In de lucht zie ik sterren Een heleboel Elk met hun eigen ziel en verhaal Maar samen vormen ze een geheel Ik voel het gras in m’n nek kriebelen Moeheid overwint en ik doe m’n ogen dicht In de duisternis zie ik nog steeds de sterren Ze roepen me en ik wil heen Weg van hier, weg van alles Ik adem nog één keer diep in En word meegevoerd In het…

Weer die ogen Die lege ogen die me aanstaren Angstig en bedroefd Op zoek naar iets Maar wat Elke beweging volgend Gereed om te vluchten Ik ga dichterbij En de ogen blijven me aankijken Diep in me ziel De ogen begrijpen me Weten hoe ik me voel Ze willen me helpen Maar hoe De ogen kijken me nog steeds aan Wanhopig zoekend naar een antwoord…

Momenten Hoe jij, in het leven staat vrolijk, blij of even kwaad ogen,die dan kunnen spreken je gevoelens aan me laat weten. Het zijn jouw spiegels, die zeggen veel zijn echt, oprecht en spelen geen toneel als jij dan even in jezelf zit te denken over je gevoel wat je zo kunt schenken. M'n plaatsje,soms wel een hindernis er gaat in…

Hij loopt kaarsrecht Zijn - veel te grote- hoed wat scheef gezakt De hoed waarin hij schuilt, Die al zijn gedachten omvat En die hem behoedt voor invallend licht en koude Als een cocon om zijn hoofd gesponnen Onaanspreekbaar, onaantastbaar, Als een filter slechts binnenlatend wie en wat hem lief is, een firewall, anti-spam en anti-phishing…

Een jaar geleden, de tijd vloog voorbij. Één jaar slechts, de tijd staat even stil. Herinneringen, zo dierbaar, haar vrolijkheid, haar humor, haar duidelijke aanwezigheid. Het is stil, ontzettend stil. Het gemis, onvoorstelbaar, het leven druist door, zij wandelt stilletjes mee, onzichtbaar, duidelijk voelbaar. Een jaar alweer, alweer een…

Ze zeggen je bent een gevoelsmens Wat nou gevoelsmens en wie zijn ze Die mensen die geen gevoelsmens zijn is het goed is het slecht Wat is goed wat is slecht Is het slecht je emoties te laten zien is het slecht je emoties te uiten Laten zien dat je om iemand geeft met een arm,of een schouder Of die traan mee te huilen Zijn zij…

Als je me zoekt ben ik in de wolken De hemel raak ik aan Ik heb mijn glimlach laten groeien En laat hem eeuwig staan.…

Diep zwarte duisternis Neemt het zicht weg Je voelt alleen treurnis Op je zware levensweg. Je ziet niets door je ogen Men heeft je bedrogen Dan hoor je een zachte tik Het komt vanuit je rikketik. Er roept Iemand: je vergeet Mij Het is een stem die maakt je blij “Ik zal je voor altijd Licht geven Want in jouw hart zal ik leven…

Soms denk ik aan die beschutte dagen, Met van die korte felle vlagen Ouders bestoken met vragen Me bij valpartijen de trap op liet dragen. Ik was dicht bij huis Soms denk ik met heimwee aan de tijd Dat ik klein was, pappa’s kleine meid Mijn hand in die van hem die grote vuist Mijn vingers, omklemd in die stoere knuist Ik was dicht bij huis…

Ik kijk uit naar het nieuwe avontuur met een leuke Fransman op het rad van avontuur. Een avontuur met toekomst dat mag doorgaan tot in eeuwigheid. Wees niet kwaad, en niet droevig dat ik niet met jou ga op het rad van avontuur. Alhoewel mijn hartje dit verlangt, kan het niet. Na de rit kan je niet naar het volgende avontuur…

Als ik in de spiegel kijk, ontwaar ik als ik eerlijk ben, Hij die vaagjes op mij lijkt. Evenbeeld dat niemand kent, Glimp van binnen, als mijn schaduw, Projectie die mijn wezen schendt. Durf ik te kiezen, wélk ego ik verafschuw, Die van vlees, of mijn profiel, Met gedachten somber, eenzaam, vreeslijk ruw. Elke keuze is ontkenning, splitsen…

zouden we kunnen genieten van dat beeld: jou en mij kunnen leven met de spiegel met wie we al zijn zou jij graag naar mij zien als dat meisje van toen dat nu zoveel ouder nog steeds vraagt om een zoen zou ik met jouw ogen lezen de woorden van toen nee, die zijn nooit verdwenen hoe schraal ook misschien en ik geef ze je weer met…

Een Godsgeschenk een tweeling, 2 jongentjes identiek, nageltjes en heel kleine voetjes zo wonderlijk mooi en uniek, donkere haartjes, kleine handjes zo compleet en zo origineel aan de mensheid geschonken ieder zijn deel Trots dat ze hen dragen mocht wat meer kon je je wensen waarschuwen: “er is iets niet goed”, toen ze de dokter bezocht…

Staand bij je graf denk ik na over het mysterie van de dood jouw leven was nog niet af herinneringen komen boven als ik de film afdraai in m'n hoofd van jouw sterven vullen tranen m'n ogen die even m'n zijn verdooft staand bij je graf de bomen kaal voor de zevende keer tijd vliegt voorbij maar het gemis is er telkens weer want je…

Ik wil u graag vertellen over een strijd, over een strijd die wordt gevochten binnen in de mensen. Een strijd tussen 2 wolven. Een is slecht: het is woede, bedroefdheid, jaloezie, schuld, hebzucht, verwaandheid en arrogantie. De ander is goed: het is geluk, liefde, vrede, hoop, oprechtheid, vrijgevigheid en vertrouwen. Nu vragen…

Onder een koude laag van net aangeraakte buitenlucht bevindt zich een schaamtevolle bedekking die warm aanvoelt wanneer je haar aanraakt. Als je even geduld hebt en je koele hand laat liggen op de plek van haar gêne, voel je naast de ijzige kou iets wat je aan regen doet denken. Het is niet haar bedoeling te huilen in jouw zicht, maar…

In de rust van de donkere late avond Is het dat ik mijn gedachtes naar mijn pen zond. In de schemer van het mooie maanlicht Schreef ik vanzelf weer een gedicht. Al mijn gevoelens en emoties uit mijn diepste wezen Op papier om later terug te lezen. Gedachtes over je leven van lang hiervoor, Want de beleving maak je soms weer zo maar door…

Ik voel.. Ik voel me alleen in een andere wereld. Een wereld vol stress. Stress die je gek maakt, en niet vrolijk kan laten zijn. Ik voel me gelukkig met vrienden om me heen. Zo gelukkig dat ik alle verdriet vergeet. En dan word ik weer wakker. Wakker in een nachtmerrie Al de dingen komen weer terug. Mijn vrienden om me heen zijn weg…

sneeuw smelt net als mijn dromen ze smelten als sneeuw door de zon…

Soms glijden even in een stil moment je gedachten terug naar het verleden, het is vaak niet meer dan een fragment misschien ver weg van het heden. Je herkent een foto, een gevoel, in een persoon of je herinnert je alleen maar iets die dag bij een ontmoeting, een gesprek, de telefoon. Zo'n moment waarbij men soms een traan misschien maar moeilijk…