Alle inzendingen over wilde plant

de donkere sparren in het bos, de stronken en het groene mos, de rode grond, de wilde planten die ik vond, het brokkelige hout, vermolmd en haast vergaan, in wonderglanzend zonnevuur heft alles in dit morgenuur een zang van nieuwe schepping aan…

Onkruid bestaat niet zegt een lieve tante uit het rivierenland ze noemt ze wilde planten en je knikt ja wiegt jouw stevige stengel in de zilte winderigheid laat onverwacht jouw stekels zien lokt vogels met jouw rijpe zaden onkruid bestaat niet beaam je nu volmondig en de hongerende wind neemt jouw stuifmeel mee.…

Onkruid bestaat niet zegt een lieve tante uit het rivierenland ze noemt ze wilde planten en je knikt ja wiegt jouw stevige stengel in de zilte winderigheid laat onverwacht jouw stekels zien lokt vogels met jouw rijpe zaden onkruid bestaat niet beaam je nu volmondig en de hongerende wind neemt jouw stuifmeel mee.…

Mijn aandacht volgt de lijnen van wilde planten die zich oprichten in het hoge gras, ieder met een eigen vorm van moed. Het is een verschuiving in mijzelf, een weten dat bloei ontstaat waar ruimte wordt gelaten. Ik hoef niets te plukken of te bewaren, alleen te luisteren naar wat de aarde nu zingt zonder stem.…

de dood in het diepe zwijgen van de nacht er gaat een gerucht rond dat er een vreemdeling is aangekomen met veel geld en fatsoen ze hebben zijn snor afgeschoren zijn dodelijke wapens zijn vernietigd al zijn corrupte geld aan de armen gegeven heb je het fluiten van de warme wind gehoord er is een vrouw die hier onkruid komt wieden wilde…

Jouw brief aan de zomer draagt een bijzondere poststempel zwaluwen die een lied mijmeren voor een zomerkind geboren op 21 juni lente voelt zich gepasseerd je hebt een adres voor me waar de zon naar me lacht ik verlang naar de zomer de schemering daalt over het verhemelde oeverland wilde planten opgeschoten geuren in het aangerande…

Niet langer jouw gezelschap vrijheid heeft een betere lach je wortelt hier als een wilde bloem in vruchtbare aarde je bent van bijzondere waarde. Plantaardig ben je geworden in de rijkdom van de natuur heb je een eigen perspectief.…

Tussen het graslicht bloeit wat niemand hoeft te zien en toch alles zegt Langs de rand, waar niemand echt kijkt, ontvouwen zich in de lente penseelstreken van leven — in naamloze tinten, als zuchtende adem van de aarde, uitgespreid tussen gras, grind en stilte. Ze groeien zonder haast, zonder oordeel, onder de ongeduldige zon, elke…

In de blije berm zwaaien kleurrijke bloemen een grauwe passant Hoe heerlijk het is om weer te proeven van de heerlijke buitenlucht waar ik zal genieten van het hemelsblauw en een onbekende berm in tinten groen die mij heeft uitgenodigd om haar van dichtbij waar te nemen. Geschikte plek voor insecten en kriebelbeestjes waar ze gezellig…

de wilde struik is weer gesnoeid en staat nu braaf te zijn tussen de andere borderplanten van dertien per dozijn hij groeit snel de kleine bloempjes zijn intens en fel laat zich gaan door overwoekering van alles in zijn strijd om het bestaan hij heeft nog één kans gekregen om naast saai weer extravagant te leven…

Als je buigt en kijkt, echt kijkt, met twee ogen die nog durven, zie je geen gewone bloem maar een zachte echo in kleur, een klein stil gebaar dat weigert te verdwijnen, onverzettelijk en teder, alsof de natuur zelf even terug wilde fluisteren: ik ben je niet kwijt.…

orchidee klein plantje prachtig paars gespikkeld sta je bloeiend daar wildgroei…

Want straks als in zijn tuin de kopers komen moet alles proper zijn aan pad en plant, en 't blozend ooft moet gloren aan de bomen of 't zo geschonken werd uit open hand.…

de gang van zaken op een uitgestrekt terrein verlegd naar vroege zaaiing in een ruime kamer een vrouwelijke lijfbediende mag het huis niet verlaten wie alleen is laat soms los verbijsterd aanschouw ik een jonge tak in nauwsluitend damesmantelpak je kunt het aannemen of niet…

De planten hebben mij vanzelf al lang verdoemd. Toen dit gedicht zich voordeed en toen ik het smeedde, raadpleegde ik voor namen wel ‘De Groene School’, maar wat bij wat moest horen, wilde ik niet weten: valeriaan, muurpeper, varen en viool. Onmatig groeien in ‘De Groene School’ de prenten, waar volop tekst en uitleg bij gegeven wordt.…

Door het planten van planten In alle mogelijke kleuren en varianten Krijgt uw tuin een goede beurt, Wordt de zaak weer opgefleurd En de perken ingekleurd. Maar voor u eraan begint te werken, Houd het wel binnen de perken.…

Als we planten, planten Zijn we niet aan het voortplanten. Want het is transparant Dat je een plant voortplant uit het zaad van de plant. Toch onverwachte kanten Aan het planten van planten.…

Plant fontein scheut die schiet straal die spat tempeest over alle diepten storm over alle vlakten wilde rozelaars waaien stemmen van elzekoningen bloot Diepste verte verste diepte bloemekelk die schokt in de kelk van bei’ mijn palmen en lief als de madelief Als de klaproos rood o wilde papaver mijn…

Nooit laat de ranke hinde haar waakzaamheid verslappen want je zit zo in de hoek waar de vallen klappen…

die mij in wilde verwarring hebben gebracht.…

Kijk, er waren eens twee beren, van wie niemand vermoedde dat ze hem wel eens smeren konden. Dat rijmt niet, hoewel het aloude kinderversje zulks deed vermoeden, waar hebben we het dan over. We staan erbij, kijken ernaar, hebben niet in de gaten dat deze dieren over meer gaven beschikken dan we hen toestaan. Zijn wij soms bang dat ze hem werkelijk zullen…

niet geplant is natuurlijk zij als wild flower gegroeid niet gezaaid in vaste grond is waar de wind haar waait zij bloeit nooit gepland, als wild flower bedoeld…

Plantenveredeling is zowel kunst als kunde: genetische kennis ondersteunt de professionele veredelaar maar is niet de enige bron van handelen voor hem.…

En ik plantte de tuin vol met zaadjes van wilde bloemen zag in gedachten oma’s huis met er voor haar tuintje met lathyrus zo teer en fijn de frêle bloemkopjes deinend in de lentewind even was ik weer het meisje zonder moeder even weer oma’s kind…

En ik plantte de tuin vol met zaadjes van wilde bloemen zag in gedachten oma’s huis met er voor haar tuintje met lathyrus zo teer en fijn de frêle bloemkopjes deinend in de lentewind even was ik weer het meisje zonder moeder even weer oma’s kind…

klimop kruipt klampt klimt kruist in kransen trekt zijn plant over ruw of zacht verwarrend vergroeid doet wat ik nooit nabootsen kan…

Niet veel later zullen ze van de stronk loskomen sterven en neervallen op de grond in de modder waar de plant haar wortels in heeft genest door tijd langzaam verrotten, om een te worden met de grond.…

Kluwen planten haken zich - ze valt - grijpen, klauwen zich, verslingeren, overwoekeren wurgend, - het net sluit zich - verstikken het vlees. Wormen en bloedzuigers verslinden maken het af. Weer is iemand verdwenen. Zonder spoor en haan die kraait...…

In de supermarkt stond je met je soortgenoten de koude grond zo op te fleuren dat ik wel stil naar je kijken moest. Bijna de donkerpaarse tulpen naast je, afgeprijsd, gekocht, hun droge kopjes hingen net teveel. Twee dagen later was jij afgeprijsd, je violet nog steeds zo fel, jouw knopjes klein en teer hingen nu gebogen neer. ‘k Nam…

Als er iemand zuiver wilde zijn, dan was ik het wel. Als er iemand zich inzette voor de mensheid: gedurende mijn tijd. Als er iemand wist wat verlies is, had ik het niet meer mis. Witte lelies zijn oorspronkelijk een teken van zuiverheid. Laat ik, me hier in schikken... tot in eeuwigheid.…