hoofd te dragen.
Van hun eigen bokken lucht geschrokken,
gaan zij misschien anders denken en
de vrouwen iets meer respect schenken.
Het wordt met die reclame en dit soort onzin,
steeds gekker,
als je namelijk genoeg zin hebt,
ruikt alles lekker.…
Entropische eindigheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
576 ons
gegund tot het omslagpunt
toen openbaarden feiten
het diepe moeras waarvan
gas de grootste leugen was
het bestaan een begaan
met redden van het vege lijf
wij hebben het schilderij
niet af kunnen maken
de structuren begonnen
al stinkend te ontbinden in
het bijzijn van onze kinderen
het doek kon schuld
en boete niet meer dragen…
zichtbaar onzichtbaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 s nachts
mijn schreeuw in stilte
ziet mijn eenzaam lijden
achter de glimlach tranen
ik ben immers een clown
die toch alle dagen lacht
dag voor dag zoek ik zo
een arm om mij heen
iets of iemand steeds
die mijn huilen stopt
die mijn angsten wist
en mijn tranen droogt
tot dan glimlach ik
huilend achter het masker
dat ik wachtend draag…