Netgedichten over drank

Het oude schrift verdringt het slapend land, in droomgebieden waar de nevels branden; de denker tast met alcohol in de hand, en wankelt door hallucinante landen. Daar slaat de rauwe lelijkheid haar klauw, zij spuugt haar gal op doctrines en wetten; de dode ernst verandert snel in stille rouw, geen wijsgeer kan zijn broze logica redden. Zij…

O broze mens, wat zal ons lot gaan weven, in deze nacht van wijn en schone dromen? wanneer het zwaard de stilte heeft genomen en veteranen strijden om het leven. Slechts een herinnering aan vroege minne, een laatste hoofdstuk uit vervlogen tijden; een schrift waarin de pen de ziel wou bevrijden, waar de taal verstomde om de geest te winnen.…

de wekker gaat om 6:00 uur. ik sla op de knop. de wereld staat in brand, zeggen ze, de gletsjers smelten in de gin-tonic van God, maar de kamer is koud en ik draai me nog een keer om. we praten aan de bar over morgen terwijl we de gaten in onze eigen schoenen negeren. we bouwen hekken om onze gazons en drinken goedkoop bier. de wetenschappers…

Heb ik de eenzaamheid gevoeld in het woekeren van het alleen zijn met het recht van de allerzwakste in de dwaze regionen van het verraad heb ik eenzaamheid moeten erkennen in dagen vol onverbloemde weemoed zeldzame empathie en corrupte politiek heb ik regionen lokaal weten te verkennen waar de raaf een groene kikker eet door al dat familiebloed…

Rustig zitten tussen doorzichtige wanden van de glazen kamer aan het hechte huis warme koffie genieten bij de geborgenheid van de binnenruimte omringd door vogeldrukte en bloemenpracht in de tuin al dit leven trilt en danst licht in de dwalende damp van de huiselijke drank het kleine buitenvertrek geeft honkvaste benen waarbij…

Achter sombere zomerwolken spelen dronken muzikanten met eenzame zwervers die lucide dromen vertolken. Hun instrumenten janken als honden in het duister, terwijl de nachtvrees aanzwelt tot een hels gefluister. Zij weven hallucinaties van asfalteer en as, en snijden hun vingers aan kapotgeslagen glas. De hemel scheurt open, een zwart en gapend…

Aangeraakt door het aardse bestaan, neem ik een hap van een banaan. Rondom mijn lijf zie ik primaten, in hun ruwe jacht naar snel succes. En in de avond een nieuwe fles, wijn om de dagelijkse pijn heel even te verzachten. Ooit waren het de wijzen die lachten, nu zijn de dommen aan de macht. Niemand die weet wie het laatste lacht. Ik…

Als voetzoekers in Vlaamse borinage kroongetuigen van het gerstenat dat zienderogen druipt als zwarte kat in dorstige contreien zonder gage Zonder beschutting van de wederhelft van dommelende mallebabbes kazen en vlekken en patatten door de mazen alleen haar volle schutspatroon laat hier geen ruimte, voor een zwart brunettedier want was…

Alsof ze een bewegend kunstwerk in de bewolkte lucht willen hangen zwermen kwetterende spreeuwen boven de oude kathedraal van de rivierstad waar de oude mannen whisky drinken in de kroeg bij de brute avondmonding is het uiteindelijk het telkens opnieuw wegen van het gewicht van alle ergernissen en hij weet niet of hij terug gaat naar de…

Dwalend door de hellepoort luister ik naar dikke tongen van de Souvignier Gris – hoor de kakofonie! – raak ik verstrikt in murmelaties over de kring rond Sancerre de vuurstenen afdronk en andere smaaksimulaties – of over de vreemdelingen van Poperinge met hun mout vol van hop dool ik over de Veluviae Altea dorstig langs de watermolen…

Ik doop suikerspinnen in frozen margarita’s slinger op promillage in overdadige plooien – ruk jij me uit mijn strofe Beneveld raak ik je veren strijk langs je stiksels krimp in je paarse organza krul-krul in je zijdezacht licht – leun jij gefronst achterover ‘Mijn manchetten knellen’ stuntelt Armani schudt zijn pauwenveer langs hoed…

De bar is dicht, maar ik zit nog steeds hier met een lege fles en jouw naam in mijn keel als glasscherven. Buiten jankt de stad als een hond die geslagen wordt, binnen jank ik stiller, bloedend uit oude wonden die nooit helen. Toch steek ik weer een sigaret op, zuig de rook in als laatste adem, want stoppen is voor mietjes en ik ben te…

Opsommingen die uit het hoofd komen maar nooit door het hart worden geloofd plechtige taal die over een elite spreekt beeldentaal zonder diepere wortels allemaal verzonnen door het intellect aanwezig op aarde als overspannen insect het samenvloeien van genegenheid kost de nodige moeite en serieuze inspanning nu de weg naar dichterbij…

Ze vertellen dat er zure regen komt alleen in woordloze gebaren over liefde om het seizoen te vieren in al haar naaktheid hij begraaft herinneringen naast het liefdesbed zijn handen voeden schimmen op het behang met wat de stille slaapkamer heeft te bieden er is een engelgezicht van een kameraad uit niemandsland omdat er liefde nodig is om…

Een alcoholische haiku De mand vol flessen. In vrieskou naar de glasbol. Wijn en jenever.…

Ik zag tegen mijn leven met kerstmis op verdrietig met mijn zwerversverleden een eenzame dronkaard met een ezelskop zo vaak had ik om onderdak gebeden maar toen, de heilige kerst was al in zicht een vrouw met een vriendelijk gezicht gaf me wat centen voor een gedicht ik was helemaal tot niets verplicht ik schreef wat woorden over dure rode…

De grote radler van krombach & zoon is de waarlijke sorbito onder de bieren nul komma zero, nada alcohol het is even slikken, de hell komt voorbij spoel de smaak van papillen met gruppo sportivo en lawaaidruktemaker zwartharige rammstein voor 'n boerin heel apart doch een boerenzoon kent nada en zero als gero zilmeta het…

Hij zag jouw zielige gezicht in waanzinnige radeloosheid tussen wollige wolkenkastelen en lichtgevende luchtspiegelingen jouw gelaat stond afgebeeld op het gescheurde etiket van een in de hals slanker wordende glazen fles waaruit hij een donkerrode drank had gedronken tijdens het achteraf dromen over jullie vrijpartij waarbij jullie niets…

Op het donkerbruine hout dampen sierlijke kopjes geurige koffie daarachter wachten in kasten flessen drank geduldig op hun beurt te mogen schenken hun geestrijk innerlijk glanst en wenkt verlangend maant de bezoekers vriendelijk tot zelfkennis langzaam genieten met eerbied voor het matige hoe veel pils schuimt opgewekt zingt…

Ziekte en geldgebrek hebben je eenzaam gemaakt in een leven zonder genegenheid jeugdig verlangen heeft plaats gemaakt voor diepere fantasieën, intenser beleven het sterrenlicht laat een mysterieuze schijn over het spiegelende vijverwater zien deels vergiftigd door erudiete zondaars die eten van het laatste genadebrood en samen praten ze…

Je vraagt me zachtjes in de avondschemering of en waarom de mens een dronken ziel heeft volhouden zeg ik maar het keert steeds terug die zwarte mystieke roes bij iedere druppel die ik tot me neem en ik blijf je voorlopig het antwoord schuldig in een landelijke sfeer schenk ik nog eens in onder bewolkte mysteriën wil ik uit jouw…

de fles is nu helemaal leeg die kan de glasbak in dan is die ook weg BAM de bijbehorende glazen staan nog ongebruikt in de kast met de piepende deuren ‘t koolzuur knispert in de oren ze fluistert lieve woorden [ik weet ‘t dit is niet echt] ze fluistert lieve woorden woorden die ik graag wil horen maar ik weet ‘t ‘t is niet echt…

De nacht is bij een dronken dichter eenzaam in het intieme alleen zijn van het donker en het duister in de tuin der zoete dromen een slok te veel, een lege fles tussen weelde van intense liefde onder het maanlicht op een steen dronken zodra woorden verdwijnen in het element van de wilde natuur lonkt de duisternacht met blauwe bloemen voor…

Voel jij ook dat lustig verlangen door kwetsbare voorjaarsbloesem op zoek naar onzekere schoonheid nu de oude stad ligt te slapen ochtenddauw in het park parelt nu je in jouw kloffie koffie drinkt nadenkt over problemen in de wereld terwijl zij zorgt voor zoete koffiekoekjes zie jij dat domme mensen vrolijk worden van dat beetje felle…

Wat zal er van ons bekomen in de tijd van wijn en dromen uit het oog en in de oorlog de oorlog met de veteranen door stilte van de dood verloren wat zal er van ons overblijven als onze overblijfselen zijn vergaan nog voor de vrede komt kloppen op de gesloten deuren misschien een liefdesaffaire uit wat vroege verliefde jaren een laatste…

Weerspiegeling van de volle maan raakt het lage water van het zoetwatermeer wanneer je bij me bent in diepe dronkenschap verlegen vlinders dansen boven oevers in het heldere maanlicht van lentelucht je bent van vlinders en van mijn dronken hart laat je me weten terwijl je een liedje zingt stap voor stap in het duister klinkt de echo van…

De nacht schreeuwt zijn wanhoop over de okergele natuurstranden in de zompige zwerversvallei whisky drijft driftig naar de keel in alle omstandigheden te veel voor veelbelovende dwazen wijn en schuldgevoelens ankeren onder het schip van het geweten het onderbewustzijn ijverig zoekt naar de kurk maar vindt geen fles de laatste stappen…

Morpheus dark is een belgisch bier donkerbruin van hoge gisting en dito kwaliteit d’Erpigny is ook belgisch bier hoge gisting, amberkleurig gebrouwen in de alvinne te moen Da's te zeggen, 's anderendaags zes maanden stevig gelagerd op monbazilla d'Eerwaarde pater van florrie is eveneens en wederom een zuid-nederlands brouwsel van…

Er is een zwarte bladzijde over het ruisen van het leven bedoeld om in alle eenzaamheid aan een vreemdeling weg te geven een duistere schaduw van jezelf wanneer je niet meer kunt praten het dolle feestgedruis is afgelopen vergeef jezelf tussen de zondaars je doet wat je niet kunt laten maar je bent lam en straal bezopen keer je…

Verdwaald zoek je naar troost in een kroeg in Amsterdam Oost eindelijk mag jij helemaal jezelf zijn je bent ver heen en nog niet terug je vindt geluk bij plastic bloemen en toch ben je waar je bent gebleven waar geen kleur het grijs verbreekt altijd vrolijk, je heft het glas loze woorden, je blijft een gast leeft jouw leven in een liefdesplan…