De woorden, door Heer Jezus gesproken, zorgvuldig in 't Evangelie bewaard, blijven voor Eeuwig boven alles waard, zijn krachtig, kort en bondig ontloken. Uitgebreide taal is wijs verbroken door vastbesloten, doorzichtige aard van een vredelievend, toch vlijmscherp zwaard, dat met ieders denken en zien wil stroken. Klare zinnen zonder omhaal…

De zoethoutstokjes uit Haren wisten vele mensen te bedaren Als men eraan sabbelde niemand meer die babbelde Werkelijk niet te verklaren!…

Twee elanden stappen de camper uit alsof ze net uit een schilderij zijn vertrokken waar ze jarenlang gewicht droegen zonder iets te verplaatsen de camper zucht nog na en spuugt nog één keer een toiletpot uit het niets planken volgen vanzelf gereedschap herinnert zich zijn functie twee honden rollen eruit alsof ze wisten waar…

Ik dacht leven jij onderzocht drijfveren ik struikelde over mezelf jij beschermde de zon die werd geboren, de eerste seconde ik zocht ogen jij een weerklank de kamer rook naar iets wat nog niet bestond als manifestatie in onze werkelijkheid er waren roofdieren her en der ik voelde me geen prooi maar was het wel door verlegenheid…

de aarde ademt langzaam in velden van goud en stilte waar handen kunnen nemen wat nodig is en niets meer rivieren fluisteren geen bezit zij stromen, geven, verdwijnen zonder iets te bewaren behalve hun weg maar ergens groeit een honger zonder bodem een mond die blijft vragen ook als de schalen breken van overvloed en de aarde —…

Een middelpunt vliedende kracht wanneer de was voorbij een machine wast.…

Spiegelend in een waterplas ziet zij niet wat er is maar wat achterblijft wanneer het kijken zelf verdwijnt het oppervlak liegt niet het herhaalt slechts wat zich aandient zonder het te begrijpen daarin herkent zij zich een bestaan dat geen kern draagt, alleen weerkaatsing alleen het lenen van vormen wanneer de wind opkomt…

Zijn faam was Wijd en zijd verbreid, Men sprak over hem Vol bewondering, Soms gemengd Met lichte afgunst, Dat men goed verborg, Want roddel en achterklap, Ligt heel dicht bij verwondering, Over teveel bewondering.…

Ronduit stuitend vind ik veelal de media: monsterlijke media zie foto en kop AD van 25 maart 2026 als bijtende hyena's jagen op    verdachte van seksueel overschrijdend gedrag de heer Ali B.: de Koninklijke Rappende Knuffel en Jurerende Nederlander van Marokkaanse afkomst dames en heren media: journalisten van radio en tv, sociale media…

Het meisje droomde een wijsje over een levensgrote suikerspin Ze begon ervan te eten mierzoet moet je weten Maar hoe verder ze kwam ging de zoetheid tegenstaan Bang om ’t te verliezen en ook wel vanwege haar kiezen besloot ze de rest te bewaren om later op te eten Maar geheel onverwacht begon de spin te slinken vlakbij…

In een verharde wereld waar negativiteit het nieuws overschaduwd, boos en verdrietig maakt Is het vinden van liefde in de kleine dingen van het leven, de brandstof van een gelukkig leven Waarin elke gebeurtenis fungeert als een knikker in een een hele grote pot vol herinneringen aan dierbare mensen, onbevooroordeelden huisdieren…

Vergeef me de leugens die ik niet heb verteld vergeef me dat ik geen held ben vergeef mij mijn woorden en stem Vergeef me het verdriet dat ik je niet heb aangedaan vergeef me dat ik de kraan open liet vergeef me dat ik nooit vreemd ben gegaan vergeef me dat ik uit mijn slof schoot en daarbij mijn teen bezeerde Vergeef me het misverstand…

zij loopt niet achter mij maar naast mij alsof ze mijn hand kent zonder mij aan te raken in de ochtend zit ze in het licht op de tafel in de rimpel van mijn huid in de stilte vóór een woord ik proef haar niet als einde maar als een zachte druk die elke keuze laat wegen alsof niets licht mag blijven soms fluistert ze niet in woorden…

Het rare gezicht van een bewegend bekje dat praat zonder woorden en knikt naar zijn plekje alsof hij iets weet maar het net is vergeten of liever nog even zichzelf wil beten een vogel die plots zijn takje verlaat alsof hij te laat is voor iets dat niet bestaat hij rekt aan de tijd die dun wordt en kraakt doet alsof haast hem…

De stoel stond op maar bleef dit keer staan alsof vertrekken zijn richting verloor de theepot kookte zacht twee kopjes zonder vraag de damp bleef hangen alsof iemand al wist dat er gedeeld zou worden een muur leunde terug en gaf ruimte niet leeg maar wachtend mijn schoenen vergaten de deur ze draaiden zich om alsof blijven…

Omroep Max heeft weer een TV-voltreffer net als 'Goede Tijden, Slechte Tijden' al zo lang met de geplande opvolgers: Seks, drugs en Rock en Roll op de Volkstuin Swingend en Alcoholverslaving op de Volkstuin Criminaliteit en Onderwereld op de Volkstuin Moord en Doodslag op de volkstuin voor oneindige half uurtjes televisie levenslang…

Zien, horen, voelen; het lijken willekeurige woorden, maar in de hedendaagse tijd waarin er veel gebeurd We veel moeten verwerken, en altijd maar aan staan; er geen tijd is voor rust en verwerking Brengt het ons ook allemaal nieuwe inzichten in onze gezondheid; mentale gezondheid…

haar ruimte groeit niet recht maar buigt zich om wat geen antwoord behoeft en juist daardoor precies daar blijft blijft de vogel door het raam vliegen zonder glas te raken en laat een veer achter die langzaam besluit geen veer te zijn en zo haar tafel bereikt bereikt haar tafel,haar wortels en krijgt schors langs haar poten en fluistert…

Het hemelse, aardse en onderaardse van papen, baenortsen, saertroosen en mollengrijs Kamerkoor Airone zingt over leven en liefde, vergeving en troost bemoedigend en zeer fijn, dat muziek (kamer)koor, kerkmuziek voor mij altijd blijft boeien en mijn zijn en wezen als voorjaarsbloemen in de lente op ieder concert feestelijk, kleurrijk en…

tegen het einde van de avond gleed de zang van de merel heel langzaam weg in een tere stille eeuwigheid……. hij had prachtig gezongen…