1267 resultaten.
Onrust
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
809 van bumper naar bumper
haastig voort op weg
aan de kant, stumper
doe wat ik je zeg
laat me er door
stelletje secreten
ik ga altijd voor
dat moet je weten
ik ben het signaal
lees; het teken des tijds
ik geloof niet in het verhaal
over de jaren des onderscheids
raak of kijk me niet aan
mijn lont is o zo kort…
onrust
netgedicht
2.6 met 30 stemmen
1.018 vermoeid bestaan
de plek angstig verlaten
hij schrijft niet meer
ten koste van een ander
vreugde nog maar
van korte duur
geen sterveling
kan de onrust wegnemen
waar geen inspiratie is
kan hij niet langer blijven
het geluk sterft
in zijn vingers
zijn zachte handen
geven hem geen rust
hij schreef
maar voor wie ….…
onrust
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
651 Doelloos en gevoelloos
dwaal je in het rond
onrustig is het van binnen
je hebt drang
maar je weet niet waar naar toe
eindeloos is je weg
je loopt en je loopt
naar iets waar je op hoopt?…
Onrust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 Tergend langzaam wordt de horizon
begaanbaar, verbleekt de zwaluw
van de tijd, zwemmen deeltjes van
de regenbogen in een kortstondige
toevalligheid, zo die bestaat en smeekt
boven de graven van de herbezinning.
Kwinkslagen schieten flarden
in sluw geschapen luchtkastelen,
woorden ontlokken herinneringen
zomaar uit het niets, het…
onrust
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
832 ginds de groei van onrust
als bij het naderen van een trein
met onbekende bestemming
zet de signalen op veilig
zodat de trein met gezwinde spoed
hier snel voorbij zal zijn
waarna dan wellicht m'n wens
nog in vervulling kan gaan
'het grote verlangen naar dat
wat wij gemoedsrust noemen'…
Onrustig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
684 Gillend gek word ik er van
alleen omdat ik niet schrijven kan
gedachten borrelen wel op
maar geen zinnige zin komt op in mijn kop
ik blijf stil hopen
(schreeuwen heeft geen zin)
ik denk na hoe het zou zijn gelopen
als er wel iets was gekomen van een uiting.…
onrust
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
510 Onrust
Steeds worden wij mensen onrustig
als er zelfs maar in de verte
wordt gepraat over God.
Sterker nog:
zelfs de geur van God
hoe liefelijk die mocht zijn
doet ons een blokje omlopen.…
Onrust
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
615 Ik ben dat kind dat
overal buiten ging staan
en ik keek:
waar kwam die chaos,
die onrust vandaan
het was de stroom,
die wervelwind van gevoelens
waarmee God vanuit de hemel
de aarde wakker kust.…
onrust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 onrust door het hoofd
flarden gedachten vliegen
terug naar de adem…
Onrust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 Zoals een boot
over het bijna rimpelloze water
van een Kempens kanaaltje glijdt
onder het blauwwitte ophaalbruggetje door,
zo zou mijn leven
nu ik ouder en ouder word
verder moeten gaan
in rust en schoonheid.
Maar helaas stormen woeden
zekerheden verdampen
vervreemding slaat toe
de steppenwolf huilt.…
onrust
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
506 kan iemand mij
vertellen
wat onrust is
natuurlijk ken ik het
onbestendige gevoel dat
onlosmakend vooraf gaat
aan een vorm van vrees
maar onrust is meer
dan de ondefinieerbare
wroeging waar ik
wel eens mee te dealen heb
alles is veel maar onrust
is zoveel meer dan het
woekerend gevaar dat
altijd op de loer ligt…
Onrust.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.358 't Kind schiet uit een zachte slaap;
Verre stormen huilen.
- Moeder, is 't de wind die ruist?
Moeder, is 't de zee die bruist?
Waar zou vader schuilen?
- Meisje, o! heel ver van ons
Zwalpt hij op de baren;
En wie weet waar of zijn schip,
In gevaar van nacht en klip,
Thans mag henenvaren!
- Moeder, hoor, de regen plast
Klettrend…
onrust
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 een meisje blijft staan
trekt haar moeder aan de mouw
en wijst omhoog
maar moeders van vandaag
hebben dat onrustige
van bijna te laat
en inderdaad
gaat daar de bus…
Onrust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Wat is het toch dat mij naar de verte trekt
Dat mij thuis geen rust doet vinden
Steeds mijn verlangen naar de vreemde wekt
Alsof ik mij aan huis en haard niet kan binden
Wat is de drang die mij steeds drijft
Naar alle hoeken van de aarde
De zekerheid die in mijn geest en hart verblijft
Tot wanhoop en onrust ontwaarde
Waarom dwalen mijn gedachten…
Onrust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
482 lawaaigedachten
ze verstoren mijn moeizaam
verworven stilte…
Onrust
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
674 de nacht ligt naast me
het is wachten op de storm
er is een muur van regen
er is geruis, gehuil, gekraak
donder op zeg ik en het bliksemt
als ik diep in zijn ogen kijk
lees ik zijn ziel en zijn oude liefdes
hij leunt op me en rilt
we lijken twee stokoude mannen
ooit konden we drinken als Richard Burton
dansen als Michael Flatley
zingen…
Onrust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
140 Heel bedachtzaam zei ze nee,
Waartegen? Geen idee.
Zit dat je dwars? Of kan
Dat ze nee zei,
Je helemaal niks schelen?
Neen, dát interesseert me niet,
Waartégen daarentegen,
Ja, dát interesseert me wél.
Dán zal je ’t moeten vragen,
Anders blijf je zitten met die vraag,
Je verdere ganse leven!
Dat deed ik, maar ze zei niets,
Nou is…
Chaos om te overleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 het echte
was te rauw
te weinig mensen
en ik vrouw
je moest
een sprookje blijven
een verre lach
de dag voorbij
ik had mijn angst
jij de sterke handen
je mocht niet branden
aan de pijn in mij
dromen barsten
uit mijn hoofd
de vaagheid van
gebroken wezens
ik chaos
om te overleven
mijn oude wereld is kapot
het…
Onrustig is ons hart
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
955 Onrustig is ons hart,
zoveel verloren tijd,
een kind dat bitter schreit,
onrustig is ons hart.
Onrustig is ons hart,
maar hoop is nooit verloren,
een mens wordt nieuw geboren,
onrustig is het hart.…
Storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.322 De late avond draagt een stalen mantel
Met grote koperen knopen
Een bescherming tegen het zwart
dat knelt en knarst.
Verzadigd van indrukken:
Flarden van klank
Flitsen van beeld
in een sissend hoofd
Ze vloeien onstuitbaar binnen
Schelle tonen, scherpe kleuren
De vezels tasten hijgend naar diepte, de gloed, de schemer.
Overal gebeurt…
De voegen in het trottoir
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
746 De zilvermeeuw spreekt
mijn angst in de lagen van de lucht
haar zwijgende witte buik
spiegelt de onrust welke
mij beneemt van de zwang
op het geluk
De straat beneden het spektakel
is het graniet waarop ik stuit
en in mijn val strekt het leven
zich voor mij uit – ik tel de aders
van het trottoir in de voegen
begroeid met mos
Vanavond…
Meeuwen spreken mijn taal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
665 Het krijsen pijnt me na
als de echoloods
me dwingt om de dissonantie
die telkens mij verstoort
te laten rusten aan de tafel
die zojuist ik had gekuist
zodat mijn rijpe huid
gekrast de herinneringen
kon laten rijpen
doch ik ecarteerde
het bestek [ want ik zag
mezelf als wapenbroeder]
om mijn wezen te behoeden
voor het partikel in mijn…
Depressie [aforisme]
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
558 De November wind
doet zich te goed
aan mijn onrust.…
Blindzicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 op een gebroken dag
gaan vezels wringen,
zullen doornen
cellen binnendringen
dan laten hersenstormen
buitenlucht schrijnen
tot binnenbranden,
netwerken ontknopen
tot wankele periferie,
maanden indikken
tot sterfminuten
dan klopt het hart
met gestokte pas,
vlijmt een scheiding
in haarloos glas
dan is het wachten
op luwte van het…
de bevolkte honingraat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 gedrenkt in oude lappen, vol van historie waar
deemoed in vallen is neergedaald, dringt het besef
ter ore binnen bij het lot dat hij in roestige blikken
terzijde had gezet, de warmte van de zon maken
het ijzer in zijn ogen blind voor het licht
hij vreest de bijen in zijn hoofd die zelfs bij nacht
de honingraat bevolken
stram in zijn schranderheid…
storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 in deez' tijd
word ik verleid
door de stroming
haast een waterval
die niemand benijdt
de grip op dingen,
gevoelens uitgespreid
druk van morgen in 't heden
het missen van d'aarde uit verleden
tijdens het zingen
dreigen de noten te missen
in klank, kleur en mededingen
het grijs duidt mij enkel te zuchten
even niet de morgen te beademen…
Mijn vage zelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 In lachspiegels en familiefoto's
zoek ik de grenzen op van wie ik ben
in gezelschap laat ik mijn lichaam deinen
mijn ogen verwachtingsvol verscholen
achter een goudgordijn van lange haren
lonkend als een ster, met getuite lippen
om te voelen hoe het is
om wereldberoemd te zijn
en dan des te meer mijn vaagheid te ervaren
verscholen achter…
Overprikkeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
197 Overprikkeld
Er is geluid
Constant geluid
Altijd aanwezig
Nooit stil
Geen rust
Ik wil rust
Ik wil stilte
Geen geluid
Waar is het stil?
Niet in mij
Waar kan ik de rust vinden?
Niet bij mij
De dood
Zal dat mijn enigste plek zijn van stilte?
Mag ik dan eindelijk rusten
Ik wacht af
Verlangend naar stilte en rust…
rookmelder en knoesten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
505 wat kan ik nu nog schrijven
als het oog van de nacht
me niet toelaat om achter
de schermen van zijn kijkers
het duister te verheerlijken
met de wensdroom van slaap
schoonma’s geërfde klok
tikt als een dolle langs
de steigerhouten wand, het
spaarlampje van de tv heeft
meer weg van de duivel
dan het embleem van
wie dat klereding heeft gemaakt…
De overkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
936 Moet daar ergens liggen
een niet te schatten afstand
verdwenen achter de mist
Turend in het grijs
lijkt alles ver weg
maar toch dichtbij
Gedempt klinken geluiden
een stem roept vervormd
onbekend toch bekend
Ik stap in de dichte nevel
onduidelijk nog hoe lang
deze vaagheid duren zal
Maar elke kleine stap
weer een stukje verder…