gedwee zie ik haar schichtig alert om zich heen kijken stap na stap heel voorzichtig ze loopt mij ongezien voorbij hoe lang kan ze nog vrij rondlopen in deze wei kijk eens goed in haar ogen die eerlijk lieve levenslust verdient zoiets geen mededogen laat zoiets prachtigs toch met rust de jagers zullen komen en haar wilde dromen…

Muziek gaat over pijn en verdriet. Waarom zien mensen dat niet? Artiesten hebben geen leven Omdat hun de tijd niet wordt gegeven. Ze moeten een liedje zingen voor iemand. Meestal hebben ze het tegen niemand. De liefde is hen al lang kapot gemaakt. Want continu worden ze afgekraakt. Melodieën blijven door je hoofd spoken. Zonder te weten…

Een pad in het bos paddenstoel tovert uit hoed diverse sporen…

Voor Marius & Lucas We fietsten door een donker bos met open plekken. En plots stond daar een breekbaar jong met lichte vlekken. We hielden stil. Het keek ons aan. Het leek een korte eeuwigheid te duren. Totdat een tak brak of een blad viel. En even plots was het verdwenen – op vlugge, tere benen. Alsof je uit een droom ontwaakt…

Een oud liedje kwam langs als een vergeten herinnering. Hij was een grote man gekleed in het zwart 'I walk the line'. De stofzuiger- gisteren deed hij het het nog en zong: 'I want to break free'. De wind zingt zoet zijn gebed 'My special prayer'. Hij was een prins met een stem en gitaar 'Purple rain'. Als de muzikant…

alles lijkt veel dichterbij het klinkt een beetje raar als je de wolken wilt bezoeken staat er een trapje klaar voor de kinderen is het feest zij mogen op de regenboog ze glijden van links naar rechts naar omlaag en weer omhoog de mensen in de wolken zijn niet meer vreselijk moe ze kunnen uren lopen de engelen kijken lachend toe ze…

Men ziet met afgrijzen het kleine dier, dat op vele kriebelpootjes voort gaat over de kamervloer, speurt tussen huisraad, zijn verblijf vindt in nauwe spleet of kier. Menige handdoek gaat als een woeste stier naar de griezel, plet zonder enig beraad het tere lijfje. Een helper vergaat, woning schoon maken zou dat schepsel hier. Het gehate…

Zoals de kat met haar slachtoffer speelt, Zoals haaien doldraaien bij de geur van bloed, Zo vindt ook de grote vleesetende aap, De kroon van de schepping, Genoegen in sadisme en vernedering, Gevoed door haat of verbittering. De sleutelwoorden zijn religie, racisme of eigenheid, Maar het roofdier verliest nooit zijn geaardheid.…

De dood is niets, ik ben alleen maar naar de andere kant. Ik ben mezelf, jij bent jezelf. Wat we voor elkaar waren, zijn we nog steeds. Spreek mijn naam uit, zoals je dat altijd gedaan hebt, zonder extra nadruk, zonder droefheid. Praat met me zoals voorheen: niet plechtig…

ik hou van de muziek als ze haar verhaal vertelt de muziek die me meeneemt naar haar wereld van de boeken. met de vele woorden die mijn fantasie prikkelen de woorden die in mijn gedachten willen wonen ik hou van het kaarslicht dat alles mooier maakt het licht dat me laat verlangen naar de romantiek van vroeger van de lichtjes…

Ik verwacht na de dood wel antwoord te krijgen op mijn vragen… Maar hoe kan ik dan nog aan de mensen duidelijk maken dat ze zich anders moeten gedragen? Zolang ik leef zal ik blijven vechten voor gelijkheid… Dan heb ik na de dood in ieder geval geen spijt!…

de vermoeide geest leunend tegen het leven zoekt daar een rustpunt…

Vluchtige Mensen Nieuwe instroom patienten Spij(t)s der hongerigen…

de waarom-vragen botsen tegen harde muren kaatsen terug, botsen en botsen weer geen antwoord nooit een antwoord opstandig smijten met kletterende woorden adviezen worden keihard weggeschopt geen antwoord nooit een antwoord monden schreeuwen: waarom! zonder geluid en met geluid de echo van deze schreeuw is al eeuwen oud geen…

in de zwoele zomerwind en koude winteravond in de glimlach en de tranen van een kind hij zit in het nog te oogsten koren begeleidt de jonge kerkuil op z’n eerste vlucht vanaf de Domtoren hij stroomt mee met het water van zeeën en rivieren en bevolkt het wezen van alle dieren stuurt de zonnestralen en huist in eeuwenoude verhalen ach we…

’s Nachts zag ik haar aan mijn bed verschijnen gekleed in een stralend wit en lang gewaad ze zei: mijn kind ik kan niet langer bij je blijven ik hoor hoe in de verte reeds de eindklok slaat. En toen ik helemaal van schrik wakker werd schokte mijn hart en lag ik stil te wenen… Nog voor de morgen had zij haar reis ingezet moedig en alleen ging…

“Meneer, ik neem aan dat u onze justitiële regels naleeft, dus spreek a.u.b. de waarheid”, meldt de rechter beleefd, “u hebt 1 broer, blijft u koppig zeggen, maar hoe valt dat dan uit te leggen ?! want uw zuster houdt hardnekkig vol dat ze er 2 heeft !”…

Ik heb je leren kennen in een tijd waarin ik zoek was. Je hebt mij de hoop gegeven dat er meer is. Je hebt hierdoor mijn hart gestolen en mijn gedachten draaien om jou heen. Ik zie je bijna elke dag maar je hebt laten blijken dat je het niet zo bedoelt. Ik realiseer me dat je het niet zo bedoelt en de grond brokkelt onder mij vandaan. Op dat…

Vergeten dierendag Zoogdieren zoals we zijn Vleesgegeten pijn…

waar ik naartoe wilde ben ik nooit geweest wat ik wilde zien heb ik nooit gezien wat ik wilde doen heb ik nooit gedaan minder piekeren is me nooit gelukt maar… honger heb ik nooit gehad oorlogsgeweld heb ik nooit meegemaakt een vluchteling ben ik nooit geweest ik woon in een vrij land en kan gaan…