438 resultaten.
Dans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 En wat heb ik nodig
als kijker,
tranen in mijn ogen
door de ontroering
van een twee-eenheid,
gepassioneerd bewegend
in alle toonaarden
van de compositie!…
Met droge ogen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
994 Mijn verzen kan
Ik met droge ogen
Voordragen, zo mooi
Als het publiek het
Maar wil, ik doe
Heus mijn best ze
Zo mooi te lezen
Dat de woorden van
Mijn gedicht als
Sieraden achterblijven
Bij de mens die luistert -
Een uitzondering ken ik
Slechts - die ene regel
Die mijn vader en mijn
Moeder raakt brengt mij
In mijn weemoed…
Vluchtende ontroering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.122 Verloren in de' avond
Weg van mij,
Vlucht een ontroering,
Voorbij - voorbij.
Was het 't lieflijke
Van een gezicht?
Alleen de weerschijn
Van 't avondlicht?
Was 't de gedachte aan
Iets liefs van weleer?
Of een verwachting -?
Ik weet niet meer.
Een vogel nam het
Mede op zijn vlucht
En droeg het ver heen
In de avondlucht.…
gemengde gevoelens
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
929 Een hongerend kind
kan me ontroeren, en ook
een springend veulen.
Het getroffen zijn,
al is de aard tweeërlei,
is wat me verstilt.…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Het seizoen
van ontluikende
pracht en praal
dat verwondering,
ontroering
en blijheid opwekt
bij ons allemaal…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
1.138 Ontroering komt wroeten
herinnering herkenning misschien
de tweede ring om eenzelfde vinger
maar
ook een stom reclame spotje
een geur of prachtgedicht
de eerste dwarrelende vlok
en
je hond even te lief
jouw gezicht likt
ontroering lijkt te voelen
zo`n plotseling ongevraagd kwetsbaar
huilerig knijpend.…
Oranjebruin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 De letters van De Blokker
ontroeren altijd weer.
Vooral 's nachts als niemand
ze ziet en ze toch zo hun best doen.…
Groenewoud
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
789 Bijna niemand
zo ontroerend
als deze man
Belg der Nederlanden
Amsterdammer der Belgen
de man die is
wat hij zingt
Alles ligt vast
Blijft nog de vraag
Wat is het nummer van God…
"Verwonderpunt
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
2.195 Uit kleur geboren, geen bloem maar verlangen -
een adem in roze, een hart in zon.
Zij groeit niet in aarde, maar in kijken.
Een verwonderpunt in het veld van het denken.…
Vlucht van licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
231 lees jij ook de vliegers en de strepen,
de gebreken van flats en oude huizen,
of kronkel jij door as langs de buizen,
wat ik vroeg heb, heb je vast begrepen.
ze ademt amper de lievelingsstek
waar het draad zich wikkelt rondom een schaar,
de grond zich voedt met sporen, versleten waar,
en ochtendlicht weer dwaalt naar onze plek.
zij is een…
Kunst van de zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 De zee breit haar golven en getijden,
kluwt in de voeten van het witte strand,
ze boetseert het schuim en het akkerland,
die langzaam aan in het donker glijden.
In haar handen spannen zich de golven,
die in de vezels van schepen snijden,
soms de ankers van hun ziel vermijden,
en onder vloeken worden bedolven.
De horizon trekt zich langzaam…
Van beroering en ontroering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Wit
sneeuwwit wit van ei
witlof netjes in een rei
bloemkool wit van het oog
meringue sneeuwklokje
madeliefjes in de wei
wit hemd wit kleed
wit van de pijn
trouwen in het wit
zwart
kool raaf braambessen
kraaien zwarte das
zwarte auto bv passat
ebbenhout zwarte beer
zwart pak
zwart van verdriet
trouwen in het zwart
zwart-wit
schaakbord…
Tintelende ontroering
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.392 Tintelende ontroering
zich zelf genoeg,
en met de volontloken wangen
en met de forse wrong der haren
met het hoofd aangeleund
stond zij zwaar, zwart;
rijke rozenbottels
oranje en rood,
schat bij schat,
o de (weet je nog) barstten,
bloemenknoppen des harten,
het ongekreukte bloemenblad
lag in onze hand…
Huilden ontroering
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 bladmuziek
vaak hebben wij
van haar weergaloos
subtiele touche genoten
maar nu was er geen
moment suprême
in droevige dissonant
geen plezier
een symfonie van
verfrommeld papier
zij heeft zich
hernomen in een
gepassioneerde prelude
waar ziel en
zaligheid zich in gave
klanken manifesteerden
wij applaudisseerden
huilden ontroering…
fluweel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
946 dezelfde zachte zee
azuur en zilvergroen
waar zonlicht
deinend meebeweegt
mijn oog zich
in ontroering leegt
herinnert mij aan toen…
De geschiedenis van de liefde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
472 Als de liefde
geschiedenis
geworden is
baant een manuscript
zich een weg
naar een ontroerende
liefdesgeschiedenis.
gedicht bij het gelijknamige boek van Nicole Krauss.…
ochtend
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
977 ontroering druppelt
uit haar met dauw
bedekte ogen
over het gulle schoon
van een nieuwe dag.…
Artistieke streken
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
737 Ontroering brengt meer stilte
dan zwijgen kan vertalen
lichaamstaal blijft onveranderlijk
in intieme artistieke streken
eenzaam in liefdesverdriet
gestreeld.…
Rijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Ik laat je gaan
Kan niet zegt mijn hart
Jij doet je ding
Kom hier wil mijn wil
Zo zacht zo levend lief
Mij rest ontroering rijk…
Kunst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Zolang je mij
ontroeren doet
raken kan
zodat ik huiveren moet
huilen en beven
schaterlachen
of vervuld met
verontwaardiging
verleen je mij
soms even
een gunst…
Vogelzang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 ontroering maakt zich van
ons meester
de zon
lokt naar buiten
in ons afgesloten bestaan
bestraalt
de adem van de tijd
de dag zwelt open in
vogelzang…
Mijn lot
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
999 Op het einde van de dag
Staar ik even door het raam,
En weer ben ik alleen
Met mijn gedachten, m’n dromen en fantasieën
Ze ontroeren me,
Enkel onuitvoerbare wensen zijn mijn lot.…
nauwelijks
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
688 meer zal het niet zijn
dan aarzelende nabijheid
maar hoe dan ook meer
dan de afgegrensde
woorden
die in zichzelf zijn
laat mij zo ontroeren
tastbaar maken
ons amper dichtbij
intussen jouw warme lijf
huiverig
toch meer bij mij…
Voor H
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.200 Je gedichten waren fijnzinnig en ontroerend
Nu zijn ze met stilte omkleed
Dit zijn de laatste woorden
Die ik hang aan een denkbeeldige lijn
Van mij naar jou
En als je dit dan leest
Bij zonsondergang of morgendauw
Koester dan wat er tussen ons is geweest.…
meisje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.086 jij dompelt mij in vervoering
ontvoert mij in ontroering
jij rijmt de onschuld
parelmoer gepenseeld
in ogen die niet spelen
met mij, je bent jezelf
jij bent niet van mij
en toch ben je mijn meisje…
ploeterende gedachtegang
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
463 hoe ik ook tracht
om van binnenuit
de vreemd
ontroerende kracht
van een landschap
in de regen
neer te schrijven
in verder glijdende
beslotenheid
is er enkel
mijn ploeterende gedachtegang
die op papier verschijnt…
Wonder
hartenkreet
2.2 met 14 stemmen
5.797 Slapend, gapend, zuigend
huilend en niets te vrezen
ligt in bed, op hand of arm
alleen maar klein te wezen
Een ongelooflijk wonder
daar kunnen we niet bij
ontroerend is dat al dat liefs
uit jou komt en uit mij…
Klee
gedicht
3.1 met 59 stemmen
13.835 Een lijn zo zacht
door zijn lichaam voelen
en machinale diertjes
vol veertjes doen springen
tot een mijnramp van ontroering
ontstaat.…
Stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
496 Kijk, voel ontroering
als de natuur rust
in de nacht.…
Niet gemaakt, wel geraakt
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
1.139 Met vorstendom heb ik nooit veel gehad
Maar aan het einde van haar redevoering
Zag ik ineens een vleugje van ontroering
En ik geef toe, dat deed me toch wel wat
Dus ik geloof, door geen tendens geleid
In haar oprechtheid en betrokkenheid…