368 resultaten.
Laudanum voor de kraakvis.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
714 Ik ben een kraakvis
en ben mijn kraakbeen kwijt,
is het mijn constitutie
of de onverbiddelijke tijd
die thans met scherpe tanden
het merg uit mijn botten bijt ?
Mijn liefste haalt haar schouders op,
zo schamper en beschonken,
houdt ze van losse eindjes en
haar werk dat steeds blijft lonken.
Ik breek in bij mijn moeder
en neem laudanum…
BOUTADE
poëzie
4.3 met 40 stemmen
4.419 O land van mest en mist, van vuile, koude regen,
Doorsijperd stukske grond, vol kille dauw en damp,
Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen,
Vol jicht en paraplu's, vol kiespijn en vol kramp!
O saaie brij-moeras, o erf van overschoenen,
Van kikkers, baggerlui, schoenlappers, moddergoôn,
Van eenden groot en klein…
Je mist iets pas als het er niet meer is
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.716 Je mist iets pas als het er niet meer is
Van een schroef tot een moer
Van je vrouw tot je kind
Het denken neemt een vlucht
Je stelt het je beter voor dan het was
Wat is fictie en wat werkelijkheid
Toen je het had
Was je er niet zuinig op
Want; Het was; Gewoon, Normaal
Nu, mis je het
Een ongevulde gat in het denken en doen
Dat niet meer…
Houten vuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Hout wordt gestapeld
de vonk wordt gelegd
het knisperen
gaat over naar knetteren
vonken vliegen hoog
geur wordt verspreid
angst voor vuur
het verbranden van
wat eens leefde...…
fris hemelwater
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
631 fris hemelwater valt
zacht op een jong blad
wanneer wolken huilen gaan
wordt alles eronder goed nat
het blad zal groeien en klonen
heeft het vele water broodnodig
zo wordt het groot en sterk
zal het mij straks belonen...
wanneer wolken straks huilen gaan
het hemelwater fris vallen gaat,
zal ik vrij en onvervaard,
onder het blad…
Je hebt er geen Hond aan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
512 ADORATIE
mijn hond vind mij God
bid mij dagelijks om brok
met smekende blik
SPIEGEL
de hond houdt van ons
omdat hij weet dat we veel
op zijn soort lijken
HULPHOND
de voor reddingswerk
gehaalde Sint Bernhard hond
redt zichzelf het best
WAKER
je bent een waakhond
hebt geen waakzame genen
knijpt een oogje toe
EMOTIE
mijn…
nergens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 nergens wordt het later
in de tijd die zich verhult
met omlijnde schaduw trekkende
bewegingen, een uitgewoonde
cirkel die september tracht te
ontwijken door de vensters
voor even te sluiten
het bladerdak ontrafelt
minitieus het ontsproten
jeugdig licht dat gespleten
de eindigheid voorziet van baldadige
invasies welke de chromosianen…
Waarheid?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Tussen zoveel leuzen op de radio
reklame
zoek ik waarheid
luister naar verheven muziek
doe jouw ketting om
kijk naar het blauwe van de lucht
een poes die me verwelkomt, geaaid wil
zie planten,
bloemen in mijn tuin
de kleur van viooltjes
hoe intens en uitbundig warm
ruik de geur van de olijfwilg
dit is mijn kleine waarheid
o…
Kadootjes geluid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Door mijn kleren heen
voel ik het wuiven
in mijn longen
de halmen achter het riet
en ik huiver
met de zeeën en het gras
het ontoegankelijke moeras
Flarden meeuw en wij
stemmen van het lied
van de aarde, adem van haar getij
echo van haar zang
wij geschutte havens
osmotische enclaves
personerende huid
Kadootjes geluid
in en uit…
Grandes finales
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
566 Hand in hand, kameraden
Hand in hand, tezamen één
Het liefst te voet of met de step
Zegt eerste man Aboutáleb
De druk is groot
Geen angst geen nood
Niet allen tegelijk
Voor Ahmed geldt
dan maar één wet
Verdeel en heers
en splijt
De stroom van
mensenzee en Maas
Erasmus vormt dan geen belet
Aldus - en ik citeer Ahmed -
Als…
De overkant
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
681 Als ik uit mijn venster kijk,
zie ik de overkant.
Wat zie ik dan?
Hetzelfde als bij mij.
Er verandert niemendal.
Een raam en een deur, dat is al.
Maar achter dat raam.
Zo stel ik mij voor.
Daar leeft iemand met een naam.
Met gedachten en wensen
met pijn en met smart.
Een mens met een hart...
Wil ik het wel weten,
of raakt het me…
paddenstoelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 Paddenstoelen
In het bos, waar stilte heerst,
groeien paddenstoelen, nooit gevreesd.
Aan een oude boom, hun thuis,
verbergen zij zich, stil en kuis.
De regen valt, en zij bloeien,
hun kleurenpracht doet ons boeien.
Met hoedjes als een herfstig kleed,
staan zij daar in vol en breed.
De boom biedt hen een warme plek,
waar zij groeien,…
Liefde der liefdes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
949 Het was in het ochtendgloren,
waarin donkere nachten verdwenen...
Het is in de zuiverheid der geesten,
dat kwaad vermoeden de onrust verslond.
Het zal zijn in mijn liefdevol vergeven,
waarin de intentie van elk mens
in mijn diepe gedachten
het leven op aarde doet opleven.
Ieder vergeven brengt nieuw
en mooi, schoon leven.…
Excentriek.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Zij draagt een kanariegele rok
en een pimpelpaarse blouse.
Ze draagt een rode en een groene sok.
En d'r haar is een en al kroes.
Zij loopt op schoenen met hele hoge
hakken en plateauzolen.
Haar ogen heeft zij achter een roze
zonnebril verscholen.
Er hangen opzichtig gekleurde kettingen
om haar hals en in haar oren draagt zij
grote oorringen…
Fatsoen kost niks, maar is helaas ook niet te koop
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
837 Samen met haar zoon zit zij in de trein, als er nog een passagier
instapt, zoekend naar een zitplaats, een klein rukje aan een riem,
aan het einde van de halsband een hond in speciaal tuig.
Zoon vraagt: mamma is die meneer blind kan hij niks zien?
Heeft hij daarom die stok en hond misschien?
Mamma zegt lichtelijk verlegen, ja joh stil nou…
Lof, schorseneren & prei
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
632 Lof voor de teler die vergeten groente eer bewijst
Die man verdient een lintje maar ik lust geen chichorei
Daarnaast staan kleffe schorseneren ook niet op mijn lijst
Geef mij maar boontjes op een bedje van gestoomde rijst
En om het af te maken in de vaas een bosje prei…
Zoveel schoonheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
629 Er is zoveel schoonheid te vinden,
maar soms zien we ze niet
of lopen verloren omdat we geen vrede
vinden in ons hart maar onrust.
Er is zoveel schoonheid te vinden
maar soms horen we ze niet
omdat we zelf teveel praten
of woorden herhalen die er al waren.
Er is zoveel schoonheid te vinden
maar soms voelen we ze niet
omdat we te vol zijn…
[ Ik slenter, er valt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Ik slenter, er valt
een inzicht voor mijn voeten –
ik draai er omheen.…
Liefde is
hartenkreet
5.0 met 15 stemmen
682 Liefde is je aan elkaar verwarmen
Hunkerend in elkaars armen.
Liefde is een en al tederheid
Elkaar beminnen tot in de eeuwigheid.
Liefde is samen naar een doel
Het altijd bij elkaar blijven gevoel.
Liefde is meer dan deze ene nacht
Door de wederzijdse aantrekkingskracht.
Liefde is samen naar een onbekende plek
Door het lint gaan en…
Remington revisited
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Kaarsrecht achter mijn schrijfmachine
komt zomaar het geratel van een dood
gewaande melodie tot leven
ik schrijf sneller dan God (of mens)
kan lezen
knipoog naar de letter V
een muffe geur van carbonpapier
doet het belletje rinkelen
de punt slaat gaten in mijn brein
en tien vingers
vergrijpen zich aan letters
die hamers samenknopen…
Een beetje fleur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Ik heb twee glazen flessen,
hun halzen trekken krom.
't Zijn twee precies gelijken,
ik lach er een beetje om.
Het is alsof ze naar mij buigen.
Glanzend groen, een mooi gezicht.
Ze hebben een dikke bodem,
die schittert in het licht.
Ernaast staat een klein vaasje,
met één enkele rode bloem.
Vanuit mijn stoel zie ik het aan,
het hele plaatje…
Flauw
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
607 Terwijl jij een bout hier zit te draaien
Lig ik heimelijk jouw vrouw te naaien
Staat er op de wc-deur genoteerd
Van het postkantoor en geënerveerd
Retourneer ik om brieven te sorteren
Tot er een rekel komt met een vingerhoed
Op zijn neus die een vraag laat resoneren:
Wat is gehakt uit hout en verdoet
Zijn geld bij de hoeren op de wallen…
red and blue
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
350 De bessen zijn rijp
ik pluk emmers vol
onder het blauwe net
mijn hart klopt
voor de kleur van het leven
maar jouw lippen hebben de mijne nooit bezocht
jouw handen zich nooit om mij bekommerd
de lucht is vol van gulzige vogels
ik werp ze kushandjes toe
nu ik een sluier draag
is alles mogelijk…
Tien jaar
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
456 Onwennig was het zeker,
tien jaar terug
Waar te beginnen met de rituelen
Van formuleren en met woorden spelen
Festina lente, langzaam, niet
te vlug
Je doet iets waar je voor geroepen bent
Een stap in 't rederijk waar je mag falen
Een taak waarvoor de Muze je komt halen
Als inspiratiebron van je talent
Als dichter word je immers
niet…
Kuddedieren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
565 Wij Nederlanders zijn kuddedieren,
van de bovenste plank,
zodra er iets naars te melden valt,
weigeren we constant,
het aangebodene.
Is er iets mis met de eieren,
loopt de goegemeente te meieren,
en stopt met:
juist het eten van de eieren.
Is er iets geroepen omtrent vlees, zoals nu
weet met niet hoe snel het menu
moet worden…
En nooit was iets gelogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
647 Tussen de plooien
van toneelgordijnen
vouwt zich de ingehouden strijd.
In rollen ingeleefd
sluit je binnenste zich buiten
tot je er niet meer aan ontkomt.
Tussen de uitgevouwen bedgordijnen,
herinnerend aan pijenstof
ontpopt de ingehouden strijd
tot het verstomt,
het einde speel je niet,
dat ben je.…
Het Onze Vader
poëzie
4.4 met 7 stemmen
3.067 Onuitspreeklijk Opperwezen,
Die voor ons een Vader zijt!
U zij eeuwig lof gewijd,
Eeuwig worde Uw naam geprezen!
Al wat leeft valle U te voet,
Driemaal heilig, driemaal goed!
Kome Uw rijk, o grote Koning!
En geschiede Uw wil alom,
Boven in Uw Heiligdom,
Hier in aller mensen woning,
Tot dit aardse schaduwdal
Als Uw Hemel worden…
Mijn Hospita
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.201 Mijn hospita is weduwe
Van Duitse middenstand, -
Zij zellef komt uit Schwabenland,
Haar man kwam van de Veluwe.
Mijn hospita heeft twee spruitjes:
Het meisje dat is blond,
Het jongetje is ongezond
En heeft twee dunne kuitjes.
Mijn hospita draagt haar boezem
Al vijf jaar uit de rouw,
Vandaag was ze in lichtlilablauw
Met roze moerbeibloesem…
wolkenkunst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Storm op komst.
De lucht werd geschilderd
met de meest intense kleuren
die de goddelijke kunstenaar op zijn palet durft te mengen.
Het was donkerblauw en pikzwart.
Dreigend grauwgrijs een kleur apart.
Wit in alle mogelijke tinten in die eindeloze lucht.
Ik keek ernaar en slaakte een zucht.
Door de inval van het licht waren de bomen
fluorescerend…
LAAG EN BEKOORLIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De Oosterse tuin
van de Efteling heeft een
boompje vol bloemen:
kleine wit-roze waaiers
schenken geurige koelte.…