Het is donker alle behang wordt somber, Regenbogen spannen kleuren als het aantal weekdagen. Jaarringen van bomen, nerven als aderen wervelen zich, geselen de takken bij stormwind. De laatste rozenblaadjes zijn niet meer In de lagere diepte van de herfst ontvouwt het licht zich alsmaar dunner . De dood,die hem riep, hij wist het.…

reizen gaat jouw dierbare door het grootse heelal jij blijft achter raak vooral niet aan lager wal het edele werk aangaande je geliefde op aarde is gedaan oh laat het diep verdriet niet toeslaan doch ga het andere leven moedig uitdagend aan duisternis is gedoofd Jezus zien wat de overledene altijd heeft geloofd…

Zeven zilverwitte zwanen zweven rustig boven uw bruidsbed Zeven zilverwitte zwanen bewegen door de alsmaar ijlere lucht Zeven zilverwitte zwanen strijken neer op het tevoren bepaalde moment Zeven zilverwitte zwanen spreken u in koor zachtmoedig toe Zeven zilverwitte zwanen nemen u liefdevol op hun schouder Zeven…

Ik schreeuw het uit in stilte, elke dag, Een geluid dat niemand hoort, maar alles zegt, Jouw naam op mijn lippen, elke keer, Hardop gezwegen, steeds maar weer. Ik mis je elke dag opnieuw, jij gaf mijn leven kleur. Jouw lach was als het licht in het donker, Onttrok ons uit de sleur. Je bent overal en toch ben je er niet, in de chaos,…

'Wat doen de bewoners hier toch de hele dag', vroeg een bezoeker. 'Wachten', zei een verzorger. WZC wachten op morgen wachten op ontbijt wachten op toilet wachten op medicatie wachten op middageten wachten op bezoek wachten op avondmaal wachten op slaap wachten op sterven.…

Op de vensterbank ligt een peer. Er lijkt niets te gebeuren. Toch is zij bezig te verdwijnen op de stille manier waarop alles verdwijnt: niet in één ogenblik, maar door langzaam iets van zichzelf af te staan. De huid verandert. De geur verandert. De vorm houdt nog even stand. Misschien is bestaan niet meer dan dit, een tijdelijke…

Het ooglicht is donker. De dood kleurt zwart. De smaak is te bitter om nog te genieten. De zon schijnt donker in mijn geloken ogen. Mijn tong proeft niet de smaak van toen. De luiken zijn gesloten, Leven van licht verstoken, Nacht de dag verdreven, Eeuwig 't donkre duister.…

Ik word geleid door zeeën van tijd, met levensdagen die op een kalender verjaren Een toekomst tegemoet die mij in een nachtmerrie begroet De horizon verruimt het veld, zoals in mijn dromen is voorspeld Ik verruil het menselijke geraamte voor een geestelijke gedaante In een kostuum van liefde gestoken, word ik door de hemel toegesproken.…

met sierlijke trotse lijnen (Het gebedenboek ‘De Katholiek’) met sierlijke, trotse lijnen liet zij haar eerste kind in het gebedenboek verschijnen… een jonge vrouw… een zoon zij schreef: ‘Franciscus Gerardus Caners is in den morgen van den 21 april om 12 uur en 15 minuten gebooren in 1874’… steeds weer een kind dat zij schreef achter…

Waar gister nog de rozen bloeiden, Resteren slechts doornen, Zonder geliefdes streling of kus. Alleen de stilte heerst. Waar gister ’t gras nog groen was, Is nu een dorre kale vlakte, Geen woorden van liefde. Alleen de stilte van ’t verse graf. Tijd heelt alle wonden, Vooralsnog overheerst alleen de pijn, En zwijgende monden. Vergeefs…

Lieve, De tijd tikt onverbiddelijk door. Life goes on. Alsof de dagen vanzelf weten Hoe ze verder moesten zonder jou. Het verlies is voelbaar. Het scheurt je in twee, drie, ontelbaar veel stukken. Tot de scherpe randen veranderen in littekens: Een onuitwisbaar bewijs dat jij bent geweest. Met de jaren kijk je daar minder naar om.…

Ik had een spontane ontmoeting met een gepensioneerde stervensbegeleidster op het Johnny Jordaanplein, hartje Zuid-Jordaan ze had jarenlange ervaring 'genoten' in hospices we spraken over hemel en hel toen ze zei: "Wellicht is het hiernamaals wel hier nu met jou omgeven door die Goddelijke BEELDige Jordanezen door dit open en eerlijke gesprek…

Je kent het leven door en door, je bent al op leeftijd je leeft het leven door en door en hebt het doorgegeven je bent niet voor één gat te vangen, doch emoties zijn je niet vreemd dus soms kan je even niet door, een doodlopende weg! de slagbomen gaan niet omhoog, een dood spoor! de brug blijft halverwege steken, scheepvaart verstoord! je…

Mijn geluk telt al vele jaren Het is al heel erg oud, Maar net als bij goud Waardevoller met de jaren. Ik ben er heel zuinig op, Bewaar het op ’n veilige plek Waar alleen ik het kan vinden, Die plek, dat is mijn hart. Geluk voelt als fluweel zo zacht, Voel je in heel je lijf, Geluk geeft je reuzen kracht, Geluk gaat nooit verloren…

D’oude man leunde gebogen op ’n stok, Wijl z’n hond trok aan d’riem. D’avondzon kleurde ’t tafereel rood, ’n Briesje beroerde 't struweel. 'n Nachtegaal nam afscheid van de dag, Het laatste d'oude hoorde en zag, Wijl veerman Charon wachtte bij de Styx Waar hij d'oude man treffen zou. Hondje ging alleen naar huis, Jankte klaaglijk Voor…

​ Mijn as wordt bijgezet in de crypte van de Westerkerk in Amsterdam de mensen die komen kijken kijken hun ogen uit de kinderen ook zo voorspel ik zelfs de kleinste de JordaanDichter Jan Jacob Krediet Van den Bos naast de JordaanSchilder Rembrandt van Rijn het kostte een cent: 10.000 euries maar dan heb je ook wat levendigheid…

In de wachtkamer van de dood kan je lang wachten op je beurt eenmaal in de spreekkamer zelf, zeer opbeurende  medische mogelijkheden oud worden was nog nooit zo makkelijk en als Christen kan de Messias wel even wachten!…

Het loopt tegen zessen vanochtend ik kan niet meer slapen, sta op de dag, de zaterdag verheft zich de dag van de, zijn crematie grootvader van dochter Giulia vader van mijn ouderpartner weduwnaar van zijn geliefde vriend van zovelen niet zijn lichaamsbeeld noch zijn geest, zijn geestelijkheid doch slechts zijn menselijk omhulsel van 97…

In het holst van de nacht, ademt de slaprnde dichter zacht. De dood houdt getrouw de wacht, dichters adem stokt onverwacht. De dichter zoekt een mooi refrein, wil niet sterven, vindt dat niet fijn, zelfs niet eventjes noch voor de gein, dat strookt absoluut niet met zijn lijn, hij wil nog heel lang springlevend zijn. Met een reuzenzwaai…

Het was niet mijn wens zeker niet mijn laatste wens nog verwachting, bedoeling het stond niet op mijn 'bucketlist' voor mijn dood, noch op die van 'to do' van mijn nog te leven leven maar de, die spontane ontmoeting met een zeer levendig ouder echtpaar in Duitsland openbaarde zich in mij, het invoelbaar krijgen van het omarmen,…