Alle inzendingen over milieu

Hoevelen ik ook had geschreven in zuid- en noordwest-afrika de kalahari en botswana sahara lake victoria althans iets daar ten noorden van het Niasmeer in Kameroen het raadsel van de stikvallei die gif verspreidde in de wei die varkens kippen liet verdwijnen mensenlevens spoorloos liet in nevels rond kilimandjaro in watervallen aërosolen…

De vele details imponeren je. Hoe die te ordenen? Kleuren geven je ogen richting. Je valt voor mooie combinaties, beroert nerveus de wolkenvormen... Dit klopt niet. Maar dit grijpt ineen. Even stop je met groeperen. Rechte kantjes wijzen op begrenzing. Niet alle items krijgen de ruimte van het magisch vierkant! De voorstelling kan beginnen…

De grote weegbree en zijn kornuiten de zuring de braam de wilde orchidee in heide en voedselarm veen kun je soms langs 's heren wegen zien staan in eenmansrijtjes in het gelid als maansvaren of stijve ogentroost voor de gevlekte welriekende orchis soms helpt verhardingsmateriaal door spoeling met verdunningseffecten radikaal dat…

Sloom valt er wat nattigheid, dat op water lijkt uit de grauwe grijze lucht zich nauwelijks tot geheel niet tot regendruppels vormende maar naar het zich laat aanvoelen, aanzien zich meer ontlaadt als uit een oud en verstopt plastic kamer-water-gietertje!! Het miezert, het miezert, ik word een heel klein beetje nat!…

Ik hoor hoe de wind zachtjes woorden draagt, met een oorsprong in het verleden. Zij fluistert deze als echo’s die tot mij komen, zonder oordeel en zonder reden. Altijd dwalend door de eeuwen, totdat zij uiteindelijk abrupt ontwaken in het moment. Daar waar de wereld zingt met een verwachting vol hoop, en de wind fungeert als haar instrument…

Ik noem het daglicht Omdat ik weet van het donker Ik moet op de tast gaan Ik sta op de uitkijk Ik staar naar de horizon Ik lees de krant Over het aardse, het gerommel Gebarentaal van dieren in nood Over vogels die op de vlucht slaan Het heeft geen naam Ik noem het droogte, ik noem het hitte Ik noem het tijd op mijn horloge Ik noem het…

Ik, de JordaanDichter geef de hoop niet op ook al hopen de hopen zich op van 't vuil, van de poep van honden maar mensen lijken soms net dieren maar ik geef de hoop niet op Make Amsterdam Clean Again een kleine bijdrage van mij en mijn dochter Giulia De pet, ja, ja die van Trump Make Amsterdam Clean Again symboliseert met de 3 kruizen…

Als ik hier die dringende oproep zo lees geen vrijblijvend gemijmer maar business case dan moet het niet beter maar helemaal anders! Revolte in breinen - geen ratrace kwatrijnen! want wij willen niet horen en willen niet zien dat alwat er leeft - te veel voor één planeet? - dat wat groeit en bloeit op het punt staat te verdwijnen…

Een reflectie op twee schatten uit het Louvre ontvoerd, eerder vandaag hier ten tonele gevoerd respectievelijk 'Oermoeder' van Anneke Haasnoot en 'Op de dijk en Limes' van Evelyne * Is het niet een gotspe dat wij, nederige zielen tijdgebonden passanten in het ondermaanse ooit vol wemeldingen met zoemende wespen…

Het is zaterdag 11 oktober 2025 de vroegste trein naar Groningen vanaf Amsterdam-Zuid dan van Groningen met Arriva naar Baflo bezoek de donateursdag van de vrienden van Rottermeroog- en plaat in de stiltecoupé lonkt de nacht nog de trein wiegt ik doe m'n ogen 'diegt' ik schommel, ik droom loom zet ik voet op Rottums bodem zacht klinken…

Vrijdag 19 september aanstaande de dag die moest komen Amsterdam Clean Up Day daar speel ik graag op in als bedenker van de rode pet met de tekst MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN en die is te koop en de opbrengst gaat naar Stichting Vrienden van het Woon- en Logeerhuis de Marius Meijboom op Amsterdam-IJburg in de Marius Meijboomstraat…

Ik wil strandjutter worden maar woon in de stad de hoofdstad Amsterdam in het centrum, in de Jordaan dus oefen ik als straatjutter want de straten van Amsterdam worden overspoeld met veel en heel veel wat nog te gebruiken is elke dag,  soms zelfs ieder moment ligt half IKEA, BLOKKER en ACTION op de straathoeken en stoepranden…

Op een warme avond, wachtend op de oogstlijst, Begin ik al te dromen van bladeren en geur. Bieten rood en geel, prei en knoflook, zo fris, Een mand vol beloften, vers en puur. Samen plannen we gerechten vol tuinleven, Sla voor de lunch, andijvie voor de vrijdagstamp. Elke groente kent z’n eigen dag en streven, Een ritme van delen…

De opperboerenhofsteewachter staande voor de vrije uitloop van de honderdtwintigduzend kippengaashatende hennen zag dat zij stekeblind als mollen achter hun wammes waggelden en door orendoof gekakel hun poortwachter te grazen namen in de orde van het pikken scheelt dat één twee eitjes niet al is het zonder ruggespraak of last heel moeilijk…

Blijf maar eens wakker in de nacht een zomernacht vergeet de dag maar ruik je de geur van de jasmijn die zich opent alleen in de nacht en zo haar geur verspreidt? nu kun je dromen waken en val je samen met de nacht zo heel dicht bij de aarde drinkend van hetzelfde water als de nachtbloem druppel voor druppel wacht maar…

Mijn aarde Mijn grootse, trotse aarde Herbergt 8 miljard mensen Mensen van alle soorten rassen Die met elkaar op onze mooie aarde passen. Er zijn te veel ikjes Die de ego’s in stand houden Vrouwen onderdrukking en oorlogen door nare en gemene demagogen De bodem van onze aarde wordt leeggeroofd Ten behoeve van de bevolking Het winnen…

Er zit een onverzettelijke vernietigingsdrang in het dagelijkse van onze voetafdruk een onvermogen om de planeet te redden en we doen er bijna allemaal aan mee meedogenloos, als of het niemand iets kan schelen er is een droeve tijdelijkheid tussen de vroege dageraad en het weer verdwijnen van de zon, in het avondrijk waar we genieten van de…

we hebben van haar genoten omdat ze zoveel aan ons gaf we hebben haar zelfs te veel uit handen genomen heel onbeschaamd onbeschoft en uiterst laf we helpen haar op deze manier langzaam naar de kloten ook al past dit laatste eigenlijk niet bij elkaar laten we wat minder graaien het belemmert ons geluk en laten we beseffen dat we niet alleen…

De vlucht van de vlinder uit het oog verloren de grijze lucht wordt steeds grijzer steeds witter Eens was het vier uur in de middag een zomer in een zeer blauwe lucht en vlinders een vlucht vol vleugelkleuren O kinderen der onwetendheid het is langzaam heel langzaam wit geworden enkel nog afwezigheid vol tranen…

Een gracht, waar eend en waterhoen voortdurend watertrappen om voort te gaan, niet om te drijven zoals de watervreemde mens. Als zij vooruitgaan maken zij een dubbelspoor van kleine kolken, en boegwater als de verticale doorsnee van een pannendak, negentig graden omgeklapt.…

Haar jas kapot, verrot en oud, werd uitgedaan twee jongens die deze baan, ontdeden haar van haar goten, haar regenpijpen uit Twee and’ren stripten haar veertig jaar oud hout, waarin een goedje dat goed fout. Ze zaten in een hoogwerker en hadden gele pakken aan en maskers op in dit warme weer, waardoor ze ‘t heel benauwd. Z’ is…

Op de maan heeft niemand namen Maanmannetjes zijn 't allemaal Zij hebben 't heel druk met de Stand van onze karaktervolle Aarde, want 'r schaduw bepaalt Of het hemellichaam maan vol-, Half- of schijfverlicht is.... Vanaf de maan en vanuit ruimte Is het perspectief op de aarde Heel anders; een overzichts-ef- fect ontstond; de drang om…

Op de klok van de eeuwigheid bedeeld met een seconde tijd hebben we het onmogelijke gepresteerd, de aarde volkomen verkwanseld en versjteerd, zodat er niet veel meer van ons resteert dan een proef van weinig waarde, een schimmelige laag, die het verdient door een brute vlaag te worden weggevaagd naar een verre ster om na nogmaals proberen weer…

Nu de natuur naar de knoppen gaat terwijl de lente neigt naar bloeien wie kan het bloeden nog stoppen Moeder Aarde verdrinkt in tranen wat moeten we doen plantaardige kaas is niet echt lekker en de ouderwetse worst zorgt voor culinair plezier de koe overslaan is niet zo makkelijk maar met veel minder vlees moet er toch een hoop lukken…

O, moedertje aarde wat een rust om alleen te zijn want onbewust te wentelen in dag en nacht Uw bloemen nooit meer gezien door mensenogen uw bomen met hun wortels in de grond onopgemerkt alleen omringt door sterrenpracht Rivieren en de grote zee verlost, alleen gelaten ochtendlicht en ondergaande zon Aardse schoonheid spiegel…

Nog dwalen de gedachten in verdachte omstandigheden door de wellust van de nacht heksen vervullen nachtmerries met laakbaar amusement dichters vullen lege ruimtes honger dwingt de mens tot dwaze dadendrang ontlasting zorgt voor hoop en wie werkelijk waakzaam is ligt woelend wakker in het zweet ademhalend uit het dikke donker ontmaskering…

een lied is in de maak het roept op tot leven met en voor de natuur een lied voor de aarde voor elke generatie iedere zoon en dochter waag niet te zwijgen daarvoor is geen tijd kijk buiten de wereld die op apegapen ligt zing de wereld wakker met verheven de stem elke stam en elke natie laat de kans niet lopen de aarde en ons kroost…

Ik ben gek op hout Ik hou van hout Maar in de natuur Niet in mijn ‘bek’ Dat houten bestek Goed voor het milieu Maar niet voor m’n mond ‘mij niet bellen’ In de rugzak van m’n leven Zit naast een drinkbeker, koppie Nu ook een stalen bestek Want dat streelt m’n ‘bek’ Dan, dat in de vrije natuur Een lekker bakkie koffie Uit een warme…

“Zet je verwarming maar op negentien, en slechts op vijftien graden in de nacht”, Maar ‘het klimaat’ ligt niet onze macht, Al die adviezen houd ik voor gezien. Dus hoor ik weer dat dwingende geluid, Dan zet ik vlug de knop niet óm, maar úit!…

Uranium: 700.000.000 jaar halveringstijd, lees ik op een kunststoffenbol, in het landschapspark van NIRAS in Dessel. 'Het nucleaire afval gaat hier ooit de grond in', zegt mijn zoon. 'In de Boomse kleilagen, driehonderd meter diep', zeg ik. Het is 2 oktober, de warmste ooit. Op de plas glijden eenden, een aalscholver duikt naar…