inloggen

Alle inzendingen over tijd

2950 resultaten.
Sorteren op:

Spullig leven

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 17
Spullen die mensen verzamelen. Getuigen uit onze verleden tijd. Dingen die het niet meer doen. Die ik later nog gebruiken kan. Later is vandaag geworden. Ik sorteer en wik en weeg. Ik schrijf nu over gisteren. Er komt geen einde aan. Ik voel neigingen om te vluchten. Naar wat er nu gebeurt op straat. Naar superieur koffie drinken. Met…

Ervaren leven

netgedicht
3,4 met 5 stemmen 35
Ervaren zijn jonge mensen, die van wal durven steken. Die durven leven met gevaren. Met ongekende wanen van de dag. Onervaren blijven oude mensen, die angstig zijn voor hoge golven. Ze leven in vrije zeeën van tijd, behalve in het meer van nu. Daar hebben onervaren mensen nog nooit ervaren moeite mee.…

Elkaar ont-moeten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 35
Samen koffie drinken. Genieten van elkaars gezelschap, zonder elkaar te overtuigen, van elkaars gelijk. Samen gedachten ontwikkelen, en spontaan zien veranderen. Elkaar domme vragen stellen. Vrije tijd zien ontstaan, uit tijdgebrek. Dat is wat samen koffie drinken doet. Ja, alleen elkaar ont-moeten moet.…

't Nye Hemelriek

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 28
Soms op sandalen, soms blootvoets liepen mijn broers en ik over de dampend hete asfaltweg van Gasselte naar die grote plas van een reus, waar wij ons een hele dag vermaakten. De verkoeling was goddelijk lekker, de voetbal diende voor in het water en op het snikhete zand rondom de plas. Ik ging nog graag als een yogi met mijn hoofd op de…

Op die leeftijd

gedicht
2,9 met 28 stemmen 10.474
Op die leeftijd waren dingen in het water niet gezien maar beseft als uitslag van een soort waarnemen dat veel scherper en nauwkeuriger werkt het belang daarvan werd niet onderschat wel gevreesd en vermeden totdat, na een nacht van klam bewegen het vergaan van ochtendnevels werd geconstateerd toch is het leven van zulke verschijnselen eindeloos…

Sonnet

poëzie
3,6 met 13 stemmen 2.977
De wereld is dezelfde; overal De blauwe hemel en de grauwe steden, Drijvende wolken en, daar vér beneden De velden en de mensen; morgen zal Deze aarde mij niet anders zijn dan heden En dan zij gisteren was; en zonder tal, Trekken bij zonneschijn, bij regenval De dagen verder, als zij altijd deden. Alleen, lief, waar wij vluchtige uren…

Paestum

poëzie
4,4 met 13 stemmen 2.989
De zuilen zijn vluchtig verguld. een oeroud zwijgen heeft zich opgericht uit de getijden der vergankelijkheid. en onberoerd staat dit verweerd geweld boven de wirwar en het gekrioel der mierennesten, en het zichzelf verdelgend menselijk gewoel. geen bloem, geen schaduw zijn gebleven gelijk zij waren op de eerste dag en elke nacht…

Onbegonnen tijd

gedicht
2,5 met 24 stemmen 7.283
Op de rand van mijn slaap treuzelt een gedachte. Geduldig blijf ik wachten tot zij komen zal of gaan. Buiten blijft de tijd bedremmeld staan. De aarde knipoogt naar de zon. De maan verbleekt, de nacht wordt duister. Ik wil niet slapen nog en luister naar het zingen van de slang en van de draak. Het is nog onbegonnen tijd als ik ontwaak op…

Wait a second

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 14
Momenten die wachten moeten, op seconden, moeten wachten. Het moment van NU is heilig. Heel. Heel heeft niets te maken met tijd. Niets met uren maanden jaren. Met verleden en met toekomst. Alles verandert helemaal NU. In NU en in alle eeuwigheid. Mensen wachten op voldoening. Wachten op geluk dat nu niet is. Geluk moet wachten, groeien…

tegenlicht

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 45
toen we foto’s van toen bekeken knipten we minieme openingen in de tijd onze ogen bleven aan een kleine scène haken zij prikte door de foto heen we werden geraakt door het punctum: jouw gezicht een silhouet de peilloze leegte later…
J.Bakx 8 aug. 2020Lees meer…

Een wakkere bioloog

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 41
Mensen bestaan werkelijk, zoals ook dieren leven. Mensen zijn zogenaamd wijs. Homo sapiens sapiens zijn we. Mensen die primaten zijn. Aapachtig zijn we allemaal. Primaat is maar een etiket. Een zogenaamde naam. Zijn we wat we denken dat we zijn? Ben 'IK' een slimme gedachte? Ben IK mijn ego wel, dat ik heb bedacht? Zijn we, wat machthebbers…

Donellen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 35
zo'n Italiaanse naam kan vertellen maar je kunt stellen dat het eigenlijk Dunelee was diep onder het gras bij het Wymeerster Sieltief net in Duitsland boven Nieuweschans baksteenpuin was de kerk teruggevonden Dunelee of Bonewerda verdronken dorp je komt niet verder in Dollardklei gesmoord lag het dorp aan de Lethe of Moersloot riviertje…

Ter Wupping

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 25
in Ter Wupping loop je fiets je door puur natuur langs het oude loopje van de Ruiten Aa bosjes, een schuur je kunt rondstruinen bij oude rivierduinen Ruige berg, Kieberg is avontuur prehistorie landschap uit voorbije tijd boerderijen grasland, beekdal en al met al beleef je puur hoe Westerwolde vroeger was bolle akkers, gras rust…

A tot Z

hartenkreet
2,2 met 4 stemmen 29
Toen ik A zei had ik geen idee dat het hele alfabet nog volgen zou …………………… …………………… …………………… en ze nu zijn pas bij B....…

Tafels

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 45
De tafel van 4 kon ik Nog wel behapstukken Want deze tafel is in balans Een evenwicht van voor en tegen 't Verdriet naderbij Men zou kunnen zeggen Een gelijke stand 2 voor de waarheid 2 voor de querulant De tafel van 5 begon Met radiografisch Bestuurbare marionetten Een disbalans als zon en regen Maakt echt geenszins blij Balans is…

[ 's Ochtends een zeewind ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 18
's Ochtends een zeewind, 's avonds een wind van het land – daartussen: mijn dag.…
Zywa15 jul. 2020Lees meer…

De sjofar

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 29
Er ligt een ramshoorn op mijn bureau wanneer ik heel hard blaas komt er een geluid uit al ben ik wel bang dat mijn wangen als ballonnen knappen getver, ik zie de rotzooi al voor me wat mij als kind niet lukte met de trompet van de slager lukt mij alsnog met deze sjofar…

Vijftig

hartenkreet
4,5 met 2 stemmen 38
Wat is vijftig jaar? 50 is een halve levenseeuw. Vijftig is niet meer dan 50. 50 is een mooi getal. Vijftig is een mooi symbool. Vijftig is een prachtig etiket. Een etiket dat vreselijk kleeft. Dat ik op niemand plakken zal. Wie vijftig wordt feliciteer ik graag. Met alle momenten van het NU. Met dagen die morgen gisteren worden. Met…

op kousenvoeten voor de foto

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 44
het plaatje zegt veel de klompen daargelaten moeder de vrouw in een stoel met het schort stijf gesteven harmonie van jaren her weergegeven in het zwart/wit van een lang vervlogen tijd…

Doodtij

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 28
Het tij is dood maar toch bewegen ze de golven in de zee die nooit stilstaat Ik laat me meevoeren op hun eeuwige ritme richting onbekend Het tij is dood leve de golven…

Eeuwig Kind

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 32
Vertraag uw tijd. Vertraag. Geef al uw zinnen ruimte. Sta steeds vaker stil. Ervaar het wonder. Zie medemensen om u heen. Sla uw gedachten gade alsof. Alsof het trage wolken zijn die komen en weer gaan. Vertraag uw tijd. Uw snelle tijd. U bent uw gedachten niet. U bent uw angsten niet. U kwam van verre. U bent nu hier. Samen. We…

Herinnering

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 19
In elke herinnering zit een kern van waarheid, daar is geen woord van gelogen. Het kunnen mooie, maar ook verdrietige herinneringen zijn. Het is vaak mooi als je ze ophaalt en deelt met een ander. Als ze verdrietig zijn dan valt dat soms niet mee en dan is een arm om je schouders vaak heel fijn. Herinneringen met gevoelens en momenten…

Bevroren Tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 25
Eeuwigheid ontdooit. NU wordt, zo lijkt dat voor mensen, tijd geboren. Mensenklokken gaan lopen. Mensenbloed gaat stromen, van leven naar dood, in sterfelijke momenten. Eeuwigheid bevriest. Onze kloktijd staat, zo lijkt dat voor ons, voor eeuwig stil.…

Bij Boot Koffie Drinken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 32
Mensen zitten in hetzelfde schuitje. Gelukkig is er koffie aan boord. Koffie spreekt al onze zintuigen aan. Koffie brengt ons bij onszelf terug. Koffie vertraagt onze snelle tijd. Leven is als varen in een schuit. Ervaren mensen houden van rustig. Grote problemen ervaren ze klein. Wonderen maken ze groot. Dagelijks drinken ze koffie. Koffie…

Oud Veele

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 25
voordat ze die gingen verdelen lag de boermarke van Veele rond de Oeleweg de Veelerweg. boerenerven laten het verleden niet sterven samen houden zij in ere de oude namen. Jolingh Arve Eusinghe Arve op de gevel staat 't Scheltens op een bord aan de straat de naam 't Hakkelingh een ontdekking net als Arve Rensingh Arve Hilveringh…

Morgenstond

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 19
De morgen is opnieuw opengebroken. De zon met enkele wolkenvelden met soms wat regen, daar zullen wij het mee moeten doen vandaag. Een heel ander weertype dan de dagen hiervoor. Mooi is het wel dat je er toch iets leuks van mag maken. Als de zon schijnt, zorg dan dat je buiten bent en een glimp van haar opvangt. Een nieuwe…

Als de dag van gisteren

hartenkreet
4,5 met 2 stemmen 36
Als de dag van gisteren Maar vandaag Misschien wat minder liefdevol Misschien wat minder snel Wat traag En toch: je naam in roze geschreven Ieder plekje van toen Nog altijd van ons. Als de dag Van gisteren Maar stiekem toch vandaag.…

Hervonden beek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 11
Traag meandert de beek - door mij hervonden – voorbij de bosrand; op de bodem, zonbeschenen, bewegen schaduwen van kringen op het stromende water, helder oplichtend, verdwijnend, om, op een andere plaats, weer te verschijnen. Hier leven vissen, soms flitsend zilver, dan weer als een donkere streep boven helder zand, nauwelijks bevatbaar…

Eeuwigheidswaarde

netgedicht
4,6 met 28 stemmen 40
je lachte in je hand bloeide en vervloeide tijd de deur stond aan liet de uren ongehinderd gaan de scene heeft eeuwigheidswaarde tot ingrijpen het verstrijken stopt actie en reactie nemen de draad weer op in het regisseren van nu de ingreep heeft de deur op slot gedaan en tijd buiten laten staan of zijn de uren meegelopen…

Voltooide tijd

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 29
Het gordijn van nevel opentrekken de herinneringen ontsluiten durven omhelzen wat eens was achter elke traan een voltooide tijd niets keert weer alles is eindig met trillende handen de foto’s bekijken van het lijkt een veel te ver verleden leren dealen met het heden waarin het martelend besef van niet meer nooit meer een terugreis…
Meer laden...