6196 resultaten.
groei
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.045 vermoeden hebben dat ergens
in jou een wereld schuilt
voortdurend in beweging
zoekend naar evenwicht
daar bestaat de tijd niet
zo van zichzelf vervuld
als pruimen van goudgeel
of van blauwpaars
waar de zee telkens weer
het zand van het strand kust
hartstocht tot schuim slaat
dat het water verder draagt
onder je het beest voelen bewegen…
ongevraagd
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 geef er één en
neem er dan twee
de aard dient herdacht
de droom verkracht
hier zijn geen wezens
slechts mensen met
zichzelf te koop
hier loop ik immers
met al mijn vragen
zonder antwoorden
of herinneringen aan
wat ik vermoed te weten
ik ben mens
meer weet ik niet
en minder al evenmin
dus blijf ik grijpen
in die grote grabbelton…
Eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
917 Mijn maag wentelde
zich in zichzelf en liet
mijn tanden klapperloos achter.
Mijn mond ging onwillekeurig
open en sprak een lege wind.
En ik, ik liet mijn lichaam
zijn gang gaan. Het spoelde
zich in de branding
tot aan mijn huid.
De tijd zou weldra daar zijn
opdat het weer vloed zou worden.…
Aandacht
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.959 het allermooiste van aandacht
is dat je het kunt geven
wie alleen maar aandacht vraagt
begrijpt niets van het leven
je hebt mensen die luid praten
schreeuwen kan je het beter noemen
vaak ten koste van een ander
niet anders dan zichzelf roemen
ikke, ikke, ikke, IK
kom mensen lach om MIJ
zo iemand verdient geen aandacht
hij hoort er helemaal…
Ego
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
869 Het begint vaak met vier
omdat een mens twee armen heeft
twee benen, twee ogen en oren
en dan twee gezichten als zon en maan
die opkomen en ondergaan, op en neer
het lijkt wel evenwicht in bestaan
Twee gezichten dromen zichzelf te zijn
lezen een boek, voelen zich een ander
van vlees en bloed even maar en dan
veranderen zij in beestjes op…
Geïsoleerde vrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.887 Een kleine kamer is haar onderkomen
waar ze zichzelf moed in praat
de pillen die ze heeft ingenomen
tekenen grof op haar droeve gelaat
De wereld en al haar onderdanen
lieten deze vrouw keihard in de steek
niemand ziet nu nog haar tranen
elke dag duurt minimaal een week
Isolement in een oase van pijn
slechts God mag haar komen halen
uit…
Good vibrations
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.646 ,
zij was als een spiegel
waarin hij het beste
van zichzelf zag.
Zij was zeker niet
zijn ‘ideale vrouw’
toch idealiseerde hij haar elke dag,
schreef haar eigenschappen toe
die haar steeds specialer maakte
tot hij het gevoel kreeg dat hij
nét iets te veel in haar netten
verstrikt raakte.…
/////
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.179 Het probleem - in hun maag als een steen -
vereenvoudigt zichzelf,
immers Noemer is elf,
net als Teller en dus zijn ze één.…
verkeerd been
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
3.213 zij bouwt zichzelf op
zodra ze wakker wordt
omringd door herinnering
rekt zij en wikt licht
en geluid dat van buiten komt
snuit langdurig haar neus
trompettert luid in de nieuwe dag
zij gaapt als ze voor de spiegel staat
vindt haar borsten te groot, te zacht
besluit de wereld op te blazen
met de middelen uit haar make-up tas
trekt daarbij…
de goeroe
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.016 zie daar de goeroe
spirituele leidraad
of het stuk onbenul
dat mensenlevens steelt
tot lering en vermaak
van wie het spel spelen kan
zijn neiging is de moraal
ondersteunen met elk verhaal
dat zijn legitimiteit haalt
bij het geloof van volgelingen
die het verleerd hebben
in de eerste plaats
zichzelf te zijn
de afwijking wordt bepaald…
jaarlijkse balans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 hij houdt zich stil
verborgen in de gordijnen
het zijn geen mensen
die hij vandaag wil zien
enkel het overleg met zichzelf
wil hij als geopend beschouwen
het is de tijd van het jaar
om achterom te kijken
hij wikt en weegt, hij oordeelt
of het goed genoeg is geweest
alleen, altijd hij alleen
de waarheid voor hem alleen
komt hij later…
Eeuwigheid
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
19.163 Meer woorden waren er
niet nodig – een mond
spreekt van zichzelf al mooi
en huid heeft een geheugen.
Jij blijft mijn hals, mijn navel,
mijn holte van mijn knie
voor altijd bij.
Zonder glimlach kan ik
aan geen plek voorbij.…
Tussen bijbel en banjo
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
792 zandgeschuurde bergen
toch ziet hij de verte zingen
van wilde bloemen in het land
tussen bijbel en banjo
klopt Doc zijn pijp en Sara
wakkert het vuur aan, speelt
de rimpels uit zijn lijf
onvervalst klinkt daar als
echo van een waterval
een stem, white blues Jimmie
klatert in het schrale dal
hij verjaagt de honden
maar ontmoet zichzelf…
batterijen incluis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
663 buitensporig
de verte in kijken
alsof het niets is
hoe ik correcties
ontvang
op zelfontplooiende wijze
als een bezwering
van het perfecte organisme
buitensporig
hoe de weg versmalt
wanneer je je land achter je laat
hoe de fantasie
verschaalt
in de weerspiegeling
van de werkelijkheid
hoe makkelijk
de eenvoud uit zichzelf rolt…
zelfportret
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.141 ik vroeg een schilder
naar het maken van zijn zelfportret
wat hem daarbij het meest bewoog
hij liet een spiegel zien
maar ook zijn leven
wat zou een dichter doen
al kijkende zichzelf beschrijven
of louter zich van prototypes
gaan voorzien zoals
gepassioneerd verteller
dromer, filosoof of troubadour
misschien wel humorist, een realist…
Herder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 Kleine jongen, schaamteloos alleen gelaten
met op z'n ziel een brandend merk,
gebrand door een herder van de Kerk,
waardoor hij 't leven en zichzelf zal haten.
Kleine jongen, al jouw leed
zal je jaren moeten dragen
omdat niemand ooit zal vragen
wat die 'herder' jou misdeed.…
Kofferbak tot moterkap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 Ze wil eruit,
maar drinkt zichzelf
als boerensnol
de zolder op.
Vader kijkt verdwaasd naar buiten.
Zijn kinder- en kattenwens
met schimmelstank verdrongen.
Regendruppels op de motorkap.…
Sculpteur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
668 Zichzelf duidelijk
Plaatsend. Fier
De hand van de meester(s): houwen en
Vijlen. De kunst is het leven
Met een gevoel van beklemming en
Levensangst; smart, de Schreeuw
Als Munch. Hier.…
Baksteen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 Een foetus die in zichzelf opgerold de
verschrikking van aan een zijden draadje
moeten hangen, moet doorstaan en de last
van deze eenzaamheid en donkerte draagt-…
Opgebrande liefde
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.615 Hoe jij me leeg zoog
hoe mijn ziel zich ook
ooit
vanuit zichzelf naar jou toe bewoog.
Uiteindelijk voelde ik mij machteloos,
deze weg waar jij heel bewust voor koos.
Jij vernietigde uiteindelijk dan ook mijn wil
ik geef toe, 't werd van mijn kant uiteindelijk...
dan ook echt,
- te stil -.…
Niet verlost
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
875 En hem leiden waar hij zichzelf mag zoeken
waar deze dagen hem zullen hoeden en volgen.
Pasen in alles dat blijft zwijgen
en momenten
niet verandert als
ze geen herinneringen
worden.
Of hem verlossen van
de belofte die
hij weer zal vinden als
de echo
van de wanhoop
zijn stem weer wakker
maakt.…
Zij en ik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 van jaren gekerfd in mijn huid
Mijn ware kleur overheerst nog
Het leven is pas begonnen
Krachtig maar ook alleen
Van een afstand zie ik hen
Gezellig verstrengeld in elkaar
Aanschouw hen door mijn masker
Ze staan niet op eigen benen
Zijn echter wel samen
De grote observator
Met een hele kleine kern
Doet niet echt mee
Veroordeelt zichzelf…
Krachtplaats
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 In deze holte
huist een goddelijke grond
die dóórdringt in je hart, zo intiem
en zichzelf daar ontmoet; als kiem.
hij straalt naar buiten, uit deze aarde-mond.…
Een vrouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.314 ze was een meisje
het kind
waar lang op werd gewacht
verwend
ze was een echtgenote
werd moeder
man stierf veel te jong
verloren
ze was een weduwe
wilde veiligheid
vond een man en zijn gezin
geborgen
ze was een moeder
ontzegde liefde
zichzelf misschien het meest
alleen
ze was een vrouw
verzweeg
verdriet en angst en drank
eenzaam…
de taal die we zochten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
630 is er nog een zin, een samengesteld woord,
dat groter is dan de schaduw
van een verloren liefde
waarin kraaien zichzelf kwijt willen
rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder
wanneer de bangste dromen beginnen
is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen,
dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven
met een vermomming…
Verborgen groei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Positief of negatief maar nooit zonder effect, zichzelf afvragende de uitwerking die het op hem heeft gehad.
Gravend in het verborgen verleden, een zoektocht naar wat ooit was. Het vult hem van binnen, geen ruimte voor iets anders. Gedachten aan vroeger, toonbaar in emoties van nu, verleden verenigd in heden.…
Onwetend, maar overspel
gedicht
5.0 met 1 stemmen
19.442 Diep in zichzelf kijkt zij of de tijd
haar niet teveel heeft aangetast.
Zij droomt zich een pose, een opgetild
worden, een hunkering, die in haar lichaam
slaat, zij laat een kreet ontsnappen
om de hangende galm te beproeven.…
de wilde zwanen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
714 eens droeg het
meisje paarlen
gevlochten door het
haar
nu staat ze daar
en tuurt
een koningsdochter in
de rouw
trouw aan haar lieve
broers
de wind neemt haar
bittere tranen mee
gevangen door
gespreide vleugels
gebaar van welkom in
hun harten
te lang getart
wetend dat onder hun
gevederte
elf prachtige prinsen
schuilen
zichzelf…
Léman
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.283 Er
dalen trapjes naar het water, lichaam drinkend van zichzelf. Een
kind staat in damp gekleed.
Kom, huiver; klim als een beginner langs het flakkeren rumoer van
duiven naar de koude die ons, nodigend, met zijn gebrek beloont en
ons vergeet.
----------------------------------
uit: 'Kleine lichamen', 2005.…
Ik was weer mens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Het ik gevoelloos
Zo lang, te lang,
Emoties die zich
Niet meer lieten
Kennen -
Afgevlakt gevoel
In een mens die zichzelf
Verliest aan een wereld
Verloren in schuld
Asgrauwe hemel overdag
Ondoordringbare nacht
Een lange tunnel
Zonder vluchtstrook
Onbewust biddend
Dat er aan het eind
Van de tunnel weer
Licht mag zijn…