Ik heb het gevoel dat ik zoveel had kunnen doen, maar niet heb gedaan. Ik mis je zo. Je bent zover hier vandaan. Het schuldgevoel, de onmacht, de angst is iets waarmee ik kan leven, maar het verlies van jou kan ik mezelf nooit vergeten. Ik weet waar je bent en ik weet dat je me kunt horen en toch heb ik het gevoel dat ik je heb verloren…

De dood rijdt voor me uit Wijst me de weg naar het begin van het einde Ik sluit mijn ogen doe de wereld langzaam dicht Zie in het donker mijn bestaan verlicht…

Wanneer je leven mooi was je omkijkt naar een rijk bestaan wanneer de tijd gekomen is om van hier weg te gaan wanneer je laatste glimlach mij nog steeds verwarmt weet dan dat juist jij in liefde wordt omarmd…

Oma, Ik verloor je. Dat deed pijn. Nou vier ik Sinterklaas niet meer zo fijn als vroeger: want jij bent 5 december 2007 overleden...…

Gestruikeld Gevallen Bezeerd Bloed en pijn Je lachte en straalde Jouw ogen, jouw glimlach Zo open, zo fijn Ik keek op Stelde scherp Wilde zien Als een kind Maar mijn liefde Voor jou Maakte mij Stekeblind Mijn bloed en mijn pijn Waren niets zonder zien Ik was zeker Dat de liefde van jou was Het enige Wat ik echt verdien Jij suste…

Ze leeft ze lacht niet opvallend maar toch ze leeft ze huilt niet te veel want toch ze leeft ze zit in de auto ze rijdt ze leeft ze slipt ze botst ze sterft maar toch ze leeft nog steeds in ons hart.…

Jij was zo groot Jij bent nu zo klein Zo broos en teer maar elke keer weer open je toch je ogen Ik wacht op de dag elke keer en dan droom je weer je knokt je rot je hebt het zwaar en keer op keer dan probeer je het weer en dan droom je weer ik gun je zo jouw droom keer op keer…

Zag ik jou niet eerder, kwam je me niet voorbij zo-even zag ik jou niet lopen net? Zag ik jou niet staan, keek je me niet in de ogen, of was ’t dan een ander die het net als jij deed? Zag ik jou dan voor een ander aan, is het daarom dat ik je niet zag staan? Maar ik dacht toch echt dat ik je zag, tot ik begreep dat ik…

Ik weet het niet mijn lief, ik weet het écht even niet. Ik bedoel, ik, die me altijd opstelt als een positivo, ik ben nu even helemaal uitgeteld. Ik vraag me af, hoe zwaar wegen sommige woorden, en hoe zwaar weegt een geste, hoe zwaar weegt soms een gebaar? Als helpend bedoeld, maar als bemoeienis ervaren, heeft dát de echte…

Weer een dag Verdriet en pijn Waarom nog Moet ik leven Het heeft geen zin meer Hier te zijn Mijn verhaal Is reeds geschreven Mijn leven Als een open boek Heb ik al ruimschoots uit Het wachten is Op U mijn God Wanneer Uw hemel Zich ontsluit…

Vertrouwen was weg, alles kapot. M'n hart sloot zich af, het ging weer op slot. De muur stond er weer, groot, hoog en dat deed zeer. Vertrouwen, kom terug! Waar is toch die brug? De brug tussen jou en mij maar ik kon niet vergeten wat je zei. Vertrouwen blijf weg! Het hoeft nu niet meer, ook al is het hard en ook al doet het zeer. Voor…

Wat zeg je als je iemand niet goed kent wat zeg je ten afscheid wat zeg je, als je van iemand niets weet wat zijn de laatste woorden? Tot ziens? Wat denk je als je iemand ziet lopen al jaar en dag, al 15 jaar lang wat denkt een mens dat is te hopen dat ze bij ons blijft heel erg lang Tot kijk? Wat denk je over iemand, als die persoon…

Verstild in volle vaart en ren Gesprongen naar de andere kant Gisternacht nog in ’t aardse land Nu ademloos, maar nog warm Trouw en vrolijk, zestien jaren Zo voorbij, maar toch zo lang Samen met elkaar nooit bang Met haar riem aan mijn arm Zie haar hondenogen zielloos staren Of rent ze terug, springt ze hoog? Mijn armen in, over de hemelboog…

De laatste dagen van je leven waren moeilijk om aan te zien, moeilijk te geloven om iemand zo hard te zien vechten voor hooguit twee dagen nog misschien wat was het moeilijk om te weten en me tegelijkertijd weer af te vragen een lange tijd vol onzekerheid nog hoeveel uren? hoeveel dagen? en dan zit ik weer aan haar bed een stilte, mijn gevoel…

Een laatste blik en uitzicht voelt zo irreëel Wil nog zoveel doen graag waarschijnlijk veel te veel Zal ik ooit echt wel klaar zijn met het leven hier Heb ook genoeg geklaagd, hoor maar had ook veel plezier Nu lig ik hier te wachten totdat het einde komt Afscheid van al mijn vrienden en de muziek verstomt Het moment is nu dan toch…

Een land zo golvend groen voorbij alle leed en zorgen Wat je ervoor moet doen is opstaan in die nieuwe morgen Last van wetten? Praktische bezwaren? Niet alleen zul je zijn Geliefden gingen voor Troost voor alle pijn Blij gelach in ‘t grote koor Wat kan je beletten? Welke mitsen, maren? Dat de keuze er echt is geeft rust, maakt vrij…

Duistere stilte, lichte stilte Foto´s komen tot leven Foto´s van oudooms En van oudtantes Ik wil slapen in de wind Tv kijken in de lucht Met op de achtergrond De foto´s die door de lucht zweven Zweven door elkaar Om de minuut zie ik een andere foto De mooiste foto en de bijzonderste Foto lacht naar me…

De sterren en ik. In ’t donker kijk ik naar de lucht stilte om me heen, de lichtjes flikkeren, stiekem een voor een. In ’t donker stilte alom denk ik bij mezelf, die lichtjes daarboven, zouden ze me zien, zou men op aarde geloven, dat de sterretjes in werkelijkheid de mensen zijn die we hier verloren. Er komt een wolk voor de lichtjes…

vandaag is de laatste keuze de natuur had hun dagen nog niet geteld toch werd het lichaam onbewoonbaar verklaard gisteren was het Bevrijdingsdag beslissing genomen naar de overkant te gaan strijden had geen zin meer morgen is er even aandacht voor hen de onbekende krabt ongelovig in zijn haren naaste familieleden kampen met een schuldgevoel…

Ooit ontkiemt klein en teer, een wereld die je opent. Stevig geworteld, reikhalzend strek je je onwankelbaar uit. Je groeit en bloeit, takken zwaar bevrucht. Een last even en dan loslaten. Je krimpt ineen de wind waait verhalen door je bladeren. Je schudt ze van je af ? Of laat ze met de regen zachtjes gaan ? Is er…