12647 resultaten.
Pronken
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.535 met gouden stippelbuik
en scherpe kransen-kraag
staat in mijn tuin
het mannetje
te pronken
te lonken
naar het grote-lijster-vrouwtje
dat nog niet wil sjansen
vogels laten zich niet sturen
ze volgen hun natuur
en voelen feilloos aan
wanneer het tijd wordt
om te zingen
terwijl de bomen stil
bijna gespannen staan
van wat er uit wil…
Vrijheid
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.621 Natuurlijk voel ik liefde
uit aandacht niets tekort
maar nu is het ongepast
genoeg te willen
genietend bovendien
je blijft me echt wel zien!
Fluisterend is stilte
in alle liefde van je hart
en niets neem ik je kwalijk
omdat vrijheid eenmaal rust
diep van binnen
ook je eenzaamheid kust.…
Zuurstofsieraad
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
580 Misschien weet ik wel wat ik bedoel
maar zonder bomen geen gevoel
van lente en een stille droom
gewoon het natuurlijke dromen
van een statige berkenboom
zoals die in de stilte staat
gouden zonneschijn op het gelaat
grijze wolken rond de hoge kruin
een zuurstofsieraad in de tuin
die takken als zijn armen strekt
tot in het zuiver…
Eerst,
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
741 Eerst was er alleen het zwijgen,
uit niets bestond het ruisen van
de woordenzee, en een gong, een
klank uit eerste mond en bron,
onberoerd in natuurlijk stof,
nog onbeschreven zonder woord
in de voetprint van het leven,
daarna kwam er meer dan iets,
daar bleek veel van te bestaan,
je kon rapen, of weer vegen, van
wat nog komen zou of…
Hoge toon
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.096 Lopend in uitgewiste sporen
neemt de natuur mij in zich op
ik ben waar niemand mij kan horen
een krijsende papieren prop
rollend langs rulle waterkanten
laat ik alle woorden drijven
van de gestorven bloedverwanten
die mij hartenkreten schrijven
op hoge toon snijd ik hun fluitjes
uit dode stengels van het riet
door deze zingende geluidjes…
DRIE SEIZOENEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Even spant de natuur zich in,
stilte, daarna ontstaat
er opnieuw het glorieuze.…
Lees me
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
724 lees me in de wolken
in de haren op jouw arm
door de vele regendruppels
in het haardvuur lekker warm
lees me in jouw dromen
in de golven van de zee
door sneeuw te ontcijferen
neem je mij voor altijd mee
lees me in de Lente
in het ontluiken van de natuur
door mijn uitdagende oogopslag
in de kleuren van ieder uur
zo blijf ik voor altijd…
€U
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
606 Oude volkeren kenden reeds de kracht
Van uit de natuur gewonnen kruiden
Ik wil daarom graag de noodklok luiden
Want het is Big Pharma die daarom lacht
Wat gebeurt er in Brussel allemaal?
Is gezond zijn straks gewoon illegaal?
De EU wil het gebruik van pfytotherapie, ayurveda en andere plantengeneeswijzen verbieden.…
Etherisch...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
757 Van nature
ben ik open,
soms zo lek als een mandje
en lijk ik pas dichter
als ik dicht.
Alle moeite ten spijt
begint hier het probleem.
Compact als mul zand
verliezen mijn woorden
vluchtend hun zeggingskracht.…
Ergens in de wildernis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
746 Nergens stilte nergens rust
jachten zonder tijd te nemen
voortgedreven door één doel
steeds meer en meer in ’t leven
hogere status rijker aanzien
en van niets ooit genoeg
ik heb mijn eigen stek gevonden
voor mij hoeft het niet meer zo
wil leven in velden en bossen
in natuur waar echte rijkdom is
genieten van de rust en stilte
ergens in…
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 verlaten van groen
ingetogen op jezelf
je naaktheid ten toon
zo sta je daar, moederziel
mijn meelij is gewekt
terwijl het een natuurlijk verloop is
toch…
je grandeur van weleer
komt weer, dat weet ik
toch…
op pijnlijke wijze wordt blootgelegd
de onvolkomenheden opgelopen
tijdens storm, droogte, hitte, natte
en toch, ben je volmaakt…
Warnsveld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
751 natuurlijk nemen wij beiden
een bloem mee voor jouw kist
uiteraard uit eigen tuin
boeketten wil je niet
of grote grafkransen
want jij lieft de eenvoud
geel is jouw warme kleur
dus pluk ik gulden roede
gave van moeder aarde
een stille groet aan jou
met zegen voor jouw reis
voorbij de sterren…
Spermadonor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.026 Een groot aantal op de ‘natuurlijke’ wijze.
-----------------------------------------
Misschien is het wel waar wat hij vertelt:
Het vrouwvolk liet zich bijna honderd keren
Door hem daar in Maastricht insemineren,
Maar vrouwvolk is niet praktisch ingesteld…
Want waarom af te reizen naar Maastricht,
We kennen hier toch zeker noaberplicht…
Ongeschreven wet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
599 ben de diepte ingegaan
was verontrust
toch voelde het
heel warm en aangenaam
verbaasd door onbekend
dat in vorm en structuur
niet let op logica
uit wetenschap en de natuur
ook actie en reactie
volgen een ongeschreven wet
waarbij ratio en gevoel
heel anders worden ingezet
het is als vloeien
waarin dimensies vergroeien
tot een alles…
Vriend van het hart
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.540 geen eiland
waar je mij aanraakt
de wereld is weidser
dan in mijn meidendroom
naast het tuinpad
van onze
zoekgemaakte illusies
groeien wurgplanten
voor ons, teder synchroon
en in de nadagen
van het bevrijden
onder een kobaltblauwe hemel
verwijder ik oude, grijze spiegels
en geef ik jouw spiegelbeeld
terug aan de talentvolle natuur…
Brandhout
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Natuurlijk, ik slaap niet alleen,
alleen die ene keer was ik erg onder de indruk.
Zeker, het mollige meisje
aan de rand van de vijver met wie
zoals altijd de dagen voorbij gaan
zou boos moeten zijn.
Maar wat wilt u van mij?
Dacht u dat ik meer dan ditjes en datjes weet
dat de ijskoude winters in een mum van tijd ontstaan?…
Koude
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Ik voel de zachtheid van deze winter
waarin de natuur zich vroeg ontpopt.
Het is niet te koud voor Jan Splinter,
de groei is eigenlijk niet gestopt.
Bij het snoeien van hoge bomen
wordt veel rottigheid geconstateerd.
Maar de rivieren blijven stromen,
niets bevroren, geen tij gekeerd.…
Roze bril
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 Warme natuurlijke schoonheid versterken.
De contouren verklappen jouw schoonheid.
Het avondlicht zet jou in de schijnwerpers.
Door een roze zonnebril observeer ik alleen.
Met lege gedachten of herinneringen van jou.
Warmte voelbaar als ik stilstaand water bekijk.
Stil gefocust op vis aan de oever zoals reigers.…
Dat nog geen vleugels had
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 als kleuren vervelen
vormen niet meer spelen
ligt chaos op de loer
dan volgen lijnen niet
hun natuurlijke baan
schieten uit in grillig gaan
vlakken contrasteren
gaan vloeken in het
samen uitproberen
een vonk ontbreekt
de magie is zoek
inspiratieloos het doek
en toch beweegt
er iets in het klad dat
nog geen vleugels had
in…
Handenvol zomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
512 heb handenvol zomer geplukt
uit bloemen die in het wild
hun kleur wilden bekennen
onstuimig vitaal
bloeiden zij dwars door elkaar
hun knoppen op zoek naar de zon
wat ongeordend leek
bleek een proces waarbij ieder
op de juiste plaats in bloei werd gezet
ook hier in dit onbekend paradijs
geeft natuur zijn schepping
en schitterend geheim…
Hersenschimmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
566 breken zal
haar tere lichaam
is toe aan een wandeling
al weet ze niet waar naar toe
er hangen donkerrode gordijnen
van plafond tot de grond
zij heeft ze te vaak gezien
ze doen haar denken aan bloed
haar lichaam trilt
ze zet haar frêle stapjes
omzichtig kijkt ze om zich heen
alsof ze iemand verwacht
daar, ja daar
maar het is natuurlijk…
Onbekende wegen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook ikzelf heb mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed
zwijgen in de
loop van mijn fossiele natuur
herschikken de scherven in
het spiegelbeeld in mozaïek
van…
OVERSTEEK....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 De rivier
willen we oversteken
met het veer
Hier
aan de stoep
gaat ie heen en weer
Dwars
op de stroom
met volle kracht
Het is
de veerman
die op ons wacht
De motor
komt voor ons
even tot zwijgen
Het is
alleen de rivier
die -als de derde- lacht
Ze liefhebbert
in
een natuurlijke stilte
Een reiger
stelt
het opvliegen…
Het mystieke
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 ik ben geen
sprookjesverteller
van huis uit
ik kies de stilte
droom mijn wereld
die binnenin ontluikt
natuurlijk tuig ik
de kastelen op met koning
en wat prinsen aan het hof
maar hun gebakken lucht
slaat aan en laat het
mystieke voor altijd gaan
ik wil spelen
de ergste confrontaties
tussen groepen liefdevol helen
in een wereld…
Een verbonden apartheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
558 proef
en niet hoeven te zijn
genietende van oude pijn
En daar was hij
een andere, warme wind
die mij uitademend vindt
lucht die over mijn longen stroomt
en de adem beneemt
Blazende een kus
een onbekende rust
en ergens, ver weg
Een stem
verontrustend
wie ik ben
vertrouwdheid die ik ken
maar blindheid die ik niet kan plaatsen
Natuurlijk…
vijftigers (bij een foto)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
646 natuurlijk komt er aan alles een einde
daarom blijf ik hangen aan de laatste zin
van zijn gedicht
'wij zullen achterblijven en ons
geduldig sterven voortzetten'…
Opus dei*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Honger opnieuw
Parels van Afrika
droog door de grillen
nukken van natuur
Immer opnieuw
die Afrikaanse landen
zonder consequent
maar zeker doortastend bestuur
Een overdaad aan
verstoorde verhoudingen
met een zinloos bloedvergieten
geen zinvólle aanwas
Groei die ontbeert door droogte
wordt gemist als tijd
toen nog Gods water
over…
Eerste winterstriemen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 De levensspiraal plooit zich terug,
voldaan geworteld knijpt de natuur
reeds één oog dicht, een innerlijk
smoren in koperglans hangt als
stille nevels boven het stiltedomein,
waarin schaduwen als zwarte monniken
het beeldsnijwerk voorbij schuifelen,
een sterfzee van handgeschept bladpapier,
met ontblote ruggen moedig wachtend
op de eerste zweepse…
Levenslicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Waarom zou ik ongelukkig zijn
Of zelfs ook ontevreden
Zolang ik kan genieten van zonneschijn
En de vrije natuur kan betreden
Iedere ochtend wordt langs de horizon
Het geluk mij aangedragen
Het wonder van het licht als levensbron
Dan mag ik echt niet meer vragen.…
Mijn kleine biotoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
519 het schrijnt
vervaagt in kleur
verdwijnt uit vorm
lost op zonder geur
nog zoemen bijen
boven de bloemenwei
maar hun oogst is schraal
door afnemende diversiteit
mijn kleine biotoop
sterft een langzame dood
imkers rouwen omdat zij hun
volkeren niet kunnen houden
monocultuur is het unieke
verkwanselen in de natuur
kijk naar kuddes…