Alle inzendingen over Ezel

Lief maar onwillig Koppig kleurt hij stenen grijs Stoot jij je soms ook ?…

ga niet aan me voorbij ik sta als een ezel op je te wachten... ik ben onvermurwbaar in mijn overtuiging dat jij bij mij hoort, en dat ik een ezel ben.…

Een ezel is een heer met een staart, Die hij van achteren draagt, als een paard. Het verschil tussen ezels en geleerde doktoren Zit hem soms minder in 't hoofd dan wel in de oren.…

Met vallen en opstaan Heb ik mijn hoofd Te vaak gestoten Zo vaak aan dezelfde steen In mijn eigen voet Heb ik geschoten En in zeven sloten Liep ik daar Het spoor bijster Verdwaasd Kon nergens heen Ik ben geraakt Heb het gekregen De volle laag Het was kantje boord Liet mijn oren hangen Bij hen Die met twee monden spraken List en leugens…

er was eens een ezel die zich drie keer stootte aan dezelfde steen die midden op zijn pad lag de eerste keer was het donker de tweede keer had hij dorst de derde keer was hij verliefd hij zag niet waar hij ging hij leerde aan zijn nageslacht dit pijnlijk fenomeen elke ezel echter zal zijn eigen hoeven stoten .…

reptielen heersen over heel de aard beweert het nederdietse intellect dat slangsgewijs toch stevig is gebekt en denkt dat hij veel kennis heeft vergaard zijn achternaam betekent echter ezel men lacht ‘m uit: zijn ware aard is [k][w]ezel…

Somber staart de ezel voor zich uit. Hoewel het zomer is, regent het vanmorgen. He kijk, daar komt iemand aan. Het is een jongedame met een wijde broek en lang haar. Achter haar aan komt nog iemand met een rokend stokje in zijn mond. Het meisje probeert de ezel te lokken, maar de ezel kijkt wel mooi uit.…

Wat praat men dan van ezels? ’t Is overloop van gal. Ja, kunst verwekt benijders: Dat ziet men overal. Een ezel weet van spelen!’ Ja, zeker; bij geval.…

De ezel: jonge ogen op hoge benen. Eens was ik ook zo.…

Ezel heeft het in de smiezen Als je vooruit wil zien Doe dat dan vanuit de hoogte Zodat je alles kunt overzien. Maar weer terug op deze aarde Komt het er wel op aan Dat er met die verkregen kennis Ook iets zinnigs wordt gedaan. Voor mensen met lange tenen. Er zijn veel ezels Met twee benen.…

tra trelrotrupsel trolpelt trelechaar zhixt zondrezaahr zozangstig zorfelzat zwongt zwalingzwachtig zwoemzacht zwarazwat trin trouppeltrijfah trolotraup trevtáár! de baviaan lacht zich een aap voorwaar; dat hij niet uit zijn woorden komt is klaar…

een vuurrode blos zongen wij er bevlogen op los als een warme, heimelijke betovering van stal en ezel en gelijmde os…

ik knoop een net van schimmeldraden neem de ezel mee, hij zal mijn lasten zonder lusten dragen.…

Als ezel was-ie uitermate dom. Hoe anders was de slimme alkenbende: die stemde voor geen goud op Balkenende.…

Een schurftige kameel draagt altijd nog wel de lasten van verscheidende ezels.…

Noem hem geen ezel De fout wederom gemaakt Hoe moét hij heten…

Hoe krijg je me in de stal kijk de deur is al open o je duwt aan m'n kont denkt bij jezelf nu zal die ezel wel gaan lopen ik heb een eigenwijze blik of wist je dat nog niet dan ben je net zo dom als ik zorg dat ik weerstand bied duw eens aan mijn ezelshoofd wel zachtjes aan beginnen ik hoop wel dat je me gelooft want ik loop zo naar…

de slang viel toen de ezel aan en sprong hem naar de nek maar die bleef heel koelbloedig staan en beet de slang toen lek…

Onvergeeflijk, die ene 'e', de 'e' van, en daar is eerst een graad spellingskunde voor behaald, de 'e' van 'ezel'. Ga maar in de hoek staan met een punthoed en rode kaken. Droom maar van de borsten van Artemis, terwijl de waanzin met zijn vlammende drietand door jouw ziel steekt.…

Inkomende raketten sirenes loeien de ogen wijd open vol afschuw om ‘t geweld in Jeruzalem Zoete schoonheid roos van Sharon gouden stad van herinnering met de man op de ezel die hier de poort binnenreed Och Jeruzalem stad vol leed indien ik u vergeet zo vergete mij mijn rechterhand Zo sprak het Woord in dit Heilig oord…

dromen daar is ze samen met de ezel en de steen iedereen gaat weer iedereen gaat heen…

Dit is mijn huis in mijn gedichten ben ik thuis met het licht op mijn doek de ezel in de hoek grif ik in kleurentaal mijn poëtisch verhaal…

Een ezel ben ik, maar dit weet ik zeker: heel gauw gaan wij nu Pasen vieren. Dit gedicht schreef ik in 2011, maar blijft ook nu nog gelden.…

Trump en Obama Huid'ge en voormalige Biden op de bok…

Een loner, jong- en vrijgezel die droomt van vrij en vrijen en wel snel staat met een boner dag en nacht te gluren want pal naast hem bij de buren woont en wacht een gezelin die zijn gemoed en elk zijn vezel gloeiend groeien doet. Het mooiste ezelinnengoed van heel het dorp ligt hem - en dat maar op een steenworp - toe te pronken vanuit…

Een ezel zal altijd een ezel blijven hij doet zich nimmer anders voor maar er hangt een gesluierde wens boven de ogen van de mens……

verpakte verlangens gestapeld in dozen door ezels vervoerd vinden vrijheid in gevleugelde ruimte in ademloze tijd…

De mens als ezel doet het goed.…

Elke vrouw zou vier huisdieren tot haar beschikking moeten hebben; een nerts voor in haar kledingkast, een jaguar voor in haar garage, een tijger in haar bed en een ezel die voor haar alles betaalt.…

er zijn niet veel kleuren mee gemoeid in rake streken ben jij de ezel en het doek veegt onbarmhartig jouw leven op het toneel uitgetekend…