Alle inzendingen over Marsman

als je niet klaar komt met planeten en kometen dan maar meer marsman…

Marsman! Waarom konden jullie het wel en Kennik R. Geensnarsvan!…

Zie ik rijen rechte bomen die keurig mooi op hoge pootjes staan langs nette rechte wegen waarlangs de sloten langzaam gaan. Steden met rechte straten en autos rechts en links bij al die nette rijtjeshuizen en stenig aangelegde tuintjes. En onder al die lijnen van rechtschapenheid vraag ik me af is er nog ruimte voor barmhartigheid…

de echte arrivés in het dichtersvak je ziet ze niet op internet daar voelen ze zich net even te goed voor om even met het aanstormend dichttalent gezellig quasi collegiaal een chatje te maken neem nou zo’n Hendrik Ido Ambachtsman uit Mokum het lijkt wel een marsman zo ver weg nog verwarrend ook er was al eens echt een dichter Marsman…

Vriendschap is een illusie werd me laatst verteld Toch raakte ik al snel op die van jou gesteld hoe kort het ook mag zijn een jaar, een maand, een dag Ik hoop dat ik nog lang mag genieten van je lach ------------------------------ (naar Herman Marsman)…

Schreeuwend voor Holland zie ik elf wilde dieren als een orkaan over grasmat gaan, rijen verdwaasde oranje kuddedieren als ware clowns op tribunes staan, en in het geweldige stadion verzonken de tegenstanders verspreid op het veld, scheidsrechters, grensrechters, fysiotherapeuten, ter beteug`ling van het geweld. de spanning stijgt hoog…

Een derde dichter die het licht zag dimmen Na Komrij, Kopland eerder in dit jaar Zijn werk zat strak en helder in elkaar Wat er van rest is meer dan hersenschimmen Al wist ik niet meer dat hij Marsman heette En was ik de Pianoman vergeten…

De nacht is voorbij, ik dans nog in het café -- op de glasscherven.…

Marsman/Bernlef; 1937-2012…

‘Van Mars af, man!’ heb ik het wel gezien, fabulerend langs de bezongen rivieren: zij, die onomstreden zou kunnen zijn, zweeft – als er geesten geweest waren, hongeriger dan de jonge wolven, ik zou zweren, als vlees door mijn klauwen glippend, daar waar wij als poëtische sterren imploderen, in elkaars spectrale achtergrond vervallen; tussen…

Ik was wat traag de afgelopen week, Omdat ik zo heel graag naast Jim wou staan, Ik heb er menig’ bus voor laten gaan, Waarna ik uren naar mijn Marsman keek. Maar morgen huil ik het hysterisch uit: Ik zie mezelf weer in de abri-ruit.…

Marsman)…

grote zwarte wolk boven de witte wolken opeens doorweekt een lekkend luchtbed en een lekkend waterbed maar twee slaappillen als je niet klaarkomt met planeten en kometen dan maar met marsman het testosteron volgt voornatuurlijk de loop van oestrogeen oliemassage ledematen in de knoop dat dacht je nodig…

Harde landing op Schiphol, met Marsman in mijn hoofd.…

de dichter droomt van oeverloze stromen die traag door een oneindig laagland gaan hij peinst over de zin van het bestaan en wat er na de dood zo-al zal komen hij is een god in ’t diepst van zijn gedachten z’n ganzenveer bedwingt het perkament beschrijft de wolkenvelden die frequent extase of een zwaar gemijmer brachten hij weent om bloemen…

denkend aan Holland zie ik heel veel gebeuren populisten die zeuren over menging en kleuren in hun heerlijk land denkend aan Holland vind ik twittershit meuren hoor ik dichtslaande deuren in heus geen vol land denkend aan Holland hoor ik minachtend keuren hysterici gillen: vol land! maar een fijn, mooi, land: jóúw land, het dénkende…

Dan denk ik Hendrik Marsman had echt groot gelijk Als ik zo rondom naar het kleine Holland kijk…

Vieren wij waar het allemaal om begonnen is, en teruggekeerd aan de arm van Marsman: 'op meeslepende wijs!'…

Lieke Marsman: 25 juli 1990 - 03 juni 2026…

Over stromen Zelfs wanklank is op muziek gericht leert de juiste tonen horen, zoals het zou moeten zijn, volmaakt met barstjes Jij hebt de bamboefluit aan jouw mond gehecht, lippen gestulpt, ogen gesloten de wind uit het zuiden laat zich beluisteren Hoor het zingen van rivieren, die uitstromen in zee, zoet en zout met zich laten mengen…

voorwaar, geen voetveer onder mijn zool, integendeel, maar een idool De geest der zijnsgelijkenis waarde over de wateren gelijk het eerste woord in d'oudtestamensiaanse genesis Edoch, uw veer draagt sporen van een op hol geslagen, tenenkromrijtrekkende dolgedraaide knol Wees toch een paradise regainde ridder à la Marsman, Nijhoff…

Is het een geheim, dat ik er misschien een heb – en het dus niet weet?…

Net zo dik als Du Perron, overspannen als Marsman, ingeteerd als Slauerhoff en uitgeteld als Rimbaud, wijs als Van Eeden, dom als weet ik veel, teveel om op te noemen, getergd als Strindberg, droevig als Woolf, Plath en ga zo maar door, eenzaam als Rilke, vol wanhoop als Ter Braak, diepzinnig als Hesse, verga ik in mijn dagen als een…

Overdag schuilend, verborgen, ontheemd zijn de rijen vervreemd van de wens die men had om zich hier te vermeien Marsman gaf Holland de stem mee van water, hoe vreemd en ontheemd klinkt een halve eeuw later de stem van de wind over steppen, woestijnen en over de bergen steunend en zwijgend onneembaar de rots van 'n onwrikbaar…

Andersom laat hij de stad achter zich; op weg, waar hij ooit Achterberg las, eenzaamheid diepte bracht in zijn glas, waar Marsman hem liet kijken, naar de slapende vrouw, de overtocht. Sombergroot en grauw waagt hij nu de bascule van Ter Balkt; zijn leven heeft macht aan de sorteermachine gegeven.…

Marsman droomt van bruine vrede en warme schoten terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt en de bomen staan te trillen in de wind als oude mannen met een delirium. De avond plooit zich om je schouders, maar het houdt de tocht niet tegen.…

Marsman droomt van bruine vrede. en warme schoten, terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt en de bomen staan te trillen in de wind als oude mannen met een delirium. De avond plooit zich om je schouders, maar het houdt de tocht niet tegen.…

groots meeslepend en toch klein moet ik leven met mijn hoofd hoog in de wind waar ik dat zoek om te overleven waar ik dat van m’n gading vind daar het bloed in d’aderen met moeite omhoog wordt gepompt zal ik mij rustig moeten weten nee niet moedig maar ook niet laf ben ik nooit van mijn zijn afgeweken gedraag ik me zoals ik me gedragen…

Als ik door Utrecht loop, dan zie ik Hendrik Marsman en Ina Boudier-Bakker aan mij voorbij gaan op de Oude Gracht. Voor het voormalige huis van Ina zat ik op de drempel port te drinken. Hendrik ontfutselde ik pikante details over zijn vriend Jan Slauerhoff. Best teleurstellend. De lul was meer bezig met zichzelf.…

Met in jouw kielzog een zeldzame vorm van Een ongeneeslijke kraakbeenkanker Een strijd, dapp're poëet, die jij helaas nooit kan winnen Eindeloos wetenschappelijke arti- kelen glijden onder jouw ogen voor- bij, maar als een paal boven water staat dat ONGENEESLIJK ZIEK betekent dat je nooit meer beter wordt Van harte hoop 'k dat het…