En ineens realiseerde ik me dat er vele mensen zijn zonder dubbelleven Die hebben alleen dat ene leven van zich gedragen binnen kader keurig naar verwachting ietwat bleek vlak voorspelbaar middelmatigheid Wat ben ik dankbaar dat ik de deur ken naar mijn dubbelleven mijn parallelle leven Een leven doordrenkt met passie…

Een aantal views blijft nu staan Van mijn schrijfsels zijn er ook een paar goed gegaan Maar sinds een week springen ze weer naar nul om middernacht! Wat moet ik doen zodat het gestolen goed terug wordt gebracht?…

vierkante zonnetjes op de keukenmuur een brug tussen nu en op den duur een herinnering aan wat straks nog te doen N.B. wees vandaag eens aardig tante Truus is jarig leg het nou eens bij breng een bloem met een dikke zoen en er zijn twee weer blij* *enige gelijkenis met het gedichtje ‘memo’s’ van Ingmar Heytze berust…

Als m'n bloed er net zo 'uitSPUIt als de clientvriendelijkheid 'all in', alhier aan de SPUIstraat in Amsterdam-Centrum dan komt het goed Lekkere koffie!…

een frivool kiekje van een aantal al wat oudere dames in een achtbaan of zoiets ze wanen zich voor even weer jeugdig in speelse tegenwind soms getuigt een vleugje ondeugd van een wervelende levenslust…

Ik laat niets na echt helemaal nada niets Alles heb ik gegeven bij leven om te kunnen (over)leven Dus ik laat niets na ze kunnen doodvallen…

Er zijn veel mensen om mij heen Mijn woorden zeiden niks Om die mensen te sussen Maar ondertussen Keken ze allemaal Hun ogen, hun gezichten en hun lach die als heksen klonken Verdwaald was ik Ja, toen lachte ik En mijn schaamte die mijn boosheid Camoufleerde Maar ja, het deed geen zeer Maar ja, het deed geen zeer Wat er gebeurde Mijn…

De reis, de bestemming en de rust Ik ben vergeten waar ik ben Mijn geheugen daagt mij uit en sust Zo snel als een schot Die voorbij raast Het is al te laat Mijn reis niet bewust Ik ben aan het overleven zonder adem Ik stik in de rust Met afleiding als lust Ontspanning naar een leegte die mij kust donkere gedachtes maar de regenboog in aanzicht…

Na je geboorte word je in een kinderwagen rondgereden, zelf en je ouders zijn hierover zeer tevreden. Het is in feite een rijdend display, om te laten zien, kijk ik doe vanaf nu ook mee. Zodra je wat kan lopen mag je in een wandelwagentje plaatsnemen, heerlijk recht opzittend alles om je heen waarnemen. De volgende fase via een driewieler…

toch heb ik de wereld lief met al haar gulle gaven maar ook haar gekke dagen die menigeen soms plagen de stilte van de nacht het onweer dat ons nog wacht de behaaglijk warmte van de zomer de verkwikkende winterse koude de pracht en praal die je voor ons bouwde je gaf het zoet en zuur was het huis van moeder natuur je gaf een vinger…

Kijken naar boven adem bezinning en rust tijdens volle maan Een schittering in donkere hemel waar zij puur en zuiver een ongerepte nacht aankondigt Stap voor stap word ik door haar begeleid en ondersteund om diepe rust en stilte te bewandelen, een kans die je niet zomaar laat liggen. Dat de aantrekkelijke lagen van helder en kleur zoveel…

wanneer je wat meer in de spiegel kijkt dan leer je jezelf beter kennen…

Tekst geschreven op de muziek en het ritme van 'Hopelessly devoted to you' - zie link. (Herhalingen staan tussen haakjes.) Mijn hart is weer een keer gebroken Ik bloed en laat de tranen gaan Het is niet de eerste keer En ik weet dit is niet snel gedaan.. Hoe krijg ik jou uit mijn gedachten Ver van mijn droom en hart vandaan Hoe stop…

park bomen groen gras bloem op weg naar huis daar stonden wij te kussen…

Luister naar cello een klankkast vol gevoelens enig snaar geraakt…

'lust' is de liefde bedrijven in een zelfgevouwen bootje van plezier...…

broers nestgenoten groot of klein dikke en dunne die elkaar soms af en toe het licht in de ogen niet gunnen de lieverds en de klieren die het spel verstieren ach meestal slechts voor even want toch als het er op aankomt staan ze elkaar nooit werkelijk naar het leven want als het echt uitdraait op een gevecht dan… dan blijkt dat wat…

Vier seizoenen in een jaar... Maar in mijn hoofd niet, daar is het altijd herfst geloof me maar. Te vaak teistert er een zware zuidwester mijn hersencellen in mijn hoofd. Te vaak kortsluiting, machteloosheid, verdriet als weer langzaam mijn lichtje dooft. Steeds weer overvallen worden door bliksem, regen en de inktzwarte tunnel Op zoek naar…

Ik voelde mij als een kogelvrij vest, niets kon mij raken. Voor donder en bliksem was ik veilig. Stormen deerden mij niet. Zelfs het duister kon mij niet opslokken. Maar ik miste het Licht!…

‘t zijn jouw bruingroene ogen je koddige neus ‘t zijn jouw kleine gevoelige kantjes die me ongewild verleiden ‘t is hoe je naar me kijkt ‘t is hoe je me doorziet je lieve woorden die me bewust gelukkig maken ‘t zijn jouw zuchten als ik je kus in je nek je luider ademen bij het zachte bijten in je oor het duwen van jouw lichaam tegen…