luister naar de nacht hij fluistert in jouw dromen onhoorbaar en zacht enkel jij zal het horen het geruis van sterren oneindig in de stilte waar het verlangen van liefde weerkaatst in licht dat ontnomen aan het duister geschonken aan de nacht als een woord van liefde onhoorbaar op jou wacht…

Als ik in je ogen kijk Dan gaat mijn hart tekeer Weet niet hoe je dat telkens doet Maar het lukt je toch steeds weer Als ik in je ogen kijk Verdrink ik in je blik Dan vliegen vlinders in het rond En krijg ik echt een kick Elke dag ben ik weer bang Dat het afgelopen zou zijn Want dat is zoals ik de liefde ken Niets anders dan…

He eindelijk, ik hoor de wijs Walsen door het huppeldepup Zwieren door het bos He eindelijk, ik hoor de wijs Walsen door het huppeldepup Jubelen tenen los He eindelijk, ik hoor de wijs Walsen door het huppeldepup Jij en ik de klos…

Gedragen door de wind mijn lief door de wind gedragen Oneindig ver nooit verdwaald in herinneringen rustend rustend Gedragen door de wind mijn lief door de wind gedragen Onder de maan over golven van de zee voorbij de goudkleurige zon zwevend zwevend Gedragen door de wind te licht om te blijven met een glimlach fluister ik…

vertwijfelde ogen het kiezen breekt haar hart geliefd is zij door velen slechts één verovert haar zacht geboren voor de nacht omgeven door dromen liefde is haar tranen één voor één gelaten…

Alles om me heen grijpt me aan alleen mijn houvast zal blijven staan gedachten stellen niks meer voor het houden van dat gaat door Het kan vol van liefde zijn koesteren zul je deze tijden zoals de smaak van een oude wijn door "deze" liefde moet ik je vermijden…

Het communiceren met de geluiden van de straat deed mij de taal van de geheime liefde kennen. Woorden waren niet nodig, want ik wist in iedere blik precies wat jij wilde zeggen; ik voelde 't ook. Was het de vonk die oversprong, of de begeerte naar een hangende tros druiven, waar jij met je kin omhoog, op je tenen, net niet bij kom komen.…

Lieve, allerliefste lief, waar is hij toch gebleven, die onverwachte mogelijkheid, om samen, met elkaar te leven. Net als storm trekken ze voorbij, de kanssen voor ons tweeen, ik had toch werkelijk oh zo graag, nog eens heerlijk, met je gevreeen. Huid tegen huid, intiem met elkaar, samen de passie voelen, en zonder te veel woorden…

Ik zou wel groot willen zijn voel me soms ontiegelijk klein Klein in mijn doen en laten het voelt soms zo godverlaten Voor anderen een grote hulp maar kruipende in mijn eigen schulp Zoekende naar datgene wat ik mis iets wat er misschien wel helemaal niet is Ik voel me zo ontzettend leeg van binnen wil mijn gevoel weer terugwinnen Maar het…

Het lijkt zo ontzettend echt Maanlicht dat weerkaatst op water Waarna jouw mooie gezicht verschijnt En ik dat beeld onthou voor later Het is zo ontzettend fijn Als in de nachten jij zweeft In mijn dromen boven mijn bed En zoenen op mijn voorhoofd geeft Het zijn je fluisterende woorden Die weerklinken in mijn oren En vertellen dat ondanks…

Ik wandel langs het blauwe water. Hoog boven de golven torent een begroeide rots. Lucht, warmte en wind fluisteren met het laatste licht, aarzelend verdwijnt het vergezicht. Verbonden met het dromende land herinneren mijn blote voeten het parelwitte zand. Ik staar naar de sterren, in uren en dagen. Ik hoor de eeuwige echo…

Ontkennen wat je weet, is leugens koesteren. Ontnoemen is wat moeilijker omdat wat werd benoemd, vastligt. Ontspreken gaat niet meer, want wat je spreekt ontstaat en kan nooit meer tenietgedaan. Ontvoelen is een gore lijdensweg als het gevoel de ader is van ieders bestaan. En zo is mijn ontminnen volstrekt onmogelijk ook al zou…

Geen toren, loper of paard Nee zelfs geen koning Is de koningin waard … Álleen het hof van honing Welk der stukken maakt het waar? Welke stelling brengt haar in gevaar? Wie neemt haar gevangen? De Dame statig, ongenaakbaar.…

Je lach die met goud op je gezicht was geschreven herinner ik me in flarden, vaag en altijd maar even Je naam daarentegen met mooie grote krullen geschreven is me tot op de dag van vandaag altijd bijgebleven…

Is liefde een grote oceaan met huizenhoge golven of die niet te beklimmen berg door sneeuw en ijs bedolven Is liefde die prachtige oase midden in een eindeloze woestijn of dat niet te bestrijden virus waar allang een pil voor moest zijn Is liefde een stralend blauwe hemel waarin plots een regenwolk hangt of is het een hele drukke stad…

Onze liefde bloeide open Als een rode roos Wanneer de lente begint Ik kreeg het gevoel van Opnieuw geboren te zijn Verlost van alle verdriet en pijn In het verleden Was mijn hart van steen Zo koud als ijs Maar jij ontdooide mij Maakte van mijn leven Een paradijs En nu stort mijn wereld weer Als een kaartenhuisje in elkaar Je gaat me…

slechts eenmaal is wat nu bestaat elk ding in zijn vorm besloten en gekust en ingesloten leven wij binnen ons gelaat en niemand die iets meer verstaat dan wat de vogel heeft gefloten of wat aan dromen schijnt ontsproten en mijn hart weet dan geen raad en als gods' adem ons verlaat worden de vaten leeggegoten en zullen zuilen stoten…

Zie mij en lees mij, letters gedrukt op papier. Kijk en wend je hoofd niet af, ga niet weg, blijf hier. Zie mij, lees mij en onthou Deze woorden zijn voor jou. Was ik maar deze letters waar jij nu je blik op richt. Kon ik maar kijken naar die uitdrukking op jouw gezicht. Zou ik dan heel misschien, een glimlach om je lippen zien? Dan…

mijn vriend en ik, wij kunnen samen dezelfde weg niet gaan want waar mijn vriend naar toe gaat daar kom ik juist vandaan en waar mijn vriend vandaan komt daarheen moet ik nog gaan ik hou van jou, mijn vriend, tot gauw jij bent de zon ik ben de maan mijn vriend en ik, wij kunnen samen dezelfde weg niet gaan want als mijn vriend zich uitkleedt…

Ik was er wel wanneer je me miste en je dacht, die komt niet meer ik was er steeds al zag je me niet hoorde je me niet maar miste jou ook evenzeer uit het oog is niet altijd uit het hart dit is niet het einde maar misschien juist een nieuwe start....…