4214 resultaten.
ZWERVERSLEVEN
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.566 Van d'arbeid wars, trekt gij door dorp en steê
en speelt uw lied en voert uw have mee,
uw dempig peerd en uw gehuifde wagen;
En vraagt der wereld niets dan 't bedelbrood
en 't plekje gronds waar, bij elk avondrood,
voor éne nacht uw tent wordt opgeslagen.…
Indië, mijn gerouwde liefde
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
646 ik hoor krekels
ver weg van mijn moeder
ben gebogen door tijd
van rijst en heimwee
voel de achterzijde
van mijn ziel
waar vroege warmte
de nachtelijke tranen droogt
beelden van heden
leven rond om mij
in hout en klanken
in kussens
nog op de grond
van toen
ik ruik de avondzwoele dessa
van zweet en onze kruiden
ook de hitte van…
Merktekens ( Rythme en Provence)
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
889 Wijnranken in gelid
strelende zoete winden
waaraan gemoed is ontpit,
grond gedeukt, in kalk
verstrikte horizon, een
zon die aan de hemel likt,
cypressen , metaforen
van groen, geërodeerd om
een droge dorst te lessen,
stilte van gehooide akkerland,
mengt in het gedruis van
cicaden, een bedwelmende
achtergrond op het grafschrift
van dorpen…
In de stilte van de zon
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
563 De grond is verhit
de zon verzengend heet
druppels op gloeiend heet getinte huid
geen water maar zoutig zweet.
Loom wordt elke stap gezet
natte tong over gebarsten lippen
moeder aarde kreunt, krijgt het te verduren
verlangend naar de koelte van witte wolkenmuren.…
Mijn lieve lieve zus
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
3.929 Mijn lieve lieve zus
Af en toe dwarrelt er een herfstblad
op de grond met een zucht,
maar het is de glimlach
die haar in bloei houdt.
Haar waterval van woorden zingt:
‘ik vind mijn lied, als ik
zorgzaamheid kan geven’.…
Iduna
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
831 Het eeuwige lied
blinkt in haar ogen
en de goudblonde haren
lopen tot de grond
die huivert
bij elke sierlijke
stap. Haar bevallige
gestalte drukt met
slanke vingers op de
zwart-witte toetsen van de piano. Für Elise
geeft de maat van mijn erotische verlangen aan.
Geboren in een kom van zuiver water drink ik haar.…
- Als ik de stille dag benader -
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
716 warme, vrijgekomen tragedie,
geraakt door noodweer en bliksemschicht
een belangrijke waarde om een goed mens te zijn,
die mij op spontane wijze
de aanzienlijke grond liet zien,
wellicht het meest verrassend
mijn stem van persoonlijkheidsverandering,
die zich potentieel verveelde,
hartritmestoornissen die mij ooit vertelden
van hoe een…
Verlangen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
566 Het lijkt of gouden vleugels
me tillen van de grond.
Mijn pas is licht, mijn hart is blij,
een glimlach om mijn mond.
Ik wil, dat dit gevoel zal blijven,
maar ik val zo snel terug.
De negatieve wereld
beinvloedt mij zo vlug.
Wereld van haast en onbegrip,
agressie en boze blikken.…
VERRUIMING
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 verbaasd die nieuwe verblijven:
wentelkamers onder lage takken
hier heerlijk ruim
verderop gedrongen
overal open _ elkaar verbindend
luchtig ruisend nodend
tot vrolijk voortspringen
zoeken naar 't oneindige
een gedaanteloze wijdte
verjaagt de vertrouwde wereld
maakt rappe poten hangerig
geeft lust weg te zinken
gevangen door vertrouwde grond…
Ode aan Ramses
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
442 Vele kerken gingen al tegen de grond
Een mooie mis kon ons worden gestolen
Menig inboedel vertrok al naar Polen
Soms dat zo'n kerk een nieuwe bestemming vond
In het huis van God kwam totaal geen hond
De dominee liep er wat rond te dolen
Het werd hoog tijd voor nieuwe capriolen
Een prachtig maar leeg pand, da's ongezond
Westzaan wist niet…
berijpte grassen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
626 de ,,vorst" is aan de grond gekomen
hij kust de groene grassen
zij worden wit berijpt, en liggen
als een stijf gesteven sprei
flarden grijze mist hangen laag
over koude velden, die zwijgend
als dood, het leven verbergen
voor nevelgeesten die zwerven
in zilverglans breekt de zon
de nacht, zij kijkt verbaasd
over de rand van donkerte, naar…
Oergrond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 geboren
vluchtte de horizon in haar schoot
de schotsen drongen diep het land binnen
sloegen voorgoed een eiland van stilte
ver van de bossen waar het verdwaalde
een stad zonder geboortegrond
lokte de stille aanbidding van vogels
van het gejaagde pad, in dromen verloren
geboeid aan ketens van verlangen
zag het ineengestrengeld met de grond…
Kerstmis 2010
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.261 Kerstmis 2010, de sneeuw ligt op de grond,
de zon schijnt, de wind waait,
de mensen tja, de mensen, vieren kerst.
Kerstmis 2010, de sneeuw geeft last,
de boom brandt de kaarsen eveneens,
de mensen, tja de mensen eten.…
Ik ben de eenzaamheid zelf
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
556 en geforceerd de deur dicht klemt
de muren doet kraken
gelijk de winter zich schouderbreed maakt
ruimte inneemt
dat liefde leven geeft en leven liefde neemt
sterft het in mij
als de dood ben ik voor de grens
hoe één ademteug doorheen mijn lijf
mij zal doen opleven zoals een rivier
buiten zijn oevers treedt
land in neemt
en onbemand grond…
MIJN DRAAIBARE KOP....
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
800 Voor, achter of van opzij ver weg of dichtbij
niets om te duiken, recht naar de grond
niks te verbergen, ik zal je blindelings vinden
als een paal boven water, die er altijd al stond.…
Herfst en dan...
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.498 Ik ga gebukt,
gedrukt door last en zorg van vele jaren
Ik denk in de verleden tijd, ik denk aan sterven
Laat, voordat een andere lente komt
een zachte dood mij komen werven
dan kan ik rusten, rottend in de koude grond…
Brief aan het verleden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.132 Vandaag heb ik je begraven
prevelend
woord voor woord
in een dans om de tombe
van het kruis
tot aan de as
De ogen
van een jonge hond
verdroten als gemorste inkt
genageld aan gewijde grond
waarin de mond het hart verlinkt
Vandaag heb ik jouw plaat gedraaid
noot voor noot
en maat voor maat
zowel gezongen als beleden
van de…
de sterkte van palestina
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
959 een oorlog die wel gewonnen
maar nooit genezen kan zijn
grond dat bloed kan zweten
tranen uit natuurlijke bronnen
eeuwige pijn
zal ieder kind zijn kinderen tekenen
de wereld stap voor stap
aan het verenigen
tegen de gruweldaden
die een volk verjaagd heeft in 1 klap
een volk dat zich in de geschiedenis zal vereeuwigen
zonder hun waardigheid…
Decembermaand
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.811 Je draagt warmte, licht en blijheid
Maar ook droefheid en alleen-zijn met je mee
Je draagt regen, ijzel en striemende stormen
Maar ook een eerste afdruk in versgevallen sneeuw
Je draagt de uit de grond gestampte kerstboom
Maar ook het nieuwgeboren Christuskind
Je draagt het juk van een consumptiemaatschappij
Maar ook de glans in blije kinderogen…
ik ben niet perfect
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.360 Zie mij nu met beide benen op de grond staan,
Terwijl jij langzaam ten onder zal gaan.
Nooit meer zal jij me onder de duim krijgen,
Omdat ik dan boven jou uit zal stijgen.
Ik zal vechten, ik zal volhouden.
Elke minuut, elk uur, alle dagen.
Tot mijn laatste uur heeft geslagen..…
BESTEMMING ONBEKEND
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.567 Dromend dat ik bij de snelweg stond
reisde ik naar bestemming onbekend
Oud verdriet, misschien zonder grond
stierf simpel in dit prachtig continent
Opzij van mij hield een voertuig halt
de bestuurder bood zijn diensten aan
Daarna gleden we over ’t zwart asfalt
tot aan de grens van ‘t aardse bestaan
Vriendelijk informeerde de chauffeur
of…
FRANCISCUS VAN ASSISI.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.402 Met milde geestdrift in het peinzend oog,
En de armen zeeg'nend uitgestrekt, de mond
Omspeeld van teed're weemoed, door het blond
Van baard en knevel zacht omvloeid, rijst hoog
Een man, omvonkeld door de stralenboog
Van maanlicht-mystisch gloeien, zie, de wond
Van Christus bloedt in zijne zij, de grond
Doet bloemen spruiten, waar hij…
NACHTELIJK DUIN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 Begeleid door verre, ruisende zeezang
danst het duister met zachtzoute passen
in het zanddal, waar droge gewassen
losjes wiegend, de grond houden als een tang.
De taaie stengels zijn vol klein gedrang:
kevers strijken neer, op zoek naar woongrassen.
Zal nieuw tehuis de diertjes verrassen?
Opeens staan ze stil, afwachtend en bang...…
Gebed in 't Duister
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.617 In haar ogen staat bepereld
met uw eigen dauw de bloem
van een onverwelkbaar minnen
uit de grond der ziel geteeld.
En geen stervling zal bezinnen
op het eeuwig Aanvangsbeeld
lijk uw knecht, die hare leden
in het schemerlicht onthult,
die zich, stamelend gebeden,
aan háár wil alleen vervult.…
eeuwig leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 als ik ooit dood ga
als het dan per se moet…
dan wil ik onder de grond
geen vuur maar aarde
liefst zonder kist
zodat zonder enig beletsel
maden wormen microben schimmeldraden
nematoden doodgravers en pissebedden
mij verkleinen en verteren
tot hapklare moleculen
in mijn dode hand houd ik een kastanje
die ontkiemt terwijl ik verteer
die…
HERINNERING LEEFT OP
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 de aftandse knol springt briesend weg
roffelt uitdagend over harde grond
wekt alom verbaasde angst
bespeurt vijanden in dicht kreupelhout
trotseert dreigende schaduw van hoog lover
vrede komt dankzij zegenrijke hartstilstand.…
Alles valt
gedicht
4.2 met 11 stemmen
9.096 Ja alles valt
en er zal menging zijn van avond
in de vestiaire
en buiten, boven de wind
staan alle wolken stil terwijl
moeder staat te schreeuwen
op de grond met een tasje
in haar hand. Alles valt.
En het huis tegenover ons huis
is geen huis en de sterren vallen
maar we zie hen niet.…
Crescendo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Bladeren aan bomen
langzaam verkleurend
om uiteindelijk
door een zuchtje wind
te dwarrelen op de grond
Worden met een ferme haal
opgeveegd
weg
Wat rest is een kale boom
waarvan takken reiken naar het weinige licht
wachtend op wat komen gaat
Want eens
onder invloed van warmte en licht
zal het leven terugkeren
en zich zichtbaar uiten…
Mijn wereld vertakt zich
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 Lig nog begraven in de oude eeuw,
onder witte grond met zwart krijt
van hoogmoed, niet moedwillig
want op een morgen valt de eerste
voorjaarsregen en worden de etsen van
de zonden grillig op het telraam van de tijd…
Harde les
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
665 Zo kan hij nu los lopen,
maar valt soms op de grond;
Als hij ergens van schrikt,
of zomaar, als hij stilstond.
Hij krabbelt dan weer op
en begint van voren af aan.
Hij zingt of praat honderduit,
al kan ik hem vaak niet verstaan.
Een grote lach siert zijn gezicht,
bij alles wat hij doet.…