Alle inzendingen over bij ons in de tuin

Er bestaat een tuin Ontvlucht in mijn herinnering ’s Ochtends klinkt er de bazuin En het geurt er naar sering Een tuin waarvan ik heb gedroomd O, eens zal ik daar binnengaan Via een brede bomenlaan Die het gebied daar dan afzoomt Van mijn tuin Een tuin met een prieel Een tafel in een stille hoek Plek voor oud en nieuw bezoek ’t Goede…

Mijn tuin staat vol met bloeiende bloemen, die met hun nectar de mooiste vlinders zullen aantrekken, bevredigen. Mijn tuin is een Aarde, een Oase vol warmte en geborgenheid, voor degene die erin wil kijken, voelen, wandelen. Mijn tuin herbergt nestjes voor de allerliefste vogels ...…

Zij gaat de tuin in. Hij is stil, het enige wat ze hoort, is het kraken van haar knoken, wanner zij zich traag buigt, om wat onkruid weg te plukken. Onkruid moet niet denken vrij spel te hebben, hier in haar tuin. Zij is de baas. Deze tuin heeft zij ontworpen, bomen en perkjes met bloemen en haar rust plekje. Dit is haar rijk.…

Tuinen: zijn de kruinen; zijn de kronen op de 'hoofden' van de huizen.... tuinen!…

Zij leidde mij om de tuin Om haar tuin leidde ze mij Het gras geplet van vele lijven Zij vroeg me: ga je over mijn tuin Een poeem schrijven? Nee, was m'n antwoord in zo'n woestenij kan ik niet blijven Aan schrijven kom ik echt niet toe.…

Ik zit voor het raam en zie hoe de tuin niet is veranderd voor haar ben ik niet weggeweest de tuin kijkt mij recht in mijn gezicht het is vreemd te bedenken dat zij mij niet kent, zich mij niet herinnert na al die tijd dat ik hier niet was ik de tuin was vergeten, zij voor mij niet bestond, is zij nog helemaal als toen hoezeer ik ook…

ik zie esdoornrood 't gekrulde bruin in de tuin herfst bedekt de grond…

In Bosch' 'Tuin der lusten' wordt de liefde gevierd en bedreven Alle vormen komen in meer of mind're mate traag voorbij De tuin blijft wel de Tuin daar gevloeid zaad zeker niet zal bloeien...!…

Ik heb een tuin om fijn in weg te dromen, Want werken in die tuin doe ik niet graag. Na mijn vakantie is altijd de vraag: Hoe is de tuin die weken doorgekomen? Het antwoord op die vraag stemt mij niet blij: Fantastisch staat het onkruid er weer bij !!…

tuin gaan lezen…

De groenten in mijn tuin, de uien en de preien, staan netjes bij elkaar in bedden of in rijen. De groenten in mijn tuin, de sla en de tomaten, hoor ik dan ook zelden met andere soorten praten. Belandt er in mijn tuin vroeg of laat een zaadje op ’t verkeerde plekje dan slaat dat daar een praatje.…

Mijn huis is mijn leven Mijn verleden is mijn tuin Door de tuin naar mijn huis Kom ik thuis, elke dag Mijn tuin groeit Er bloeit geschiedenis Ik pluk er mijn lach Of zing verdriet Mijn toekomst is mooi Wanneer ik nu mijn onkruid wied…

ik ook bloeien Ik hoef niet ver weg Heb het paradijs dichtbij Voor mij is mijn tuin Het mooiste schilderij…

Met mijn ochtendjas nog aan en een kop thee in mijn hand liep ik door de keuken en keek -zoals elke morgen- de tuin in. Mijn tuin met de vijver met lelies, mijn tuin met de orchideeen, mijn tuin met het groene gras waar de ochtenddauw nog in zat, mijn tuin... Er gleed een glimlach over mijn gezicht. Mijn tuin, al die jaren van mij.…

Mijn tuin een stille winteraquarel waarin de zilverspar zich koning waant der bomen nu maagd’lijk witte sneeuw op hem is neergekomen en mezen bij hem schuilen voor de koude hel.…

dan is er een tuin een gaard vol lover als kennis van zaken de tuin is niet ommuurd en daarom erg dichtbij voor de tijd van het jaar de tuin ruikt niet naar volslagen oude boeken ook niet naar glas zolang dit reukloos is dit uur lijkt meer op ‘n kalme schaduwzee, op aarde onder een stolp uit deze muurloze tuin kan ik niet ontsnappen…

In de tuin staan duizend gerechten Als fruit en dood dier op hun eigen schavot Aan bomen Hangt blad dat het kauwen ontkomt In bomen Wachten gitzwarte vogels In de tuin staan ook duizenden stoelen Zachte zitting de ruggen in zwijgend gelid Alles onverwacht stil na dat alwilde spel In de tuin liggen greppels gegraven Rokende hulzen…

nog mag dromen met blote voeten op het prille gras waar jij vandaag weer tot jezelf kunt komen en kind mag zijn zoals je vroeger was het stille water spiegelt hemels blauw in deze open tuin die wacht op jou met dank aan de open tuin van cees verkerke (zie foto)…

Ik heb mijn tuin besteend schommels klimtouwen draaimolens en wipwappen geplaatst kinderen zwermen binnen twaalf uur verzamelen ouders voor`t tuinhek genieten mijn speelse tuin ze zijn knettergek ik heb mijn tuin verbeeld bespeeld en koud versteend verzonnen.…

Ik zit voor het raam en zie hoe de tuin niet is veranderd voor haar ben ik niet weggeweest de tuin kijkt mij recht in mijn gezicht het is vreemd te bedenken dat zij mij niet kent, zich mij niet herinnert na al die tijd dat ik hier niet was ik de tuin was vergeten, zij voor mij niet bestond, is zij nog helemaal als toen hoezeer ik ook…

De lijster zingt en drinkt mijn tuin leeg onverschillig of haar gezang me bevalt of niet, haar lied was er lang voordat mijn tuin ontstond.…

in hun tuin een huisje maar geen vogel ziet er brood in…

lig in de tuin waar ik elke dag liep ik lig in de tuin waar ik elke dag sliep…

Nu, al twaalf jaar later, Is de tuin geheel volgroeid, Alleen de tuinset ontbreekt, Staat doelloos binnen, Want ik zit nooit in de tuin Ik zit altijd binnen. Nu schrijf ik deze zinnen, Als herinneringen.…

Jouw tuin en de mijne Een tafel stoelen een kleed borden Zitten alleen of met de ander Pauze van alles en niets Daar kom je dan weer je rokje als een vlag We zijn er weer in jouw tuin of de mijne Een merel zingt de zomer twee glazen groeten elkaar in een lied dat klinkt van jouw tuin tot die van mij…

Bedankt dat we als Kinderen in Uw tuin Mochten spelen, Zoals onze kinderen In onze tuin mogen spelen, Voor altijd geborgen In alles dragende liefde…

Een stukje liefde van Moeder Aarde Het kleine beestje in de grootste tuin Zo vlieg jij rond, mooi meisje. Altijd op zoek naar de mooiste bloem Altijd overleven in de grootste tuin Zo fladder jij rond, mooi meisje. Zo kwetsbaar zo klein Sla je vleugels uit in die grootste tuin dat ben jij, mooi meisje.…

De roze bloesem zal dan de mysteries vertellen van de tuin van het hart.…

En telkens komt hij door de tuin, de tuin dat is zijn verleden. De tuin maakt het huis aantrekkelijk, maar dat was ooit wel anders, want ooit was het een verwaarloosde tuin. Nog steeds groeit er onkruid uit die dagen, maar dat is dan ook het enige.…

Lentezon prikt pril tussen somber wolken een koele wind ademt vrijheid in de tuin heb jij de woorden van de zaden met zorgvuldige letters in het tuinzand geschreven een vogel doorbreekt de stilte in de verte sluipt een kat wat is het nog kaal in de tuin en knoppen de woorden langzaam.…