Alle inzendingen

als schilderijen je verhalen vertellen en gedichten je beelden tonen en die iedereen de ruimte geven om er op zijn manier naar te luisteren en te kijken dan pas hebben we het over kunst…

Stuur jezelf op patrouille door de dichte wouden van je schroom. Verken de plek waar zelfs geen zonnestraal meer door de bladeren van je bedeesdheid dringt. Hef daar een oerkreet aan, zo'n volslagen authentieke brul, die zich als een laaiende loper uitrolt door het struikgewas. Veeg alle gêne onder dat tapijt en kom eroverheen, als…

jij hebt nooit een masker opgehad je gezicht straalde altijd door je warm hart dat in blijde blinkende ogen genegenheid toont de bron laat zien van een liefdevolle waterval die woorden laat glinsteren in een regenboogzon gekleurd met de allerliefste betekenissen ja jouw lading en aura als mens zijn intens zij…

Al ruisen al de wouden, Al bruist het wilde meer, Al beeft het al van donder, Al straalt de bliksem neer: Mijn hart blijft zonder vrezen In zijn wezen. Het kan ons niet verschrikken, Al wat van buiten woelt; Wanneer men maar van binnen De schoonste ruste voelt: Die schoonste rust van binnen Kan 't verwinnen. Als Jezus zich in 't herte…

Natuurlijk heb ik liefhebbende ouders gehad alhoewel mijn vader (1908)flink sloeg, schopte en snauwde En mijn moeder (1913) vaak geestelijk niet te bereiken was maar zo was het, zo ging het in de 60tigeR jaren Resultaat van de oorlog 4 erin geboren en 4 erna, ik 1952 5 verloren jaren, basis voor psychische gemankeerdheid Waarin als ergste…

De draak spuwt vuur laait licht en onbesuisd in ondergrondse hollevatenklinkers schuilkelder indruipterrarium alom verderf panopticaal besprenkeld skyhigh rijst in doha kalief sunra sturm drang in sfinks en gizehpiramiden soulmate sade staatstralend aandewieg vantzoetstelieve wijnentrijn taboe zingt swingendansend dromerige blik gitzwart…

Mediterraans soep yoga visgerechten vers voedsel hapsnap wandelen met honden respectvol pittig eten city trip wellness tv ben altijd optimistisch pilates bioscoop en liefdevol betrouwbaar koffie op z'n mexicaans grieks koken avontuurlijke vakantie jij pensionado ik een miljonair…

Hoe vaak heb ik m'n wekker al gezet hamas hezbollah libanon beiroet het land ligt braak partijen zijn bankroet na haast een jaar lang gijzeling van gaza het grootste middenoosten oorlogsdrama hoe vaak heb ik de wekker niet gezet hoe vaak heb ik al akbar horen klinken half zeven, honderd drones en een raket of honderdtwintig: Israël…

op deze levengevende aarde verzamelen mensen zich voor de laatste Tasmaanse tijger wie ziet het trage sterven? het gekooide dier drentelt van links naar rechts danst getralied een schuwe vergeefse rondedans uit wantrouwen en wensdenken weven we een lappendeken van mythe waarheden en complotten wekt de mens de Tasmaanse tijger copy-paste…

Ik schrijf...waarom, 'k heb waarlijk geen idee maar als ik schrijf doe ik het aan mijn vrienden of een instantie, maar dat telt niet mee Het liefste schrijf ik aan mijn soulvriendinnen dat zijn er hooguit honderd, echt niet meer zij wachten, zonderen zich voor mij af gaan in retraite om mij te plezieren met volle frasen openen zij kieren…

Wieg een groot verdriet in muziek, er is geen taal -- om het te dragen.…

Woorden stijgen op weerklanken in het azuur echo van de golf…

tussen het groen van kleurende bloemen zag ik ook de door - zichtigen staan naast de roodroestend ijzeren en op een wat mindere plaats de plastic gevallen een klein perceeltje voor een select gezelschap metalen bloeiers die al van ver het zonlicht weerkaatsend en zo alle aandacht vragend overbodig blijkt het bordje verboden…

Een ontevreden en eigenzinnige veehouder uit Jonen, die zijn afkeer voor de klimaatakkoorden wou aantonen, deed de methaanuitstoot fors groeien, elke dag kregen z'n varkens en koeien een groentegerecht met uien, spruiten en bruine bonen ...…

Je zal maar werken voor een industrie Die jongeren massaal verslaafd wil maken Om vapes en sigaretten kwijt te raken Op doorreis naar de chemotherapie Het lijkt me vreemd als je zo evident De kanker van de samenleving bent…

Oktober tovert in de bomen, strooit gouden zonlicht op het plein waar kinderen druk bezig zijn de tijd te vullen met hun dromen. Oktober en het deert hen niet dat weer de zomer is vervlogen, gaaf is hun spel en ingetogen. Geen kind dat reeds de winter ziet. Het vallend blad, het valt nog niet en donkergroen het gras na regen, de avond…

Getij van Westerstorm en stille wolkendagen, Van zondoorvloeide nevel, mistvergulde dauw, - Alleen de blijdschap van een god kan lachend dragen De zijden weelde van uw weemoeds kleurge rouw. Geen mens doorproeft zo zoet als de eerste rode kersen Der lenten in wier eeuwigheid hij had geloofd, De rijpe wijn die gist in uwe volle persen, De koele…

Helle lichtglanzen prijken in zalen, strijken langs verspreide schaduwplekken op wand en zoldering, willen taal wekken van kunstwerken, die hun woord uitstralen. Toverschijnsel, lichte schemer behalen samen eer, welke zich uit mag strekken bewonderaars te helpen ontdekken wat schilderij en beeld stil verhalen. Ietwat verduisterd, dan doorschenen…

het zich ontdoen van aardmantel, randzee in kaalheid blaken van naakt gesteente taxonomisch anoniem aanspreekbaar door leemte geen weerwil te ontginnen slechts struweel op maaihoogte en dan te bedenken wat eventueel mocht ontbreken het overige weglaten zonder represaille…

Ineens als je was van de lijn je blij bent met je schone kleding door je wasmachine Dat je kasten, laden hebt ze in op te bergen, onder jouw dak Je toch, bijna schuldig voelt…

Wie vaker een jas uitdoet die voedt mantelzorg!…

in de veelheid van leven en bewegen ben jij bewogen met eigen ogen door de natuur het schitterend passend systeem kapot zien gaan omdat de synchronie door mensenhanden is gaan stokken de natuur en wij zitten met onherstelbare brokken nu ook de schepper is vertrokken…

Vermaard om onze exportkwaliteit verzenden wij komkommers en tomaten, Gazellefietsen, Philipsapparaten en chipmachines (bijna) wereldwijd. En daar komt nu – unieke kroonjuwelen! – het puikje bij van onze criminelen.…

Zij hebben ons hart ingepikt, Onze groei, onze poppen genekt, Onze tuin op de trein gezet, Ons verblind met hun lichtende as. Zij hebben de zwarte zak Van hun afwezigheid strak Over ons heengetrokken En toen onze oren verpest Met de ruis van hun hemelse spraak. Dus waar ik vandaan kom, daar Moet je die opgebaarde Nog lichtjes blozende…

‘k Heb eens gedacht: de tijd zal komen, Dat Poëzie heeft afgedaan; - ’t Is uit met mijmren en met dromen, Geen zang of zucht kan meer bestaan; - Of zal de kunst het veld behouden, Zij spare ons grotten, klippen, wouden, En minneleed en dweperij, - Wil ze in de branding niet bezwijken, Zij moet met kennis zich verrijken, En volg’ het weten van…

Zij kijkt naar het licht van een ster die fonkelt ver. Zij verwondert zich.…

breek je een been ben je gelijk onthand..…

een liefdesgedicht schrijven blijft een lastig gegeven het is als een vorm van 'naakt zwemmen' zonder je al te veel bloot te geven 'onmogelijk dus' je gaat spoedig op zoek naar superlatieven die nog niet blasé zijn 'ook al moeilijk te vinden' ten einde raad doe je met het schaamrood op de kaken concessies 'sta je weer in je…

het blauwt nog niet aan het hemelgewelf de boventonen staan in het vale grauw voorlopig ligt de stad in ochtenddauw de lucht ploetert al dagen met zichzelf het lukt haar niet de pleinen te versieren de bewolking biedt haar streven tegenwicht dat geeft de straat een somber aangezicht ook mensen zijn maar moeilijk te plezieren ze slaagt…

Je rust onder donkere, rulle aarde; Je zegde me verdriet aan En ik was bang Nu is er de zachte, stille vloed van de tranen En ik ben niet meer bang…