Ode aan Wim Jansen Nederlands voetbal Icoon Een echte Feyenoorder Maar altijd bescheiden En naar iedereen aardig en gewoon Op Sportpark Varkenoord altijd een praatje en een hand Wat Cruyff was voor Ajax Was Wim Jansen voor Feyenoord We zullen je nooit vergeten…

Hij was heel oud, Der dagen meer dan zat, Had ’t met z’n leven Zo langzaamaan wel gehad. Maar hij moest voort, Zijn doodswens ongehoord, Tot op ’n dag Hij het echt niet meer zag, Hij sprong in ’n gat, En dat was dat.…

Voorwoord Sommige verhalen beginnen niet bij een geboorte, maar bij een breuk. Niet bij hoop, maar bij het verlies ervan. Wat je straks leest is geen fictie, geen poëzie om te behagen, geen poging tot verfraaiing van pijn. Het is de echo van een val — letterlijk én figuurlijk — en het aarzelende begin van een terugkeer. Dit is het verhaal…

Landgenoten, beste Nederlanders mannen, vrouwen en kinderen aankomend talent bestormt de Kamer Van Campen is kampioen en de jongste hij gaat voorzitten en hoe, dat is afwachten daar mogen wij hem op afrekenen maar niet op zijn seksualiteit de brutaliteit je daar mee te bemoeien hij heeft een man, zo ook, ik heb een man en Rob Jetten…

Op deez mooie aardkloot Ik nu al een tijdje rondwaar, Is het verre van pais en vree, Maar ook vroeger was dit zo. Alleen er is met nu ’n groot verschil, Dankzij onze kennis en vernuft, Is er niet alleen onderlinge strijd, Wordt ook de aardkloot ondermijnd. En het raarste is, wij dat weten, Toch gewoon doorgaan met verkloten Van deez…

We zijn al drie keer heel dichtbij geweest, In München riepen wij al vroeg ‘we leiden!’ De Duitsers kregen toen pas echt de geest, Oranje kwam helaas niet meer langszijde. Toch waren we met Neeskens, Cruijff en Haan, Van Hanegem en Rensenbrink veel beter, Maar daar heb je uiteindelijk niks aan, Daar schiet je niks mee op, geen millimeter!…

Je danst Totdat je geest Je lichaam weer boeit…

Een noodpakket wil ik nemen voor als het oorlog wordt als de Russen komen of de Chinezen of wellicht de Amerikanen ik neem dat noodpakket als Willem blijft zitten Zijne majesteit het Staatshoofd geen toestanden à la 1940 Maxima mag met de meisjes naar het verre Argentinië vluchten maar niet Willem-Alexander, Willem niet wat ook zijn Rijksregering…

Rinus Terlouw De Sparta Trots Vroeger stond je bekend als Rinus de Rots Rinus Terlouw Je hebt de Glorie jaren nog meegemaakt Dat het daarna minder gegaan is heeft alle Spartanen diep geraakt Je had een geweldige mentaliteit Met Jou in de verdediging was er nu veel meer succes bereikt Rinus Terlouw Wat ze ook zeggen Je bleef Sparta…

Het kan in het leven raar lopen sprak de portier tot dichters nicht Ik doe mijn hele leven open terwijl uw neef alleen maar dicht…

Eenzaam sta ik aan het graf, Lees zijn naam, zucht dan zacht. Al weer ’n half jaar in de koude grond, Las de naam hij niet verstond, Nooit meer van mij zou kunnen horen, Al zou ’k hem elke dag ermee storen, Want zijn oren zijn voorgoed doof, Zijn stem voor eeuwig doodstil, Alleen zijn naam leeft In mij voort.…

Een hemels verdriet, een tastbare herinnering, naar wat was. Geen vergeten, geen herdenken. Je draagt het bij je. Geen ceremonie, geen afsluiting. Het gaat niet weg. Je bent niet alleen. Eenzaamheid. Het aanraken. Beroeren. De stilte. Wie schön ist die Jugendzeit? Een hemels verdriet, een tastbare herinnering…

In de Jordaan leven veel mensen met een bijnaam wat dacht u van deze Zij, een wulpse vrouw woonde al lang in de Jordaan was me er 1, 1 van 'us' op z'n Jordanees Ze liet graag van zich horen haar tongval was zeer Jordanees en ze was niet voor de poes Ze kon flink kattig zijn en koel en kil met van die verfijnde lippen praten Als…

Blaadjes dwarrelen zacht op vochtige paden herfst ademt in mij Als ochtend zich opent in dof amberlicht, zie ik hoe takken zich uitstrekken als stille wachters, hun bladeren trillen in de adem van een dag die zachtjes kantelt naar verval. De aarde draagt het gewicht van druppels die nog hechten aan varens, en in de vochtige schaduw ruik…

Café Eijlders, Amsterdam, vanmiddag, dichtmiddag Dames en heren met de nadruk op de dames De Duitse componist Brahms spreekt mij bijzonder aan als componist die gebruik maakt in zijn LiebesLieder van de volgende tekst van de hand van Georg Friedrich Daumer een Duitse dichter en filosoof O vrouwen, o vrouwen, hoe verrukken zij het hart!…

O gut, o gut, Wat regent ’t, ’t Regent dat het giet, Dus, droog houd ik ’t niet. Ojee, ojee, ’k word drijfnat, Geen draad aan m’n lijf nog droog, Maar als ’k kijk omhoog, Zie ik helaas dat, Het regenen niet gaat stoppen, Nog bakken zullen komen, Daarna blijft ’t druppels droppen Van blaadren van bomen.…

gedachtenflitsen rennen als een gekooid dier rond en rond en rond…

Het water in de rivier Stroomt eindeloos in de zee, De zee verdampt eindeloos Zijn water naar de wolken, De wolken geven eindeloos Hun regen aan de rivier, De rivier stroomt door en door.…

LOFHARTENKREET OP GIULIA Mijn dochter die is jarig Giulias verjaardag bewaardag aaidag en vooral aardigdag wat is die jonge vrouw aardig, lief, aaibaar 19 jaar geleden geboren om 5 over zeven in de avond haar 20ste levensjaar is aangebroken ze is als 'beperkt' onbeperkt met de nadruk op de liefde haar derde naam is ook liefje zeker…

Het is stil, en toch zo luid, in dit kapotte hoofd van mij. Het gevoel van opgeslokt worden door de leegte, toch blijft de paniek zo dichtbij. Vaak heb ik het gevoel dat ik in een soort verloren niemandsland ben. Zo alleen, zo kil, waar zelfs de regels van overleven ik niet ken. De wereld vliegt onophoudelijk aan mij voorbij, ik voel me…