Alle inzendingen over vrouwen

Internationale vrouwendag wordt wereldwijd gevierd, gevierd? laat daar geen misverstand over bestaan in mijn mannenleven ik heb  de vrouwen lief, zo lief niks het zwakke geslacht zoveel sterker, oersterker dan de man met slechts z'n poepgaatje maar ik vind vrouwen collectief wel een slappe hap wat hebben ze nou intrinsiek bereikt,…

De nacht, Maïma, is van maanlicht blond… De maan, Maïma, strooit heur zilvren tranen Langs ’t lispelzieke lover der platanen… O, mengelen we onze zielen in deêz stond ! Met mijmrend oog en murmlensmoede mond, Zo ligt, o, allerloomste der sultanen! Gij in uw hangmat wieglende aan lianen, Terwijl uw lokken kronklen tot de grond… Het purpren…

Vandaag is de dag aangestaard door professoren om volgekliederde muren voorbesproken besproken word ik om herhalende wanen -loopt huid rood aan? onderga ik wereldlijke vreemdsprekerij als Apollo of Zeus in een opstanding van licht een kader voor de oprichting van een fundament waar tonen en aroma’s hangen blijven. ‘Ubi sumus,…

De meisjes van Albert Heijn ze zijn me allemaal even lief maar 1 is er het knapste en wie dat is, dat zeg ik niet "Toe, toe JordaanDichter, zeg het me alsjeblieft" "Neen, die blijft in mijn gedachte die mooie, mooie griet" "Nou goed dan, dat ben jij!, voor mij!!"…

Heet mij niet vals en trouweloos Wanneer mijn arm, verdolend hart, Van zorgen moe en blind van smart, Een waanbeeld voor uw waarheid koos. Ik heb u lief, nu en altoos, En of mijn droef en moede hart Bij andren rust of eenzaam mart Om u: gij zijt mijn liefde, altoos. En zagen…

Een mooie vrouw is langs me heen gegaan; Heel even bleef zij staan En keek mij aan; Toen is zij weer haar gang gegaan. Was zij blond Of was zij zwart? Ik weet niet meer. Alleen heeft zij me 't hart In de fluwelen avondstond Oneindiglik gewond; En 't doet me nu zó zeer, Dat ik lauwe tranen weende, Langswaar zij henen ging,…

Vuren branden, verbranden vrouwen op brandstapels; Heks Hoer Slet Feeks Kutwijf Vuren branden, verbranden vrouwen in crematoria; De wonden kunnen pas helen als mannen de macht eerlijk delen, alle machismo vallen laten en over hun castratieangst praten; Dan heb je pas ballen!…

Proost Op na een betere jaar Er waren afgelopen jaar wat successen geweest Maar vooral ellende wat in de wereld en online leest Ik dacht dat 2020 Achter ons is gebleven Maar het Feest van Ellende is ons nog niet af geweest. Pret wordt verdeeld Verhalen verkeerd verbeeld Interpretatie tot liquidatie Vrouwen gesmaakt Vrouwen dodelijke gemaakt…

Het is een verkeerd verhaal van de mens, vrouw en vrouw-er dat de wereld tekent het wijdverbreide verhaal dat de vrouw een gat is in de borst van de man en hem steeds weer een rib kost (arme man, eerst door God en daarna met zeven paarden uit de klei getrokken) de mannelijke fantasie van man-nin het droombeeld dat zij moet spelen om…

De wereld kleurt oranje, iedere straat, elk plein hoopt op een toekomst zonder angst en zonder pijn. Licht gloeit in ramen, gebouwen schitteren fel – diepgewortelde hoop breekt door elke innerlijke vesting. Oranje als zonsopkomst, de dageraad na de nacht, een uitroep, een stille schreeuw, een kracht die ons ontredderd. Wij dragen de…

Ze loopt niet, ze zweeft door dagen, de zon volgt haar onbewust. Waar zij verschijnt, lijkt alles zachter, zelfs stilte kent dan weinig rust. Ze lacht niet luid, maar licht, zoals regen op een raam. In haar ogen danst het licht, een glans die niemand schaamt. Ze spreekt met handen, met gebaren, meer waarheid dan geluid. Wie haar ontmoet…

De wijze vrouw brengt in het leger Gods Woord, maakt verre reizen, waar felle oorlog woedt, geeft Nederlandse strijders troost en moed bij levensgevaar in dreigend oosters oord. In eigen land, als Kerstgebeuren gloort, schenkt aalmoezenier haar hart aan de gloed der Herberg, waar vrede in één gemoed aan zwerver en rijke burger toebehoort.…

Si-Chy, uw handen zijn als lotusbloemen, Uw ogen zijn twee maanbeschenen meren, Wanneer gij lacht is het of blanke peerlen Wonderlijk glanzen in de maneschijn... Uw leden zijn uit bleek ivoor gesneden, Uw voetjes zijn nog vlugger dan der hinde, Uw rode lippen zijn als arabesken, Die een fijn kunstenaar kleurde op witte zij... Uw haren zijn…

Een klein meisje zoekt bloemen in weiden bij Rotterdam, speelt wild en driest op straat: een koene heldin, die haar mannetje staat tijdens geschil, voor het recht wil strijden. Aangenaam kan Juffrouw de schooljeugd leiden, geeft de kinders naast het werk wijze raad voor het wachtende leven, soms verlaat de groep het gebouw, gaat zich in bos…

Jonge meisjes, hoe rampzalig Is, voor u, die prille schoonheid, Die, op uw gevulde wangen, Op uw welgevormde lippen, En op al uw leden, schittert; Hoe rampzalig is die schoonheid, Zo gij, wars van blanke kuisheid, Hun gehoor geeft, die u vleien! Vlied, ô Schonen! vlied die vleiers! Luistert gij naar hunne woorden, Dan zal ras de blozende…

Versteend sta ik op deze aarde met lange rok en omslagdoek die hij strak rond mijn borsten speelde, omdat dat van de wereld moet. Zo ben ik opgevoed. Mijn ogen hebben iris noch pupil. Dus kijk ik maar naar binnen, wil al wat buiten voorvalt binnen horen. Van wat ik waarneem ligt rondom mijn mond een lach bevroren, die daar maar vriezen…

"Beauty still is in the eye  of the beholder, that looks," zei Di zij hield zich goed, doch viel haast flauw moest zich toen een wijle vertreden om vervolgens te zitten om bij te komen van het vloeiend eloquent exuberante gloeiend verbale vertoon   van verborgen zinsverlangen naar onthulling van 't gespannen overdreven ingesnoerd…

Haar mooie blonde lokken Wapperden in de wind, Haar borsten deinden Op ’t ritme van haar gaan. Vogels kwinkeleerden spontaan, Honden blaften haar vrolijk aan, Poesjes gaven d’r benen kopjes, En ik was met haar in m’n nopjes, Wijl zij lachte lief naar mij, Toen ik zachtjes tegen haar zei, Dat zij voor mij de schoonste is, En ik…

Ook mij kan het gebeuren, dat ene moment in de zon, die lach waardoor de wolk voor onze ogen breken kon; struikelen door de realiteit, feiten schudden als kaarten, mijn kalme aard door de wind op hol laten slaan en losgaan op nadelige scenario’s; mijn bureau bij wijze van, maar alleen als voorbeeld voor zo’n raar geval dan, leeggeruimd…

Zij zijn hier met niet minder dan acht mannen Is zij, de Muze, enkel nog AI Die opduikt in de Nacht der Poëzie Zijn dichteressen met opzet verbannen? Is humor iets voor borreltafelheren Waar snoeven onderling meer wordt beloond En elke lichte toets wordt weggehoond? Onder de gordel kan het soms verkeren Schikt elke lezeres zich naar hun…

(voor J.B.) Mijn gebroken stem poogde jouw hoogte blijkbaar te bereiken: ‘Jouw licht breekt door de wolken als ik mijn ogen open schitter jij als het lichtste loof dat ratelt in vertraagde wind.’ Met Marsman in gedachten wandelde hij over verbrede kleidijken alwaar ijdele populieren met rukwinden mee bleven waaien; als het…

's Morgens op het witte laken doet er een gelaat ontwaken -- dat ligt daar als een waterlelie op een golf water, op de peluw. 's Middags loopt ze in het bos te schijnen, haar ogen tussen bladen als twee kleine vuurjuwelen, kijkend in een laan -- bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan. 's Avonds lacht ze in een stille kamer, zonder…

Terwijl elke lichtstraal steeds meer kleuren kreeg in bundels voor mijn boller wordende ogen die ik met bloedende nagels in toenemende mate probeerde te beschermen tegen interspectrale hagelstormen; maangeuren druppelden van wanden, waardoor vlammende sporen van ijzertanden der wachter dezer krachten langzaam verzachtten; onder…

Zij , die tot vrouwelijke pracht het keurslijf eerst heeft uitgedacht was wis een rimplig wijf van driemaal dertig jaren wier grommigheid der lieve jeugd 't genot ontzei der zoete vreugd omdat haar 't zoet genot was met de jeugd ontvaren. Had dan de deugd geen machts genoeg, dat ze een vermeetle hand verjoeg, die met een dartle drift een…

Gisteren werd ik eenzaam opgesloten omdat ik in de gemeenschappelijke ruimte, schuimendhete thee in de vissenkom had gegoten, -ik had een exotischer begrip van tropisch hitte voor mijn vlammende ogen. Het viel nog mee, zeiden ze, dat ik het niet tijdens bezoekuur deed, -wat een magnifiek idee. Dat zijn zij ten voeten uit: weten…

Om met deur en lekkere man binnen te komen vallen: ik houd er wel van een heilig huisje om te knallen, al laat mijn buitenkant niets zien wat niet binnen de veilige kaders van ‘een welopgevoed meisje’ past; jullie zullen verrast zijn, als ik de onderkant van mijn tong zou showen, -of walgen, dat hangt van je voorkeuren af. Het…

De zon vraagt of ik snel naar buiten kom, ze schreeuwt dat de storm is gaan liggen, er is geen regen meer om bij af te druipen; vogels zingen degelijke welkomstliederen, en de vlinders doen hun rondedansdingen met zoemende bijtjes op de binnenplaats. En toch kom ik het gat van de deur niet door, ik hoor bij elke stap in die richting zijn…

Dezelfde vaas met verse wilde bloemen, geplukt op mijn verzoek, staat al dagen tussen ongebroken fotolijstjes met mijn dierbaarste herinneringen. Die gaan nooit meer stuk - noch mijn dromen, uitgesproken, noch mijn diepste verlangens, woorden die ik met heimelijke angst voor lijf, en af en toe leven, bijna vergeten was. Het…

Je handen waren beter in staat om je gevoelens te uiten; het was al te laat, praten werd schreeuwen om mijn leven nog enigszins toonbaar te ontvluchten. Voor de gevolgen van mijn durf had ik te duchten; ik turfde de tijd al een eeuwigheid, de blauwe plekken, door jou beleden spijt, op de spijlen van mijn denken. De muren…

Waren je handen zo zacht als je ogen die over mijn lichaam gleden met die voorgespiegelde nauwkeurigheid, bedreven zoals beloofd; mijn curven zo breed als je wilde, ik at zeven cakejes per dag omdat jij ze bakte, ik durfde door mijn knieën te zakken, als jij mij maar weer bij de hand pakte. Als het grootste geheim, voor iedereen verborgen…