59 resultaten.
Vermeer ziet het licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 boven de herberg
op de eerste verdieping
ziet Vermeer het licht
het gouden zonlicht
spelend over de daken
van de stille stad
acht uur wijst de klok
boven de Schiedamse Poort
een windstille dag
een paar minuten
een verticale streep licht
op de ranke toren
van de Nieuwe Kerk
spel tussen schaduw en licht
stad water en lucht…
Oorlog voorbij
gedicht
3.5 met 103 stemmen
24.910 Oorlog voorbij
Tanken van de straat
de supermarkt weer open
In mijn hoofd
Sterven de mensen
Vallen huizen in elkaar
Een diep donker gat
Dat daar nog rest
Voor mijn ogen
Slechts nog tralies
Die de bomen
Onbereikbaar maken
En de lucht
In verticale lijnen deelt
De gedachte kan niets
Voor anderen wellicht
Het verleden, voorkomt
een toekomst…
Duistergast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 A mystery man
een duistere gast
die zat ongenood in de zaal
Prevelt amen gezegend
onbewogen bewegend
de spijs van zijn avondmaal
Een guru met zen
die in onschuld wast
zijn hand in de lucht verticaal
In zijn rechter wegend
met zijn linker etend
de kippen als kersen zo kaal
Ik kan hier oneindig
veel meer nog, niet weinig
aan toevoegen…
Sweet Home
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
558 op een vlak van mijn kom
naast gerimpelde balken
in verticale way
staat het opschrift "Sweet Home" ;
for the pure en simple living,
the new life start from every day
het gaat over coffee
in zwart gedrukt, op beige, half rond
ook met een blokje huizen, een stuk of drie
en een somber ogende zonnebloem;
"Action" maakt het wel heel erg bont…
Zij is 's zomers een bewaarplaats
gedicht
3.4 met 31 stemmen
11.083 Meestal
leeg en onverlicht is zij de rest
van het jaar een verticale doodskist
die slechten-ter-been- droog houdt
en af en toe schreeuwt iemand in
haar binnenste een monoloog omdat
hij de verbinding niet vertrouwt.
Maar meestal leeg en altijd onverlicht
kent zij dan toch haar moment van
vrolijkheid.…
klein drama
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.225 kleine stapjes op het tapijt
zo stil dat niemand kijkt
de kleine val niet ziet
van een mens in opbouw
te wankel voor verticaal
het groot geluid, daar
waar de zachte schedel kraakt
tegen het houten geweld van
de schuldige eiken kast
zonder waarde, zeker na vandaag
klaar voor de brandstapel
en dan opnieuw de stilte
geen wijzende vingers…
Een net zonder mazen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
534 in mijn strijd, gaandeweg een bedeling
heb ik geen spektakel ontmoet
in jouw blauwe ogen, het was mat
en zelfs de horizon kiemde naar het verticale
het was vreemd, jouw naakte silhouet
te mogen aanschouwen in het
afgebrokkeld maanlicht, ik streelde
de wind en dacht mij rijk aan jouw blanke huid
we stierven in het kielzog waar de herfst…
mobieltje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 het klinkt het hoort
wie zal het zijn wie is het
hallo met mij, ongehoord
en toch gehoord
de tijd heeft het begrepen
en antwoordt met wederzijds respect
er hangt een stilte, even geen corona
of racisme, even een woordeloos
gesprek dat gaat over hoe warm
het is en of er regen aan de
horizon verschijnt
een verticale regenbui
wel te…
Grondstoffelijke trillingen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
438 Een bommel-ding, een knalvuursalamander
Verspreidt grofstoffelijke trillingen
Bezorgt het noorden weer
de rillingen
In onderaardse verticale
gangen
Er gaat niets boven Groningen
dan gas
Waar bovenaards van Pekela
tot Beijum
De eigenheimer en de bint
gedijen
En voor de strokarton een zee
aan graan was
O ferme commissaris van…
Bezoek van Bacchus
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
509 met de ellebogen op de tafel
zeven verticale kaartenrijen
over mij zit, onzichtbaar, Bacchus
speel ik patience, hij houdt zijn wafel
tot nu toe, zeer zwijgzaam
de zwijmelende godheid
uitnodigend beloert hij mij
ik negeer hem behoedzaam
hij vraagt ‘geen dorst vandaag’?…
Blik in de toekomst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
848 Ik bof: ik zit niet in die Jumbo Jet
en prijs mijzelf ineens gelukkig, want
de luchtreis naar dat overzeese land
wordt verticaal en pijlsnel voortgezet.
De ramp ten spijt voel ik me in m'n schik:
die reis had ik op tijd geannuleerd.
Vooruitziend was op dat moment m'n blik.
Door deze zegen ben ik ongedeerd.…
Ben ik er weer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
503 humeurig wanneer
ik krachtig stralend, door de zon bemind
plotseling waai als een woeste wind
Opborrelende stapelwolken
doen mijn gedachten draaikolken
spanning bouwt zich langzaam op
veroorzaakt donder in mijn kop
Met ruige regendruppels raas ik rond
donkere wolken tekenen mijn mond
boze bliksemslagen, hels kabaal
storm ik in een verticaal…
Het bollend vlak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 HET BOLLEND VLAK
Langs de horizontale lijn
het bollend vlak
de
verticale gedachte
gestrekte waarneming
eindeloze rijen
stramme leden
bolle bolle helmen
rode koppen
koppig rood
geurig golvend
kleurend scharlaken
dansend
dooreen geelkoperen draden
gesteelde dorst
neêrbuigend in smachtend verlangen
stroom
der vergetelheid
daar staan…
Zeven hemels
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
454 ik zag de
diepte in je blik
als jij verheerlijkt
zat te kijken
nog net niet hemels
maar het begon
er sterk op te lijken
de focus gericht
op verte die
in het bereiken
van de horizon
alle mogelijkheden
bood om nog langer
te kunnen kijken
waar aarde rondde
maakte lucht een
oplichtend contact
gaf verticaal weer zicht
aan eindeloze…
Plussen en Minnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
526 je gemoedsrust te sussen
dan bestaat er een gerede kans
dat tussen de plussen en minnen
weer zoiets ontstaat als balans
en kun je weer het vertrouwen in
de toekomst herwinnen
en slaat de balans toch
nog naar het negatieve door
dan ken ik van dit trucje
het ultieme kneepje
zet dan gewoon door het
overschot aan minnen
simpel een verticaal…
in ontkenning
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
163 in welke fase dan ook, het
ontwrichten van gewichtloze
herinneringen brengt de dichter
telkens verder dan het eindpunt
dat statig als een verticale horizon
de vleugelreizigers met hun gevederde
dromen verwelkomt met een nederig
buigend gebaar gericht aan de toekomst
evenwichtigheid is slechts een ingeslopen
idee van een onbekende materie…
Lopen voedt hopen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
733 Giulia Eleonora Liefje loopt
lopen doet hopen
er gaat een wereld open
voor onze dappere Giulia
en haar vader
haar vader Jan Jacob
die slankt af
en haar moeder
haar moeder Giselda
die weegt af
wat wij allen
hopen voor dit kind
wat mama, papa hoopt
hoop doet leven
wij als ouders
met onze dochter
GIULIA ELENORA LIEFJE hoopt…
landschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
741 landschap
het constant golvend blauw en grijs
belijnd door steeds weer wuivend groen
ruw onderbroken door puntig witte vlekken
tikkende touwtjes tegen een verticaal
het altijd stromend water naar het laagste punt
strak overtrokken door een gebogen horizontaal
stevig ondersteund door sterk betonnen palen
schitterend belicht door…
De rechte weg
gedicht
4.5 met 4 stemmen
3.773 Je stelt je op een weg in als een liniaal,
maar rijdend door het landschap van Noord-Frankrijk
geven de kaarten alle van bedrog blijk:
wij ronden bocht na bocht - maar verticaal,
waardoor wat ons omringt te kantelen lijkt
als wij de hoeken omslaan naar beneden.
De heuvels openbaren zich allengs als treden.…
noorderlicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 verveling
en ik alsmaar, onophoudelijk, verder doorrijd
zonder maar iemand te zien, geen enkeling
langs het groen, van zwarte geasfalteerde wegen
met die eeuwige witte lijn in het midden
wat zeg ik.....een lange slang die mij sprakeloos
door het oneindige landschap begeleidt
wijl ik, zo lijkt, in trance doorheen mijn zijn moet bidden
en verticaal…
Tuindaken pezen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
533 ijzeren nagels en winkelhaken
bindmiddelen
uit het binnenste der aarde
sinds mensenheugenis
ankerpunt van stoer huisjes bouwen bij uitstek
timmersvreugd op het dak en een priemende zon
horizondragende planken verbreden het luchtruim
vierende lengtes maal nog eens vier meter, breed torenend
een grijnzende inplanting als een enorm verticaal…
Waarheid als een haiku
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.049 De sneeuw
valt verticaal en blijft
horizontaal liggen.
Waarheid als een haiku -
het gaat nooit voorbij
totdat het gedaan is.
Dichters sterven jong
haiku's schrijvers halen
met gemak de tachtig.…
Natuurlijk schilderij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 Iets verderop een groot en zwaarder beeld:
De somber zwarte bomen steken
als verticalen recht omhoog.
Diezelfde zachte rode avond streep
fluistert er nog net door heen,
en volgt die wazig blauwe bergen.…
des weders grillen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
630 twee planken, twee meter lang,
op rughoogte en verticaal
twee doorgebogen, op konthoogte, horizontaal
gehecht zonder notie aan twee stukken beton
dragen mij in de passerende zon
ik was maar even gaan zitten
kan wel op haar gaan zitten vitten
het leidt deze keer toch niet tot zomerse hitte
ze komt wanneer het wordt voorspeld
en dat is deze…
Halfstok
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
570 Op het gemeentehuis
De vlag halfstok
Profielfoto's in verticale
Nationale kleuren
Wakker worden
Zonder iets te merken
Een luie zaterdagochtend
Een croissantje gehaald
Hoe anders
Is het met het bericht
Dat de oorlog
Nabij is, heel nabij
Voor het allereest
Krijg ik spijt
Van mijn kinderwens
Met dit besef
De angst daar in Parijs…
De treurwilg aan de waterkant
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
467 Een treurige wilg
met zijn hangende takken
water schept een band
Zie hem daar staan langs de kaai waar
zijn stevige stam eervol, waardig en edelmoedig
uitstraalt maar hij benijdt zijn vrienden die met hun verbluffend
knappe voorkomen en mooie verticale lijn best wel opvallen tussen de menigte.…
Wedergeboorte. Gedachten in de ouderdom 4
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
532 drijfveren en standvastig
naar een naïeve verte blijven kijken
waar nochtans de werkelijkheid de waarheid toonde
en dat ik stilaan mijn ziele doelen diende te ijken
Het moge duidelijk zijn dat ik deze weg
moest aflopen, en dat mijn eerste geboorte
niet overeenkomt met mijn laatste leg
Steeds meer drong tot mij door,
dat een hemel niet verticaal…
de regelfabriek
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
408 denken stil
met kokervisie van beheerszucht
blindeert het zicht op verbinding
met wat in het leven van mensen
hen dagelijks echt en werkelijk is
regels procedures en protocollen
maken mensen robot en machine
roven creativiteit en werkplezier
verstikken motivatie en initiatief
het pad van wantrouwen lopend
slaan systemen star en verticaal…
Andere tijden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
448 Leven gaat voorbij
afdrukken in ieders hart
ooit vervliegen ze
Hoe enige draden van heimwee en herinneringen van
een afgelopen periode worden gevlochten in mijn hersenweefsel
Horizontale en verticale lijnen kruisen en overlappen elkaar, op hetzelfde
moment kronkelt een diagonaal doorheen het onvolledig en onafgewerkt spinsel.…