Alle inzendingen over figuratief/ onrust /vaagheid

1267 resultaten.

Sorteren op:

Onrust

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 809
van bumper naar bumper haastig voort op weg aan de kant, stumper doe wat ik je zeg laat me er door stelletje secreten ik ga altijd voor dat moet je weten ik ben het signaal lees; het teken des tijds ik geloof niet in het verhaal over de jaren des onderscheids raak of kijk me niet aan mijn lont is o zo kort…
Remco12 juli 2009Lees meer >

onrust

netgedicht
2.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.018
vermoeid bestaan de plek angstig verlaten hij schrijft niet meer ten koste van een ander vreugde nog maar van korte duur geen sterveling kan de onrust wegnemen waar geen inspiratie is kan hij niet langer blijven het geluk sterft in zijn vingers zijn zachte handen geven hem geen rust hij schreef maar voor wie ….…
klaes5 april 2010Lees meer >

onrust

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
Doelloos en gevoelloos dwaal je in het rond onrustig is het van binnen je hebt drang maar je weet niet waar naar toe eindeloos is je weg je loopt en je loopt naar iets waar je op hoopt?…

Onrust

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
Tergend langzaam wordt de horizon begaanbaar, verbleekt de zwaluw van de tijd, zwemmen deeltjes van de regenbogen in een kortstondige toevalligheid, zo die bestaat en smeekt boven de graven van de herbezinning. Kwinkslagen schieten flarden in sluw geschapen luchtkastelen, woorden ontlokken herinneringen zomaar uit het niets, het…
pama18 augustus 2011Lees meer >

onrust

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 832
ginds de groei van onrust als bij het naderen van een trein met onbekende bestemming zet de signalen op veilig zodat de trein met gezwinde spoed hier snel voorbij zal zijn waarna dan wellicht m'n wens nog in vervulling kan gaan 'het grote verlangen naar dat wat wij gemoedsrust noemen'…

Onrustig

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
Gillend gek word ik er van alleen omdat ik niet schrijven kan gedachten borrelen wel op maar geen zinnige zin komt op in mijn kop ik blijf stil hopen (schreeuwen heeft geen zin) ik denk na hoe het zou zijn gelopen als er wel iets was gekomen van een uiting.…

onrust

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Onrust Steeds worden wij mensen onrustig als er zelfs maar in de verte wordt gepraat over God. Sterker nog: zelfs de geur van God hoe liefelijk die mocht zijn doet ons een blokje omlopen.…

Onrust

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
Ik ben dat kind dat overal buiten ging staan en ik keek: waar kwam die chaos, die onrust vandaan het was de stroom, die wervelwind van gevoelens waarmee God vanuit de hemel de aarde wakker kust.…
Petra Hermans14 september 2014Lees meer >

onrust

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
onrust door het hoofd flarden gedachten vliegen terug naar de adem…
Cece Ka24 december 2015Lees meer >

Onrust

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Zoals een boot over het bijna rimpelloze water van een Kempens kanaaltje glijdt onder het blauwwitte ophaalbruggetje door, zo zou mijn leven nu ik ouder en ouder word verder moeten gaan in rust en schoonheid. Maar helaas stormen woeden zekerheden verdampen vervreemding slaat toe de steppenwolf huilt.…

onrust

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
kan iemand mij vertellen wat onrust is natuurlijk ken ik het onbestendige gevoel dat onlosmakend vooraf gaat aan een vorm van vrees maar onrust is meer dan de ondefinieerbare wroeging waar ik wel eens mee te dealen heb alles is veel maar onrust is zoveel meer dan het woekerend gevaar dat altijd op de loer ligt…

Onrust.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.358
't Kind schiet uit een zachte slaap; Verre stormen huilen. - Moeder, is 't de wind die ruist? Moeder, is 't de zee die bruist? Waar zou vader schuilen? - Meisje, o! heel ver van ons Zwalpt hij op de baren; En wie weet waar of zijn schip, In gevaar van nacht en klip, Thans mag henenvaren! - Moeder, hoor, de regen plast Klettrend…

onrust

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
een meisje blijft staan trekt haar moeder aan de mouw en wijst omhoog maar moeders van vandaag hebben dat onrustige van bijna te laat en inderdaad gaat daar de bus…

Onrust

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
Wat is het toch dat mij naar de verte trekt Dat mij thuis geen rust doet vinden Steeds mijn verlangen naar de vreemde wekt Alsof ik mij aan huis en haard niet kan binden Wat is de drang die mij steeds drijft Naar alle hoeken van de aarde De zekerheid die in mijn geest en hart verblijft Tot wanhoop en onrust ontwaarde Waarom dwalen mijn gedachten…

Onrust

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 674
de nacht ligt naast me het is wachten op de storm er is een muur van regen er is geruis, gehuil, gekraak donder op zeg ik en het bliksemt als ik diep in zijn ogen kijk lees ik zijn ziel en zijn oude liefdes hij leunt op me en rilt we lijken twee stokoude mannen ooit konden we drinken als Richard Burton dansen als Michael Flatley zingen…
guy aarts18 november 2023Lees meer >

Onrust

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 140
Heel bedachtzaam zei ze nee, Waartegen? Geen idee. Zit dat je dwars? Of kan Dat ze nee zei, Je helemaal niks schelen? Neen, dát interesseert me niet, Waartégen daarentegen, Ja, dát interesseert me wél. Dán zal je ’t moeten vragen, Anders blijf je zitten met die vraag, Je verdere ganse leven! Dat deed ik, maar ze zei niets, Nou is…
Joris Olivier22 augustus 2026Lees meer >

Chaos om te overleven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
het echte was te rauw te weinig mensen en ik vrouw je moest een sprookje blijven een verre lach de dag voorbij ik had mijn angst jij de sterke handen je mocht niet branden aan de pijn in mij dromen barsten uit mijn hoofd de vaagheid van gebroken wezens ik chaos om te overleven mijn oude wereld is kapot het…

Onrustig is ons hart

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 955
Onrustig is ons hart, zoveel verloren tijd, een kind dat bitter schreit, onrustig is ons hart. Onrustig is ons hart, maar hoop is nooit verloren, een mens wordt nieuw geboren, onrustig is het hart.…
Adeleyd28 augustus 2008Lees meer >

Storm

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.322
De late avond draagt een stalen mantel Met grote koperen knopen Een bescherming tegen het zwart dat knelt en knarst. Verzadigd van indrukken: Flarden van klank Flitsen van beeld in een sissend hoofd Ze vloeien onstuitbaar binnen Schelle tonen, scherpe kleuren De vezels tasten hijgend naar diepte, de gloed, de schemer. Overal gebeurt…
Wimper14 augustus 2003Lees meer >

De voegen in het trottoir

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
De zilvermeeuw spreekt mijn angst in de lagen van de lucht haar zwijgende witte buik spiegelt de onrust welke mij beneemt van de zwang op het geluk De straat beneden het spektakel is het graniet waarop ik stuit en in mijn val strekt het leven zich voor mij uit – ik tel de aders van het trottoir in de voegen begroeid met mos Vanavond…
elze8 augustus 2008Lees meer >

Meeuwen spreken mijn taal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
Het krijsen pijnt me na als de echoloods me dwingt om de dissonantie die telkens mij verstoort te laten rusten aan de tafel die zojuist ik had gekuist zodat mijn rijpe huid gekrast de herinneringen kon laten rijpen doch ik ecarteerde het bestek [ want ik zag mezelf als wapenbroeder] om mijn wezen te behoeden voor het partikel in mijn…
elze14 augustus 2009Lees meer >

Depressie [aforisme]

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 558
De November wind doet zich te goed aan mijn onrust.…
Hein Pierik31 oktober 2010Lees meer >

Blindzicht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
op een gebroken dag gaan vezels wringen, zullen doornen cellen binnendringen dan laten hersenstormen buitenlucht schrijnen tot binnenbranden, netwerken ontknopen tot wankele periferie, maanden indikken tot sterfminuten dan klopt het hart met gestokte pas, vlijmt een scheiding in haarloos glas dan is het wachten op luwte van het…
Iniduo19 december 2013Lees meer >

de bevolkte honingraat

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
gedrenkt in oude lappen, vol van historie waar deemoed in vallen is neergedaald, dringt het besef ter ore binnen bij het lot dat hij in roestige blikken terzijde had gezet, de warmte van de zon maken het ijzer in zijn ogen blind voor het licht hij vreest de bijen in zijn hoofd die zelfs bij nacht de honingraat bevolken stram in zijn schranderheid…
elze26 juli 2015Lees meer >

storm

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
in deez' tijd word ik verleid door de stroming haast een waterval die niemand benijdt de grip op dingen, gevoelens uitgespreid druk van morgen in 't heden het missen van d'aarde uit verleden tijdens het zingen dreigen de noten te missen in klank, kleur en mededingen het grijs duidt mij enkel te zuchten even niet de morgen te beademen…

Mijn vage zelf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 421
In lachspiegels en familiefoto's zoek ik de grenzen op van wie ik ben in gezelschap laat ik mijn lichaam deinen mijn ogen verwachtingsvol verscholen achter een goudgordijn van lange haren lonkend als een ster, met getuite lippen om te voelen hoe het is om wereldberoemd te zijn en dan des te meer mijn vaagheid te ervaren verscholen achter…
Zywa19 juni 2019Lees meer >

Overprikkeld

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 197
Overprikkeld Er is geluid Constant geluid Altijd aanwezig Nooit stil Geen rust Ik wil rust Ik wil stilte Geen geluid Waar is het stil? Niet in mij Waar kan ik de rust vinden? Niet bij mij De dood Zal dat mijn enigste plek zijn van stilte? Mag ik dan eindelijk rusten Ik wacht af Verlangend naar stilte en rust…

rookmelder en knoesten

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 505
wat kan ik nu nog schrijven als het oog van de nacht me niet toelaat om achter de schermen van zijn kijkers het duister te verheerlijken met de wensdroom van slaap schoonma’s geërfde klok tikt als een dolle langs de steigerhouten wand, het spaarlampje van de tv heeft meer weg van de duivel dan het embleem van wie dat klereding heeft gemaakt…
elze11 september 2026Lees meer >

De overkant

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 936
Moet daar ergens liggen een niet te schatten afstand verdwenen achter de mist Turend in het grijs lijkt alles ver weg maar toch dichtbij Gedempt klinken geluiden een stem roept vervormd onbekend toch bekend Ik stap in de dichte nevel onduidelijk nog hoe lang deze vaagheid duren zal Maar elke kleine stap weer een stukje verder…
Gerardo4 oktober 2008Lees meer >