5425 resultaten.
Paris / Charlie 7 – 1 – 15
gedicht
4.5 met 12 stemmen
3.029 Na al het nieuws
haal ik de heilige boeken
uit de kast
en schud daar de leeswijzers
en de vrome praatjes uit
Van deze zuiverheid
nastrevende stof
kneed ik een sneeuwbal
– haren en kruimels geen probleem –
en steek daar een vulpen in
tot de sneeuwbal zwart kleurt
Dan zet ik het machteloos
mooie ‘vogels in bos en duin’ op
schenk jou een…
De doodstrompet
gedicht
4.0 met 1 stemmen
339 De dageraad bekende zijn blauw.
Mijn lichaam werd gevonden door het licht
dat de gordijnen kliefde. Mijn lippen waren een litteken.
Met mijn voeten bloot de trap afgelopen,
mijn ogen volgden niet. Mijn rug keerde zich
naar duisternis en water. Kraakbeen, zenuwcellen
en haarvaten vulden zich, los van elkaar.
Alles voor het eerst, alles voor…
Restaurant
gedicht
4.3 met 3 stemmen
325 De visstand zegt geen zeeduivel
dus kies ik biefstuk van de struis.
Een lieveheersbeestje banjert naar
het uiteinde van een oranje rietje.
Een muisje schiet onder de klapdeuren
door naar de wittig dampende keuken.
Popelend liggen mes en vork naast
een ivoorkleurig vierkanten bord.
Bromvlieg legt een onnavolgbaar
parcours af langs lampen…
Modern leven
gedicht
4.0 met 4 stemmen
8.913 Pap, zegt mijn dochter achterop
Zie je dat meisje - ze fluistert bijna
Ja, zegt pap, hij ziet het meisje
Die heeft een broek van Replay
Een truitje van Diesel en een Puma-tas
Ooh, zegt pap, hij had het zo snel niet gezien
Ik heb ook een Replay, vervolgt
Achterop de dochter, en mama heeft
Een truitje van Diesel, Puma-tassen
Vind…
Teken
gedicht
3.7 met 3 stemmen
15.293 Het stuk papier dat ik eens,
belijdende mijn leegte,
onbeschreven dichtvouwde,
en verzegelde, en verborg
tussen de bladen van een boek
om iemand over honderd jaar
te verneuken – dit papier
vond ik vanmorgen terug.
Ik was het vergeten, opende het
en was zelf verneukt, goed,
niet zozeer: over de lege
blauwe lijnen liep,
voor het eerst in zijn…
ik hou van mensen die blijven...
gedicht
3.5 met 18 stemmen
9.619 ik hou van mensen die blijven, zei hij,
we stonden samen onder het afdak te turen
naar het kantwerk van de winterbomen
en door zijn woorden had ik moeite om weg te gaan
hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd,
langs vergane boomgaarden, nabij tere beken,
voor een gesloopt huis hield hij halt en
keek heimelijk door het venster…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.659 De maan als een uit mij gevallen oog,
een iris die te groot was voor mijn kassen.
Het heeft nooit in mijn voorhoofd willen passen.
Ik kon er niets door zien, het leek te hoog.
Nu kijk ik achter sterren en moerassen.
Alles wordt klein en zeeën stromen droog
tot op een traan, om engelen te verrassen,
verdwalend in 't gezichtsveld van mijn oog…
Het onafwendbare
gedicht
2.5 met 110 stemmen
30.575 Wat ontkiemt steekt zijn kop op: de lissen,
verwarring, het diepe. Een dag zaait zich uit,
dikt zich in, plooit zich open. We zetten ons schrap
tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet
betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad,
het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten
en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich…
Koffie
gedicht
4.0 met 5 stemmen
275 Straffe koffie, even koud als de tegels onder je
voeten. Troost wordt dikwijls in de grond
geboord, ellebogen breed en steunen op de knieën
om het hoofd niet te verliezen in het zwellen
van de wallen. Haast macaber hoe schimmen
bovendrijven in scherven op de keukenvloer.
Nochtans troep genoeg in de uithoeken van je hoofd
om achter weg te…
Tel de sterren
gedicht
4.0 met 1 stemmen
270 Tel de sterren van een zomernacht.
Tel er je geboortedatum bij op.
Plus je telefoonnummer.
En het nummer van je paspoort.
Deel dat getal door je gewicht in ponden.
Tel uit je winst!
Je mag er zijn.
-------------------------------------------
uit: 'Zie ie hoe eenvoudig' (1990)…
Strijd
gedicht
4.0 met 2 stemmen
11.504 Een vuist, die heb ik écht niet kunnen maken
de onmacht steeg me langzaam naar de strot
de vloeren van mijn vesting bleken rot
en gingen vaag, doch onheilspellend kraken
Geloof me maar, van strijden was geen sprake
het was berusten in een helder lot
het lichaam spande stiekem een complot
met cellen die verwoed de kop opstaken
Vergeet de…
Nagedachte
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.580 Al dat zinnentuig, en dan nog geen sjoege
van wat brandt in de pit waar zich verduren moet
het schroeiend neteligs en de zweepslag
van angst alsof ooit iets stilvallen zou; terwijl
op dode stronken mos gedijt, in tierende varens
uitbreekt begraven gebeente!
Kunnen dan niet, als ontzind en huidloos
doordringend verliefde grondstof, tot één…
Toegift
gedicht
4.5 met 2 stemmen
16.948 Natuurlijk haal je liever iemand uit het water
die nog te redden is. Maar stel dat hij nog leefde
wat hadden we dan voor hem kunnen doen. Hem vragen
waar zijn wanhoop op berustte, hem zijn geliefde
weer terugbezorgen, of zijn werk, of zijn zelfvertrouwen?
Nu kunnen we een heel klein beetje rouwen
niet eens om hem, omdat we hem niet kennen,…
CURRICULUM VITAE
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.114 soms droomt hij
in een slaap
die hem
niet toebehoort
hij doet alsof
en voelt zich
zonderling
bekoord
-------------------------------------------
uit: Mammoeth mijn muze (1968)…
Gedenksteen
gedicht
4.0 met 5 stemmen
12.064 Konden de doden
zich herdenken
welke woorden
zouden zij vinden
voor welke namen
aan wie vragen
wiens adem
te doen stokken,
van wie het leven
af te breken?
Als de doden zichzelf
konden herdenken,
hoeveel minuten
zouden zij zich gunnen,
is om de doden
te herdenken
de duur van de dood
toereikend?
--------------------------
uit: 'Wasdom…
Van hier naar hier
gedicht
4.5 met 4 stemmen
669 Waar het stil is
ga daar rusig zitten
sluit je ogen
neem een atlas
tussen je oren
laat je gedachten
kalmpjes door spannende
landen bladeren
tot ze ergens komen
waar het stil is
daar waar je rustig ging zitten
om wat van de wereld te zien.
---------------------------------------------------------
uit: Van hier naar hier, Plint…
Een geslaagd gedicht
gedicht
3.0 met 3 stemmen
358 Gisterenavond, 'k lag geborgen
in de adem van de nacht, droomde
ik van een geslaagd gedicht.
De regels kwamen als vanzelf
en stonden spoedig als kleine,
lichtende brandinggolfjes in
harmonieus gelid tegen het
donkere plafond te kabbelen.
Ik zag het al bijna op papier
in cohorten van vier maal vier.
Het was een volmaakt gedicht dat
weergaf…
Weerzien
gedicht
2.7 met 26 stemmen
14.856 Hoe de mensen, hoe deze mensen, hoe
een man en een vrouw na jaren elkaar –
hoe na jaren deze mensen elkaar zullen
zien, harnas van vroeger over het sleets
lichaam, hoe in hun botten moeheid
en deceptie jaar na jaar kerven.
Hoe mensen, door afscheid op afscheid
gestriemd en geslagen, het kijken
verdragen in de laatste smalle kier
die…
De hoeder van mijn oude eenzaamheid
gedicht
3.6 met 20 stemmen
7.894 De hoeder van mijn oude eenzaamheid
schudt aan de tafel
een wilde dans is gestopt
wat nu nog moet wordt afgerond
willoze twijgen in het gedoofde venster
de kop van de helling bezwijkt
de andere wereldhelft zal stonds ontwaken
ik leg mij neer
in de opalen schijnsels
de roep van dieren komt tot de deur
zacht zal ik straks belijden…
Duinen
gedicht
3.6 met 19 stemmen
10.281 Zoals altijd is er een dierenspoor.
Er staan gewone brem, slangenkruid,
ossetong en koekoeksbloemen. Sommige
konijnen begonnen een hol, maar
groeven niet door.
In de spaarbekkens hangt het water;
je zou er munten in kunnen gooien
als in het bassin van een fontein.
Bast is van jonge bomen afgeknaagd.
Zie toch hoe de dag werkelijk wentelt…
Toekomstmuziek
gedicht
3.8 met 28 stemmen
17.669 Geef mij ballades uit de Hades
of een opgewekte blues, ik swing op elke
hiphopversie van Vivaldi, mijn smaak
kent geen limiet, dus leve het licht ontvlambaar
geuzenlied, de wals voor weduwen en wezen,
de bloedeloze stierenvechtersrapsodie.
En vanzelfsprekend zweer ik bij de alchemie
van een schlager voor de goede zeden
of een nocturne voor…
Mirjam
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.838 Men heeft mij toegedekt met duizend namen
door eeuwen vroomheid en ontzag bedacht,
mij op een troon geplaatst, gebrand in ramen,
met milde tonen mijn gezicht verzacht.
Maar Mirjam was mijn naam toen ik nog jong
door zon en wind getekend en getaand
met velen water putte uit één bron
en heuvels wollig van het vee zag staan.
De weelde van een…
In een bos van mooie woorden
gedicht
4.0 met 2 stemmen
310 In een bos van mooie woorden
een nest vinden
slapen in de takken van een taal
als nachtvogels voorzichtig
roepen, de ander als een
echo over een dal van licht
-------------------------------
uit: 'Barcarolle' (1997)…
Altijd
gedicht
5.0 met 3 stemmen
713 De aarde is zwaar, de sterren zijn ver,
en ik ben wentelensmoede,
wilde versintelen als een ster,
moet op en onder spoeden.
De zwarte, dikke wereld rond
laat ik mij onder het gaan
steigeren, kantelen op mijn mond,
opstaan en slapengaan,
opsteigeren, omkantelen op mijn mond,
opstaan, slapen gaan.
En lang nadat ik dood zal zijn
dein ik…
doolhof
gedicht
3.5 met 74 stemmen
13.351 door de beslagen vensters
van mijn geest
zoek ik naar vaste vormen
naar waarden
en normen
en hoe het is geweest
door de bestofte kamers
van mijn hart
dool ik door honderd hoven
van onwetend
naar geloven
en voel mij zo verward
door de bedauwde draden
van het web
verstrik ik in hersenspinsels
van waarheid
en verzinsels
en verlies…
Op zee
gedicht
4.1 met 18 stemmen
10.202 Voor H.C. ten Berge
Dat de veerboot langs de kustlijn kruipt,
tussen zeeen door wij het einde van de dag
betreuren. Zwak gestommel, middernacht
reeds lang voorbij, ruw het oppervlak -
en niemand het merkt. We zijn al weg,
denken ons een haven in. Het past zo nauw:
de auto in het ruim. Valleien van water, oneindig
glijdend, en wij daarboven…
Het is de kunst
gedicht
3.6 met 10 stemmen
4.448 Het is de kunst om mij in afgepaste mate en op de juiste toon
tot u te richten; maar dat lukt mij in de regel nauwelijks. Begint
het in mijn bast te klinken, hoed u: duizend bronzen klokken
donderen mijn gram over het grasveld uit, gericht op u - onschuldige
bezoeker. Brombast. Breektaal. Briesklank. Over wat aan het hier ruim
tentoongestelde…
In het eethuisje
gedicht
3.0 met 5 stemmen
3.704 Als ze echt niet besteld zijn, de toetjes en aperitiefjes
bij de obers die god-weet willekeurig
maar wat serveren
aan delicate thema's en argumenten rosé,
als men
bij zoveel opgediste zinnetjes
en met zoveel omhaal van woorden
verliefdheid opnieuw niet leven kan,
vang dan een jonge spreeuw -
fladderend verdwaald bij de ruit, vouw je handen…
Profielschets: Dichter
gedicht
3.4 met 19 stemmen
6.431 JE est un autre - Arthur Rimbaud
Ik ben
dichter
experimenteel dichter
gelegenheidsdichter
laatnaarjekijkendichter
je mag gezien worden, dichter
stadse kijkmijnoudichter
fratsendichter
margedichter
worshopdichter
mystiekdichteretceteradichter
Dichter van het eerste
en het laatste woord
dichter van de afscheidsgroet
dichter van de…
Afstand
gedicht
4.8 met 5 stemmen
410 Ik zeg haar dat het mooi is zo,
het aarzelt om een oor. Geen spoor
van binnenkant. Zij slaapt en wie
gaat waar mij elke nacht voorbij?
Haar lichaam is in ons volkomen bed
de grootste afstand tot haar ziel.
Zij laat het achter als een ding
en in mijn armen ligt het opgezet.
Straks komt zij met een kus terug
en blijft een dag lang weggebleven…