586 resultaten.
gedateerde dood
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.788 rouw heeft zijn achteraf datum
na de spijt en op een perron
waar geen trein vertrekt
enkel jouw sporen…
Op de rails
gedicht
4.8 met 5 stemmen
6.927 Mijn trein gaat ogenschijnlijk rijden,
want spoorwagon na spoorwagon
links op een parallel perron
zie ik langs mijn coupéruit glijden.
Maar dan verbreedt de horizon
en blijkt dat ik mij liet misleiden:
De trein is weg ter linkerzijde
en ik sta nog op het station.…
de zevende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 de wijzer volgt traag
een vaste baan hoog
tipt de klok de tijd aan
een aanstromende trap
licht een man uit het gat
van het perron
het zonnig carillon dringt
door de ijzeren kap
van het station
reizigers wachten naast hun
bagage gedachten weggestopt
in een plastic tas
hijskranen hebben het werk
afgebouwd de hele dag is
aan god…
Intercity
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
582 Tot slot bereiken wij 't allerlaatste station.
De treim remt af, alle sporen komen hier samen.
Er is een druk gewemel op het perron
en iemand leest van alle reizigers de namen.
Over ons wordt niet geoordeeld. Niet de wet,
maar de liefde is het die uiteindelijk regeert.…
perron
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 als ik wachten moet
een mijmerend station
onder mijn voeten
bedachte levenswegen
in gedroomde richtingen…
De Kroon CS A'pen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 in het station, voorbij
het perron, in de zaal
waar soms een vreemde wacht
onverwachts naar je lacht
kan je even zitten kijken
naar hoe de tijd wordt gedood
daar zie je al dan niet gewild
vreemde kunst op het plafond
waar enkel de bloemen rond zijn
en de swastika's zich verschuilen
in een labyrint van rechte kronkels
de artiest heeft…
Plotselinge liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
823 Lang heb ik je nog nagekeken
Je liep langzaam uit het station
Met al mijn dromen plots geweken
Stond ik weer alleen op het perron.…
Nachtwacht
gedicht
3.1 met 52 stemmen
16.219 De kap buigt koud over beton
En tijd hangt ingeblikt in klokken
Verkrampt bewegend soms met schokken;
Dit barre eiland heet station
Achter een zwarte horizon
Zijn alle treinen nu vertrokken
Ofwel ze liggen tegen blokken
Hier languit naast een leeg perron.
Geen mens te zien.…
IN HET SPOOR VAN DIOGENES
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
256 Rusteloos zwerf ik rond, tussen vertrek en aankomst,
in niemandsland.
Een schelle omroepstem vervliegt in de ruimte die
zich vult met fragmenten van
verdoofde gedachten.
Andermaal wordt een schrale bank mijn
hotel voor de nacht,
terwijl tijdloze rook tussen mijn vingers
ontsnapt.
Ik pauzeer, zwevend tussen wat was
en wat komt, de…
Toekomst van nu
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
640 Rotterdam Station Centraal
perron 4 heb ik verlaten
als ik van de trap af daal
zie ik wezens die niet praten
Haastend naar hun daagse dingen
duwend,trekkend,vlugger,sneller
aan het oor,'t mobiele zingen
van een telefoonkaartbeller
Uit de trein de metro in
naar de bus of even tremmen
flappen geld vanuit de pin
stomweg met de stroom mee…
Stadsmus kiest het hazenpad
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.127 ik heb als mus beslist een drukke baan
ben elke dag op het centraal station
waar ik kleurloos ronddwaal als spion
je weet vast wel hoe die dingen gaan
niets maar dan ook niets zal mij ontgaan
soms wacht ik urenlang op het perron
op goed geluk pik ik een straaltje zon
al wordt dat eigenlijk niet toegestaan
ik woon en werk al jaren in de stad…
Viaduct over het spoor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 Het zal niet lang geduurd hebben
dat mijn ouders iemand meestuurden
wanneer ik de treinen ging bekijken
na school en in het weekend
Veel te vaak, vonden ze, maar
ik stond daar graag, op de brug
bij het station, juist in dit stadje
passeerden er oude modellen
Ik ken ze blind, aan hun geluid
de trilling van het viaduct
hun geur als het niet…
verwoest Arcadië
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
635 met een knipoog naar Gerrit Komrij
ze hadden de bomen gekapt
de bomen waarin de kraaien
bij honderden nestelden
natuurlijk was er het gekras
maar dat is nog geen reden
hun habitat te verwoesten
een zeer dat Lochem zich
zeker mag aanrekenen
de vogels zullen zich
danig ontheemd hebben gevoeld
zo ook ik als reiziger
die de kale plek…
Chroomkleurig graf .....
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
803 Een station in het midden van het land
wat sporen links en rechts, een enkel perron
gehaaste benen hollen achter de tijd aan
en ik, ik wil gewoon even roken.…
Achtergelaten sporen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.204 Dichtgespijkerd staat het dorpse station
krachteloos op passagiers te wachten,
maar geen mens betreedt nog het perron;
het vertreksein klinkt slechts in gedachten.
Ooit werden hier horizonten verbreed,
de trein bracht grote steden dichterbij.
De dienstsluiting bracht de dorpelingen leed
en greep diep in in't plattelands leven.…
Het station
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.222 Nee, haar blik zegt van niet
Mijn gevoel vertelt me ook van niet
Op een winderig perron staan twee mensen
Ze kijken naar elkaar
Op een winderig perron staan twee mensen
Ze kijken naar elkaar
Zij kijkt naar hem
Hij kijkt naar haar
Ik zie haar blik
Haar trein is bijna bij het station
Ik wil haar kussen
Hoe pak ik dit aan?…
Het station
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.156 Nee, haar blik zegt van niet
Mijn gevoel vertelt me ook van niet
Op een winderig perron staan twee mensen
Ze kijken naar elkaar
Op een winderig perron staan twee mensen
Ze kijken naar elkaar
Zij kijkt naar hem
Hij kijkt naar haar
Ik zie haar blik
Haar trein is bijna bij het station
Ik wil haar kussen
Hoe pak ik dit aan?…
Op het perron
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
699 gevlucht voor de guerilla's
via sluikse wegen door het oer
sluip ik met volle koffer
over een stinkend vol perron
niet dat het iemand opvalt
de mens is zichzelf het naast
tot soldaat mij in het oog krijgt
en verveeld de peuk uittrapt
tergend traag sloft hij mij nader
schopt tegen het oud valies
'k wil me wel veretheren
geen gevoel en…
perron
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
845 ik hoor het jammerende knarsen
en als de trein verdwijnt
blijf ik achter
met mijn handen op de rug
de wind schuurt langs mijn huid
het is donker
dag, het ga je goed…
Perron
gedicht
3.1 met 29 stemmen
17.776 Het is weer scharreldag voor kruimelduiven.
Die hoeven niet weg. Die missen een pootje.
Die zwijgen: 'Kijk naar je eige, zeik niet
over aankomst en hoe laat.'
Er zal een trein zijn en eruitgetuimel en
iemand die wuift en sprongetjes maakt en
onverstaanbaar van een reis gaat roepen
naar wie daar al jaren staat.
-------------------------…
Op een perron
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.195 Een leeg perron,
een koude wind,
en ik moet plassen.
Jubel-weer,
regenbui
en tegels die wippen in het zand.
Een stem roept,
iets over tien minuten,
en mijn voeten
draaien als kompas
weer naar jouw kant.
Kaasbroodje,
kaasbroodje,
honger heb ik niet.
Maar sherry en lusten, lief,
maken mij als het perron zo leeg.…
Perron
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
368 Ik sta op het perron van mijn leven,
en zie de treinen van mijn verleden.
Ze razen niet meer—
ze glijden langzaam voorbij,
alsof ze weten
dat ik eindelijk durf te kijken.
In elke wagon zit een versie van mij,
sommige lachen zonder reden,
anderen staren uit het raam
alsof ze iets verloren zijn
dat nooit echt heeft mogen leven.…
mensen schaduwden de stilte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 het afscheid kon ons niet verwarmen
de kou kwam harder aan op het perron…
Sneltrein
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.337 raasde overal aan voorbij
Dus geen inzicht in details
Hoewel het in mijn hoofd ontspoorde
Bleef de trein toch op de rails
Het leven is ongekend zwaar
Toch blijf ik volhardend mijn 'mannetje' staan
Als ik terug denk aan gepasseerde stations
Denk ik, hoe dan ook, ik heb wél mijn best gedaan..…
een ordinaire morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 nu klaar om te vertrekken,
te voet naar het station.
ik kan geen tijd meer rekken,
de trein komt aan op het perron.
na een uurtje rustig sporen
met wat lezen en iets snoezen,
in het Brusselse aangekomen
dan roep ik...
leve het werk en de volle bloezen!…
De trein
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
509 ze reisde met de trein
door haar leven
de trein stopte
op het eerste perron
haar schooltijd
het was mistig
de indrukken uit die tijd
waren vervaagd
het tweede perron
de tijd dat ze werkte
plezierig en moeilijk
daar was het derde perron
haar lange huwelijk
dat geen stand had gehouden
op het vierde perron
bleef de trein…
De ochtendtrein
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
689 Rails glanzen
vochtig, draden hangen traag— station ademt de stilte van een ontwaken.
Trein schuift het perron uit,
een ademtocht die de ijle lucht doorsnijdt.
Achter glas ontvouwt de dag zich, een trage golf van licht.
Mist rolt op uit de velden, en de dauw fonkelt, een geheime boodschap.
Binnen heerst een gewogen
rust.…
afscheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.154 telkens groter gaapt het gat
tussen trein en perron
wij roepen bij vertrek woorden
die flarden in de wind
weldra door de wissels
is het gaan een feit
rest jij ginds op het
door mij verlaten perron
en ik hier in het late uur
treinen zijn er voor het vertrek
de leemte echter tussen
trein en perron voor de tranen…
station
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
617 eerste klasse- centraal :
een man schildert de zon zwart
op het doek van de waarheid
hij laat zijn naam achter als bewijs
het maakt andere woorden overbodig
wanneer hij het donkere stadspark binnenfietst
op een zeepbel tussen gieren en kadavers
in vlucht gekromd
ik reis voorbij en zie een haai opduiken uit het gras
naast Rome en moerassige…
Afscheid.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
703 Als we staan op een verlaten station
waar de laatste trein zo gaat vertrekken
krijg ik het koud binnen in mijn ziel
zal ik jou hierna dan nooit meer zien.
Met betraande ogen kijk ik naar die
grote klok waar de wijzers net hamers
zijn, die in mijn hart de spijkers slaan.…