Zonder hen te vinden zou ik bij hun kunnen zijn. En nachten niet meer biechten of leugens verkopen aan andere vreemden die kunnen vinden wat ze bezitten als ze elkaar zoeken en vergeten te geloven dat ze met hun onschuld in de laatste schaduw hun gevonden naam zullen vinden.…

Vrouw alleen Voelt zich alleen Ik hoor haar verhaal Herken zoveel Vrouw heeft zich geuit en krijgt weer lucht Is even niet meer op de vlucht Herken zoveel en voel opeens ook ik voel me nu niet meer zo alleen…

Ze is vol met geluk Mijn gedichten vol met pijn Zo talentvol Iets wat ik nooit zal zijn Ze moedigen haar aan Praten haar vol met hoop Haar woorden komen spontaan Mijne klinken zo goedkoop Haar populariteit zo bekend Mijn glimlach is schijn maar zo is ze het gewend ze zal altijd beter zijn…

Het steppegras fluistert zachtjes in de wind, de zon die brandt op mijn gezicht, ik denk aan jou zo ver weg. de eenzaamheid drukt met volle gewicht, op lang vervlogen dagen, op zwoele zweterige nachten, in een angstig schemerlicht. Pijnlijk zijn mijn stille gedachten ze overspoelen telkens weer, het beetje geluk dat ik moet ontberen en dat…

4 kleine muren en een deur om naar buiten te gluren. geen levensgroot iets, beter gezegd bijna niets, Daar voel ik me safe na alles wat ik heb beleefd. Tot de deur, verder ging ik niet, even door het gaatje gluren, niemand die me ziet tussen die 4 muren. Niemand die me kent, want dan ben ik bang; Langzaam gaat hij open, helemaal…

Ik schreeuw erom Verbondenheid Ik schreeuw erom Het delen Ik schreeuw erom Weet niet meer hoe Ik wil dansen Contact maken Ik schreeuw erom En toch, iets houdt me tegen Ik wil leven Delen met mijn medemens Ik wil er zijn Ik wil zo veel Ik wil aanwezig zijn Mij openstellen voor contact Een kans om te delen En mijn hart te…

Ik weet niet wat ik moet doen Iedereen om me heen verdwijnt Ik ben bang voor de dood en voor pijn Alles wat ik doe lijkt verkeerd te gaan Ik heb geen zelfvertrouwen Iedereen wil mij helpen maar als ze dat doen ben ik ze aan het afsnauwen Massa`s mensen om me heen en toch voel ik me stik alleen Ik ben bang dat ik iedereen verlies Waar is…

Gewoon mezelf, dat wil ik weer zijn Nu ben ik anders en dat doet veel pijn Vroeger lekker mijn ding doen Nu doe ik vanalles en blijk ik een oen Mezelf kan ik niet zijn, dan verdrink ik in het diepe Dat zou je vroeger niet hebben gezegd van dit type Ik ben weggevaagd en kom niet meer terug, Tuurlijk wil ik het wel en wil ik de brug.. terug naar…

Een telefoontje, Een kaartje, Een arm om me heen, Het hoefde niet veel te zijn Als ik maar wist dat je even aan me dacht……

Daar dansen in eenzaamheid Warme herinneringen Tussen tranen en een glimlach Wakkert kaarslicht schaduwen Melodieën van de tijd van weleer Het alleen van nu Zoveel ramen met gesloten gordijnen Deuren, die niet Van het nachtslot gingen De alleen gang Naar het koude bed Dat wacht Waar eens dromen werden bezegeld In de kast nog steeds…

Starend naar 't leven sluit ik m'n ogen voor de dood 't Licht van geluk maakt nu duisternis van verdriet Zachtjes hoor ik mezelf in de schreeuwende stilte om mij heen Je bent niet alleen, ik ben bij jou... maar jij niet bij mij...…

Maak je om mij maar geen zorgen Ik loop niet in zeven sloten, ben je gek Ik heb alleen even wat tijd nodig Nee, ik red me wel, met m'n grote bek Maar weet je wat het is schat? Het is zo verrekte stil in de morgen.…

Een meisje staart over het water Lijkt gelukkig Van binnen alleen Niemand die het ziet Een harde wind Vertekend gezicht Golven van verdriet…

Sorry zeg je telkens weer Als ik iets bespreken wil. Sorry, Verder zwijg je... Zwijg jezelf met woorden stil. In stilte Onbereikbaar Voor; Mijn liefde,woede, angst en zelfs voor mijn geduld. Sorry is het grote woord Waar jij je steeds in hult. Sorry als ik schreeuw om aandacht. Sorry als ik zonder tranen Om wat we waren, hadden,…

Het is nog steeds dezelfde dag Ik ben begraven in de aarde Ik hoor geen eens gelach van iedereen die naar de grond staarde Nu sta je te huilen aan mijn graf Dat is jouw fout En dit wordt onze straf Mijn hart is als brandend hout Jullie laten me nu in de steek Het gaat me niks aan Ik lig hier toch langer dan een week In die tijd komen…

Slaap krult haar wimpers haar oogleden zwaar ze gaat naar bed vlijt zich in morpheus' armen vergeten is haar eenzaamheid als de nacht haar wegdraagt dromerig…..loom….sluit ze haar ogen de maan waakt met een gouden glimlach de wind fluistert 'slaap zacht' kleurt haar dromen…

Nacht ik zit gebogen, mijn kronkels reflecteren jou 't is net of 'k jou hoor roepen, het duizelt in mijn hoofd Uit de rilling, die mij opwarmt vang ik restjes kracht, die ik meega ombuig, tot een straaltje zon ach, ik mis je zo Vol je Bordelaise kelder, leeg, je holle mond soms voel ik je adem(t), lik je aan mijn wond…

De liefde is vervlogen, Heel zachtjes uitgeblust. Geen hand meer op de mijne, Geen stem meer die me sust. Geen hand meer door mijn haar, en niet meer samen praten of lachen met elkaar. Een herinnering aan woorden en eindeloos gemis. En uit ervaring weet ik hoe eenzaam, eenzaam is.…

Iedere avond keer op keer Huil ik me in slaap De volgende ochtend Is mijn kussen doorweekt Dan denk ik: ‘Alweer’ Iedere avond keer op keer Zak ik weer verder in het zwarte gat Mijn hoop om er uit te komen Is allang vervlogen Er komt bijna bloed uit mijn ogen Iedere avond keer op keer Lig ik op bed Dan denk ik: ’Wat heeft het nog…

Ik verdween in het verleden Verdwaalde in mijn utopie Waar zekerheid illusie was Vond geen ‘mij’ hier in het heden Voor eeuwig dwaal ik nu rond In het duister van mijn geest Levend tussen vervlogen schimmen Is het waar ik uiteindelijk erkenning vond Het licht laat ik nu achter mij Omarm de kille leegte Die mij langzaam doet verstenen…