168773 resultaten.
Hun huis is vol, rijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
78 Hun huis is vol, rijk
ingericht, met een hoekje --
waar ze kamperen.…
Waar jij begint, Nora
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
215 Welkom kleintje,
in mijn
armen zo dichtbij,
ik fluister zacht je naam
en hoor ook een stuk
van mij
jij bent gekomen
zo echt,zo onverwacht
niet langer een gedachte,
maar adem in de nacht
ik droomde ooit van jou,
maar dromen zijn zo licht
en jij ligt hier te wegen-
een waarheid in mijn zicht
en ergens in dat voelen
ontstaat een…
Als ik
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
140 Als ik om liefde moet vragen
en gevend moet zijn
Als ik in de spiegel moet kijken
en tevreden moet zijn
Als ik écht alles wegstop
en levend moet zijn
Dan ben ik niets,
dan ben ik pijn
En hoeveel ze ook om je geven
en hoeveel liefde ze je ook schenken:
Het is gewoon nooit goed
En het is gewoon
nooit genoeg
En jij bent ook,…
Slaap, kindje, slaap!
poëzie
4.0 met 7 stemmen
1.682 ‘Slaap, kindje, slaap,
daarbuiten loopt een schaap!’
je hartje tegen mijn harte aan
ik voel het kloppen, voel het slaan.
‘Slaap, kindje, slaap!’
Daarbuiten gaan geen mensen meer,
de huizenogen loken neer,
de straatlichtjes zijn uitgedaan,
boven gingen de sterren aan
en 't is heel stil: alleen de wacht
trommelt, hol stappend, door de…
Le mistral
gedicht
2.9 met 21 stemmen
4.135 welke naam de wind ook heeft
hij is mannelijk in alle talen
of liever jongensachtig
overal blaast hij jurken bol
rukt hij aan wasgoed
en slaat verwoed en wispelturig
de bladen om van boeken
en van kranten
waar het niet waait
vallen geen bladeren
en maakt niemand bewegingen
zoals jij nu met je hand
door je haar zo sierlijk
en…
Weten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
122 Als ik je mag gidsen, langs deze weg,
één die ik zelf niet echt ken,
mag ik je dan vertellen en dan nog eens—
wat het vraagt om een gelukkig man te zijn.
Deze weg zal nooit haar einde vinden,
slechts stappen die steeds voor je liggen.
Geen beloning, geen vreugde in zicht,
niets waar je ooit naar verlangde.
Want vinden is geen deel van dit—…
Regen en zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
60 Het regent, het regent dat ’ t giet,
Alles buiten wordt nu nat,
Ook ik, lopend van hot naar haar,
Wijl regen deert mij niet.
Alleen , ik groei er niet van,
Bomen en struiken doen dat wel,
Ook heesters en plantjes,
Maar dieren niet, zijn net mensen.
Want de mensen wensen,
Dat ’t zonnetje schijnt op hun bolletje,
Of lekker te kunnen relaxen…
zij denkt hem verder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
83 een kleine overwinning
als een lucifer in een storm
hij hield zijn adem vast
alsof gedachten zuurstof nodig hadden
alsof zij een brand was
en hij eindelijk as kon worden
zestig seconden lang
was de wereld een lege kamer
zonder haar stem tegen de muren
maar tijd is een sluwe smid
slaat herinnering terug in vorm
nog voor de minuut koud…
Dagdroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
230 Ach, kon ik je maar strelen
Een duim langs je elleboog
Vingers op je arm
Een hand die glijdt over je rug
Je vingers die mijn haar
naar achteren strijken
Onze benen verstrengeld
je hand op mijn knie
Lepeltje lepeltje
terwijl het buiten licht wordt
luisterend naar je hartslag
mijn hoofd op je borst
Onze blikken
die elkaar ontmoeten…
Feminsime
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
178 feminisme is het streven voor vrouwen rechten
ik snap niet dat dit moet bestaan
wat hebben vrouwen nou verkeerd gedaan
wij zorgen voor stijging in de wereldpopulatie
er gaat echt wat mis in deze generatie
ongesteldheid producten zijn nog niet gratis
wie is de persoon die dit beslist
feminsisme zou niet hoeven te bestaan
mr mannen kunnen het…
Zomertijd
snelsonnet
2.7 met 3 stemmen
265 Is het een korte of een lange nacht?
Veel mensen dubben over zomertijd
en raken elke keer de kluts weer kwijt.
Ik heb daarom een ezelsbrug bedacht,
zodat u nooit meer op problemen stuit,
de ‘A’ in MAART geeft aan: klok Achteruit.…
Het leven der ontdekking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
127 Nieuwe momenten
in het leven
zijn vaak heel
Spannend en onbekend,
waarin onze comfortzone
zonder het echt
bewust door te hebben
Schijnveiligheid geeft,
met z’n onzichtbare muren
en het ontnemen
van de kans
om echt te groeien,
maar wie het onbekende
Leert omarmen,
zal een grotere ruimte
aan zichzelf geven
met onbegrensde…
TWEE WALLETJES
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
140 Zojuist bij lege fles en volle maan
Met dubbeltong volmaakt in harmonie
Klonk onbevreesd mijn Slava Ukraini!
En dronk ik op een volk tekortgedaan
Het glas geheven in de stille nacht
Met Ruslands wodka, als fluweel zo zacht…
mare concharum
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
169 Hoorde hij de schelpenzee door
zijn oor; ongeholpen luisterend
doet hij dat, mompelen; vergeef
de verhalen hun achtergronden.
Was zij de zonnebloem van verre
en of, boven zwevend de wolken
op de tijger haar rug: de bevrijder
van dromen voor deze eindigheid.
Gevallen was hij desalniettemin
knie- en kleedloos als kansarme
als stof in haar…
NATUURLIJK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
103 NATUURLIJK
Het paradijs in zijn hoofd
Creëerde prachtige vergezichten
Die niet achter zijn rug om kletsten
Ook creëerde het paradijs in zijn hoofd
Een eerlijk, betrouwbaar en liefdevol dierenrijk
Dat hem nimmer verried maar juist van hem hield
Samengevat en om maar eens iets te noemen:
Vergezichten en dieren
Zijn zo heel veel anders…
Perron
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
179 Ik sta op het perron van mijn leven,
en zie de treinen van mijn verleden.
Ze razen niet meer—
ze glijden langzaam voorbij,
alsof ze weten
dat ik eindelijk durf te kijken.
In elke wagon zit een versie van mij,
sommige lachen zonder reden,
anderen staren uit het raam
alsof ze iets verloren zijn
dat nooit echt heeft mogen leven.
Een trein…
Ween ik?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
145 van huilen naar helen
van breken in delen
van vallen naar staan
weer verder gaan
van mijn tranen die
spreken
naar stilte die heelt
waar niets meer hoeft
maar alles nog leeft
van huilen naar hopen
naar lichter misschien
een weg die zich
opent
welke ik weer kan zien
van het donker naar dagen
van dragen naar zijn
van huilen, heel even…
Jij_
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
85 Jij onderbreekt mij.
Ik dank je daarvoor.
Elke keer opnieuw.…
Natuurlijk mag jij mij storen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
85 Schrijvend in stilte —
stilte die ademt, die wacht,
die weet dat jij komt.
Concentratie is onontbeerlijk,
ja,
maar een kus van jou
is onontbeerlijker.
Natuurlijk mag jij mij storen.
Natuurlijk.
Dat weet jij.
Dat doe jij.…
De dwerg; LEPRECHAUN
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
189 Van het meerlagig verhaal
vol conflicten
ontging mij de paradox
destijds helemaal
zonder tegenspraak
belandden haar
elegantie en gratie
in het gevang
maar bleven
hoe dan ook
zonder kwade bedoeling
ondanks de tegenslag
Ik verkeer in duisternis
van de waarheid
en mijn geest wordt
heen en weer geslingerd
Was het een buitenaardse…
Monotonie
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
178 Het loopt als een tierelier
maar je ragt veel te hard
jouw brein in het rood
oostindisch inktzwart
klinkt niet als een kwinkelier
zet nou eens een andere
plaat op, die smart
en jouw ego die boeien
mij als niet-egotrippende
lyrische bard
met rede begiftigd
weldenkend dier
hoegenaamd niet, sterker nog
en het klinkt wellicht hard…
Productiviteit
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
105 Ik geef werk uit handen
Hij moet het precies doen
zoals ik het vóórzeg
sneller dan ik het kan
en het langer volhouden
Dat gaat goed
Met uitgebreide instructies
en een extra batterij
laat ik hem steeds meer doen
al kost het me veel tijd
om te leren van zijn fouten en
die stap voor stap te voorkomen
Op onvoorziene omstandigheden
loopt…
VERSLINGERD
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
127 Een luchtige open gordel
van bosanemonen
in beuken- en eikenwouden
kronkelt vol blinkend wit
met licht roze vermengd
om het statige Breda
werpt zijn ene uiteinde
over Nederlands grens
laat het sierlijk landen
in het Mariapark
van Meersel-Dreef.…
avondmist
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
113 wie rust wil kennen
moet eerst verdwijnen in arbeid
in het zachte ritme
van herhalen en dragen
handen die langzaam
hun eigen gewicht vergeten
de dag die zich uitstrekt
tot hij oplost in licht
en pas wanneer alles
is neergelegd zonder haast
wanneer zelfs het verlangen
niet meer spreekt
komt zij
rust
als een dunne avondmist…
mirakelvis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
111 de kooi is roest en goedkope jenever,
tralie snijdt in mijn tong, de vrije vogel
doopt zijn vleugel in oranje zon en pist op wormen.
maar in deze kapotte borst kolkt een oceaan —
zwart water, soms moorddadig,
mirakelvis die wild flitst in donker zout,
mijn bloedwater laat hem dansen als gods vieze grap.
toch rijs ik op, klootzakken,
stof en…
Langzaam kijken
netgedicht
2.3 met 29 stemmen
322 Kleine opening
licht wacht tot ik echt waarneem
en blijft even stil
Hoe ik kijk naar de wereld,
door een kleine opening waarin licht
zich verzamelt als een vloeibare belofte, en elke
vorm zich toont alsof ze even bij mij wil blijven stilstaan.
In mij ontstaat een ruimte
waar beelden zich laten benaderen,
lijnen die zich ontvouwen als…
Zeemorgen
gedicht
1.9 met 14 stemmen
6.740 Terwijl in het eiwit zand kinderen alweer grijpgraag
kuilen graven en huilen om de hitte
en hun rode moeders zich openleggen
en de zon een hete man tussen hun dijen plant
komt de dag kentaurisch snuivend nog druipnat
het spierwit borsthaar glinsterend tevoorschijn
uit het water voert luidkeels nieuwe vogels aan
en fluit naar de verspreid spelende…
BESLIST
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.395 O, gruwzaam woord van al wat stom en plat en muf en laag is,
Van elk wiens hoofd te vol, wiens tong te log, wiens geest te traag is,
O, voetbalterm, o, commisvoyageurs-, o kapperswoord,
Dat in elk ingezonden stuk beslist, beslist behoort,
O woord dat moet gekrijst, geniest, gekrast, gebriest, gesist:
“Besjlllissst!”
Ik ga beslist, jij blijft…
In ‘t Dal der Mariën
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
459 O, Gij goedgezinde zon, geklommen
boven nog kale bomen; haagbeuken
tunnelen een verleden met blijvend
blad; durven floreren in contradictie.
Moeder van de toehoorder, spreek
met mij, zo wij nader geraken tot
elkaar; deel uw smaak, uw verlies
in familiaire kring. Tel de ringen
van omgezaagde telgen, laat u zien;
basten en schorsen, geloste…
Vindingrijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
81 In het wilde weg
Baande hij zich een weg
Naar de plek hij niet wezen wou,
En nimmer komen zou.
Hij strandde voortijdig op ’n plek,
Hij nooit had verwacht,
Hij vond daar wat hij niet zocht,
Hij dolgraag hebben wou,
Wie had dat ooit gedacht!
Hij is nu zeer voldaan,
En ook heel tevree,
Heeft wat zijn hart begeert.
Wat deze geschiedenis
Jou…