5774 resultaten.
Simpele vriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
897 Waarom lijkt vrede zo verontrustend
in ruimte die leegte inneemt
omdat het waaien vragen heeft
tot in de dood, het stille zwijgen
wanneer jij afstand in gedachten kan overbruggen
is jouw zwijgen tijdloos in jouw eerste levensvragen.…
Nagedachte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
558 De mislukking ingepakt
in dozen zonder opschrift
dozen die niets verraden
van de vijf smaken
van de liefde, haar netels
en het plakgras eromheen
Bij jouw spullen de misverstanden
de stille pijn van afstand en
niet na te vertellen grapjes
die ik meteen vergat
in mijn verlangen
naar gezelligheid
Dag dozen…
de roeier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 Nu de man de rivier over vaart
ziet hij het groen, hij staart
hoort een verre stem
De stad krimpt achter hem
tot een maquette van steen
de man lacht, hij is graag alleen
De warmte trilt in stille lucht
vogels dansen er in hun vlucht
de riemen klieven in het water
De man denkt nu aan later
als hij weer over het water kijkt
en zijn tocht…
Veerman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
609 ´t Is volgens mij de hoogste tijd
om laatste lasten te vergeten
en te varen over de stille Styx
om daar dieper dan in stromen
meanderend te mogen dromen.
Dit zwakke lichaam biedt mij niks.
Veerman, vaar mij nu maar over.…
Elementen haiku
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
638 Vuur
Vlammende golven
Oranje, geel en vuurrood
Verbinding met Al
Lucht
Adem na adem
Leven we bijna vanzelf
Totdat het op is
Water
Soms hartstochtelijk
Soms een sereen oppervlak
Niets is wat het lijkt
Aarde
Voeten op de grond
Hoofd in de koele regen
Een idee ontkiemt
Geestkracht
In de stille nacht…
Allerzielen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
693 Allerzielen is bidden en knielen
voor iemand die ons dierbaar is
in het licht van een felle najaarszon
verschijnt weer een mooie herinnering
hoor ik een stille mijmering...…
weemoed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het is het stille lege nest
op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die
over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
de verdwenen zandweg
de afgepelde oude verflaag
het is een dag
vol nevel en dauw
de beklemmende middag
het stuurse zwijgen
het dorp dat nooit
mijn dorp werd
de korst van afstand…
De diamenten dauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 uit schrale handen
spuiten geen fonteinen
zij koesteren het
vloeibaar goud voor
zinderende woestijnen
irrigeren in het
stille ochtenduur
de diamanten dauw
die door kou tot koele
druppels condenseert
zij zijn watergeesten
die nog wat nevelen
in de vruchtbaarste
seconden van iedere
eindeloze zonnedag
witte flarden zweven
al oplossend…
Ademloos
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
439 Als niets meer vanzelfsprekend is
voel dan dat wat ik nalaat, in iedere
stille kamer.
Als de tijd is aangebroken
dat mijn volgende dag eindigt.
Laat het dan niet eindig zijn.
Nooit zal er sprake zijn
van een blijvend afscheid.
Vinden doe ik je overal.…
Seizoenen komen en gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Proestend druipend voorover gebogen in de wind
loopt hij op het melkwit grint
Veegt de hangende tranen uit zijn baard
terwijl het meisje voorbij galoppeert op haar paard
Seizoenen komen en gaan
het witte huis de bloesem
stille boom onder de gouden maan
De blauwe rivier
ik herleef ze
schilder met vrije adem de bruisende zee
het…
Dromerijen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 In het schijnsel van vroege maan,
dansen silhouetten tussen vermoeide bomen
waar wolven huilen en durven te komen,
dan bront mijn stille waan
Bij het dwalen door het leven.
Eén bewegen waardoor spiegels breken
en het gelaat smeekt om te vergeven
door alles met liefde te strelen.…
Verstild bewegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 tussen
verstild bewegen
ook daar
contrasteerde jij
herkenbaar bij
de vele kleuren grijs
hier in dit
toppunt van leven
voelde jij je
helemaal thuis
belicht door
excentrieke bundels
energie kleurden
lange armen de hemel
tot zij weer
inkeerden naar
het onaanraakbare
van ongebondenheid
die zij alleen in
eindeloze mantra’s
als stille…
Vermeer ziet het licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 boven de herberg
op de eerste verdieping
ziet Vermeer het licht
het gouden zonlicht
spelend over de daken
van de stille stad
acht uur wijst de klok
boven de Schiedamse Poort
een windstille dag
een paar minuten
een verticale streep licht
op de ranke toren
van de Nieuwe Kerk
spel tussen schaduw en licht
stad water en lucht…
LAISCCL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 In de storm waarvan het oog is, stille
kern van het gebeuren, een vlakke hand
op het hout van de tafel, een kille
diepte in de blik op het rotte land
dat snakt naar wat er in de mens verzandt,
in het branden dat het stookt in haar lijf,
in het gemis waarin het staande blijft,
in de daad die aan elk woord ontgaat, staat
strak en klaar haar naam…
Reis of roes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
637 Ben je geboren op een klein
eiland in de stille zuidzee
of opgegroeid in een verlaten
uithoek van een vergeten rijk
achteroverleunend in een
oksel van de machtige
chinese tors waar angst taboe
is in de ongenaakbaarheid
der himalayahoogten
dan is zoeven over zes
maal duizend mijlen land
in een zwevende zeppelin
of schip van…
Het laatste nieuws
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
547 Je was hier met die stille warmte
om een eenzame vrouw te troosten
dacht ik dat jouw stem klonk
in naamloze echo
een ongekende liefdesband
in de naam van lieve vrede
probeerde de onrust te ontstemmen
in het kalme zwijgen van de nacht
je vroeg me waar we trots op waren
tijdens onze innovatieve dromen
het was te laat om opnieuw te beginnen…
Zomer in jouw woordenwoud
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
311 Breekbare grauwwitte bladzijden
uit onze voelbare correspondentie
probeer ik kreukvrij te bewaren
terwijl ik stille gordijnen sluit
kom je terug in mijn herinnering
met die ondeugende feiten
het is zomer in jouw woordenwoud
we dansen tot de zon verdrinkt
in onze vijver van verlangen
ik heb je lief met al mijn tranen
we putten moed uit…
Kameraad uit niemandsland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 Ze vertellen dat er zure regen komt
alleen in woordloze gebaren over liefde
om het seizoen te vieren in al haar naaktheid
hij begraaft herinneringen naast het liefdesbed
zijn handen voeden schimmen op het behang
met wat de stille slaapkamer heeft te bieden
er is een engelgezicht van een kameraad uit niemandsland
omdat er liefde nodig is om…
TWIJFELGETIJ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
288 In het lauwe wintergrauw
staan lange dunne takken
kromgebogen
dwingende zwaarte
zucht vanuit hun bruingroene bast
maar kleine lichtgele vingers
hangen in grote getale
overal tussen hen in
strooien poeder van opwekking
naar het neerslachtige hout
de elzenkatjes
voeren gezamenlijk
ingetogen stille strijd
tegen winter die aarzelt…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Los van de oever
draagt de rivier mij verder
dan mijn verlangen
Ik volg het landschap als
aderen op een oude hand, waar water,
zingt over stenen zonder naam. Mijn voeten zijn moe,
mijn hart blijft vragen waar het stroomt, en wie ik word als ik loslaat.
Lucht hangt laag en blauw, als
een zachte belofte die nog niet is verbroken,
vogels…
Listige liefde
hartenkreet
3.6 met 40 stemmen
3.047 Jij onbezonnen Listige liefde
Wat heb je toch met mij gedaan
Mijn ziel vervuld van dromen
Toen stilletjes weer weggegaan
Dagdromerij in stille nachten
Gevoel blind voor het verstand
Gevangen in beelden vol liefde
Door passie en tranen overmand
Ik dans de tango met mijn vlinders
Zweef en val dieper dan ooit tevoren
Het is alleen jij,…
Ontknopt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.214 hopeloos bevroren
ik besmet besmeur verziek
laat me nu maar gaan
Dit is geen kalme zee
drenkeling zul je zijn
gevangen in mijn doolhof
van voorgoed verloren
Dus ren, nu het nog kan
bespaar jezelf de pijn
Maar dovemansoren horen
veel dieper dan bedoelen
en blinde ogen kijken
veel verder dan we voelen
De warmte van je lach
ontknopt mijn stille…
hopeloos verliefd
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.297 Een idyllische zonsondergang, er waait een zachte lauwe bries die als duizende handen je lichaam streelt,het bijna stille gefluister van de bomen achter je, het iets luidere antwoorden van de golven in de branding, recht voor je aanschouw je het hemelse kleurenpalet van de in zee stervende zon,... en heel even zou je zweren dat het ultime nirvana…
Ach II
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.269 Je bent zo'n park vol stille bomen
midden in een zomerdrukke stad
Zo'n lege bank aan spiegelwater
Een knisperend oktoberblad
Je bent zo'n onbevoetstapt sneeuwveld
de ijsjas om een tere tak
Zo'n krokusveld op een rotonde
lichtparels door een wolkendak
Je bestaan kleurt mijn seizoenen
Van mijn decembers maak je mei
Ik kan alleen…
vingers zonder handen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 ze branden in mijn lijf
vingers zonder handen
ze graaien en ze woelen
bepalen wat ik schrijf
tasten naar gedachten
die ik liever nog laat wachten
raken aan emoties die
ik liever niet ontbloot zie
halen alles overhoop
wat reeds geordend is
waarmee de dagen zijn gevuld
in het stille leven van geduld
jij hebt de hand
in de chaos die…
OOGST
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
6.910 ik bloem onuitgesproken woorden aan elkaar
en geef haar dit boeket
dat nog geurt naar het korenveld
waarin we vrijen met de zomer
de papaver houdt nog zijn rode blaadjes
en bewaart net voor de oogst
mijn jeugdliefde
mijn stille droom
mijn intiem verlangen
hier op het slagveld
uitgedorst, doodgeklopt
omgespit en begraven
ze legt de…
waar was je nou...
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.131 soms kan het gebeuren
op een kilmiezerige dag
dan zit je zomaar naast me op de bank
jouw ogen, hemelsblauw, kijken me aan
je lacht jouw stralend brede lach
je kust mijn tranen
met jouw zachte lippen weg
net als ik zeggen wil:
‘waar was je nou’
ben jij alweer verdwenen
maar even, slechts heel even maar
heeft in mijn stille eenzaamheid…
Zinloos geweld
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
931 Een schreeuw klinkt door de nacht
de fiets een paar meter verderop
als stille getuige tegen het trottoir gesmakt
weer een jong leven geknakt
machteloos kijken de omstanders toe
een man knielt bij de jongen neer
pakt zijn hand en wacht
de ogen breken, het leven vloeit weg
de man staat langzaam op
morgen kan het weer gebeuren zegt hij zacht…
putten oktober 1944
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
882 holle voetstappen dreunende laarzen
klinken door de stille dorpsstraat
straks zullen dronken brallers
vernielend zuipend en brandstichtend
de hemel verduisteren
zullen vrouwen en kinderen
in doodsnood vluchten
voor het kwaad waarvan
ze het bestaan niet wilden weten
en dat hun leven voor altijd
zal verwoesten
als ze maanden later zullen…
fantoompijn
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
732 op de einder
van verwachten
langs wolken grauw
en regenstormen
krommen
schaduwen in mijn hand
zuivere klanken
in tweeheid gedeeld
waaien dovend
als was ik terug
het stille kind, gestraft
ergens buiten de wereld
want waar begint of
eindigt pijn als
lijfstraf van leven
van liefde
wanneer stilte
niet meer zingt
of neuriet…