169368 resultaten.
Treurvocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
318 Opsommingen die uit het hoofd komen
maar nooit door het hart worden geloofd
plechtige taal die over een elite spreekt
beeldentaal zonder diepere wortels
allemaal verzonnen door het intellect
aanwezig op aarde als overspannen insect
het samenvloeien van genegenheid
kost de nodige moeite
en serieuze inspanning
nu de weg naar dichterbij…
Onderhuids
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
259 hij leek zichzelf
te zoeken
ingegraven in haar schoot
begon hij plots
tegen niemand-
een gesprek met een
medepassagier,
is ze lief?
ja, ze aait tenminste
dat denkt ze
is ze mooi?
tja...
mag ik haar foto?
nou, liever niet
die zijn verzonden
en daar ontvang ik
lovende kritieken
en verder..
even als mannen
onder elkaar,
hij kende…
De zwevende hemel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
372 Wanneer de zilveren beken in de floraloze valleien des doods
in de verdeelde staten samenvloeien
en uitsluitend in die gevallen waar de mekong in de slangendelta der gouden driehoek niet langer meandert door leguanenwouden
telkens wanneer de razendknappe, draadloze mini-pc van uw mobiele telefoon langs onzichtbare weg
met de snelheid van…
de overleden idee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
221 met kiezen op elkaars
ontstegen sterk water
verstand op het rekest
de overleden idee dat
het vaststaand concept
eeuwig onveranderlijk
werkelijkheden schept
uit golven der fantasie
de waarheden kweekt
in kannen op kruiden
zien wat niemand ziet
hoog besluiten te slaan
dan handen allen ineen
het kopje d’r bijhouden
doordouwen…
Boorziek mensdom
gedicht
3.5 met 26 stemmen
7.421 Een huis moet rafelranden kunnen krijgen,
uit zijn hang- en sluitwerk slaan,
donker mompelen, siberisch jammeren,
moet zijn pannen kunnen losgooien als haar,
zich laten kastijden door de twijgen
van een berk. Zou daaraan dood moeten mogen gaan.
Hoe zacht zouden steden dan,
een droom van huizenspinsels.
Huizen zouden uit hun windsels
moeten…
Avondlied
poëzie
3.6 met 19 stemmen
3.035 't Dumstert en de landman gaat
Met de avond in 't gelaat,
Vrouw en kind traag tegemoet.
Navond, navond,
Vredige avond;
De avond maakt de mensen goed.
Mij, die zonder reisgezel,
Haastig, driftig, verder snel,
Ach, hoe hartelijk klinkt hun groet:
Navond, navond,
Vredige avond;
De avond maakt de mensen goed.
Eens is alle leed geleden,…
Ont-Aards
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
367 Ook ík denk dat ze ergens wel bestaan,
Maar geen idee of ik ze zal ontmoeten,
Ik weet niet of hun hoofden en hun voeten,
Als die van ons zijn, maar ik neem het aan.
Zelfs áls ze komen van een heilloos oord:
’t Is vast niet erger dan de mensensoort.…
WAT ZOU IK GRAAG EEN ZEEHONDJE WILLEN ZIJN!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
234 Vliegensvlug, schoten door zijn snelle vlinderslag
zijn billetjes door het water van het Amsterdamse Marnixbad,
telkenmale zich blootgevend aan de oppervlakte
als drooggevallen zandplaatjes van de Waddenzee!
Wat zou ik graag een zeehondje willen zijn!…
MOGELIJKHEDEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
173 Ik dacht de winter weg.
Mijn geestesblik richtte ik vooruit,
kwam in een sfeer van behaaglijkheid.
Het oor in mijn geest nam vogelgezang waar,
gaf mij verbinding met gevleugelde vrienden.
M’n geestesgevoel ervoer een briesje,
deed mij licht huiveren in dunne kleding.
Geestesreuk in mij snoof frisheid uit de lucht,
merkte verschil met…
Niks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
189 Van niks bewust
“Ik heb er geen actieve herinnering aan.”
Ik ben me van niks bewust!
Echt, helemáál niks..!
Weet je,
We komen uit niks en we gaan naar niks.
Ik is in N ik S
Heel al
Allah
Heilig Niks
Daar waar
Niks is
Is Alles
Soms verlang ik zo naar niks!
Naar Liefde met een grote L
Naar daar waar
Het licht het…
De vuilere leegte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
235 ze zit netjes
rechtop
zoals het hoort
woorden gestreken
handen schoon
aan
de nette kant
dat in stijl
volle interieurs
bouwen
dat heet de
diepte
der literatuur
echter alles staat
zo dicht naar elkaar
dat er niets meer
ademt
alleen het voor de hand
liggende grijpen
genoemd
begrijpen
elke kier dicht
gekit
met smaak en…
‘in de schatkamer van vrede en stilte’
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
226 Zijn geest mag dan geslepen zijn,
hij blijft een rauwe diamant;
zijn kern
die tot citadel verworden was,
gescherpt in historische stormen,
brandt
al naar gelang het voorgaande,
zo zondig dwalend
door lege valleien,
de verlaten bossen,
al loslatend,
trots overblijvend,
levend met het stille monster
van deze tijd.
En laat hem.…
Klei
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
261 in mijn Friese land
staat men stevig geworteld
in klei
je merkt dit overal,
ook hier bij mij
de nuchtere Fries zegt niet
zomaar laat
je mag wel gaan,
nooit zonder
gewicht dit blijft staan
want was mijn land
eerst
niet doorgeploegd
doorleefd en door
de tijd getoetst
dan trok men nog een paard
aan zijn staart
en zei dan pas…
droomgrens
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
352 dit is niet zomaar een lege vitrine
er staan namen geschreven
van schelpen en vlinders
bossen en gebergten zingen er
net als duinen en stuwwallen
in de verte een stad
je laat je gedachten gaan
ongehinderd
en voorgoed
dit is geen vrijheid
maar een eindeloze reis
gevangen in bestemming…
Het neusje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
200 het neusje van een zalm
waarom de bedekte walm
een walm
de zalm gebruikt
alleen zijn neus
wanneer de geur te sterk
wordt
ja heus!
een fijne gedachte.…
(On)ervaren
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
242 Opnieuw een kabinet op het bordes
Dat grote hindernissen moet passeren
Om zorgen (en de volksmond) te bezweren
Rob Jetten lacht, maar wacht een zwaar proces
Toch kan het met obstakels nog wat worden
(Hij liep ooit de 400 meter horden)…
fuga
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
411 een fuga van de liefde
zweeft met haar eerste
prille stem door het dal
een bries draagt de
volgende warme klank in
tintelende handen naar huis
tonen voegen zich samen
als een liefdevolle belofte
een vloeiende groet
troostende vallei poëtisch tapijt
van verweven herinneringen
hoedster van meerstemmigheid
een fuga van de liefde…
Mis jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
165 Alleen in bed, dat is niet zo erg
maar ik mis jou, ik wil je
voelen, ik wil je kussen
Niet alleen in mijn dromen
Het helpt niet dat ik steeds
op mijn telefoon kijk
Je belt me niet
je denkt niet aan mij
En dan belt mijn moeder
Gaat het wel goed met je?
Kom je morgen weer eens?
Dat is zo gezellig
Wanneer ik tussendoor even
naar buiten…
Boomy
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
340 Zaadbelofte tussen mos,
kleine, nieuwsgierige spriet,
al een beetje een zoethoutje,
zoek je naar een taxusgeur?
Uit een puberend 'Why not?'
klim je zigzaggend op tot kerel,
breedgeschouderd, gotisch vertakt
voor wie jou straks het hof maakt.
Kijk nou: een mens beschadigt je aanzien:
jou treft een akelige torrenplaag...
Hevig strijden je…
Het speenvarken
poëzie
3.4 met 27 stemmen
4.098 Iemand, die in de verte zijn schreeuwen hoort,
Zegt: "dat is zeker weer een afschuwelijke mensenmoord."
Je moet het horen om het te geloven.
"Gelukkig," zegt Buffon, "zijn de doven."
Want als men maar even op zijn eksteroog treedt,
Dan gilt hij, alsof hij van geen uitscheien weet.
En als men hem van de borst durft tillen,
Dan maakt…
Een blijvertje
gedicht
3.5 met 54 stemmen
16.491 Het feit dat ik in Holland ben geboren,
en bovendien precies in Amsterdam,
bewijst toch wel dat ik ben uitverkoren:
ik kreeg de hamvraag en ik won de ham.
Een ander wordt geboren in Vietnam
of raakt bij voorbaat in Algiers verloren,
maar ik, die zo terloops ter wereld kwam,
mag rustig tot de blijvertjes behoren.
En ook het tijdstip was…
BBB Bar Boeren Bedrog
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
151 Wie de Keijzer van de troon verstoot
VERMEERdert het gezeik: Mevrouw Van der PLAS
en verliest een zetel met wel 110.000 stemmen
Bar Boeren Bedrog: BBB…
Amerikaanse droom
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
217 Amerikaanse droom
Van Belgen tot Chinezen
Het werd een megaklapper
Als Dichter, Fotomodel en DJ met talloze Hits
Hollywood schiet door mijn hoofd als een flits
Amerikaanse droom
De Story en Privé zijn voor mij overbodig
Ik ben beroemd op mijn manier
En heb hun niet nodig
De Videoclip Vroeger ging je zelfs bijna als Fotomodel naar Amerika…
Zinloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
175 Mijn hersenpan loopt vol weetjes,
verdwijnen ook veel vergeetjes.
Elke dag komen meer weetjes,
verdwijnen nog meer vergeetjes.
De vraag is waarom zoveel gedoe,
daarvan worden hersenen moe,
’t stopt op ’t eind als je overlijdt,
ben je alle weetjes dan weer kwijt.…
Onomatopoetisch
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
170 Kakofonie van bos en weide
Gekwetter, getjilp, gefluit
en
gekoer van jewelste.
Een kauw klinkt kaka kaka
als Komrij’s kakafonie
hilarisch
doch geen woord gemaakt
Tie tie put
Kruuk kruuk
Srrrie, srrrie
Nog geen woord gemaakt
Onomatopee vogels
Koe-koek, oehoe-hoe
o-grut o-grut o-grut
Tjif tjaf tjif tjef
Kiejuh-wie-wie-wiet…
Au temps perdu
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
333 Waar het ik verzonk
in kroosomrande spiegelgrond
hervond het ongekende
nog niet volgroeide kind
zijn onbekende ouder ik
in zijn geschriften terug
nog niet verzonken
tot op de bodem
van wat nog niet gezien was
nog niet aan de vlakte trad
er was geen vonk voor nodig
geen licht dat klaarder scheen
dan anders, maar zijn eigen
bron sprak…
23 februari 1821
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
239 Laat in de avond
heb ik mijn ogen gesloten
in de avond toen de lente al kwam
niet ver van de Spaanse trappen
heb ik de dood in de ogen gekeken
Mijn Griekse urn laat ik achter
mijn eeuwige stralende ster
voor eeuwig staat mijn naam
geschreven in water
Ik heb mijn ogen gesloten
maar ik voel mijn bloed
door jouw aderen stromen…
KARMEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
196 Zusters van Drachtens klooster belijden
met vreugde hun diensten en vertrouwen
in God, waar ze toegewijd op bouwen,
tot hun huis een ander leven zal leiden.
Hier mag een ieder zich aan bezinning wijden;
allerlei zienswijzen kan men stouwen.
Menig feest klinkt vrolijk bij trouwen.
Toonkunst wil volle zalen verblijden.
Het gebouw geniet sterke…
De rede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
311 Soldaten komen traag
marcheren met duizenden
bepakt en bezakt
door mijn knagende maag
ze klimmen in een vlaag
trede bij trede
langs ribben omhoog
kruipen richting mijn kraag
waar ik de rede bevraag
zoek ik mijn evenwicht
maar zak langzaam
naar de aarde omlaag.…
Achter de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
182 Achter de horizon eindigt niet de aarde
achter de horizon eindigt niet het licht
daar ligt de belofte die God bewaarde
een nieuw paradijs, een vergezicht.
Daar stromen niet meer de tranen
daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn
daar mag ieder zich koning wanen
en niemand zal daar nog de mindere zijn.
Een glazen zee zal daar de gouden…