Ze had geen goeie voornemens, ze zei, 't is wel goed. Ze doet precies hetzelfde, als al die jaren ervoor. Ze rookt als een ketter, drinkt als een tierelier, vloekt als een bouwvakker en is gewoon zichzelf! Niks geen goeie voornemens, maar ze is een róts in de branding, een oáse waar je op bouwen kunt, niemand evenaart haar. Laat d…

Een onaardige man in Naarden Negeerde daar normen en waarden Voor hem was een norm Niets waard, slechts een vorm Vandaar dat hij nergens kon aarden…

Samen doen we bepaalde frisse dingen Dat niet door iedereen geweten is We eten sla wat fruit, rood vlees en ook vis En verlaten graag de kerk vóór het zingen. Want het leven is zoals een schouwtoneel Elkeen speelt zijn rolletje en krijgt zijn deel.…

Leven in het gouden licht de blik op zee gericht spanning verdwijnt de rust keert weer straling heeft de geest gekust open chakra's ontvankelijkheid herstel in beweging afscheiding kwalijke gedachten het intense krijgt de overhand het goede geeft kracht liefde verteert het kwaad een mens klaar voor verder leven…

Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen Prachtig gelakt mijn voeten in beton gegoten In de eerste zonlichtstralen glom mijn bruine kleur Trots kwamen de eerste mensen zitten op mijn schoot Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen Mijn uitzicht was adembenemend zo mooi Prachtige bomen aan de waterkant Trots liet ik mijn schilderij zien…

De tien geboden, in 't algemeen, zijn niet meer, die van weleer. Want álle geboden, ééns opgesteld, worden met voeten getreden en platgetrapt, dus tellen niet meer? Het is maar goed dat híj die ze ééns heeft opgesteld, niet meemaakt, dat alles bij elkaar opgeteld, De tien geboden verboden zijn geworden!…

Als ik iets mocht gaan kopen onbeperkt en lekker vrij Dan zou ik het wel weten en maakte iedereen blij Ik zou op mijn gemak gaan shoppen onbeperkt en erg graag De wereld zou het weten al is alles nu nog vaag Ik zou me laten leiden onbeperkt en vol begrip Dat zou toch echt fantastisch zijn en een onvergetelijke trip Ik heb nog niets…

Start vandaag met een droom Droom een werkelijkheid Laat niemand je fantasie breken Maar breek de utopie van de anderen Die vertellen Je bent een dromer…

Ogen met kleuren van de zee vragen gespannen ga je met me mee Ze flirten twinkelen en stralen je zou er zo in kunnen verdwalen Ze kijken me aan en zeggen met wie moet jij nu nog overleggen Wij kunnen samen de hele wereld aan ik wil jou nooit meer laten gaan Ogen met kleuren van de zee het spijt me ik ga niet met je mee…

Alles moet maar gróter, móóier, méér. Wanneer stopt dat nou een keer? Wanneer is een mens eens echt tevreden, wanneer is ie dan écht voldaan? Desnoods door stélen dan verkregen of door iemands hersens in te slaan, ach, wat maakt het allemaal nog uit, als jij het maar in je bezit hebt, dan interesseert de rest je toch geen fluit?…

De vooruitgang, nee, die hou je niet tegen, maar toch zou je wensen, dat al die mensen, die vroeger zouden hebben gezwégen, ook nu nog terug zouden denken aan de tijd van toén. Overdoen nee, geen optie, maar denken aan wat je ooit niet had en nú in overvloed, moet je toch aan 't denken zetten. Alles moet maar gróter, móóier, méér... wanneer…

Op de toppen van gelukkig zijn.. in de dalen van de hartenpijn Daar leer je jezelf 't beste kennen al zou je soms weg willen rennen Kijk naar jezelf in goede en slechte tijden probeer 't leven te nemen, en niet te vermijden Want je bent geworden wie je nu bent door ieder levens-incident Geluk en rampspoed zullen blijven komen probeer…

Laat niets aan toeval over Verzeker je tot aan je dood Koop kasten vol met kleding Geef jezelf nimmer bloot Riskeer niets met op reis gaan Bespaar jezelf zo'n grote gok Stop direct met drinken Heb je ook geen laatste slok Begin niet aan stoere avonturen Lekker thuis is spannend zat Pas wel op dat je niet doorslaat Draag zwembandjes aan in…

Die jeugd van tegenwoordig, verzucht nu iedereen, op álle pubers is wel wat aan te merken, de jeugd van nu, wáár moet het heen, de vraag om aandacht... te jong om te werken... Diezelfde jeugd met overlast herrie en groepjes baldadigheid, moeten nét als ónze kinderen vroeger, óók hun energie kwijt. Onze kinderen en ook wij, we waren immers ook…

wapper met je vleugels spreidt ze uit zing nog eens je lieve geluid een fluit, een lokroep je prachtig gezang mereltje vlieg vastberaden weet al je noten zijn van belang…

achter de silhouetten van een nadruk dichtbij gevaar kom ik langs je en sta ik daar je staat er verscholen zenuwachtig achter je onschuld waar je graag mee zou knuffelen teder je ware blik onthuld…

De ouder brengt zijn kroost in vijfentwintig jaar groot tot volwassen mens denkt dan, nu ben ik klaar gevoed, gestraft, getroost. Tòt die volwaardige mensen voor het feit zelf staan om de ouder te verzorgen met hun lot zijn begaan ze blìjvend gezond wensen. Moraal van dit gedicht: hoe je het ook went of keert de zorgen zijn in evenwicht…

Alles wordt duurder, iedereen klaagt, komt door de euro en zo kan het gebeuren dat je in de bus stapt, ook dat is duurder geworden, met in je éne hand je maandkaart en in je ándere hand tien euro, want je moet zones bijkopen. Als dán blijkt dat de chauffeur geen wisselgeld heeft en je de bus uitstuurt kun je in 30 graden de rest van je tocht…

je wilt iets zo graag, het brandt het schreeuwt het lokt je telkens, iedere keer weer, of je niet durft, of je niet kan, misschien wordt het je wel belet je wilt roepen, je wilt schreeuwen, je wilt geven, desnoods nemen en dan voel je je stil…

Ondanks dat druk zijn bij iedereen bovenop de stapel ligt, maak je tijd. 't Is te makkelijk om kort van zicht te zeggen, weer een dag kwijt. Je kunt 't nooit te druk hebben om medemenselijkheid te tonen, een kaart, een brief, een mailtje, of gewoon een telefoontje, moet tot "gewoonte" gaan behoren. voor je 't weet hoeft 't niet meer…