Een mistige dag bode van een somber humeur plots is daar de zon…

Dauw op de velden een deken vol pareltjes doorweekte schoenen.…

oceaan zonder eind vissen worden vogels worden geroepen…

Wiegende bomen knielend voor de gure wind langzaam ontmanteld…

om vlees, boud gedacht omwil van wol, warme dracht arm schaap, toch geslacht…

Zie haar daar zitten Nabij een rode lantaarn Een gevallen vrouw…

jouw lucht geeft ruimte, ademt het blauwe in een zielsgebonden - blik…

een zachte herfstdag laatste mode op de fiets bijna de bilspleet…

De kou begint weer trekkend door heel mijn lijf lief kun je mij warmen?…

Het water is koel Pijn is daar als een heet mes De stilte verdooft…

dezelfde glimlach de stad in of uitrijdend het reclamebord…

Licht ontvlambaar geel als de Chinese klokjes schijnt de voorjaarszon.…

De nevel onttrekt de koeien aan de aarde slierten herfstavond…

boven de snelweg hangt in vurige letters werken in beersem…

het sap van mijn huid wordt behandeld als een bloem door de speudo wesp…

mistige ochtend ragfijne spinnewebben een zomer voorbij…

O, oude vijver een kikker springt van de kant geluid van water.…

De zomerdagen een fietser rijdt door de straat zon flitst in zijn velg.…

De zahir beheerst gedachten als de passaatwind die asgrauwe boten met brandende lichtjes op zee als een hongerige wolf vernielt in de nacht de geur van bittere amandelen daalt op de wind langs boomtoppen af ithaka als een illusie van het geheugen heimwee naar de belofte onvindbaar overal ooit zal ze je vertellen over dat wat misschien…

stortbuien strooien nieuwe klanken op het dak een ekster is boos in de verte gerommel jij trekt snel de stekker uit…