Alle inzendingen over dragen

4358 resultaten.

Sorteren op:

Altijd gevaarlijk

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
armzalige bewakers elke avond bij mij biechten en ik ervan tweemaal twaalf onvoltooide boeken schrijf één voor elk verloren uur tot een doodskrans voor de dag van vrouwen heb ik een ontluisterend vermoeden zij zijn de mij omringende gehuchten waar dingen gebeuren ik ben de gehate koning van een laat seizoen waar elk kind is gestorven door het dragen…
Robert Goer23 oktober 2014Lees meer >

Ontbijt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
Hij vraagt me: “draag jij ook wel eens een das?” Hij kokhalst, gorgelt, rolt zijn ogen woest. … “Maar echt, agent, hij zei me dat het moest!”…

Herkenning

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 599
Een winter lang in duisternis begraven, geen hoop meer op een leven in het licht, geen ogen meer, geen glimlach, geen gezicht, geen water dat je diepste dorst kan laven, alleen maar pijn en vragen, kreunen, klagen, de muren stom, je lichaam zonder kracht, het graan sterft in de grond nog deze nacht, maar Iemand is er die je toch blijft dragen…
Adeleyd2 april 2015Lees meer >

Geen tijd deel 3&4

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
Maar ‘k draag nog steeds die zwarte jas als ’n klerk! Die me beknelt: ik voel me erdoor betast Voorzichtig voel ‘k de grond, waar her en der ‘k Nog glas en veren vind; ‘k ben niet verrast Dat dit gebeurt: de molen van Tietjerk Staat in de rouwstand: dit is duivels werk. O, Swarte Prinsch, jouw geestverschijning was ‘t Fantoom verdwijn!…

Donoren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Wie heeft het hart iets af Te dragen?; iets van zichzelf Waar anderen om vragen? Soms Hangt het leven van een ander Aan een zijden draad, wanneer Er geen donor is die iets van Zichzelf afstaat. Je kunt een donor zijn met Behulp van je geld en dit Doneren, omdat ieder leven Telt.…

Oneindigheid

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.750
Ik draag en ben het heel heelal. O valse schijn van lichaamswal, Waarbinnen wij schijnen, waarbuiten wij zijn, Omvangende in een gedroomde lijn De oneindigheid!…
Albert Verwey13 februari 2022Lees meer >

Borderline

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Wie was je werkelijk mam de moeder die me streelde terwijl je keek of het je niets scheelde of die vrouw die me aankeek als ik haar wat vroeg ik zag je denken ben ik wel goed genoeg soms in je armen kreeg ik het gevoel met vlagen dat ik jou vast moest houden en dragen wie was je werkelijk mam de vragen van nu zijn…

Primair verlangen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Martel mij barbaars, tot ik ruwheid kan dragen, murw getemd, tot de kern van existentie. Waar ik, dierlijk haast, het roepen heb gehoord. Schril zwelt het aan, tomeloos van aard, maakt mij zwoegend los van menselijk leed.…

Kruis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
“Ieder huis heeft zijn kruis” “En ieder hart zijn smart “ Deze woorden zijn van thuis En draag ze nog in mijn hart. Want het is waar, wat hier staat Niemand van ons ontkomt er aan Op deze aarde, hetzij vroeg of laat Het betreft een ieders bestaan.…

in rouw verzonken

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
als ik naar huis rijd, de wagen sprekend lonkend de verte neemt mij de tijd verpacht aan het pedaal dat rechts mijn flank mankeert dan wil ik schreeuwen tegen al wat lijdt zich schuwt tegen de goden die de wegen dragen op hun gehaakte schouderstukken langs berm en onbehagen geschurkte bomen maskeren twijfels die ik wil uiten, doch de stereo…
elze28 mei 2016Lees meer >

een andere bloem?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
dan bloos ik als je naar me lacht toch wens ik me soms een andere bloem een die kan zingen van de straat, dansen als een honingdraak met de smaak die mijn papillen overtreft wat wil ik steeds vraagt mijn hoofd aan 't verlangen, wil ik lieven als een rosarium of me behagen aan de voeten die voor mij jouw aarde voor een leven lang gaan dragen…
elze11 juni 2016Lees meer >

Van alles

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
Van alles heb ik Moeten leren - Koeien melken In de grazige wei, Aren lezen op het Verlaten korenveld, Maar evengoed Over de Maagdenburger Halve bollen moest ik alles weten, En over het smeltpunt van goud, Het gevaar van vloeibaar Kwik voor de trouwring Die ik misschien ooit dragen ging, Van Immanuel Kant En zijn reine Vernunft…

ontredderd

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
waaruit ik mag bestaan zelf ben ik de zon, de maan en de boze wolf laaf ik me aan de keten waaruit alles is ontstaan, ben nederig tegen al wat mij omringt, ik ben een koning zonder land met hoge wallen van ingetogenheid al het zoete is de honing in mijn drank, het zout de zee waar ik in baad, het bitter is de verwondering in mij die ik draag…
elze30 augustus 2016Lees meer >

robes van klimop

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
een ongehinderde dag waarop vrouwen hoogstemmig zingend wel en wee vereeuwigen hun barensnood vol woorden als vlinders rond het dak waar kleine kindjes smakkend vragen om een tepel melk, zo’n dag dat mannen hitsig tegen muren plassen gemak zit in de wassen neus van ruwe taal vol krachtige beweging want ze dragen hun zachtheid in vereelte…
switi lobi28 december 2016Lees meer >

Het oversteken van de Maas

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.538
Droom die ik bewaar, ik draag hem met mij mee. ----------------------------- uit 'Verdwijnpunt', 2015.…
Frans Budé25 januari 2017Lees meer >

Geen afscheid waardig

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
het zou me zoveel meer bekoren als de sfeer niet zo geladen was de stilte drukt mijn borstkas naar binnen mijn moeder zwijgt, in meer dan honderd talen mijn adem hapert even in het halen doodse stilte, ijzige kilte geen sorry, geen fijn dat je er bent slechts de tikken van de klok die aan de stilte knagen ik kan het even niet meer dragen…

De eindeloze bloesem

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
hoe lang kan een tel zijn op 't moment van vertrek je raakt dan aan de stille waarde en leven met liefde wordt toegedekt onderwijl we elkaars hand dragen op weg naar daar, de rustende aarde hoe lang kan een tel zijn wanneer dichtbij, als nabijheid voelt proef dan van zoete woorden ook als een ervan al raakt aan overvloed maar soms zegt zwijgen…

Ik danste met jou

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 657
naar de sterren Wensend dat die iets konden vertellen Over deze verre reis Over dwaallichten Over dat wat vrede kan ontwrichten Ik danste met jou Om wat er nooit zal komen Om het uitkomen van dromen Dromen Die lucht geven Zonder dromen geen leven Ik danste met jou Naast het vuur Om onze liefde voor de natuur Om handen en ruggen die dragen…
ebba18 september 2017Lees meer >

Het nieuwe jaar

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
jaar is nog niet echt begonnen Want er is nog geen kabinet Het nieuwe kabinet Wordt een meesterzet Een zet Een duw vooruit Met een nieuw geluid Een samenspel Opgewassen tegen Elke rel in de Tweede Kamer Waarbinnen de minderheden blijven zoeken naar de mogelijkheden Om hun plannen In te voltooien In het midden wordt geïnvesteerd Die dragen…
ebba30 september 2017Lees meer >

Verjaren

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 874
Ik hoop alleen de moed te vinden, steeds opnieuw, tot liefde en geduld, tot dragen. Het leven is een groot geschenk, daar wil ik telkens voor bedanken en laat me vrede vinden en die ook met vele anderen delen.…
Adeleyd17 oktober 2017Lees meer >

Honds in de regen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
toch tegen weer en tegenwind vechten Weiger ik een nederlaag te ondergaan Wolken blijven langs de hemel jagen Laten slechts hier en daar een zonnestraaltje door Maar wat helpt zeuren of klagen De ellende verdrijf je daar toch niet door Ik wil blijven vechten tegen tegenslagen Als een hond in wind en weer Gewoon zwijgend mijn eigen lasten dragen…

Het wordt stil

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
HET WORDT STIL Geboortepijnen, in eens stil mijn naam wordt gezegd er ontstaat rumoer het leven biedt zich aan levensloop, voortgang geduldig het leven aanvaarden als een volwaardig mens het opgelegde juk dragen in het vooronder is het benauwd de wilde zee klotst om mij heen ik wilde alleen zijn tot mijzelf komen in stilte steeds…
Hans Uding21 januari 2018Lees meer >

Een artefact van kunst en kalender

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
De mens is hier om enkel zichzelf kom laat dus zichtbare levenslijnen op koorden ook jouw voeten dragen strek gerust je armen uit en loop ken ons, ken dit zoekend evenwicht. Achter noch voorwaarts, alles mag als je stil blijft staan ben je nergens.…

Heel dichtbij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 766
Ik draag 't geheel rustig mee en spiegel doofheid elders kunnen we niet voorkomen. Mijn handen zijn die van eekhoorntjes benen die van een paard, ik trek een wagen. Ik zal ook jou uilen schenken meer kan niet.…

Historie

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
Waar we zijn, zijn we, waar de bladzijde openvalt en alles telt en alles ziet elkaar en alles wordt meer dan er al was; nu dragen we de wereld in handen, lezen we geschiedenis, zo een- voudig is het.…

Inleg Kruisje

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 629
Daarom zou ik hen willen vragen, hun onderbroek aan het eind van de dag, eens over hun hoofd te dragen. Van hun eigen bokken lucht geschrokken, gaan zij misschien anders denken en de vrouwen iets meer respect schenken. Het wordt met die reclame en dit soort onzin, steeds gekker, als je namelijk genoeg zin hebt, ruikt alles lekker.…
Juun Voorzaat29 december 2018Lees meer >

Entropische eindigheid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
ons gegund tot het omslagpunt toen openbaarden feiten het diepe moeras waarvan gas de grootste leugen was het bestaan een begaan met redden van het vege lijf wij hebben het schilderij niet af kunnen maken de structuren begonnen al stinkend te ontbinden in het bijzijn van onze kinderen het doek kon schuld en boete niet meer dragen…

zichtbaar onzichtbaar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
s nachts mijn schreeuw in stilte ziet mijn eenzaam lijden achter de glimlach tranen ik ben immers een clown die toch alle dagen lacht dag voor dag zoek ik zo een arm om mij heen iets of iemand steeds die mijn huilen stopt die mijn angsten wist en mijn tranen droogt tot dan glimlach ik huilend achter het masker dat ik wachtend draag…