3970 resultaten.
De wolk die de zon ontmoet
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
2.072 Jij bent de zon
Die mij doorklieft
Ik ben verliefd
De warmte die ik
Soms met vochtige ogen
In jouw hart lees
Valt met geen pen te beschrijven
Met geen potlood, met geen viltstift…
Geen… ach laat ik stoppen met zoeken naar woorden
Ik wil gewoon niet overdrijven…
Woorden die in de buurt zouden komen
Zijn als druppels op een gloeiende plaat…
Hoe zwart is wit
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
2.424 Hoe zwart is wit
En hoe groen
Is een rood stoplicht
Vragen die ik niet
Meer wil beantwoorden
Was ik maar kleurenblind
In plaats van terug kunnen kijken
Op een verleden
Zonder heden
Waarom geen hart
Waarom toch sneller kloppen
Vragen zonder
Het juiste leesteken
Dierbare vriend
Het klinkt zo mooi
Maar zwart is wit
En wit is zwart
Iets…
Een Vreemd Gevoel
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.052 Als ik geluk heb, krijg ik er jouw hart voor in de plaats.
Ik zal ervoor zorgen, het nooit laten vallen.
Tot dan kan ik alleen maar hopen.
Hopen dat je mijn blik opvangt, de geheime boodschap in mijn ogen ziet.
Het was er opeens.
Zomaar, ineens, zonder waarschuwing.
Een vreemd gevoel...
Een verliefd gevoel...…
Pim en Neeltje
netgedicht
4.0 met 40 stemmen
993 Verlaten thuislokalen zijn beplakt met kartonnen platen.
Verstild hangen vossen, lisdodden en steurvissen
te verkleuren in giftige lucht van kolendamp
en gedroogd slijm van meester’s verborgen taal.…
Mam
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.101 Lieve mam
De emoties die ik voel
als jij in mijn gedachten bent
zijn niet in woorden uit te drukken
verdriet, gemis, heel veel sentiment
De momenten dat ik aan je denk
nemen eigenlijk meer toe dan af
boosheid maakt nu plaats voor begrip
jou zo te moeten missen voelt als een zware straf
Keer op keer lees ik de mooie gedichten…
Windstil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
662 Het wandelen van de avond geeft verstilde impressie
Belevenissen van deze dag leggen zich murmelend neer
Met iedere stap verwijdering van dingen zoals ze zijn
Langzaamaan valt verloren geheugen fel op haar plaats
Duisternis dekt toe, wat ik zo zoet, alleen voor lief nam
Opent blind een vergezicht aan wat ik niet wilde weten
Met steevast ritme…
Deel je brood met mij
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
2.587 Andrew ligt bibberend in de kou
Er schijnt slechts licht in zijn droom
De maan schijnt lieflijk door het raam
Geen blik wordt binnen hem gegund
Te druk een iedereen met elkaar
Het had niet plezieriger gekund
Daar ligt een jongen klein van stuk
In de kou, in die donkere hoek
Verlangend naar een teken van hoop
Of een stukje brood, in plaats…
Horen zien en zwijgen
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.704 zwijgende aapje
een beest wat het altijd doet van
horen zien en zwijgen
is langs de kant staan dan beter
dan in het gewoel verkeren
o neen, ik ben geen betweter,
moet zelf nog elke dag leren van
horen zien en zwijgen
maar leren je mond dicht te laten
en niet te reageren omdat de mensen
niet zien wat je bedoeld
dan is de wereld plat…
Heer zoekt hartenvrouw
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
886 het blijkt de joker
die vrolijk lacht
en hem toeroept:
verlaat het spel
er is geen plaats
voor een kale heer
hij lacht terug
als een boer
met kiespijn
loopt eenzaam
naar zijn herenhuis
het spel is uit…
Toen Knaap mij de laatste maal knipte
poëzie
4.6 met 16 stemmen
7.501 En mijn oppasser heeft zelfs de ploert al
Een goed woord voor een draagplaats verzocht,
Als soms mijnheers begraafnis
Te Leiden plaats hebben mocht.…
Je laten gaan
hartenkreet
4.7 met 64 stemmen
2.777 Een sluitende deur
Het is gebeurd………
Een siddering gaat door m`n lijf
Schouders naar achter
Hoofd omhoog, ogen glanzend nat
Mijn masker op zijn plaats
Draai ik me om... en zie de morgen
Zonder jou………………
Violenbed
poëzie
2.8 met 21 stemmen
3.270 . -
Verwilderd is 't, deels plat, deels uitgeschoten,
Zodat ik - 'k zie ze nog - die mooie groten
In de verschrompelden nauw'lijks herken;
Maar even lang als toen sta ik te kijken:
Ze deden goed hun best; 't mag nu niet lijken,
Alsof 'k voor 't vroeger moois ondankbaar ben.…
EHBO
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.519 een partner toegewezen
Of eigenlijk een blote arm, kerngezond
Om te verbinden, naar het hart tóe
Het watje valt steeds op de grond
Bij de greep van Heimlich
Willen de worteltjes er weer uit
En als ik de pop tot leven tracht te wekken
Lachen de anderen gewoonlijk iets te luid
Rood aangeslagen richt ik me vervolgens
Op de mitella en de platte…
lak
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.622 mijn eigen hoofd
prijkt veel te mager
en te bleek
boven de bontkraag
van mijn nieuwe winterjack
alleen wat witte jassen
lijken hier onkreukbaar
en naadloos zichzelf te zijn
maar zij lopen licht
en snel voorbij als spoken
onze kantinedame heeft
een fietsenrek
tussen haar witte tanden
en glimlacht geruststellend
volledig op haar plaats…
De nacht.
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.454 En dan komt weer de duisternis eraan,
en de zon maakt weer plaats voor de maan
En wat die dag me ook heeft gebracht,
altijd komt hij weer.........de nacht!…
Winter
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.203 Een vuurtje zou ik bouwen
Als onze plaat zo groot,
En 'k vroeg mijn arme buurtjes
Op koffie en op brood.
Wat zouden ze dan smullen
In 't hoekje van de haard!
Voor mij wierd 's nachts een plaatsje
En ook wat brood bewaard:
Och had ik maar een gulden....
Maar toen ik Moeder vroeg,
Toen zei ze: ‘Kind!…
Kijkdoos
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
633 Het kleine oog gericht
door het kleine venster
in het licht van de wereld
de kleine caleidoscoop, kleurt
de aarde met één oog, telt de
multiculturele regenboog, abstracte
stukjes land en culturen afgewogen,
verkleuren vorm en plaats, beweging
door een simpele handomdraai, en
een voortschrijdende tijd, om de
carrousel te verfraaien, intuïtief…
harde wind
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
975 hoe
schoon haar benen, die zwarte
panty in het licht van 'n regenbui
daar komt er nog een, ook mee
haar rok omhoog, als een ballon
stijgt ze in mijn ogen, ze steken
straf en als vliegende vissen gaan
zij over de brug de polder in, alleen
tegen wind, ik ben jaloers, kerdju
zie de jonge twijgen zweten aan
de sleedoorn, het gras ligt al plat…
Hersenprent
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.241 Tot de plaat kantelt.
Dan gaat de traan weer terug,
langs je wang
omhoog
om snikkend te verdwijnen
in de scherpe hoekjes
rond het rood
het wit
en het aller pikste zwart
van je oog
Daarna weer die glimlach,
die
verschijnt, verdwijnt, verschijnt, verdwijnt, verschijnt.…
De beurs altijd platzak.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.167 Ondernemen met
Liefde voor Feuille, monnaie
De Reporter zag de schat aan waarde
Op de beurs verliefd als zij beiden waren
Van het vergaren
Dalen en pieken
Creditcard van plastieken
Chips knisperen plat op zak
Platzak en toch vermogend
Zou hun laatste portefeuille zijn
Crashte echter de beurs op het plein
De munten rolden om en om
Geen…
Stop de tijd
netgedicht
4.5 met 46 stemmen
2.611 Verwondering maakte plaats
voor onze rotsvaste overtuiging:
Deze keer is het echt!
Onze vloedlijn brengt meer
dan enkel schelpjes,
een nieuwe toekomst
spoelt aan voor onze voeten:
Zomaar vanuit het niets!
Onze kussen zeggen het:
Blijf, ga nooit meer van me weg!…
Dorpje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 In hun plaats een grote parking
met winkelcentrum voor
en om ons nog beter te dienen,
videotheek en interimkantoor.
Eens heb jij je tijd gehad
en voor je 't zelf weet
behoor je tot één grote stad,
een stad die Vlaanderen heet.
Dit je te bekennen valt me zwaar,
o, lieflijk dorpje van weleer.…
- Schipbreuk der dingen -
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
978 Schipbreuk der dingen letterlijk uit elkaar gehaald,
wrak op basis van tegenwind binnengekregen,
overlevenden der hartsoverstromingen, een
ontmantelde plaats waar geborgenheid veilig was.…
Poespas
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.743 berenhonger had
Na twee minuten vissengraat
was al het fraaie weer verdwenen
doopte ik mijn tien geboden
in een kommetje met nat
wat niet zo mooi bleek - achteraf
toen ik wat beter had gekeken
want het was de bouillabaisse
die zo helder had geschenen
maar het boeide mij niet meer
ik was die poespas meer dan zat
en ik bedankte voor de eer
om plaats…
Liefste, Ik hou van jou
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.573 er eerder waren geweest
Mijn denken voert de boventoon
Ontspanning geeft de geest
Welhaast lijkt alles te ploffen
Geen ruimte is er meer
Mijn slapen die blijven kloppen
Mijn hart die gaat tekeer
Slechts rust kan mij nog redden
Rust van lichaam en geest
Die rust gaat er pas komen
Als jij weer bent geweest
Pas dan vindt er herstel plaats…
Maidentrip van de 'Aardse Roos'
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
662 Als zonnevlammen de aarde belagen
pioniers op sterrenwind uitvaren
wetend dat ze niet terug keren
in oneindige ruim worden begraven
ver van hun aardse geboorte plaats
De mens is gevoelens en behoeftes
indien langdurig onbevredigd valt
hij in ruimtedepressie en waanzin
motivatie verdwijnt om te overleven
snijden in z’n wortels doet de…
Het ondeelbare
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
531 Uiteindelijk raak ik verzeild
in afgesloten kamers, door
zinnen, stuwing van het bloed
door aderen waarin het hart te
groot de geest te nauw, ritme
van zin en woord verstijfd in mijn
roman, de plaats verkrampt in grijs
en groen, in tijd niets meer vernomen,
het laten een constante druk van
wurging als ik binnen kom, tussen
aarden…
Uitzien naar een horizon
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
771 ik blaas grijs voor me uit
en schep een vaag bestaan
als door een beslagen ruit
zie ik enkel mist
en voel vandaag niets
ik lijk niet opgestaan
het is een pas op de plaats
op een stoel
kan zelfs onder een deken
of pratend met loze woorden
die daardoor toch veel zeggen
ofschoon ik zelf niet weet
wat ik bedoel
het is tasten
in de vergankelijkheid…
DE DRAAIDEUR
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.593 gestreden
de spiegel van de dood verschijnt
geschrokken snikt hij van die aanblik
in dat besef wordt nu gestorven
bevrijding van zijn aardse last
de dood is vluchten, uitweg zoeken
de draaideur draait en mangelt voort
nu is dan toch de rust gekomen
de geest verplicht tot diepe slaap
verruimt nu reeds al zijn denken
het eeuwige heeft plaats…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 steel in windexplosie
hoger dan mijn armen reiken
ademt adem op toppen geruis onder licht
van waarde
glorieus aan het zicht
het zilvermysterie blijft zich vernieuwen
aan levende bomen
die bewegen
over en weer terug naar boven
dat bindt mijn gedachten
van wat ik zie
door middel van hun groei
schoonheid verspreid via de aarde
de plaats…