Alle inzendingen van CB

Verdord herfstblad rust nog even aan de tak vast voor het loslaten Ochtend strekt zich uit over de velden, mist wiegt de bomen zachtjes heen en weer, en elk vallend blad fluistert over het loslaten dat de weemoedige herfst onvermijdelijk brengt. Dauwdruppels glinsteren op een spinnenweb, teer en kortstondig, en ik blijf staan, luister…

Stil pad in het groen een bank wacht op gedachten het hart wijst de weg Het leven strekt zich uit in kleine momenten; ik voel de lichtheid van intenties. Elke stap vraagt aandacht, een stille overweging, waarbij betekenis zich opent als een bloem die langzaam bloeit. Wat werkelijk telt ligt vaak verscholen, tussen de drukte van doen en…

Ritselend blad valt ademt de koele herfstlucht stilte op mijn huid Bomen ademen in zachte bewegingen van goud en roest, hun bladeren ritselen neer als fluisterende herinneringen, ik zie hoe de lucht vol tinten koper en as wordt, en mijn huid voelt de koele streling van vallend licht. De geur van vochtige aarde stijgt op uit het gedempte…

Gedachten wiegen wolken glijden door de lucht ik adem rustig De hemel strekt zich uit, wolken ontvouwen zich en lossen op in eindeloos blauw, hun vormen glijden mee met de adem van de wereld, en ik voel hoe mijn gedachten meedeinen, licht en open. Zon breekt door zilvergrijze sluierlagen, licht streelt mijn huid, dringt diep door in mijn…

Koude lucht draagt hen zuidwaarts zwevend in stilte lente roept zacht weer Hoog boven mij trekt een langzaam golvende lijn, een beweging die ouder is dan herinnering. Vogels schrijven patronen in de lucht die niet bedoeld zijn om gelezen te worden, maar slechts om te zijn. De ruimte wordt oneindig wanneer ik ze volg met mijn ogen, alsof…

Drempel van takken de stilte nodigt mij uit nieuw licht in de lucht Het pad opent zich stil onder mijn voeten, de aarde ademt in zachte geuren van mos en vocht, een fluistering van verbondenheid trekt door mijn lichaam en maakt mij lichter. Bomen buigen langzaam met hun kronen, hun wortels diep in de bodem verankerd, terwijl hun beschermende…

Je stilte voelen woordeloos raak je mijn hart wij ademen één De stilte dragen van anderen in mijn hart, een trilling die zich vlecht door mijn eigen adem. Hun onuitgesproken pijn rust in mijn handen, alsof ik een echo opvang die nooit verdwijnt. Een blik, een zucht, een verschuiving in de lucht — ik lees de lagen achter woorden die niet…

Kleurige vleugels vlinder glijdt door zomerlucht stilte in de lucht Onder een zachte hemel glijdt een vlinder over het blad, zijn vleugels glanzen als dun glas in het zonlicht. Een trilling raakt kwetsbaar het hart, en de wereld lijkt even stil te staan. De wind wiegt voorzichtig de randen van de bloemen, een fluistering langs stengels…

Avond in het gras een dun ritme tilt de lucht boven de stilte De avond sluit zich langzaam rond mij heen. Ik voel elke beweging van de lucht mijn huid raken, grenzen vervagen in het stille weefsel. In dat web hoor ik plots een sprinkhaan. Zijn klank is zo fijn dat het bijna pijn doet, een draad van zilver die de schemer doorsnijdt. Mijn…

Uit het stille tij een blauwe flits vliegt omhoog oog in oog met licht Langs de oever tuurt hij stil, zijn vurige borst vangt het zonlicht dat glinstert in het water. Een scherpe roep snijdt door de ochtendstilte, een teken van leven in het waterrijke natuurgebied. Zijn korte, krachtige vleugels snijden door de frisse lucht, laag over…

Natuur in het hart met verlangen naar liefde onvoorwaardelijk Het hart vol natuur met een stille hunkering onvoorwaardelijk Natuur omarmt mij verlangend naar warme liefde onvoorwaardelijk In het hart van mij natuur en diepe liefde onvoorwaardelijk…

Gefilterd zonlicht het bos opent zijn geheim mijn hart volgt het pad Traag wandel ik langs het pad, waar dauw nog glinstert op de bladeren. De lucht draagt geuren van mos en frisse aarde. Een merel zingt alsof hij mijn gedachten kent, en ik adem dieper, alsof tijd oplost. Het zachte ruisen van bladeren is een taal die ik herken. Glinsterende…

Langzaam opent zich een bloem draagt stilte en kracht hart klopt in de wind Soms voel ik hoe mijn huid de wereld nauwelijks filtert, elk detail brandt zich in mij in. Dan zoek ik de troost van een knop die nog gesloten is, een belofte die ademt in stilte. Een roos weet dat groei niet een haastige beweging is maar een wachten, een luisteren…

Takken vol adem zonlicht glanst op oude schors stilte draagt het goud Langzaam opent de boom zijn takken, elk blad vangt het licht dat vloeiend door de lucht glijdt. In de gedempte schors voel ik de stilte van eeuwen, een zekerheid die in mij weerklinkt. Diepe wortels zoeken hun weg door donkere aarde, houden me vast als de wereld beweegt…

Het bruin blauwtje rust op zacht geel boerenwormkruid licht danst op mijn huid Soms is het genoeg om de zon op mijn huid te voelen dringen, het licht door bladeren te zien spelen, het zachte zoemen te horen van een bij die even bij me blijft alsof ik deel ben van dit ritme. Ik hoef niets te verklaren, alleen te ademen in de warmte, waar…

Plotse schemering goud glijdt langs stille velden alles ademt zacht Wanneer de zon verzinkt, onthult zich een van de meest intieme gebaren van de aarde: de lucht transformeert in lagen – van blauw, via goud naar vurig oranje, paars en rood, in talloze schakeringen. Het zijn niet enkel tinten die mij beroeren, maar ook wolken die traag…

Waar de wind mij raakt fluistert mijn ziel zachtjes mee stilte wordt muziek De wind strijkt teder door de morgen, glijdt langs takken en over uitgestrekte velden, weeft kleuren en lichte strelingen in mijn aandacht, en laat kalmte neerdalen in mijn gedachten. Ik spreid mijn kwetsbare vleugels, fladder mee op de adem van je delicate beweging…

Zacht tussen het luid mijn stem kiest de stilte zelf onhoorbaar bevrijd In de zachte kamers van mijn binnenwereld ontvouwt zich een stem die nooit heeft geschreeuwd, maar sprak in flarden, wachtend tot ik haar met open aandacht durfde te voelen. Ze boog zich jarenlang naar wat gepast leek, wiste zichzelf in het verstikkende rumoer van…

Mist tilt zich omhoog langs de rails fonkelt de dauw de zon ademt licht Toren tekent zich af tegen de bleke hemel. Zijn klok bewaakt het uur waarin de nacht nog niet helemaal loslaat. Rails glanzen vochtig, draden hangen traag— station ademt de stilte van een ontwaken. Trein schuift het perron uit, een ademtocht die de ijle lucht doorsnijdt…

Vlinder spreidt vleugels zonlicht weeft door zachte lucht tijd stroomt in stilte Woorden glijden als een stille stroom over de rivieren van mijn denken, waar gedachten zich nestelen als zaden in rijke aarde en wachten tot ze rijp zijn om in hun eigen tijd te bloeien. Zoals de oude boom haar takken spreidt naar het pure licht dat langzaam…

Lichte adem zacht fluistert in mijn innerlijk ik mag er zijn, ook De ochtend draagt haar adem als een sluier van licht die de huid teder omhult. Ik luister naar de trilling in de stilte van het hart, waar elke nieuwe dag zich opent als een ongeschreven gedicht. Zoals regen het dorstige land liefdevol kust, laat ik adem stromen. Ze vindt…

Bloem opent zich zacht licht streelt zacht het groene blad stilte ademt mee De middag ligt open in een kalme gloed, het zonlicht strijkt zacht over huid en ruimte, het ritselen van bladeren stroomt als een adem door de lucht, het ritme van stilte trekt alles traag samen. De lucht draagt een volle geur van aarde en bloemen, elk fragment…

Golven fluisteren licht danst op de horizon stil in mij weerklinkt Langs de kust blijf ik stil, mijn gevoelige huid vangt de adem van de wind. De zee draagt een taal van duizend stemmen, elk geluid raakt iets zachts in mij, en ik word zelf een golf van voelen. Het licht van de toren draait, traag en helder, snijdt door de nacht en…

Tere bloem ontvouwt stilte buigt zich naar het licht wortels zingen zacht In het buigen van het licht opent zich een tere kelk haar kleuren langs mijn huid, een brug tussen stilte en aanraking waar onzichtbaar en zichtbaar elkaar raken. Ranke stengel reikt omhoog met zachte zekerheid een rode draad van aarde naar lucht, en ik herken…

De blauwe reiger rust in het verstild water zijn spiegelbeeld drijft In het water, half verborgen, staat hij op één poot, een stilte die het water zacht omhelst. Zijn hals reikt naar de lucht, alsof hij de wereld vasthoudt, en mijn hart volgt elke trilling, een echo van tijdloosheid. Over de spiegel van de vijver glijdt hij, het riet buigt…

Ongewone droom legt een levensmoment vast bewaard in het hart Wat een vreugde, drijvend op de golven van een droom, waar creatie en verbeelding zich als een oceaan uitspreiden. De wind ademt kracht, melopee streelt zacht mijn ziel, haar melodie roept een wereld die in stilte leeft en bloeit. Langzaam dobber ik naar een kust van diepe rust…

Fluisterende wind verre blik die mij ontglipt schaduw blijft hangen Ze loopt door de verweerde straten, alsof ze hier niet hoort; de tere lucht draagt een bleke glans om haar heen, en haar fluisterende woorden ademen uit een ander land. In haar ogen ligt een onpeilbare zee, waar sluimerende golven mij blijven wenken; haar onverschillige…

Zachte adem stroomt binnen fluistert het licht zacht stilte draagt mijn stem Ik voel het licht in mij als een zachte adem die door eeuwen heen fluistert en blijft stromen. In de diepte ontvouwt zich een stille ruimte, waar kwetsbaarheid en kracht samensmelten in rust. Zoals golven de eeuwige kust steeds weer omhelzen, draagt een kalme…

Geen toekomst, geen nu zij danst alleen met het licht ik leer van haar vlucht Ik zit aan de oever van het meer, de lucht beweegt nauwelijks. Een eendagsvlieg zweeft door het licht alsof ze niets anders kent. Haar frêle vleugels flikkeren kort, en toch lijkt elke slag vol betekenis. Zonder verleden, zonder toekomst, alleen dit trillen in…

Stil bos ademt mee zonlicht raakt mijn open hart ik word weer heel zacht Ik loop traag door het gras, de wind strijkt langs mijn huid. De bomen ademen rustig, hun takken vertellen verhalen. Vogel roept iets wat diep in mij weerklinkt, en ik word stil alsof de wereld even wacht. Zacht zonlicht valt gefilterd, vloeibaar goud door het groen…