Alle inzendingen

Alle trouwe vrienden van het grote Sprookjesrijk mogen bij of rondom hun verjaardag voor niets smullen van een Eftelinggebak het kleine lekkernij maant het scherm der verkopers woorden en getallen onder bleek en blauw flikkerlicht voort te laten schuiven laat zich tenslotte in alle eenvoud meenemen en rustig genieten voldoening van…

Opschuivend in de stoet der levenden Naderen we onze graven Traag schrijden we naar het altaar Glansrijk verlicht en toch zo zwaar Omringd door marmer groots en kil Massaal adembenemend stil Hier en daar kennen we iemand Samen uitgesproken stil smeedt een band Jezus hangt hier al eeuwen te lijden (en is al even lang aan het verrijzen)…

Een herfstige dag geurende paddenstoelen helende bosgrond Wanneer ze onverwachts vanuit aarde ontspruiten als een nieuw leven om zo op te groeien in en met natuur waar hun gevormde hoed glinstert in het zonlicht op hetzelfde moment wiegt een steel in de wind. Vanuit het oogpunt schitteren ze met aantrekkelijke herfstkleuren die elke ziel…

Te vroeg gestorven overleden. Voor armen deze dag geschreven. Zij-armen de schuld gegeven, onder-armen geleden. Boven-armen die in weelde leven, armen uitkleden. Wijsvingers die de duim opsteken neerdrukkend, armen laten zakken vrijpostig verwoorden, lage inkomens belasten zelfs niet om-armen Te vroeg overleden sprakeloos opgeschreven…

Het centrale zenuwstelsel van de dichteres wordt doorgaans 's ochtends op gezette tijden na de wekker of radio op smartphone of bij volle maan de rode haan geactiveerd en non-verbaal naar buiten toe gekeerd reeds voor de bel van deur of school danwel de telefoon licht heel de onderhaarse binnenwereld in haar op haar brein loopt…

Zie ik de boom zelf nog wel of herinner ik -- me het beeld ervan?…

Ze is kirgizisch, mijn prinsessenvisje mijn crypto zegt ik ben hier opgebrand rukt zij de feiten niet uit hun verband? in pure wanhoop schreeuwt ze "vergewis je ze willen dat ik op mijn schreden keer jij bent mijn prins, mijn liefste bitcoinvis jij weet als enige hoe ik je mis die nachtmerrie is een no go: nooit meer!" Mijn cryptomuntje…

het was een bedeesd klein mensje met een grote rugzak in de vorm van een strakke vlakke vulkaan witte rook uit zwarte as geblust door duizend vergote tranen uit haar brandende jeugdverhalen vroeger rookten en smeulden zij omdat ze niet de woorden had om een verhaal te maken het schermpje vroeg en antwoordde zonder haar…

Wijsheid is de eretitel voor een verstandig verleden…

Later zul je bij me wonen. Later zijn we met z'n beiden. Dat bedenk ik soms, wanneer je giechelt met de an'dre meiden. 't Is voorlopig nog maar beter om de zaak geheim te houden, 'k zal je nog maar niet gaan zeggen dat ik van je ben gaan houden. Later ga ik reizen maken heel alleen, naar verre landen, en daar ga ik mensen redden,…

Zij droeg een jurk van prachtig goud lamé, Je zou haar ‘wachtverzachter’ kunnen noemen. Zij had ook wel wat weg van Karin Bloemen, Nee, sterker nog, zij was er een in spe. Al springt het licht daarginds van rood naar groen, In Almelo is echt wel meer te doen.…

Eh bien, mon grandseigneur ik drink met volle teugen graaf diep in mijn geheugen nee echt, het is geen leugen die eindigt in mineur Genoot mijn Sonja niet in haar petit boudoir d'amour, tout illusoir haar moeder had bezwaar al zong zij 't hoogste lied Dan denk ik terug aan Vera die mij haar lippen bood wier tong naar binnen vlood…

Nog een verjaardag proosten op nieuwe rimpels in de winterzon Wanneer ik bejaard ben, zou je mij vervangen door een jonge lente zodat mijn zachte soepele huid en kleine neus worden vergeten terwijl sproeten opklaren met de tijd Weet je nog dat we elkaars handen vasthielden of mindere dagen omarmden. Hoe je het ook wendt of keert, er blijft…

we hebben de bomen geschud geslagen en geaaid de olijven gebeden om te vallen op de zeilen beneden in dit omgekeerde land waar zon de mensen brandt zijn woestijnen verdronken in een zee van zeldzaam hemels water nooit zullen de olijven het beloofde land verlaten want ook zij gaan praten hun doelen…

Het sneeuwt In mijn hart Elke dag Omdat ik jou Niet meer zien mag…

“Yes, students, understand you this all well? So no, I lay it out another keer, You know I do my best, we’re almost kleer, Dus let nog even up, before the bell…” Het is gewoon een kwestie van geduld, Tot iedere docent weer Hollands lult.…

De bomen roesten in het zieke licht langs somber in zichzelf gekeerde grachten. In wilde, stormdoorvlaagde regennachten vertoont de maan een bleek, behuild gezicht boven de lege straten, smalle schachten waar in een onverbiddelijk gericht de zomer langzaam voor het najaar zwicht, terwijl de huizen op het einde wachten. Tegen de morgen is…

Wanneer ik overdenk, hoe minzaam Haar stralend oog in 't mijne zag, Hoe vriend'lijk hare woorden waren En hoe bekoorlijk hare lach, Dan bonst mijn hart en vreugde komt er En trots in mijn bewogen geest, Dat ze eens haar gunst mij heeft geschonken En mij genegen is geweest. En als ik aan 't geluk durf vragen, Dat eens de dag verschijnen…

Als regendruppels op een dak tikt het pedaal -- tegen de muziek.…

O grandseigneur, witbaardig uw verzen zijn zo aardig  nee echt niet minderwaardig u zingt nog immer vaardig beslist niet inferieur Ik ken ze geen van alle hoewel, Michel-Angèle  die surinaamse frêle was bheter dan Adèle met haar kon ik goed bhalle Mijn eerste heette Anne en soms ook wel Margriet was zij mijn liefde niet dan zong …

De lieve mensen die eens om mij heen waren zijn nu aan gene zijde Maar leven voort in mijn hart En staan mij bij in moeilijke tijden Of als ik opgetogen en blij ben en wil mijn blijdschap delen Misschien tranen van het lachen Dan lachen wij samen net als in het verleden Fysiek zijn ze niet meer aanwezig Maar hun ziel des te meer Ze zijn verwant…

Zij is lief, liefelijk Zij is natuurlijk zij is natuur zij is leerzaam zij is licht, luchtig, landelijk zij leerde mij veel, heel veel zij is Prinses Irene zij zat in Adieu God van de EO zij met die griezel van den Brink hij dus van die Evangelische 'Onderwereld' hij van 'Dit is Tijs' van de zondagochtend hij ja: Tijs van den Brink…

Horus het kwetsbare kind legt een vinger op de lippen maant ons tot stilte voor de dood die buiten heerst voor het donker dat wij vrezen. Ares de brute god die geweld verstaat de humaniteit monddood maakt terwijl het lange lijf van een slang giftig om zijn armen sluipt Chaja een vrouw uit Eros en stof geweven laat tijd en taal voor…

De man en de vrouw, net met hun kin boven de tafel, kijken onder de rozenbotteltak, die, in die blauwe vaas, door, op de walnoten die op kranten drogen, Ze ruiken het bos, de aarde, de stapel ongelezen boeken zien ze, de brandende kaars met foto van vriendin, een boekje met titel ‘de opvoeding begint voor de geboorte’ dat iemand…

Elke dag is het Pasen, de overwinning op de dood. Kijk maar om je heen... En nou geen 'ja, maar', gejammer. Wel es gehoord van het woord 'Erbarmen'?…

Haar jurk springt bogen in de eetzaal, ze wervelt -- onaanraakbaar licht.…

Het sterrenstelsel is vannacht bezweken Het was al niets meer, had op niets geleken Setèngah mati, op sterven na dood Er werd bij volle maan van koers geweken Kompas van schippers op een blinde vloot Van blauw dreef men stuurloos in 't rozerood Scharlaken purper gulden morgenstond Verdwaalde bestevaer in dubio Sextant zegt noordwaarts…

Ervaring loopt vernieuwen voor de voeten…

Herfstige kleuren gedragen door boom en struik een tweede lente Hoe mijn aandacht wordt gevestigd op brede waaier van kleuren bij een ahorn aan de waterkant waar ze licht en warmte uitstraalt in adembenemend decor van hemelsblauw, stralende zon en enige witte voorbij drijvende wolken. Dat deze ongekende tinten elk blaadje vormgeven kan…

de dagen worden zachter maar lijken in hun kleuren feller te spreken om een eigen persoonlijkheid op toon te brengen na millennia de zon te doen opgaan zonder gezicht en herkenning en alleen in licht en warmte de communicatie te verzorgen ook de maanden veranderen hun profiel om in een geëngageerde baan met de aarde…