Alle inzendingen over overbodige tijd

wie rondstrompelt in de overbodige tijd volge de mens die zich verliezen kan in het tijdeloze…

iemand overzag een schaduw in plotseling besef, helder zo duidelijk dat woorden onnodig waren, alles werd denkbaar overbodig, zonder overtuiging alleen tastbaar door blindheid verbaasd door non-woorden maar niet genoeg om te blijven binnen de kring van elk zwijgen, dit moet de stilte zijn, zo dacht iemand snijlijnen van verveling…

Drie airfryers, een proefabonnement Een zithoek en een koel-vriescombinatie Een middel tegen hoofdhuidirritatie Een deurslot dat mijn duimafdruk herkent Verleidingen zijn vaak te groot voor mij Gelukkig is Black Friday weer voorbij…

Om Nederland weer vlot te trekken, maken we schoon schip We zetten ieders houdbaarheid op 'n implantatie-chip en als z'n tijd gekomen is: retour naar 't Opperwezen!…

Over afscheid en het wordt tijd? Over je overbodigheid?…

Geef mij maar een paar dagen en stoor me even niet ik wil niet bij je klagen dat jij mijn tranen ziet Geef mij gewoon een beetje tijd want echt, dat heb ik nodig ik wil gewoon mezelf zijn dan ben jij overbodig...…

Toch geef je de moed niet op, dus jij zegt hardop: "ik kan best alleen, jullie zijn overbodig, ik heb jullie echt niet meer nodig".…

Mijn grind vaalbruin, door onkruid overwoekerd, is langzaam weggemoffeld in een stilte die niet ophoudt te bestaan. Weg de cadans van komen en van gaan, alleen de echo’s van het heinde en de verte blijven. Verlangen naar geluiden die verdwenen als geknars van staal op staal, een gele koplamp die de mist doorschijnt, een knipperlicht…

vrouwelijke stem gezocht om voor te dragen tijdens de theatervoorstelling van het leven zij moet allerlei vormen kunnen aannemen; zoals een glimlach of het stilliggend licht op een heuvel zwijgen als een blad dat tijdens de herfst ademloos ten onder is gegaan koorddansen op de rug van een rivier en een enkele keer overleven tussen…

Het is stil in huis - De hond gromt niet, De hatelijke klok Slaat niet voortdurend Het overbodige middaguur, Het maal blijft onaangeroerd En verdwijnt stilzwijgend In de voren van de tijd, Ze heeft nog geen trek En wil het voor vandaag Hier maar bij laten…

Ontdaan van overbodig leven Kaal zo op het eerste oog Minder dan de helft Van wat je was Leven doorbloedt jouw Ledematen en je mist Het weggehaalde niet Pijn die voor nu Onherstelbaar lijkt Verwelkomt latere Schoonheid toegelachen Door de tijd…

onder de bleke hemel een overbodig mens slaapwandelt door lege straten een verkleumd talmend hart leeg omhulsel in de onbewoonbare wereld een niemandsland niet bestemd om te leven de tijd met ballast beladen achter ramen zonder uitzicht een overbodig mens te laat voor spijt te laat om weg te sluipen nu weet zij dat hij het kind…

De auto remde, maar ’t was overbodig, zijn wintervoorraad… niet meer nodig.…

al een condoom om geen overbodige woorden te ejaculeren hier is poëzie afgelopen,er valt niets meer te zeggen…

Is dit geen mooie nacht vroeg je zie je al die sterren en de maan het lijkt of ze ons geluk toewensen je pakte m’n hand de maan leek zijn adem in te houden je lippen beroerde m’n gezicht woorden waren overbodig het besef van tijd waren we kwijt jij en ik…

laat het zijn als toen nog een keer dat ongelofelijke wat wij hadden zo ineens vanuit het niets want ik heb het nodig die tijd nieuwe herinneringen zijn niet zeker ze moeten nog leef hier en nu is snel gezegd toen maakt dat volledig overbodig het gevoel van toen overstijgt het hier en nu alsjeblieft …..…

Woorden zoals de tijd ze vraagt en verdraagt en geschiedenissen en namen overbodig maakt. Want er is altijd een leegte die we delen als we spreken en alleen in eenzame monologen nog een melodie in onze woorden vinden.…

tijd heelt niet alle wonden nee, niet allemaal de kleur van het leven is soms zoek daarom doe ik vaak mezelf tekort toch is het tijd voor verandering de cirkel moet gebroken worden nieuw geleerde dingen toegepast weg met overbodige ballast ik heb zoveel pijn doorstaan zoveel tranen en teleurstellingen soms kijk ik als op een afstand toe…

Als liefde tijd was had ik jou nog meer dan nu al nodig een eeuwigheid aan eenzaamheid maakt alles overbodig Als liefde goud was, was jij rijk zoveel heb ik voor jou van dit hoogkaraatse liefdesgoud waaronder ik bezwijk Als liefde licht was was jij blind zo fel straal ik van binnen dus hoop ik maar dat jouw hart op de tast het mijne vindt…

De stilte maakt woorden overbodig.…

Wanneer zinvol, zinloos wordt zijn verdere loze woorden overbodig.…

Je bent overbodig een sta-in-de-weg, voor mij onbruikbaar dat snap je toch best? De dode lijn nadert Damocles zwaait, wijst naar de tijd met zijn puntige zwaard. Ik zet harteloos vlug - slechts één haal - een streep door jou, onder ons verhaal.…

soms glijden mijn gedachten ver terug in de tijd..…

Sirenes en escortes zijn overbodig al helemaal niet nodig, als je doet wat men de jeugd inpepert dat is: kom op tijd, dan raak je het overzicht niet kwijt.…

het overbodige verteren…

nodig om te slijten, niet meer te bijten lichter te worden en overbodig…

Men fluit het staat je goed dat rokje kort geruit overbodig het te zeggen…

stil maar woorden zijn overbodig je ogen putten uit een zoveel groter alfabet…

Niet, niets, nietig Nooit nodig Overbodig Leeg? Neen! Volledig ledig…

Je handen en je ogen spreken een liefelijke taal waar woorden overbodig zijn maar ik versta het allemaal.…