Mooi maar breekbaar is je glazen huis van zelfvertrouwen Jammer dat maar weinig mensen het kunnen aanschouwen Wees gerust, ik zal er niet tegenaan stoten Daarvoor is het veel te waardevol Zal het van een afstand bewonderen Een hand toereiken lijkt al te risicovol Mag ik er toch een beetje bijbouwen Iets kleins, jij mag kiezen En als je het…

slechts drie dingen zijn oneindig: de sterren aan de hemel, de waterdruppels in de zee en de tranen van het hart…

Een eenzame traan uit stil starende ogen Gelijk een zee van verdriet.…

De zachte traan op je wang zo teer en zuiver van aard Ik kus haar weg en sla mijn armen om je heen Je lijf begint te schokken de maat van een triest refrein Een sein van tranen doorweekt mijn rode trui Mijn lijf begint te trillen het epicentrum blijkt mijn hart De scheuren in mijn ziel vergroten hun terrein Jouw nagels prikken in mijn…

Verwachtingsvol keek zij omhoog zijn ogen kon ze "lezen" ze had toch niets te vrezen ? Wist plotseling dat hij haar bedroog Ontzet sloeg zij haar handen voor haar mond, een kreun slakend, volgde meteen de dreun terwijl zij zich vermande Hij hoefde niet te zien 't verdriet dat naar buiten wilde hun toekomst, die hij één klap vilde nerveus…

Ik voel me rot en ook weemoedig. Wat nog niet eens begonnen was, is nu al aan zijn einde gekomen... 't Was ook nog zo pril en fragiel, als was het een lampenglas... Maar ook opgelucht door de genomen beslissing, want niets geeft zo'n goed gevoel, als een genomen besluit... Diep in mijn hart wist ik al wat ik wilde; Dan moet je…

Lieve woorden stokken in mijn keel... "Het spijt me schat" is zelfs te veel Elementaire dingen, basis van liefde opgesloten in mijn hoofd Verward in vele woorden, gesmoord door mijn gedachten... ZWIJG IK... Niet in staat te geven: liefde ben ik opgesloten in mijn hart Harde woorden, verdriet en pijn keren het tij Delen wil ik liefde…

Je denkt het allemaal te weten, je voelt de controle en de macht, schijnt even te zijn vergeten, wat er nog altijd op je wacht. Er zijn genoeg stemmen, in je hoofd die je vertellen, dat je een beetje af moet remmen, en jezelf niet zo moet kwellen. Voor de spiegel ga je staan, de moed ontbreekt je niet, dan kijk ik ineens mezelf aan,…

Hoe betrekkelijk is ons leven We krijgen het even te leen Toch blijven we maar streven En haasten ons overal heen We zullen pas echt afremmen Aan het eind van ons bestaan Ons leven daarop afstemmen Zodat we zo door kunnen gaan En als een leven dan gestopt is Niet langer meer in bruikleen Voelen we langzaam het gemis En streven we nergens…

Wispelturig, ongedurig. Zoekend, tastend, dwalend gaan in de wirwar van ’t bestaan. Twijfel, hoop, illusie, strijd, ontgoocheling, onzekerheid... De emoties die het leven spanning, zin en inhoud geven.…

Geslagen merktekens van ’n onvrij voorgeslacht, erfenis van angsten in mijn ziel gebrand Diepe waters verken ik door stroming meegesleurd, op golven berijd ik mijn grillige levenszee Patronen geweven van draden van onmacht, in de stof van mijn leven strijk ik de kreukels glad…

Ik voel me heerlijk Maar toch ook niet Ik ben namelijk niet helemaal eerlijk Denk niet dat jij dat ziet Mijn liefde kan ik niet delen Weet niet hoe jij het voelt Ik zou je willen stelen Maar iemand anders pijn doen heb ik nooit bedoeld Verlies is zeker denkbaar Ik kan daar niet voor kiezen Het risico is zeker daar om 2 vrienden te verliezen…

Je bent zo lief en teder en zacht en dat doet nu juist zo'n pijn Want de liefde waar mijn hart op wacht zal nooit van jou afkomstig zijn Ik moet je verbannen uit mijn dromen Mezelf vertellen dat jij het niet bent Jij bent niet op dat witte paard gekomen Ach had ik je maar nooit gekend Want al wat ik nu doe is verlangen Verlangen naar iets…

sterren voortdurend fladderend en dansend op een bries, schijnend en twinkelend op hun weg, uitstrekkend in een onbereikbare lijn langs de kust zag ik tienduizenden in een glans hun hoofden tossend in een plezierige dans golven voortdurend ruisend en wiegend in zaligheid glinsterend en spelend op het zand omhelzend in een oneindige stilte…

Ik ben op zoek naar mezelf en ik ben zo moeilijk te vinden. Het is zo frustrerend. Ik kan me er zo over opwinden. Waar is mijn eigen ik? Ik ben niet wie ik ben. Hoe verander ik dit toch? Anderen kennen me niet zoals ik mezelf ken. Ik zou het zo graag laten zien. Ik zou hier zo graag over praten maar hoe begin ik erover, want niemand heeft…

Ik sta in een ruimte vol mens In de lucht hangt ieders ziel Ik leef voor mijn eigen wens Maar weet dat ik alles verniel.. De bladeren vallen van de bomen, Niks is meer zo groen als gras, Ik vraag me af of het nog moet komen Of dat het allang zo was De fonkeling in je ogen Afwezig, op zoek naar een weg Een horizon die allang is vervlogen…

Ik leg mijn lichaam neer in't gras en snuif de geur van blozendrode bloemen Ik leg mijn lichaam neer in't zand en luister naar de kracht van de zachtrode aarde Ik leg mijn lichaam neer in't water en geniet van de streling van tederblauwe druppels Ik leg mijn lichaam neer in de wind en vlieg mee met de vrijheid van een helderwitte…

Nooit, heb ik haar gekend. Nooit, heb ik haar gezien. Nooit, heb ik haar gehoord. En toch is ze voor mij geen onbekende. Elke nacht, slaapt ze bij mij. Elke ochtend, ontwaakt ze met mij. Elke dag, volgt ze mij. Waar ik ook heen ga. Ooit, hoor ik haar stem. Ooit, zie ik haar gezicht. Ooit, zullen wij samen zijn. Niets…

Voor even was ik vrij, En was het alsof ik vloog, Er kwam echt iets los in mij, Ik hield het maar net droog. Voor even kon ik vliegen, Mijn armen wijd gespreid, kon ik op de wind meewiegen, ik zou het willen voor altijd. Voor even telde ik mee, ik kreeg nooit de kans nu, onder me de zee, was ik compleet in trance. Ik wilde zingen,…

Ben je wel eens bang geweest? Bang voor het leven, voor alles wat erbij hoort. Bang om liefde te geven. Wat beangstigt je het meest? Het kwijtraken van je dierbaren? Het openen van je hart, je ware ik laten zien met alle gevaren? Bang zijn hoort erbij. Denk niet dat je zwak bent. Wees blij dat je angst kent. Dit maakt je vrij. Vrij…