inloggen

Alle inzendingen over tuinman

103 resultaten.
Sorteren op:

Ik heb de tuinman lief

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 518
Ik heb de tuinman lief en zijn gebaar dat met het lengen van de dagen zachter wordt en luchtig als bloemennamen in het gras, het wakker gras dat schrijfzaam is en buigend.…

het is de vraag

netgedicht
3,4 met 10 stemmen 327
wat zou je zeggen, vroeg de tuinman als dit jouw laatste zomer was hij had het wild gewas al lang gesnoeid, geruimd wat zicht ontnam nu wilde ze nog oogsten om door de ingeslapen herfst te gaan om winterwarmte te doorleven met lief en haardvuur, rijp op alle wegen daarna als vogels weer de lente weten het ontwaken van onschuldig leven…

huiver

netgedicht
2,7 met 6 stemmen 208
tot twee keer toe floot hij, de vogel die het voorjaar riep en ook de zomer terwijl de tuinman naderde waar ik hem zag viel er een schaduw over het lokkend groen en jij en ik, opnieuw, wij huiverden in de omhelzing duidelijk voelbaar de rilling van de tijd…

[ Er zijn, dat is het ]

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 13
Er zijn, dat is het, glimlacht de tuinman, een tuin – leeft en is nooit af.…
Zywa13 mei. 2020Lees meer…

Waar is de mol?

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 196
Kijkend naar de acties van de tuinman, die maait het gras, zie ik ineens iets wat er eerder niet was. Het leek wel of de grasmat bewoog, warempel een graspol, kwam omhoog. Een bruine bol aarde stak boven het gras uit, zie je wel, de mol die kleine schavuit, heeft niets op met onze tuinman dat zie je maar weer.…

Tuinman

netgedicht
3,3 met 6 stemmen 590
Tuinman handen in mos groene dagen dromend van geel en wit zit terneergeslagen in een boek gedoken een zachte, lieve, gedachte aan heupwiegen en bladernat. Zingt met duivelsverzen tot een ongenoemde goddelijke schoonheid die hij, vanwege tijdsverschil, niet bellen mag. Regen maakt de paden nat. De tuinman zat.…

de tuinman

hartenkreet
3,6 met 10 stemmen 1.486
Er was eens een tuinman zo'n oude, bejaarde Als hij zijn vrouw eens water gaf Had dat heel wat voeten in de aarde…

Tuinman

netgedicht
2,2 met 4 stemmen 648
Tussen geum en aronskelk staat de tuinman met zijn net. Hij schept en schept de vliezen weg, bij oevergras en waterblad. Aanslag en afval aangegroeid, takken en blaadjes aangewaaid, van hier en daar en overal. Van overal uit het heelal...…

mijn tuinman

netgedicht
3,5 met 28 stemmen 770
bloemen dwingt hij tot vroege slaap zonder woorden en met regelmaat bouwt hij schoonheid uit de grond ruw maar met twinkelende ogen en wanneer het werk eindelijk is volbracht springt mijn tuinman de hoogte in en hangt zijn geblaf in de bomen…

De tuinman

gedicht
3,5 met 4 stemmen 3.340
De bloemen staan in 't donker bed Als porseleinen scherven - God heeft ons op de wereld gezet, Het leven kan niet sterven. Ieder mens is een hovenier, Ieder mens is een graver: En zacht en diep graven we hier Een kuil voor ons kadaver. Maar 't leven is te vast en hard: Of we al een rustplaats graven, Nog nimmer kwam de grote…

Ik ben de tuinman niet.

hartenkreet
4,5 met 6 stemmen 116
Bent u de tuinman of diens knecht? Toon mij waar gij Hem hebt gelegd. Ik ben de tuinman niet maar keer u om en ziet wat heden is geschied. Meester! U noemt mij bij mijn naam. U bent de opstanding en het Leven. ik voelde mij zo bang en eenzaam. Vrees niet. Mij is alle macht gegeven.…

Aan een tuinman

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 146
Een man van hout en planten, van bloemen vogels, spinnetjes en vliegen van stenen, nerven en patronen van schelpen,touwen van lekker wonen, van zonlicht en van blauw van een ik-hou-van-jou van denken en van verzinnen bespiegelen en steeds opnieuw beginnen van een-soms-zat! en een-krijg-nou-wat, van lachen in jezelf, maar ook…

hartepijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 233
mijn hemel de rozen verwelken de treurwilg staat op nul ik had van de roos moeten plukken,meeldraden uit moeten zeven alleen om een kwestie van bukken verspeel ik de winst van een leven , staat stil de tuinman met zen hark en ziet de bloemen kwijnen geven wij elk het zijne in dit leven , de dichter voor zen sonnet de tuinman voor het rozenbed…

Zevenster

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 292
Een deftige dame uit Deventer Wilde in haar tuin een zevenster Zij riep haar tuinman Kom zo snel als 't kan Even later was de vent er…

verpozing

hartenkreet
2,5 met 2 stemmen 122
drie buizerds zweefden boven de tuin ze floten naar elkaar de oude tuinman floot blij terug mag ik bij je zweven addee…
addee30 mrt. 2017Lees meer…

Het kleine boompje

hartenkreet
4,6 met 27 stemmen 705
En toen op een dag kwam de tuinman met in zijn handen een grote schaar, daarmee knipte hij 'n stuk van de takken en 't boompje voelde zich verdrietig en naar. Hij kon het maar niet begrijpen hij was juist zo mooi en gezond, en nu was de tuinman gekomen en lagen al zijn takken op de grond.…

de Keuze

hartenkreet
3,0 met 31 stemmen 2.893
Op een veld met duizend bloemen wordt zelfs de beste tuinman ziende blindt, als hij er één de mooiste van moet noemen omdat hij ze alle prachtig vindt. Maar moest ik kiezen uit duizend vrouwen dan was dat geen enkel punt voor mij, ik koos de vrouw waarvan ik altijd heb gehouwen en wie zou dat anders zijn dan jou.…

Ik heb u nooit een rozentuin beloofd

netgedicht
3,2 met 11 stemmen 637
De dood van de tuinman was heel terecht; een oude vete werd nu eindelijk beslecht, zodat de rozen in hun paradijs'lijk hof, zouden kunnen getuigen van Gods' lof, als hun zoete geur ten lange leste niet alles voor het gerecht doet verpesten.…

Bis

gedicht
3,5 met 12 stemmen 5.740
Mijn grote man. Het feest is zijn toneel. Op brede voeten staat hij voor de wereld te zien. Besneeuwt de nacht met rook, zweet zich uit, zetelt wijdbeens en viert zijn geslacht. Thuis het tweede bedrijf. Het lijf moet hard gedoucht, alcohol gewassen afgewerkt. Al het water verdrinkt in hem. Grote woorden galmen langs het open gordijn. Ik…

Va-et-vient I

gedicht
1,8 met 50 stemmen 11.891
Met aandacht hebben we onze stoel geplaatst. Twee stoelen. Er was geadverteerd: hier uitzicht op het niets. En inderdaad: blauwogig en breedzwijgend glimpte het ons toe. Niets. We wisten er niks over te zeggen. Voor en om het niets: een hek. Pas op! zegt het hek. Niet passeren, niet proberen aan te raken. Alleen zitten, kijken. Straks breekt…

Ersatz

gedicht
2,9 met 16 stemmen 4.651
De afstand tot de stoeprand schatten moet met bril. In de stad zie ik te veel om scherp te stellen. Ik vouw mijn koker open, draag ongeslepen zonneglas. Geen etalagepop die mij nog aanspreken zal. Op zijn best sta ik op een leeg perron. Nu al dagen: tussen twee auto's in. Geluidloos rinkelt alarmlicht. Lieke zegt van pillen staan je ogen…

Mimicry

gedicht
2,0 met 50 stemmen 11.247
's Nachts woon ik zelden waar mijn bed staat. Het licht uit reis ik af langs straten vol van kinderkamers. Mijn moeder wacht nog altijd aan een doorgangsweg, mijn vader in de boerderij. Mijn baas krijgt een bureau in het poppenhuis. Later ontmoet ik minnaars in een hut onder de tafel. Wij spelen tot het donker wordt, dan sta ik op uit een slaapzak…

Mouches volantes

gedicht
2,5 met 64 stemmen 14.665
Er is een drijvende wereld tegen het licht in bewegende wezens. Kijk ik naar rechts dan reizen ze mee, de bocht om tot ik naar links daar zijn ze weer. Met mijn ogen maak ik kindertekeningen, herschep mijn erfenis. Verder is er niks. De grote doos met foto's, toestellen, zakken vol met vieze lappen weggegooid. De roze klaproos op de theezeef…

Schuur

gedicht
2,3 met 3 stemmen 2.352
Liekes huis ruikt naar appelen. Mijn huis zal ook ergens naar ruiken. Niet naar appelen. Dan had ik geen verschil gemerkt. Appelen ruiken lekker, maar bepaald bezoek niet. Daarna moet ik luchten. Mijn huis moet ook ergens naar ruiken. Daarvoor moet ik speciaal een week weg. En weer terugkomen. Als ik de bank van Lieke krijg, ruikt…

Zorgenkind

gedicht
4,0 met 14 stemmen 4.734
Eerst hebben we haar opgehaald. Dat had niet gehoeven, deed ze met lauwe schouders door ons heen. Nu zij aan tafel, herfst onder haar ogen, merk ik, ver weg van de leuning van de stoel van de man, dat ik plotseling liplezen kan. Ze zegt ik zal blij zijn de dag dat ik mijn ogen sluit en jij hebt dat zo gemaakt, lezen wij erachteraan…

Beroemde laatste woorden

gedicht
3,8 met 11 stemmen 9.468
Vermoedelijk was het zoiets als 'shit'. Of 'hé'. Je vader zegt vaak 'hé, hé' op een manier die jij goed na kunt doen, met een vraag erin, die me passend lijkt als je een sloot in rijdt. Of 'ho'. De auto was tenslotte maar geleend. Je lijkt me ook wel iemand die al jaren had gefantaseerd hoe het moment suprême zou zijn. Die uitspraken…

Glijdende schaal

gedicht
3,8 met 17 stemmen 14.634
Is hij er nog? Hij is er nog. Ik ga even niet meer praten, zegt hij. Elke stap lijkt nu de laatste. Het nieuw infuus, de ogen gesloten, de ogen open. Hij mompelt dat hij even niets meer zegt. Elk moment lijkt definitief. Misschien blijft hij, blijven wij, voor altijd hier. Is hij er nog? Hij ademt uit, is stil en ademt dan weer in. Hij is er…

Focus

gedicht
2,9 met 18 stemmen 3.019
Van min zes ben ik naar min vier gegaan. Dat baart me zorgen. Als ik zo doorga is alles straks, op mijn oude dag, scherp omlijnd. Dat kan niet goed zijn. In de huidige constellatie weet ik bijvoorbeeld wel dat er een stoep is, maar niet waar die begint. Dus ik kan jou wel zien, maar niet wie je bent. 's Avonds zet ik mijn bril af en maak de…

Een rupsje

hartenkreet
3,8 met 8 stemmen 793
Er zat eens een rupsje op een blad, toen vroeg de tuinman: 'hé, mag jij dat?' toen zei het rupsje heel brutaal: 'dat doen wij rupsen allemaal! en als ik het blaadje heb opgegeten, zul jij mij dan nóóóóóoit meer vergeten?'…
nicole 3 jul. 2007Lees meer…
Meer laden...