inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 671):

ZUM TODE

Soms laat gij mij een eb en vloed alleen.
Uren vergaan met schrijven in het zand.
Zo weer ik mij, krijsvogels om mij heen,
vergankelijk, uitgestoten aan de rand
der aarde. - Water komt en gaat, het strand
ligt nat en gladgewist gelijk voorheen.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
uit 'Het levend monogram' (1955) van Ida Gerhardt (1905-1997)

Schrijver: Ida Gerhardt
Inzender: H.G., 18 mei. 2003


Geplaatst in de categorie: literatuur

2,7 met 31 stemmen 9.603



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)