210 resultaten.
En Toch
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
630 Schimmig is het heden
duister het kort verleden
mijn liefde beukt de gladde helling
dromend likkend aan de top
van het eens gewenste heden
De verdorde rozen
met gekromde doornen
rollen in zilte tranen ongevraagd
door de kille vallei van wat eens was
liefde
Het kan niet zo zijn…
Al wat leeft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
702 En wat mij toelachte
op de helling
van pijn en vrees.
Ergens in een hoekje
waar ik een boek lees.
De stilte overheerst
mijn hartslag lijkt monotoon.
Is af en toe van slag
van immer wonderschoon.…
en toch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
444 mijn verhakkeld ik
een hoop opeen gesmeten planken
de nagels steken roestig uit
en toch
in gedachten nog
in gedichten
jeugdig
pezig
onvermoeibaar
de steile hellingen
op verend
naar jou
of
verjongd
gezuiverd
zorgenloos
jouw eindeloze zee
langs gaand…
Agnostisch
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
917 In oerwouden en woestijnen,
op rotsige hellingen
en onder het oppervlak van elke zee;
al duizenden jaren
verbrokkelen zuilen.
Geen vesting
kan ons beschermen
tegen het verdriet dat we voelen
in het aangezicht van tijd…
BEWONING....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
600 De huizen
als geplakt
tegen de helling
van bergen
Van bovenaf
lijken wij,
ongeoefende klimmers
......dwergen
Wij voelen
onze spieren
van kuit
en bovenbeen
Zijn de wandeling
nog niet moe
maar nergens
een cafe,terras
Het is niet
dat ik ween
het bergdorp
ontroert me
tot tranen toe.…
Grace
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
606 steil boven de
cassave akker
explodereert de zon
ziel en lichaam
scheuren uiteen
in doornige entiteiten
striemende pijn
overwoekert haar
geschonden lichaam
tergend traag kruipen
de minuten tegen
een steile helling
tijd heelt geen wonden…
De helling van de Sint Pietersberg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
742 Denkend aan kasteel Lichtenberg
Het klooster “ Slavante “en burgerij
Een tiental sterke paarden en stroomopwaarts
Een stad achter ons latend zie ik een brug
Overal leven en vriendelijk maanlicht een gezicht
De Maas in een oudere droom voortkabbelen.
Als vonken vuurslag een vleermuis opgejaagd
Aan een wand laat vastklampen
Bij een zandgat…
Een helling vol beloften
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
603 ik heb mijn tuinen ingericht
steen heeft mij zijn kleur gegeven
ik streel de wind met mijn muziek
in rotsen gaat mijn stemming leven
ik heb mijn handen leeg
een helling vol beloften
mijn ravijnen zijn te geef
daar stort ik mijn gedrochten
de hamers zingen vormen
mijn zaag jankt het profiel
uit de ogen spreken normen
hun geest is nog dociel…
Wijsheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.150 Sneeuw van de bergen,
smelten van de hellingen,
in een stille beek..
Stroomt snel als water,
rivieren van gedachten
terug naar de zee..
Damp slaat op en neer
de gletsjers van gevoelens
in eigen wijsheid..
Boven is onder
de cirkel warm gesloten
wijsheid zit in ijs..…
Zij kijken me aan
netgedicht
0.8 met 5 stemmen
652 heb mijn
beelden gehakt uit
de helling van het leven
ze vorm
en uitdrukking gegeven
in mimiek en gebaar
keek naar ze op
maar de voetstukken
werden al kleiner
met oog voor detail
werd het gelaat
in trekken steeds fijner
ik sta in het dal
zij kijken me aan
hoe moet ik nu verder gaan
wil melker
31/12/2010…
De pythagorhaas
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.109 De pythagorhaas zat op z'n helling
en keek wiskundig om zich heen.
"Ik hou het bij mijn ondersteling,"
sprak hij, "dat zo in 't algemeen
het min of meer vrij zeker ópgaat,
dat schuine zijde c²
= a² + b²."
Hetgeen - naar nu verluid -
bevestigd is als Stelling
door 'n algebrasem op Terschelling.…
De grond is hard
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
433 ach ja
hoe vreemd vervormd is
een gewonde
vogel die
van de helling naar beneden
stort
op een brede
vervuilde rivier
onder de wolkensneeuw
mistroostig
het water is grauw
en de
grond is hard
het mos aan beiden zijde
doorzichtig
glibberig wit
de dag gaat zich met
haar stralen
verweren
tot het ijs gesmolten is…
Boris uit Bisjkek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Hij stelt zichzelf
een groener landschap voor
omdat de gouden herfstmaan
kostbare zwijgtaal bezigt
geen melk meer
in de supermarkt
en een verwarde moeder
terug naar de bergen
waar de witte geiten
het laatste gras begrazen
en de mannen koemiss drinken
nu de nachtmerries galopperen
over in duister gehulde hellingen.…
OUDE ALPENBOER
netgedicht
1.2 met 12 stemmen
1.788 Met lijdzame dorst
schudt en spreidt hij het hooi
op de zonnige helling
vol geelgroene stoppels
blikt somtijds
naar die vertrouwde sneeuwtop
hem het verste wat is
zijn bronzen gelaatsplooien
bergen de bescheiden bloei
uit onweerstaanbare kracht
van kleine rotsvaste stee
bemoedigd
door verdwaalde vleugjes
altijd zoekende zeewind.…
het blauw dat gele koren zingt
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.032 handen klauwen
naar houvast
groevenloos voelt steen
nog zachter dan de dood
in uitzichtloos verglijden
het blauw dat
gele koren zingt in het
glooien van de hellingen
verblinkt als stilte in de
samenkomst van dalen
is wit het graf dat
sterven heeft gebaard
rust die neerdaalt
in de laatste strohalm
die als roos geworpen is…
Herfstblues
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
407 Op een wandeling
met een gevoel van de herfstbleus
ontwaar ik op een schuine helling
twee rechtstaande naakt ontschorste bomen
uitgedroogd door het aanwezige zonnevuur.…
Speelmans-deuntje
poëzie
2.8 met 5 stemmen
2.895 Al menig scheepjes-helling
En zo ‘t pietje doet,
Ook goed!
Glijdt langs de gladde helling
Van mijn versleten hoed:-
Oude manneke,-
Nog een kanneke,-
En, mooi-Klaartje!
Nu je vaartje
Niet zal kijven,
Och! laat me bedrijven,
Speelmans knepen zijn ook zoet!…
Lawines tijd gletsjeren eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.028 ratelend bonken
uren van de helling
minuten springen op
in het stof van seconden
dagen brokkelen af
smelten zonder spoor
weken drijven
oeverloos voorbij
maanden als een
zee seizoenen
golven in de oceaan
waar jaren deinen
geen vloed gaat
hoger dan de hemel
het springtij wacht
die ene kans…
woning
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
970 soms is de hemel
met kometen
en eeuwige sterren
mijn woning
dan weer de gouden
zonsondergang
of verre vage verten
omkranst door
stille grijze wolken
het stille ochtendbos
met gouden pilaren
zonneschijn
verre bergen felwit
in donkere omlijsting
van zwartgroene hellingen
het liefst woon ik
in mijn gedichten
omdat de poort daar…
ZOMAAR 'N ZOMERDAG...
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
2.003 Zomaar een zomerdag, een julidag
een ziekenhuis
Toren van alle soorten
barmhartigheid
met tienmaal
honderd ogen
Ik ken
de helling van de opgang
Het aantal
treden van de ingang
In mij
geen lied, geen zang
M'n keel
gesnoerd
Achter de bos bloemen
alleen mededogen
Ik vraag 'n vaas...
voor m'n tranen?…
Ziel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
524 Levende vleugels in het gruis
de dood op één wiel
heuvelopwaarts nog wel
het gezicht is van leer
de helling ligt bruin versleten
in het licht van de geschiedenis
de kringloop is een kruiwagen
vol vage levensresten
niets gaat verloren
dat onvermijdelijk terugkeren tot stof
rolt tergend onvermijdelijk
en beeldvullende uit
alles vergaat…
Stil begrijpen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Op een verre helling de herder met
zijn kudde.
Ik mediteer.
Er is een rijk en stil begrijpen.…
Speelmans-deuntje
poëzie
3.4 met 28 stemmen
3.059 Al menig scheepjes-helling
En zoo 't pietje doet,
Ook goed!
Glijdt langs de gladde helling
Van mijn' versleten hoed:-
Oude manneke,-
Nog een kanneke,-
En, mooi-Klaertje!
Nu je vaertje
Niet zal kijven,
Och! laat me bedrijven,
Speelmans knepen zijn ook zoet!…
Als een streep door de eenzame omgeving
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.505 De weg is leeg
Loopt stapsgewijs omhoog
Maar kilometers lang
En eindeloos rechtuit
Naaldbomen tientallen meters hoog
Als zwarte gestalten
Aan weerszijden van de weg
De maan schijnt zwak
Verft de hemel donkerblauw
Het einde van de helling komt in zicht
De bebossing houdt acuut op
En plots loopt de weg weer naar beneden
Een gigantisch dal…
Aan mijn wandelvriendin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.149 In Mesocco een picknick op de ruïne
geflankeerd door hellingen steilte,
turend naar verten en ijlte.
Hoe tussen gras, en je schoot, vermoeidheid,
je altijd alert, zorgend, zoekend
vertrouwend genoot en hoe we dankbaar
aan het eind grinnikten,
blij met een bus, een bord en een bed.…
toevallig
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
900 toevallig ben ik ergens opgeraapt
als onmens uit het ongedierte verrezen
ik draag een gele pruik - en sleep
me onhandig van scène tot scène
de hemel in een schuine helling
is mijn onderdak, mijn lot
trotserend in deze beschaving
zingend in het morgenlicht
ken ik geen regels van protocol
in de broze wereld omgeven…
De hoeder van mijn oude eenzaamheid
gedicht
3.6 met 20 stemmen
7.894 De hoeder van mijn oude eenzaamheid
schudt aan de tafel
een wilde dans is gestopt
wat nu nog moet wordt afgerond
willoze twijgen in het gedoofde venster
de kop van de helling bezwijkt
de andere wereldhelft zal stonds ontwaken
ik leg mij neer
in de opalen schijnsels
de roep van dieren komt tot de deur
zacht zal ik straks belijden…
Oostzee
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.485 Tegen de helling op baan twee
verblind door blauw en rood
uit Worpswedes schildersschool
sloeg ik die morgen af naar zee.
De grenzen waren weggedaan.
In Wismar bladderde het
binnenskamers nog. De verf is
aan Hanze-gevels opgegaan.
Op de rug van het landschap
ligt het golfterrein zich naar
de einder uit te rekken.…
stierf met je de laatste pijn
netgedicht
3.5 met 29 stemmen
3.448 gebroken takken
stervend blad
de helling die
zijn hoek vergat
toen jij
de horizon
zag buitelen
houvast dat brak
zijn wortels
niet meer had
en meeging in
de schreeuw die
eindeloos weerkaatste
in de sneeuw
ik zag je ogen
toen de val
je brak
het weten dat
je niets meer had
die blik kan ik
maar niet vergeten
ik zag het weten…
Oud hout
gedicht
3.2 met 32 stemmen
9.849 Je kunt
nog altijd fier rechtop als telefoonpaal
dienst doen, stijf tot in de lengte
van jaren, onbuigzaam maar met uitzicht
op de helling en het dal. Je kunt
ook met je knoesten en je splinters
in de haard worden gegooid. Je bent wat
vlugger weg, maar zoveel warmte gaf je nooit.
Ik steek mijn handen naar je uit.…