Alle inzendingen over voordracht

tijdens een voordracht voor een beslagen spiegel toon ik het achterste van mijn tong ook al beslagen…

tijdens een voordracht voor een beslagen spiegel toon ik het achterste van mijn tong ook al beslagen…

tijdens een voordracht voor een beslagen spiegel toon ik het achterste van m'n tong ook al beslagen…

ik zie het licht worden zonder zonnestralen in het grijs van de ochtend terwijl de slaap nog vecht tegen de nieuwe orde onder de indruk van gedichten die over de ziel verhalen de ijzeren trap leidt mij omhoog naar de zolder, van de avond ervoor, met licht in glas met geluid zo zacht als was waar het gezochte woord in beelden schiet…

ik hoor wat scheuren in jouw theater stem die overigens warm het luistervolk omarmt ik zie je woorden spelen de aandacht van de zaal haal na haal naar je toe bewegen ik zie de krop in de keel bij menigeen verschijnen en ik slik zelf emoties door ik hoor ook het ritselen van dorre bladeren die je vertellen dat hun bruine nerven…

Hoe ver ze al was in haar nevelige geest, bij voordrachten leek ze aanwezig.…

waar ‘t harde schijnsel ondergaat wacht al in het diepste duister een zoveel zachter toekomstlicht dat stralen wil op voordracht van mensen die met open zicht kracht herkennen in een fluister…

Bij voordracht van mijn sinterklaasgedicht Zit ik hem ongelofelijk te knijpen, Omdat ik merk dat ze het niet begrijpen, Qua klemtoon wordt vaak schade aangericht. Een oproep aan mijn vrouw en mijn kleinzoon: Leg op de juiste plek graag de klemtoon.…

Kleermaker ben ik, Een deugdzaam beroep, Een echt vak nog Dat vakmanschap vereist - Door anderen wordt Er doorgaans op mij Neergekeken - Want zij vinden mij Niet geleerd, ik ben Immers niet zoals zij - Ze begrijpen niet Dat ik het cement ben In het losse zand Dat zij daag'lijks achterlaten, Ik ben het immers, die Zonder…

Zeeën vol van liefde heeft zij geweend haar wonderschone kind, haar Zoon is dood genageld aan een kruis met slag en stoot haar lief en leven werd alleen geleend God heeft ook haar uitgezocht te lijden vanuit reeds aangewezen moederschoot het Mirakel waar zij zo van genoot alles was voorzien, niet te vermijden nu wiegt zij haar Wonder onder…

ik treed in het heden waar gister nog voortleeft zag daar metselaars die met woorden spraken bouwend en rijgend aan beelden in verzen en ons al dan niet met gesloten ogen de stem in onze richting lieten horen op de melodie afgestemd op de zielenfibratie van de gedichtenarbeider ik hoorde de stilte van alle medewerkers met letters vol gevulde…

Als zelfs hoe ik heet Geen vanzelfsprekendheid Meer is, mijn naam ontsnapt Aan de grijze cellen Waarin mijn ik Onderdak vindt, Opgegaan in de mist Die mij elke dag omgeeft - Hoe zal ik dan de namen Van de dingen nog weten Die ik daag'lijks ontmoet, Hoe zal ik te weten komen Hoe ik ze noemen moet…

Enthousiasme, opdracht tot schrijverij:: Ik heb AI er maar eens op losgelaten want van AI wordt ik enthousiast het geeft mij een open kijkje in wat de digitale wereld daaromtrent heeft vastgelegd ik zal u, dames en heren niet met AI vermoeien maar wel met mijn eigen intelligentie EI: JJK dan kom ik op mijn credo voor de dood: MIJN VERSTILT…

Somberheid overMANde me met zoveel triestheid in de voordrachten van 10 DICHTERS in de Oerkap in Haarlem doch Ingrid Elsing de VROUW, de PRESENTATRICE heropende telkenmale met haar VRIENDelijke blijmoedige stem de aanzet tot verlichting zij zette met de aankondiging van elke nieuwe DICHTER de deur open naar de huiskamer van open…

In mijn leven waren de metamorfoses niet van de lucht ze vielen uit het heelal soms met 'Donner und Blitzen' het veranderde heel veel uiterlijk van jong naar ouder maar innerlijk bleef ik het kind, een kind van en bij mezelve een kind van de schrik, verbazing en ontzetting, maar ook van de liefste glimlach tot de meest gruwelijke afgrijselijke…

Voorlezend uit eigen werk Belicht de nieuwe dichter zijn gezicht Met het vaal ongerijmde licht Dat schijnt tussen de verwerkte tekst Die stralend voor hem ligt zie foto: www.xs4all.nl/~vango/showcase/reciter.html…

Aangebrand, Dichterschap, Kringloop, Het huwelijk, Zie je ik hou van je, O-derivaat, Oote, Fanfare-corps, Komtocheensklaarklootzak, Schrijvenderwijs, Poëzie is een daad…

De hand der dwazen tovert uit het niets met geleerde stem een voordracht ..om je te bestelen om triomfantelijk aan te spreken waar men recht op heeft geest en oerkracht, het hele bezit, de oorspronkelijke inspiraties om met leugens en boze wil, het belangrijkste deel van leringen en dogma’s naar voren te brengen...…

ik hoorde je woorden maar zag bloemen wiegen in zon en de zomerse wind jij liet in de lyriek van je voordracht alle beelden weer leven expressief door blik en gebaar in een warm omgeven indringend koos jij voor stilte in scenes vol emotionele momenten ik raakte je onverwacht aan wij vonkten naar explosief zonder woorden zijn wij…

Uit de bundel "De voordracht"…

De aarde waarin ik Geboren en getogen ben Is me te heet onder De voeten geworden - Aardkorst door droogte Verscheurd, gespleten In tienduizenden ongelijke Brokken waar alle leven Uit verdwenen lijkt - Dan kronkelt uit die ene Spleet het fata morgana Dat mij een haven verbeeldt: Haven, denk ik, water, zee, De meeuwen komen…

Het is in mijn persoonlijke perceptie toch vooral het kind, de kinderen wie, die onbevangenheid omvatten, uitstralen mij volledig laten glunderen, genieten en kleuren tot diep achter mijn oren en zelfs  nek zeker als ze hun vrije liefste glimlach tonen dat mij doet beseffen hoe het kind onbevangen leeft op wat,  ik als volwassene meestal…

De zon door het venster treft dwaalstof tot klaringen Zwervers in de donkere ruimte, uit de nok van mijn heelal als vergeten kometen, pas zichtbaar bij de val naar een ster die naast aantrekt zich verzet tegen dingen Traag draait het ‘stof `lijke’ haar moeizame wendingen Afgebogen door het fuseren van het lichtend vermanen wordt oud vuil vergast…

Je mag ieder gedicht van mij graag zingen maar niet altijd met een gezicht of begeleid met hoe heten die dingen, lieve vreemdeling. Ikzelf, ik fluisterde mijn woorden pas als de schemering de tekst verduisterde en ik zeker was dat niemand luisterde, maar als je echt moet in het publiek is een beetje muziek en de hele rest mij ook goed…

heb het vuur niet zien doven in ogen die ouder waren dan leven zij glansden in weten het dagelijks streven al jaren voorbij wij voelden stilte voor even dichtbij droeg zo mijn woorden naar hun schilderij lijnde sfeervol contouren zij verfijnden de kleuren in samen ontroeren…

Een goede vriend heeft dit werk van hem op muziek gezet, en deze voordracht in een "speciale bewerking" gemaakt. Alexander Peters gedicht: Maneschijn. Vocals en muziek Edwin Bosch Mooi gedaan: Edwin Bosch! Mooi geschreven Alexander!…

. __________________________________ Een praeses is van alle markten thuis Ook eentje die dat pretendeert te zijn Zijn kersje op de taart is schone schijn Een voordracht die ten onder gaat in ruis De Muze schudt haar hoofd vol irritatie: Geen geld naar onderwijs en educatie...…

ik hou van liederen die zwijgen als de koufront uit het oosten zich wurmt door alles wat zich in kieren en naden heeft verschanst in de kille kou dat vonkt als een troubadour die zich warmt aan zijn dichtkunst wanneer hij voor de hoge bomen buigt en zijn voordracht de woorden zijn van het verhaal dat eenzaamheid de tol is van elk seizoen…

De dood heeft hongerig de Palen uit de grond gevreten, Niet één die nog Is overgebleven - Stronken met dode bladeren, Aangevreten door vorst en zout, Zien zonder het te beseffen Nieuwe loten vol in het groen Opschieten uit het dode hout: Diep donkergroen Dat zich een weg baant Dwars door de dood, Er is geen geluid te horen,…

.' Doch na mijn voordracht werd de zo bedaarde en zachte Heer een tirannieke Vlerk. Zijn donderpreken galmden door het zwerk. Een ferme schop bracht mij terug op aarde.…