167805 resultaten.
Complex
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
392 De volgende morgen na die mooie zeilbootdag met jullie,
uitje om onze verjaardag te vieren
-’k had heerlijk geslapen
en droomde dat ik de bel hoor
‘k van boven de trap roep
dat ik kom,
snel naar beneden,
iemand achter me, jij bent dat,
me liefdevol aan mijn kaken optilt
naar boven,
ik blij, alsof nieuw geboren,
kwam wakker naar beneden…
Kluizenaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
360 De juchtleerkever (osmoderma eremita) is een keversoort uit de familie van de bladsprietkevers.
De wetenschappelijke genus-naam is voor het eerst geldig gepubliceerd door Giovanni Antonio Scopoli in 1763. Hij vond de kever in de holle stam van een perenboom.
__________________________________
De osmoderma is een
kluizenaar
die het moderne leven…
Pop up
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
610 Miss Muze was, voor zij
het daglicht zag
een rupsje nooitgenoeg dat
in de nacht
een lelijk eendje was dat
had gewacht
tot zij niet meer in Morpheus' armen lag
wierp plots haar masker af
in een pop up
in het gezelschap van een buttercup…
Al of niet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
489 Geef wat je hebt
Het geeft niet als het
niet perfect
Niet helemaal af,
geslepen, gepolijst,
ingelijst
Aangehaald, bejubeld
Bekroond
Grijsgedraaid
Stoffig geworden in een laatje
Door de muizen aangevreten
Lang vergeten
Dus geef het nou maar…
Mijn bruggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Ik ben geboren
Op Greenwich tijd,
Ver van Engeland,
Gelovend dat de mens,
Na elke val, weer kan opstaan.
Ik ben geboren in een land
Waar mensen dik worden van diefstal.
De bruggen over onze rivieren
Verscheuren lichamen
Tot nieren, lever en darmen.
Mijn bruggen verdelen mensen
In degenen die wonen
Aan de linkeroever van…
Zonnewarmte
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
821 Hoe het komt dat zomers in heldere zonnewarmte
de ouder wordende mens zich plots weer jeugdig voelt
weet misschien alleen de zon, in zonnig denken
zonnewarmte koestert zacht de levenshuid
een verkoelende wolk komt als een bruid
om de schaduw stilletjes te wenken
want rimpels liegen niet, veroorzaakt door een lach
geluksgevoel verovert dagelijks…
VRIJUIT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Gods boodschap zweeft op Aarde neer:
een zegenrijk geschenk aan de mensheid,
dat een ieder mag houden voor altijd.
Klare uitleg of samengestelde leer?
Voor velen is het een geweldige eer
met sleutels, schroeven en priemen vol vlijt
te kunnen werken aan het Woord, diep en wijd.
Menige overdenking stelt zich te weer.
Het Hemelse Koninkrijk…
[ Onze gesprekken ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
325 Onze gesprekken
zijn zo vertrouwd als praten --
in elkaars dromen.…
De eerste trein
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
337 zijn ogen
waren dood
al overleden
toen hij besloot
de eerste trein
te nemen
die denderde zo
lekker door
vol massa voor
de grote flits
in je gezicht
in nog donker
ochtendlicht
kon ik hem niet
zo laten gaan
riep hee zonder
naam en pakte
de mouw van
zijn spijkerjack
voelde weerstand
in beweging door
moeten gaan
nog had hij mij…
Hoop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
411 Je wacht op iets
dat je steeds denkt
te zien maar altijd mist
De beelden lijken
een houvast
als je in ‘t donker grist
Die glimp en dan
toch weer die angst
dat je je hebt vergist…
Puur Natuur (2)
snelsonnet
3.7 met 9 stemmen
507 Ons land biedt plaats aan wolven en dolfijnen,
Aan bosvleermuis, aan bever, rugstreeppad,
Aan juchtleerkever, otter, wilde kat,
Hoefijzerneus (de grote en de kleine).
En binnenkort zie je, - sta niet perplex -,
Hier ook weer de Tyrannosaurus rex.…
Neocorticale wizards
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 Jantje zag eens pruimen aan
voor ganzeneieren in de schoot
zijn vader had niks met the facts
of life, schoon hij ze hem verbood
mijn neefje Jan is niet
adhd gediagnostiseerd
maar zijn adénohypofyse
scheidt peptiden af in rood
hormonen die bij toeval via
'n omweg in de bloedbaan van
z'n brein terecht gekomen zijn
een kortsluiting…
kleuren van de aarde 7
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
675 men zal ons over
bossen verstrooien
wie we ook waren
al het hartzeer in
menselijk tekort verpakt
geraakt in lucht en water
we nemen de kleuren
van de aarde aan
wie ons ook beweent
wie ook in de spiegel kijkt
naar diep verdriet
men zal ons
over bossen verstrooien
wie we ook waren…
Landloper
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
400 Uit de grote stenen stad
nam hij de groene regen mee
om de bloemenvelden te besproeien
met zijn zilveren gieter
de sombere wolken kwamen
in blauwblonde schaduwen
uit het hoog gebergte
om te dansen met de liefde
in zoete heimwee naar beminnen
in zijn betoverde hart
speelde het plezier
natte regendroppels
voor zijn dromentuinen
geen…
Miss muze
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 net uit de cocon
vleugels in de zon
vanaf het eerste licht
volmaakt
voor een gedicht…
Krijtstreep
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
467 Helwit tegen blauw.
Waarschijnlijk een afrekening.
Na al dat gewauwel en getwijfel
of uw reis wel was betaald.
De staat wil weten wat voor nagellak
of schoenmaat en welk kwaad
u in hun land achterlaat -
Kafka kreeg het weer benauwd:
'U hoort te voldoen aan een westers klimaat!'
Typisch dat de controle boog
voor een extra geeltje:
u…
de grote schijn
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
371 waar overdag het najaar
de wereld kleurt met bont palet
verrassen in herfst vakantie-uren
op avonden het Kralingse Bos
met een magisch schouwspel
de hemel feeëriek verlichtend
toveren mens en techniek
met wonderlijk licht en geluid
een mysterieus landschap
waarin bomen geheimen delen
onzichtbare handen weven
een sprookjesachtige tocht…
[ Geestelijk leven ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
392 Geestelijk leven
is leeg, je zult niets vinden --
Alles is er al!…
Erosie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
362 ik zag
de stenen
liggen in
zacht
kabbelend
water en
kende hun
afkomst uit
mijn gesprek
met de rivier
die in rustige
klanken zijn
verhaal aan
de oever
murmelde
en verder
stroomde
met een
opgedane
ervaring rijker
in de bedding
had de kracht
van de stroom
zijn sporen van
duizenden jaren
nagelaten van
groot naar klein
rots…
Stapel
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
508 Een dam in het noordoosten van Sudan
Bezweek, en door de grote modderstromen
Zijn twintig dorpen, dus het onderkomen
Van vijftigduizend inwoners vergaan
Na honger, oorlog en wat dies meer zij
Ook nog een krappe woningmarkt erbij…
Angst
poëzie
3.4 met 22 stemmen
4.321 Het avondlicht vergaat en glijdt
Van mijne blinde vensterruit -
Nu nadert al de nacht en breidt
Zijn duister over mij uit.
Zijn zoele adem lekt mijn hand
Als een stervend zwaarmoedig beest,
Hij lekt mijn nevelig verstand -
Het is geweest - geweest!
't Is of over mijn handen en
Mijn lege hersenen en aan
Mijn weke hart twee vleugelen…
Moment
gedicht
2.5 met 654 stemmen
98.419 Soms hoor ik onverwacht weer achter
gewone woorden die je uit
een zoveel zuiverder en zachter,
adembenemender geluid,
dat ik opnieuw naar je moet kijken
of ik je nooit tevoren zag.
Laat al die jaren maar verstrijken;
zolang ik dit bewaren mag
kan jou en mij de tijd niet deren:
weer voor het eerst met je alleen
hoor ik de harmonie der sferen…
Noten...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
499 Een boom zingt
door een overvloed aan noten.
Al klinkt de melodie
wat monotoon.
Maar aan zijn noten
herken je de boom, samen als een potpourri.
De beuk, de eik en de kastanje
Ze zingen hun eigen melodie.
En de hazelaar.
Alleen zijn naam is al een lied.
We gaan ons aan hem hechten,
want zijn nootjes klinken
door heel veel heerlijke gerechten…
Horizon
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
473 Het is misschien vijf dromen verderop
dat land waar jij verdwijnt in jouw dans
en veel tijd om te schrijven heb ik niet
maar ik vertel je over muziek
over het voedsel van mijn volk
er is geen tijd om na te denken
jij staat daar waar mijn wereld eindigt
en zwaait er naar de wolken
met niets anders om over te peinzen
dan de afscheidsbrief…
Nattigheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
564 Vloedgolf
overstroomt Noord-Holland
- tsunami aan de Amstel.
Walvis-
met zijn vinnen en staart
slaat hij de golven weg.
Half gezonken boot-
in de kajuit zwemmen
zilvervisjes.
Visser
telt niet zijn jaren
maar de vangst.
Twee zwanen
zwemmen met de golfjes mee
-altijd samen.
Niets dan regen-
katten haten water maar
zijn gek op…
laatst op een avond
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
485 toen ik laatst op een avond
de wind voelde om mijn slaperig hoofd
kwelde een jeugdbende eksters me
met krassende boodschappen
ik wist niets zinnigers te doen
dan staren naar het gedoe
de metallic-kleuren
de drijfveer naar glinsteringen
in die hoge boom tot
een van hen plots wegvloog
naar het raam van een huis
om daar roerloos…
[ Onhandig houdt hij ]
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
366 Onhandig houdt hij
mijn hand vast, net een foto --
van lang geleden.…
een mooi mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
404 een mooi mens ontmoet je
altijd onverwacht
gewoon op straat
een heimelijke blik
een gefluisterd woord
een onverwachte aanraking
plotseling duiken ze op
In je fantasie
of in jouw dromen
intens en onstuimig
liefdevol en zorgzaam
koel of berekenend
een mooi mens raakt je
uit het niets
zomaar opeens
warm en liefdevol
zacht en…
Toveren
hartenkreet
4.9 met 45 stemmen
707 Met toverstok in de hand
Vlieg ik over stad en land
Op mijn trouwe bezemsteel
Maak ik plant en bomen heel
Vogels vliegen met me mee
Wijzen mij op haas en ree
Met een klein of grote wond
Kruid geneest het dier terstond
Paarden met een hinkebeen
Heel ik met een edelsteen
Mensen zullen mij nooit zien
Of met volle maan misschien…
Intens tranend verdriet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
382 verleidelijk
keek het water
me aan toen
ik spiegelde en
mezelf liet gaan
in uiteenlopende
richtingen
het voelde me als
gone by the wind
zonder muziek
wegdrijvend
op de melodie
van intens
tranend verdriet
ik liet mijn
handen water
werpen maar kon
gewoon niet
dichter bij jouw
komen omdat ik
enkel zwemmen
had geleerd
in mijn dromen…