Mijn leven kende vele ups, Daarnaast ook nog downs. Het meeste ik genoot Van m’n leven op deez kloot, Was de liefdes ik ervoer. D’eerste kwam van mijn moer, En van vader, zus en broer, De mooiste van mijn lief. Daarnaast een caleidoscoop Van ontelbre ervaringen, Zowel groot als heel erg klein, Zowel langdurig als kort. Ik ben over…

Wanneer is tijd verspild? Als je niet bereiken kunt wat je wilt? Altijd maar willen veranderen beter moeten worden in wat je doet Misschien zijn dingen voorbestemd en komt niet alles goed Je gewoon overgeven, meegaan met de stroom Is innerlijke rust de ultieme droom? Weten wat je wilt, reageren of laten gaan altijd voor je eigen mening…

Ongeneeslijk ziek Zowel geestelijk als Fysiek een zinloze Strijd, daar je wordt Ingehaald door de Tijd...…

Het landschap van mijn jeugd Kent weinig hoge toppen Noch diepe dalen, Met vallen en opstaan Kon ik de dipjes weerstaan. Tijdens het rijpen van de tijd Heb ik diep moeten vallen En hoge toppen bedwongen, Om overeind te blijven In de stormen die woedden. Nu het levenseinde nadert, Betreed ik weer de vlakten Uit mijn jeugd zonder toppen…

Fonkelende ster haar hart vol licht en warmte bewaard, voor altijd Hoog boven rimpelloze meren en slapende velden zweef jij als een verre gedachte, een herinnering van vuur. Je danst aan de rand van het niets, als een droom die verdwaalt, een vonk in de eindeloze nacht die nooit zal doven. Wie stak ooit jouw ongekende vlam aan in de kille…

Achter het IJzeren Gordijn was de wereld klein genoeg om te kunnen dragen Grenzen lagen vast, wegen eindigden waar ze moesten eindigen en achter elke muur woonde een vorm van duidelijkheid Toen vielen de stenen. De horizon schoof open landen werden bereikbaar mogelijkheden vermenigvuldigden zich als deuren zonder einde Maar overal…

Ik voel het diep vanbinnen, de jaren die beginnen. Mijn haren stilaan grijs, de tijd vraagt soms zijn prijs. De dagen gaan zo snel voorbij, maar ergens ... leeft het kind nog steeds in mij!…

Het dressoir staat vol niet rommelig eerder verzadigd van jaren die zich niet lieten ordenen brieven die ooit dringend waren foto's waarvan de gezichten nog net ademen tussen het papier een sleutelbos zonder naam een horloge dat allang niet meer weet welk uur het was alsof alles wacht rust in het hout daarachter dat wat nooit aan…

Eindeloos dein ik op de golven Van mijn bestaan, Soms in een dal, dan op een top, ’t Is komen en gaan. Eindeloos duurt het eeuwige zijn, Kort duurt het menselijke, Daar komt te vroeg steeds ’n einde, Na te kort durend begin. De tijd gaat eindeloos voort, Tikt soms vliegensvlug, Dan zonder progressie bijna stil. De kim daagt in nabije…

De mooiste dingen in het leven, krijg je meestal in een klein pakket. Soms niet herkend. En ongeinteresseerd opzijgezet. Het leven wordt beheerst door grote dingen, die het meest belangrijk lijken. Geld en rijkdom wordt gezien als je van het, alles moet ervoor wijken. Toch kom je in je leven ineens dit klein pakketje tegen. En je beseft…

Baarlijk Onbedaarlijk Klaarblijkelijk Niet ongevaarlijk Bijster Onvervaard Bebaard Ja waarlijk Walgelijk Zwaar behaard Maar toch tamelijk Onbezwaarlijk Immers Inmiddels Hoogbejaard…

Soms is de tijd  niet vooruit te branden blijf ie hangen in je negatieve spiraal soms schiet ie je schaterlach voorbij als een bliksemschicht onmogelijk te vangen de tijd is de tijd en soms neem je de tijd krijg je wat extra tijd of zeg je: "Nu is het mijn tijd!" maar daar trekt de tijd zich toch echt niets van aan want…

Wat heb ik met mijn jeugd gedaan? Was ik er met mijn verstand wel bij? Nu ik oud ben en het einde nadert, zet ik alles even op een rij. Het was mijn leven, hoe ik het ook bekijk. We waren arm, maar toch ook rijk. Waarom nam ik de beslissingen, die ik toen genomen heb? Waarom duurde het zo lang, dat ik kwam tot dit besef. Nooit…

Omdat wij “plat” praten, zouden wij “riemen” zeggen. Een riem zit om de taille, een beetje moeilijk uit te leggen. Vooral als je slank bent, maakt zo’n riem van jou een plaatje. Zo’n brede zwarte elastieken, met een klem en zonder gaatje. Op een zwierige zomerrok, met daaronder witte schoenen. En van boven een fleurig bloesje, zag je…

Duizend rondjes loop ik om mijn brein. Eerst kom ik heden tegen, Heden ziet er slecht uit, Slechter dan de laatste keer dat ik hem zag. Heden spreekt zijn eerste zin somber, Wat moet ik doen, zoveel chaos, zoveel angst. Heden spreekt zijn tweede zin vol geluk, Gelukkig is toekomst er nog, vol met geluk. Ik kom verleden tegen, Verleden…

Er lag een streep, scherp en duidelijk, getekend met vastberaden hand. Tot de golven kwamen, zacht en onverbiddelijk. Weggeveegd. Uitgewist. Nu rest alleen het getij, dat speelt met wat achterbleef, een herinnering aan wat ooit een lijn moest zijn.…

het heden worstelt met de toekomst worstelt met het verleden   het verleden strekt zijn armen uit omarm me laat me bij je zijn vergeet me niet   de toekomst zegt denk na over morgen over volgende week denk aan later   het heden kijkt naar de toekomst kijkt naar het verleden   hij schudt zijn hoofd en kijkt naar vandaag hij kiest…

Op aarde is zwaartekracht, die houdt ons hier gebonden. Het kostte niet veel tijd om van jou te houden, maar om je te vergeten duurt een eeuwigheid. In de stroom van de tijd hebben wij geleefd, een moment in het bestaan van het universum. Kijkend op de eeuwigheid was het niet meer dan een zucht, een nevel die even verscheen en zomaar verdween…

Waarom blijft een mens verlangen, bij het verstrijken van de tijd. Naar iets wat hij mist, of nog niet heeft ontvangen. Het is moeilijk te beschrijven en overbrugt de werkelijkheid. Verborgen diep van binnen. Het laat zich niet verdrijven. 't Wordt door het hart gevoed, in stille uren van de tijd. Tussen droom en werkelijkheid, alsof…

Langzaam gaat een mooie nazomerdag dicht en het donker plaats maakt voor het licht roerloos hangt het lover bloemen sluiten zich één voor één gouden zon gaat onder alles wordt sereen en zacht maan verschijnt en stilte omkleedt de nacht…