3375 resultaten.
Vijftig jaar
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.593 Wandelen aan het noordzeestrand
Gedachten verdwijnen met de wind
Even ben ik weer het kind
Met papa en mamma hand in hand
Honden rennen langs me heen
Golven rollen over het zand
Ik waan me weer in niemandsland
Schelpen rapen, soms een steen
Herinneringen komen bovendrijven
De lelijke vervagen naar de achtergrond
Ik gooi een stok voor onze…
Zwevend op winden waait de zee door 't duin
poëzie
4.1 met 14 stemmen
3.053 Zwevend op winden waait de zee door 't duin,
En 't zout blijft achter in 't diep-koele zand;
Geen bloemengloed, geen groen van sapp'ge plant
Kleurt 't bleke egaal van vér-zichtbare kruin;
Maar 't water, neerfilt'rend, doet, tuin naast tuin,
Laaien van tulpenrood 't wijdvlammend land,
En ruist als bossen op, tot waar de rand
Vaal is…
Een dag latere liefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
915 Alsof je de huid van de aarde
voor het eerst waarneemt
en nu pas het zand van de zee
thuisbrengen kunt.
Maar even zo goed ook
is latere liefde
wonderlijk kijken
in een paar ogen, je ziet
een avond van
bergen en sterren,
een gespiegelde hemel
en weet dat het goed is
net als in het begin……
Verkering
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.595 Maria was wel mooi, maar bleef een roomse donder
Haar eigen vader zag me ook niet graag in huis
Dus dwong hij vrijen af in 't duin wel wat gezonder
Al kreeg Madonna schurend zand in 't katholieke kruis
De pater, vader Kees, maar ook Maria's moeder
haakten interconfessioneel de vingers vroom in één
De Here Jezus kwam om haar voor zin en zonde…
wat ik zou willen....
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
947 stilletjes met je aan het strand,
zitten op een heuveltje zand,
niets hoeven te zeggen,
alleen als er behoefte is om iets uit te leggen.
wel een gebogen arm om me heen
en dan staren in de verte van de zee.…
aan het strand
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.362 We waren aan het strand
En stonden in het zand.…
De duiker
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.545 Ach - 'k droeg een korrel zand! Geen godsvazal
Was 'k meer - voor wie? voor wat? Ik zag mijn lot,
En snikkend - lachend, vond ik 't pad naar 't dal.
--------------------------------
uit: Eerste oogst (1912)…
Het gevecht van groen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.489 Zwartgallig gedrenkt in een grauwe kust,
holle kletsgrotten die ‘t natte zand verdelen
Padstoelig verstoord door muf-rotte rust
Kaasbeproefd schimmel, bepoederd met gelen
De zon, gegaasd achter wazige wolken
Trilbeverig vergeefs tegen vuile ruiten
Vliegenvleugels die de vensterbank bevolken
Grijsdood als waren ze niet te stuiten
Miststoffig…
Vlakken rimpelloos tot grond
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
717 bergen dalen als hun toppen
brekend vallen in lawines steen
heuvels gapen eeuwen rond
vlakken rimpelloos tot grond
waarover winden ongestoord zich
haasten naar een nieuwe morgenstond
golven brullen wittend schuim
zeeën donderen hun woestheid
tegen kades pieren en geel duin
zand brengt rust sust eeuwige
beroering en geeft stilte in de…
Naakte nacht .....
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.920 wil ik elke minuut plukken
de dageraad maakt mij bang
Woeste duinen nodigen uit
tot hartstochtelijk beminnen
alleen de zee hoort ons geluid
de wanhoop in onze zinnen
Ieder woord is nu te veel
ik wil jou alleen maar voelen
een diep geluid uit jouw keel
laat passie niet bekoelen
Jij tilt me op en laat mij zweven
boven het goudgele zand…
de blinde speleman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.176 implosies
zoek op de bodem het illusoire begin
het nooit aflatende einde
in een metafoor van cascades
ik zie anders dan een ziende
scherper dan wie twee ogen heeft
lucider dan een helderziener
ik overspan gezwind toen en nu
leg een roestende knoop
tussen geheugen en verleden
tussen droom en wat werkelijk is
drijf op het meer golf op het zand…
Bevrijding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.006 Onverstoorbaar vind je verder,
veeg je het zand van mijn lippen
waaraan ik mezelf schamp en slijt.
Je stilt de woorden die ik schuur.
Je aandacht verzwakt nu niet,
mijn weerstand gloeit tot ik knap.
Als een kat bijt je me vast
en versleep je mijn woonst.…
Het straatje
gedicht
3.1 met 16 stemmen
7.205 De weg is smal,
het dek van zand, de gevels zijn gestut,
de panden krot verklaard. Hier wonen
goede mensen, elke stuiver wordt gespaard.…
Recreatie
gedicht
3.1 met 25 stemmen
15.480 zakdoek overheen had gelegd
de wandeling tussen de graven
duurde vaak meer dan een uur,
mijn vader bracht bezoeken aan oude kennissen
en besprak met de tuinbaas
de verdere verfraaiing van het graf,
de een voelde meer voor een treurwilg
de ander voor een rozenboom
in het café tegenover het kerkhof
(er stonden houten spuwbakken
vol nat zand…
Ode aan de natuur
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
828 alles
Ze omarmen een waterachtig zonnetje
De zon, eenzaam en alleen
Hoog, ver weg van het leven
De bomen, als lijfwachten van de aarde
Rivieren, gevoed door de tranen van de lucht
Beekjes, kleine metgezellen van de grond
Klaterende, eindeloze watervallen
Spoelen de eeuwigheid weg
De zee, moeder van al het water
Elke, nietszeggende korrel zand…
Onze vriend de wind
hartenkreet
4.3 met 35 stemmen
733 zilte smaak van het water laat proeven
en bij warmte en zon verkoeling brengt,
wanneer hij zingend vanuit alle windstreken
zijn verhalen vertelt en ondertussen de golven laat breken,
wanneer hij vederlicht je huid komt zoenen
of met rukwinden je jack bol zet,
wanneer hij zwiepend door de takken van de bomen giert
en in heuvelland het zand…
Het Allerdroefste
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.280 Mijn arme liefde knielde in ’t zand
En kuste, bleek, zijn meesterhand.
Toen hij mij dat had aangedaan,
Toen bood hij mij... zijn vriendschap aan.…
DEPRESSIEF
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.110 Zwem ik in die glazen kom
waar geen uitweg is in uitzichtloosheid
verstard in structuur, genageld aan de plek
het zand is geel en genadeloos
Ben ik nog van deze tijd?
In verontrusting zak ik weg
de slopende, hamerende hand der tijd
vernielt alles om mij heen
keert zich tegen alles en iedereen
Ben ik nog van deze tijd?…
Op zoek naar morgen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
944 worden
meldt zich nieuw licht door de ramen
van binnen naar buiten
van buiten naar binnen
natuurlijk hoop ik dat muren
weer zullen luisteren
naar een ziel op zoek naar de weg
van een ongekend bomenland
naar klanken van muziek
opgeborgen in mijn hoofd
van verwachting
die nog bedolven is onder
een drukkende hemel
met schuivend zand…
Laatste ademzucht
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.346 Ontdooide tranen laten
sijpelend als regen door zand
haar gedachten
geankerd aan distelpluis wegdrijven.
Gedragen door de vleugels
van haar dromenvlucht
slaakt ze haar laatste ademzucht.
De wereld mag verder verstillen
insluimerend onder het deken van zwart satijn...…
Nectar en ambrozijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.559 Een vrouw liggend in het warme zand,
beweging over blanke heuvels en zachte huid
in de virtuoze zetting van haar hand, voor roos
en rozengeur, de nectar en ambrozijn waarvan
hij blind blijft proeven voordat hij de ogen sluit.…
MAN KANJER...
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
851 Groene vlekken
op zijn nieuwe jas
zand
in mijn bonte-was
Twee keer wassen
nog vuil mijn sop.
Een mannetje met
een sterke drop
pang
bal trap, bal kop
tegen een raam
retour en stop.
Ik kijk wel uit hoor,
roept hij stoer
F**k
sorry, buigt zijn hoofd
ja, hij ging wat krom helaas
daar, ligt nu mijn mooie vaas.…
Landleven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 een zuidenwind bracht slepend
de dagelijkse droogte aan
In de verre verte lokt klokgelui
-boven rieten daken en
onder de dreigende hemel-
ze terug naar de hofstee
Ze dralend en talmen
staan moeizaam op
ze scheurden de schrale akkers
bijna gebroken hun gang
Het avondlicht begeleidt
de boerenstoet naar de warme dis
paarden trillen zand…
ieder het zijne
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.824 dat probeert de godin te wekken
maar 't is haar tijd nog niet
fluistert de zee in haar hoofd
de vogels nemen haar mee
naar bos en bomen
aangeraakt door de godin
is zij op weg naar de vrouw
die houtebeen ontdooit
goud-geel- kelder-diep
maar 't is zijn tijd nog niet
de wind neemt hem mee
buiten zoeken kippen wormen
in 't natte zand…
Auschwitz.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 Want 'gisteren' zocht zij,
naar wat kool in het natte zand
ze had niets gevonden.
Toen werd zij vermoord
met kille hand.
Geen rechten en geen naam
overgebleven van een moeder
van een kind.
En nog steeds tot op de dag van vandaag
alsof het niets uitmaakt
zijn velen door haat verblind.…
ANTITHESE
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
681 een herder van steen
met gespreide armen
mijn ogen vielen op de armoe
van de top tot op het bot
dieven van mijn nachtrust
laat de schaapjes tot mij komen
en verder
onderdoor naar beneden stortende
watervallen in het duivelsgat
van Iguazu
de zon brandt op de grens van
Don’t cry for me Argentina
en weer terug naar het strand
en het zand…
Van Hollands kleur
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.204 Wit is de vlag, die eens wappert op aarde,
Wit zijn de wolken die drijven voorbij,
Wit zijn de bloesems van de velden van Holland,
Wit is het zand van de stranden van Holland,
Wit is de zee als ze schuimt aan hun zij,
Wit is het vee in de Hollandse wei!…
- Vergeet - mij - niet -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
882 dezelfde’ in gedachten,
fantastische en verrijkende
wilde populaties in de natuur
als Vergeet- mijn - nietje,
heb je licht door mijn ogen gezien
bepaald vergeten,
deelde het oneindige helderblauw
de rand van het bos,
met een gevoel van opluchting
het standbeeld van verbondenheid
veranderde ons groeiconcept
heeft door bleke inheemse zand…
Die avond
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.423 dat ze in een kuil in de grond heel hard ging bidden en huilen en
gillen en dat alles tegelijk de zomerbloemen van haar zachte rok
trilden zand viel uit de takkenbossen boven ons op mijn haren op
het doekje van mijn moeder
dat ze mij meenam het schemerduister in waarheen de straat
door uit de schoorsteen van de lijmfabriek kwamen rook deze
keer…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
495 Maar in welke bocht of baai ik ben,
welke witte kei of rotspartij,
kiezelstrand of zachte zand
hoe fijn de golven door 't azuur heen blinken
des te scherper je in mijn nerven neigt.
Zie ik onze helende handen, huid,
voel verstrengelde vingers.
Zo blij dat je van vlees en bloed,
geest en dromen bent,
dat je wilt komen....…