Ik zie jouw blije blik ik keer naar de spiegel verhip, dat ben jij niet dat ben ik…

Ik hou van je Maar ik weet dat het niet kan Ik weet dat het niet mag ik hou van je Maar ik mag niet met je knuffelen Mag je niet lief hebben Je niet in me armen houden Ik hou van je maar ik kan niet mijn leven delen met jou Zal je nooit kunnen kussen Want er zit iets tussen Ik hou van je En nu moet ik toezien…

Zwaarmoedige wolken drijven voorbij gepaardgaande harde regen en wind Troosteloze blikken van een natgeregend kind Waar is de tijd gebleven van blauwe luchten en een bloemenveld Op je rug in het gras alle kleine wolkjes geteld Niet alleen het jaargetij verdwenen ook dat kind is niet meer Net als de onbezorgdheden weg...de tijd van weleer…

Ik wil zo graag... ik voel het... Wat was het ook alweer? Ik ben het kwijt, ‘k weet het toch echt niet meer. Vast en zeker iets heel moois… het schiet me niet te binnen, ‘t ligt ergens in mijn brein, wat zou het kunnen zijn? Een hunkering naar iets, heel diep van binnen. Het is toch erg met mij, ik kan me niet bezinnen. Begrijp je…

Mijn hart, het ziet, hoort, voelt, doet pijn en kent vreugde. Mijn hart kent iedere weg, als ik verdwaal is er wel een engel die mij zegt hoe te gaan. Mijn hart is echt, puur, zonder schijn. Dankzij dat ben ik er, kan ik overal zijn.…

Op die dagen wanneer de storm zijn noten kraakt En de natuur de laatste bladeren laat Is de mist dan eindelijk uit de lucht Koning winter ontwaakt keert almachtig terug op de troon Als kristal hoe moedernatuur mij raakt.…

Het bracht strijd tranen en pijn was soms moeilijk te begrijpen als ik met gevoel niet om kon gaan verleden me in zijn greep hield geen uitweg vond niet kon vergeten wat me als kind was overkomen toch kende ik ook emotie al kon ik het moeilijk tonen tot ik werd opgetild gedragen over de grens van geslotenheid ruimte ging…

Wonderlijk toch hoe De mens geschapen is Lichaam en geest Die samen één zijn En toch de geest Die zo vaak gespleten is Het bovenste gedeelte Van het Ik de brave Man en pappa speelt - Het onderste deel Dat onzichtbaar donker is Het leven van een meisje verspeelt…

Bloem met je heerlijke geur en je prachtige kleur. Jij leeft, je zwijgt alleen, maar soms hoor ik je huilen. Jij denkt niet, maar voelt wel en dan wil je weleens schuilen ver weg achter een heg of een grote steen. Je schoonheid bewaren en je bescher- men tegen al het kwade.…

Aandacht en een compliment Wat is het fijn dat jij er bent Een knipoog in de massa Een glimlach aan de kassa Een hand om vast te pakken Op je wang een zoen te plakken Een knuffel elke dag Een blije groet toen ik je zag Icoontjes in de mail Zegt soms ook zoveel Aandacht krijgen een lief gebaar Mijn dag kan niet meer stuk Aandacht…

De deur ging open ik zag jouw gulle lach Het wow-moment was daar net als de 'klik' We lachte en aten samen speelde scrabble Hadden elkaar lief en je bleef om.. Nooit meer te gaan Althans dat dacht ik Na iedere heftige periode Zwakte de liefde af pijn kwam in 't vizier En jij, jij zocht elders je vertier, een moment Van zwakte…

Ik draag mezelf met me mee. Soms ben ik loodzwaar, soms juist licht Mijn ziel vult soms slechts mijn halve lichaam, de rechterkant, links is leeg. Mijn hersenen echter, zijn compleet gevuld tot de nok overvol Ze kennen geen slaap, dat is de enige leegte, Die stuurt de lacune in mijn lichaam Is dit van mij? Het voelt me af en toe vreemd…

Chaos in je hoofd en hart Geen uitweg meer te zien Je lijf zo zeer, je angst zo groot Geen liefde bovendien Je hebt een doel, een streven.... Niets meer voelen, bedek je pijn Een roes te gaan creëren Lijkt de oplossing te zijn Je bent de hele dag op pad Op zoek naar bruin en wit Familie vrienden raak je kwijt Als je weer eens "…

soms voel ik me alleen verraden en bedrogen door iedereen voor mij geen wie goed doet, goed ontmoet alleen het gevoel dat je het nooit goed doet al doe je nog zo je best dan krijg je niets terug ja, een mes in je rug als je vraagt om wat liefde en respect dan wordt je alleen maar afgebekt en men weet je te raken met beledigen en af…

De bomen, de wind, het spelende kind Niets is meer als voorheen En dat begrijpen wij alleen Alles is anders Ik, jij, jullie, wij en zij Ja eigenlijk iedereen En dat begrijpen wij alleen Alles is anders Je gewoontes, je spontaniteit Je ritme. Je interesses Daar kunnen we niet omheen En dat begrijpen wij alleen Dat alles anders is…

kindje, klein kindje, groot kind, volwassen. Waar ben je? Uit jou geboren: kindje, klein.. nooit gezien.. ..onbereikbaar. Liefde groot.. ..onmisbaar... Waar ben je?…

Ik berg herinneringen op, als in een doosje met juwelen. En af en toe, til ik de deksel op. ik koester ze, terwijl mijn handen strelen. Ze zijn zo kostbaar, zo uniek, omvatten heel mijn leven. Heel mijn hart gaat er naar uit, met veel geluk omgeven. Ik neem ze teder in mijn handen, want zo beschadig ik ze niet. Ik wrijf ze met een zachte…

Geef me je hand en ik hou je vast Geef me je mond en ik kus je lippen Geef me je liefde en ik geef je mijn hart.…

Soms lees je een gedicht En begrijp je niet waarover het gaat Maar tussen de regels door lees je toch wat er eigenlijk wel staat Kijk dat is nu de kunst van dichterlijk rijmen Zijn mijn woorden ook…

buiten troosteloos grijs, nat en kil binnen een mooi beeld in mijn hoofd de zee, stralende dag, zon van vuur een zeepbel zweeft door een diepblauwe lucht op weg naar boven steeds hoger en hoger ze springt ik ontwaak als uit een droom en luister lachend naar het ritme van regendruppels buiten…