Alle inzendingen

Nog geen eeuw geleden verhief zich een schrille stem het volk sprak zich uit en democratisch steunde hem hij was hun nieuwe leider met zijn huiverig geluid veel ging volgens hem niet goed maar was David daaraan schuldig omdat toen zijn ster verscheen het recht kromde zich in taal en verhardde zich tot staal dat de bodem drenkte…

‘k Stapte de deur uit nog in schemerdonker Wilde me verstoppen voor de wereld Gemediteerd met zo'n acht, in slaap gevallen, gevlogen, in slaap gevallen Klaar, koud, uitgedroogde bloemen weggeknipt Slaapdronken langs kanaal gelopen Glashelder water spiegelende glasheld’re huizen stralendblauwe lucht pad vol kastanjes Hondenbazen…

Geluk komt en gaat voorbij, elke keer opnieuw -- nieuw, elke keer: nu.…

Ik lees dat de gemeenteraad vandaag besloten heeft een ton te reserveren de m/v die men zoekt voor komend jaar moet dan de jeugdcultuur coördineren maar of dat met Schoof-1 lukt is de vraag Men zal op billboards in de regio wijd en zijd full color adverteren m/v gezocht voor onbepaalde tijd vanaf medio twintig vijfentwintig een…

Waarom blijft een mens verlangen, bij het verstrijken van de tijd. Naar iets wat hij mist, of nog niet heeft ontvangen. Het is moeilijk te beschrijven en overbrugt de werkelijkheid. Verborgen diep van binnen. Het laat zich niet verdrijven. 't Wordt door het hart gevoed, in stille uren van de tijd. Tussen droom en werkelijkheid, alsof…

ik heb dromen zien komen en gaan gedragen door wolken en uitwaaiend tot er niets meer bewoog zelfs de wind zocht de luwte om te bekomen van zijn nog vrijblijvend betaan bedekte het zicht met blad dat zijn leven en al een seizoen heeft gehad nu in stilte bouwt aan een huis waarin ook de dood zich geborgen en thuis zal…

Dan, in de ochtend ben ik eindelijk alleen Een zachte wind suist langs mijn oren Mist nevelt op mijn gezicht Een zoete zomer is vervlogen Maakt plaats voor wat ik wist dat zou komen Grijze wolken halen me langzaam in Op mijn wangen komt alles samen De mist, de nevel, de motregen Ten slotte mijn zoute tranen In het weiland wachten…

Mijn specialist behoorde bij de besten, Om alles uit te sluiten zocht hij door. Uiteindelijk kwam hij iets op het spoor, Het resultaat van peperdure testen: “Dat onderzoek is niet voor niks gedaan, Wij troffen poep in uw ontlasting aan!”…

Zestien is altijd zonder vader een zoektocht naar de zondeval. Wie vindt mij verschrikkelijk Afwezig? Zestien is altijd zonder vader, voorschrift, evenwicht. Wie klopt er aan mijn ribbenkast: Houdt huis in al mijn drift? Zestien is een worggreep naar de engel, de verrukking van het vallen vader van de wens en altijd zonder toekomst…

De dichtkunst is geen prozalied Al staan de regels vol Van hem of haar die mij verliet Van kwaad tot erger ongerief Staan alle kranten bol Als Blondie schreeuwt, maar zelden ziet Vergeet de wolf en schapen niet Al speelt het hier geen rol In Randstad en het Ruhrgebied Gedichten.nl of niet Je hart slaat nooit op hol Bij 't lezen van…

Wie dit leest is echt niet gek ad rem en wakker, vroeg uit bed heeft godzijdank goed opgelet want Coenraedt Meerenburghs sonnet was middernacht reeds klaargezet ik schreef ook dankzij 't oog op morgen 's ochtends vroeg voor dag en dauw ik dacht, ik schud wat uit m'n mouw voor vaderland vriendin en vrouw of het nu koud is, warm of lauw…

Water draag me, Verhef me Breng me tot rust Laat me in je azuren diepte zinken Om verfrist te herrijzen Als een nieuw mens…

Veenpoelen zijn vereend tot een prachtig meer waarin eilandjes vol dichte struiken het leven op water en grond bewaren en beschermen bij de wal verrijst een theehuis dat verkwikking schenkt versnaperingen biedt aan rustende zeilers zwemmers en wandelaars de kleine geurige zaal treft het echtpaar Pier en Mascha geritsel en gerinkel…

Bomen vertakken huizen verzakken dode akkers worden niet wakker Wolken krimpen door mijn wimpers vreemde wanen trekken banen Zaad en vliegjes mooie liedjes en wie bemint vindt een opening Een bed van aarde een zee van tijd laten we varen met God aan ons zij'.…

Wat heb ik een hekel gekregen aan die meneer, die man, die vent dat jongetje, dat kind dat expres hard met de hamer moet slaan Ze noemen dateen joviale start van die aal, die gluiperd die Nederland gaaf vindt wel een puinhoop achterliet Bij de Navo kan hij dat niet maken daar is hij vooral de loopjongen van de VS van Noord-Amerika Trump…

Mark Rutte denkt in voor- en tegenstander, Hij zegt: ‘We moeten met de oorlog voort!’, 'Dat Oekraïne bij de Navo hoort', Maar vaak zegt hij het één en doet het ander. Dus los van wat de man vandaag beweerde, Gebeurt er vast precies het omgekeerde.…

Volle maan vannacht, lichtroze als een perzik -- volmaakt, oneetbaar.…

als schilderijen je verhalen vertellen en gedichten je beelden tonen en die iedereen de ruimte geven om er op zijn manier naar te luisteren en te kijken dan pas hebben we het over kunst…

Stuur jezelf op patrouille door de dichte wouden van je schroom. Verken de plek waar zelfs geen zonnestraal meer door de bladeren van je bedeesdheid dringt. Hef daar een oerkreet aan, zo'n volslagen authentieke brul, die zich als een laaiende loper uitrolt door het struikgewas. Veeg alle gêne onder dat tapijt en kom eroverheen, als…

jij hebt nooit een masker opgehad je gezicht straalde altijd door je warm hart dat in blijde blinkende ogen genegenheid toont de bron laat zien van een liefdevolle waterval die woorden laat glinsteren in een regenboogzon gekleurd met de allerliefste betekenissen ja jouw lading en aura als mens zijn intens zij…

Al ruisen al de wouden, Al bruist het wilde meer, Al beeft het al van donder, Al straalt de bliksem neer: Mijn hart blijft zonder vrezen In zijn wezen. Het kan ons niet verschrikken, Al wat van buiten woelt; Wanneer men maar van binnen De schoonste ruste voelt: Die schoonste rust van binnen Kan 't verwinnen. Als Jezus zich in 't herte…

Natuurlijk heb ik liefhebbende ouders gehad alhoewel mijn vader (1908)flink sloeg, schopte en snauwde En mijn moeder (1913) vaak geestelijk niet te bereiken was maar zo was het, zo ging het in de 60tigeR jaren Resultaat van de oorlog 4 erin geboren en 4 erna, ik 1952 5 verloren jaren, basis voor psychische gemankeerdheid Waarin als ergste…

De draak spuwt vuur laait licht en onbesuisd in ondergrondse hollevatenklinkers schuilkelder indruipterrarium alom verderf panopticaal besprenkeld skyhigh rijst in doha kalief sunra sturm drang in sfinks en gizehpiramiden soulmate sade staatstralend aandewieg vantzoetstelieve wijnentrijn taboe zingt swingendansend dromerige blik gitzwart…

Mediterraans soep yoga visgerechten vers voedsel hapsnap wandelen met honden respectvol pittig eten city trip wellness tv ben altijd optimistisch pilates bioscoop en liefdevol betrouwbaar koffie op z'n mexicaans grieks koken avontuurlijke vakantie jij pensionado ik een miljonair…

Hoe vaak heb ik m'n wekker al gezet hamas hezbollah libanon beiroet het land ligt braak partijen zijn bankroet na haast een jaar lang gijzeling van gaza het grootste middenoosten oorlogsdrama hoe vaak heb ik de wekker niet gezet hoe vaak heb ik al akbar horen klinken half zeven, honderd drones en een raket of honderdtwintig: Israël…

op deze levengevende aarde verzamelen mensen zich voor de laatste Tasmaanse tijger wie ziet het trage sterven? het gekooide dier drentelt van links naar rechts danst getralied een schuwe vergeefse rondedans uit wantrouwen en wensdenken weven we een lappendeken van mythe waarheden en complotten wekt de mens de Tasmaanse tijger copy-paste…

Ik schrijf...waarom, 'k heb waarlijk geen idee maar als ik schrijf doe ik het aan mijn vrienden of een instantie, maar dat telt niet mee Het liefste schrijf ik aan mijn soulvriendinnen dat zijn er hooguit honderd, echt niet meer zij wachten, zonderen zich voor mij af gaan in retraite om mij te plezieren met volle frasen openen zij kieren…

Wieg een groot verdriet in muziek, er is geen taal -- om het te dragen.…

Woorden stijgen op weerklanken in het azuur echo van de golf…

tussen het groen van kleurende bloemen zag ik ook de door - zichtigen staan naast de roodroestend ijzeren en op een wat mindere plaats de plastic gevallen een klein perceeltje voor een select gezelschap metalen bloeiers die al van ver het zonlicht weerkaatsend en zo alle aandacht vragend overbodig blijkt het bordje verboden…